5956 resultaten.
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 En het zou er zijn
Als blonde morgen in sprookjesland.
En wij zouden er dolen hand in hand,
In onze zielen heel teder bewegen,
Of alles nieuw werd.... langs nieuwe wegen,
In vaste schoonheid van Vrede's zegen.…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 'k Was in mijne hof gegaan
En ik vond een knopje staan,
Deze morgen vroeg;
't Scheen zo moede, daar 't een dauwdrop
Op het hoofdje droeg.
Bij geval slechts zag 'k de drop
Schittren op de purpren knop.
't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Keer ik in het heden weer en voel die eindeloze sleur en
hoor het oeverloos gezeur dan hoop ik: ~Wellicht heb ik morgen
weer ‘t geluk, één tel misschien, om de hemel in te dromen.~…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 sinds de morgen
Werd geen spijs haar voorgezet.
Breien kan ze nu, noch spinnen.
‘Liefste meisje, zeide zij,
God vergunt u wat te winnen;
Ga, raap aren op voor mij.’
Met genoegen in hare ogen,
En met zweet op hare kaak,
Ging de kleine, 't hoofd gebogen,
Weder voort aan hare taak.…
De bezielde mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Ik ben zo'n mens misschien; en voor de
morgen de ochtend zal zien, neemt de nacht
mij mee in zijn dromen. Een tunnel die geen
einde vindt aan wat de nacht aan de duisternis
verplicht, maar telkens weer zijn weg zoekt
naar het licht.…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Hoe kun je iemand nog wat zeggen, wat kan een mens nog doen
hoe moet je dit nou duidelijk uitleggen, 'k heb werkelijk geen idee
ik hoop oprecht Marlies dat morgen de dokter zegt:
dit is ondraaglijk, want dat is het ook echt.…
Boris mijn Hond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 Na 12 jaren samen moet ik verder zonder hond
Het beest Is mank, stinkt uit zijn bek
En likt voortdurend aan zijn kont
Vandaag laat ik hem voor 't laatst uit
Morgen krijgt hij van de dierenarts een spuit
Ben ik eindelijk af van dat eeuwige geblaf
Die natte neus steeds in mijn hand
En de stank als 'ie in het water is beland
Wat zal het leven…
dream
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 niet zo een waar je diep in kijkt
en dat bij leegte het lijf draagt van een bol
op een dunne haast platte ronde voet
en gevuld, toch wel ten dele, zoals het hoort,
het geluk verrijkt met eerst haar geur,
later de smaak en dan afronding op de tong
die met goud iedere herinnering bekoort
of morgen, zo is zeker, mijn weg voor onheil
behoedt…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 oorsprong vonden in een taal die ik slechts begreep
genoeg, bastaard ge hebt genoeg geletterd, tijd is
geen wapen maar een hebbeding die jij ter schrift
wou stellen, klinkers die in wanorde zijn opgezet
waren de mede-dienaars waar strofes als maangruis
oplosten in de welvaart van het telkens herontdekken
nachtelijke waarheden werden in den morgen…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 O.k., ik geef toe, ik geef het toe
ik spring van de hak op de tak
als een aap, een rode aap
in het oerwoud van moeten
ik moet dit nog
ik moet dat nog
ik moet zoveel
ik had gisteren
ik wil morgen
ik zal overmorgen
volgende week, maand, jaar
moeten, moeten, moeten
Als een aap in het oerwoud van moeten
slinger ik mij chaotisch ogend een…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 benauwend grijs verjaagt
dartel springen nu de lammetjes
in veld en wei met groenend gras
terwijl in perk en tuin omhoog
paars en geel violen en narcissen
hun kleurige kopjes steken
luider zingen vroeg de vogels
ons de boodschap kwetterend
met het hooglied van de lente
die uit winterslaap en donzen bed
ons opstaand buiten lokken
morgen…
prachtige vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 liefde ook bedrijven mogen
met ieder die ook zelf dat wil
dat wij ons beseffen willen
dat vrijheid geen eigendom is
van mij noch van jou of iemand
anders dan ook van iedereen
dat vrij zijn om respect vraagt
voor de ander die ik niet ben
voor wederzijdse grenzen ook
die ruimte vragen om te geven
dat de oogst van die vrijheid
ook morgen…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 het vruchtgebruik van de tijd is volbracht
onbestemde roerselen verlaten in zijn kracht
gevangen zich oprichten als de wind de staart
van de weerhaan op de toren raakt
een gulle kastelein mij het laatste drankje schenkt
tegelijk met de eerste krant uit de spiegel van de nacht,
dwingende actualiteit waarin de waan van
een herhaalde morgen…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 vrijheid is druppels bewonderen
die als glinsterende spray
van een waterval storten
die vloeiend in het water
de lucht laat verschieten
in een regenboog van kleuren
waarin zonlicht dampend danst
in elke springende druppel
vrijheid is genieten kunnen
van de regen die klettert
tegen de pannen van het dak
in de zekerheid van weten
dat wij morgen…
Ontdoe je van mijn angsten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Wanneer ik morgen je moet verlaten
mijn liefste, word ik weer dat kind,
die allerkleinste jongen die je in je
armen neemt, vervreemdt me niet van
de zorgeloze wens je om mij in jou te
laten rijpen, als ware een waarachtig mens.…
hoe mooi - van harte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 die weerkeert op de kalender van tijd
die wij in ons feestend hart en hoofd
markeren als de jaardag van jouw zijn
hoe mooi is deze gezegende dag
met om jou heen al die mensen
die jij betekent of betekenen mag
in gedachten toch of heel aanwezig
hoe mooi is deze feestelijke dag
met lichtende kaarsjes op de taart
die van gisteren en van morgen…
voluit - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 leeftijd leren wij met de jaren
hoeft geen angst te geven
het is meer dan het getal
de kwaliteit van de geest
waarmee we onze dromen leven
door van wat wij vandaag doen
morgen het betere te hopen
leeftijd immers is verder kijken
dan alleen gisteren of vandaag
want juist wie verwachten durft
wil zich ook weer verrassen laten
wie het beste…
Ausweis bitte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 steken
de mensen zijn verbijsterd
rondom de geschokte menigte
het geschreeuw de vertwijfeling
de angst het vuur
de machteloosheid snoert
hun de keel
sommigen weten geen uiting te geven aan
hun gevoelens van verdriet
verbijstering en machteloosheid
de waanzin van het
geweld slaat toe
de slapeloze nachten
wat staat ons morgen…
van harte gevierde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 jij voor- en tegenspoed deelt
in de goede maar ook slechte tijden
wij feesten wat jou als mens typeert
het gebruikelijk ongebruikelijke ook
dat jouw unieke zijn in jou illustreert
met de eigen tekenende kwaliteiten
als symbolen van jouw doen en laten
die jou maken wat jij vandaag bent
ik wens jou deze jaardag juist daarom
dat jij ook morgen…
LES VAN DE NATUUR
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 de tiran keek op een mooie morgen
heel bewust om zich heen en vergat
verrukt heel even al z’n zorgen
en voelde dat de natuur hem iets wou leren
maar vroeg zich af hoe of wat?…
Dauwparels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Het begint vroeg in de morgen wanneer
deze kleine kostbare diamanten worden gestrooid in
de natuur waar ze ook nog eens licht geven zodat een bijzonder en
uniek effect ontstaat die ik niet zomaar voorbij laat gaan laat staan zal overslaan.…
Amaland
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Namasté Rubina Namasté
Ik buig voor jou en jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing
's Ochtends bij de roze vingers
Van Aurora's dageraad
Lieve woorden elke morgen
Elke middag aan elkaar
Wat wij het liefste 's avonds geven
Op jouw honderdduizend Saamgeperste eendenveren
Van je…
de straat als lijkwade
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 de bochtige straat verwachtte
ons al, wij beiden stalden onze
onzekerheid in het vertrouwen
van de stilte van het kerkhof
het ritueel van de vroege morgen, wij
zeggen niets maar spreken
met de taal van onze gedachten, naar
elkaar terwijl onze ogen de schemer
afromen naar elk waarneembaar tafereel
het schelpenpad knarst onder jouw
blote…
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Regen in winter
tikt op het raam in de nacht
ik dek me warm toe
Al heel vroeg in de morgen word ik wakker
Met bakken hoor ik de regen uit de hemel vallen
Op weg naar een nieuwe bestemming strijken menige
traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Wat vertellen ze alles,
morgen moet ik nog..
verder wil ik even...
laten we toch..
heb je gehoord dat..
loop niet zo dicht bij het water..
wacht even..
Waarom zeggen ze niet...
kijk hoe mooi het water is..
zie je de zon die spiegelt...
hoor je de vogeltjes roepen..
kijk maar hoe klein de steentjes..
doe maar met rust..…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 In de vroegte van de morgen tot op late
avond laten vogels zich ook horen met meesterwerken
in roepen en zingen op hetzelfde moment bloeien warme kleuren open
Geraakt door hun spelende schaduw dansend als een reflectie op het wateroppervlak.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 in een gevederd mozaïek liggen
de gebakken stenen vlak in dof zand,
vanuit mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,…
Prikkels
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
687 Een bloem bloeit open
teder gekust door de zon
wederkerigheid
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.…
Als wolken voorbij drijven
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
515 Ergens daarboven
kijkkast vol kunst en leven
verlangen nabij
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op zwevende wolken in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.…
ZOMERNACHT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.134 Het wordt koud en warm in mijn hart
er rest alleen een vurig dankgebed
voor hem die de sterren liet stralen,
de maan liet lichten en morgen weer
de zon stralend aan de hemel zet.…