16618 resultaten.
Het glas
gedicht
2.4 met 22 stemmen
10.569 De vrede vindt de moker die hij nooit is kwijtgeraakt.
Achter het glas het woeden van de vrijheid.
---------------------------
uit: Raster 119, 2007.…
Recessierecycling
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
1.227 De mensen trekken zich vrij weinig aan
Van netelige financiële zaken
Zolang het hen persoonlijk niet zal raken
Pleegt heel die crisis langs hen heen te gaan
Ook ik neem die recessie heel wat lichter
't Is immers nóóit 'n vetpot voor 'n dichter…
Nu spiegel ik de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 scheurde gordijnen
maar de waarheid
bleef verschijnen
in glas dat
nachtelijk zwart
mijn gezicht weerkaatste
genadeloos de
lijnen plaatste waar
ik geen weet van had
heb nagedacht
zag een leven verdwijnen
in het mat van glas
nu spiegel ik de dagen
zelfs dubbelglas kan nooit
twee waarheden verdragen…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
steen in het water
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
825 je raakte me
je roerde me
uitzinnig dat ik eindelijk bemind zou worden
ontving ik je liefdevol
en mijn kringen weken
hoekig en koud viel je dwars door me heen
en mijn kringen raakten uiteen
moge de zon ze verwarmen
een bries ze verkoelen
maar hoeden voor die steen
die meedogenloos tegen de bodem slaat
en nooit meer gaat…
Klein hart
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
584 Ik zie verdriet en liefde in je ogen
daarom sla ik twee armen om je heen
ik heb je lief in alle staten
dit zal mijn gedachten nooit verlaten.…
Dialoog tussen moeder en dochter
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.217 later als ik groot ben
gaan ik boeke sgrijven
goed m’n kind
dan ben ik kunstemaker
en ik wor ook de bruna
goed m’n kind
misgien wor ik wel sgilder
maar nooit stom weif
wat zeg je nu m’n kind
dat ik geen stom weif worrrr
ik neem geen man…
keel dicht ogen rood
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.299 Keel dicht
Ogen rood
Hoofd vol
Liefde dood
Ik zal en kan nooit meer
Jij was mijn laatste aardse lief
Jouw relatie met mij is uit
Die van mij met jou niet
Krankzinnig
Dat ik moet handelen volgens regels
Jij hebt verdriet
Niemand die het ziet
Ik heb verdriet
Maar handelen ernaar mag ik niet…
loskomen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 na mijn bewustzijn
in de slaapstand
te hebben gezet
kom ik los van de grond
en laat me tillen
naar steeds grotere hoogtes
waar nooit eerder geziene kleuren
in de vorm van ontelbare stralende ogen
mij in een onmeetbare vrede
voor eeuwig in aangename warmte
gewichtloos omarmen
in tijdloos mooi…
Regen in de zomer
hartenkreet
4.6 met 53 stemmen
1.351 'k Zou hier uren kunnen staan
en nooit meer willen hier vandaan
Ik voel de rust van de natuur.
'k Zou hier willen blijven
tot het laatste uur.
In deze stilte, deze sfeer...
Maar, 'k moet nu gaan
Bij deze stille rust vandaan.
En toch kom ik hier weer!…
Het opgefokt plezier
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
613 kale koppen
bikkelden in spel
van harde lach en bier
alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt plezier
daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord
voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord
nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving…
Verlichting
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
516 de toortsen branden
langs de paden van het verleden
er is geen verloren tijd
wel een verlichten van het heden
wat ooit geleerd werd
mag nooit meer vergeten
de weg van harmonie ligt open
de zachtheid leren zien
tussen de regels van het harde leven
voeten op de grond
altijd op de grond…
zoveel verder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
599 tussen de vogels zocht ik hem
een vreemde in nabijheid
ik speurde lente
in zijn roep
herkenning in zijn ogen
als was het reiken naar
eenzelfde hoogte
of blindelings op zoek
naar vaste grond
maar hij zou zingen
op de randen van de nacht
en daarna bij me komen zitten
vandaag zag ik ons
zij aan zij in een volmaakte vlucht
nog nooit…
Vrienden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.622 staan op elk van de uren
altijd voor je klaar
ze weten als geen ander
hoe moeilijk het kan zijn
om tranen te verbergen
herkenning
van de pijn
ze willen je graag steunen
als baken in de zee
en drijf je daar verloren
dan drijven ze ook mee
ze helpen op te bouwen
ze zijn de basissteen
ja een echte vriend te hebben
dat maakt je nooit…
een stem
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
627 na een hoop films
en fanatasie
is de clue
dichtbij
oude blaadjes vallen voor mij neer
oude pennen van grootse leer
een eer
om die teksten te vinden
opnieuw proeven aan oude vruchten
zoals de smaak van inkt nooit echt zal opdrogen
gekko`s en regenbogen…
mijn broertje is anders
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.337 Mijn broertje heeft autisme
En ik heb niks
we kunnen niet samen spelen
want dat gaat nooit goed
maar ik probeer het altijd en altijd
en ik blijf spelen met goede moed
Als mijn broertje dan boos is
Dan ben ik alleen
Alleen in een hoekje
zonder iemand om me heen
Mijn ouders besteden alle aandacht aan hem
Terwijl ik er ook nog ben
Ook…
leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.993 Die kanker beheerst veel levens, maar laat kanker nooit overleven.…
Op de tast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Herinneringen
die mij steeds
in pijn doen
verdwalen
breng ik op een
verdwaalde plek
waar ik ze nooit
zal ophalen
ik wil er ook niet
naar zoeken vooral
als ik daar morgen
voor moet opdoeken
omdat hier en nu
op ons pad is gekomen
en vandaag ons
weer totaal verrast
jij pakt mijn hand
samen op de tast
kunnen we de weg
wel…
voorbij?
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.300 jij bent mijn wereld
mijn dag en nacht
jij bent mijn adem
wie had dat gedacht
nooit zag ik jou staan
nu geef jij mij kracht
zoals de bomen reiken naar de lucht
zo reiken mijn armen nu naar jou
is jou gevoel niet zo naar mij
dan gaat er een mooie liefde aan ons voorbij.…
Te koud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
929 En de warmte wil bedekken
met de vragende echo's die alles teder aanraken
maar nooit hun stem zullen
vinden zolang ik met hun zwijgen wil.…
Eenzaam...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
971 Teruggeworpen op mezelf,
alleen met mijn verdriet,
hoop ik dat het nooit
ochtend wordt
want leven wil ik niet...
Wanneer niemand om je geeft
verliest het leven glans
maar als het soms dan toch gebeurt,
geef ik het weer een kans
en word ik weer teleurgesteld
denk ik : “de laatste keer !...”…
Dromen en Wonderen VII
gedicht
3.1 met 23 stemmen
17.228 Wanneer ik oplos in de droom, die ik nooit droom,
wek mij dan niet, maar gun mijn slaap dit recht.
Denk niet van mij, dat ik voor waarheid schroom,
ik wist maar al te vaak: dit is niet echt.…
Kijk goed naar deze dag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Kijk goed naar deze dag:
je kan hem vormen,kneden,
tot edelsteen hem smeden,
maar nooit komt hij nog terug.…
gesloten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
598 bevroren leek mijn hart
verklonken aan een koude grond
alsof er nooit zoiets bestond
als innerlijke warmte
mijn woorden leken als verstopt
mijzelf kon ik niet spreken
zelfs jij, die niet meer komen zou
en o zo ver bent, jou kon ik
niet meer bewegen
de sleutel tot mijn warmte
af te geven…
carnaval
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.202 In het zuiden veranderen steden hun naam
want het carnaval komt er aan
mensen zingen dan uit volle borst
hebben altijd een enorme dorst
drinken wijn of bier
hebben samen heel veel plezier
ze gaan helemaal uit hun bol
maar soms vergt dit zijn tol
en zeggen ze 'nooit meer'
maar... ze doen het volgend jaar weer.…
onze vriendschap
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
2.569 wil je nooit meer kwijt.
onze vriendschap is sterk
we kunnen elkaars geheimen bewaren
je bent er voor me
we doen bijna alles samen
bij logeneren hadden we heel veel lol
onze vriendschap blijft voor altijd…
Mijn laatste toeverlaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zijn handen zijn
van hout het stoffen lijf
lijkt eeuwenoud
geknakt ligt hij
te wachten op
de eerste die hem ziet
met opgewekte ogen
een blijde lach maar ook
vaak tranen van verdriet
hij was mijn kameraad
we deelden alles samen
mijn laatste toeverlaat
ik heb hem opgepakt
wil hem nooit meer kwijt
mijn jeugd in onafscheidelijkheid…
De opgeheven hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 nog zie ik
de opgeheven hand
kan er niet mee leven
zij blijft zweven
voor mijn geest en deelt
de wegen die ik neem
nooit frank en vrij
jij bent er in
verschijnen altijd bij
is het een waken
of daalt de hand
opeens in keihard raken
jij kon mij
geen vingerwijzing reiken
ging dood zonder om te kijken…
Heen en weer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Ik weet niets uit eerste hand,
alleen de plek waar ik nooit was
kan me kennelijk vervoeren.
Het beloofde land is mooi
omdat het onzichtbaar is.
Gehuld in altijd zomerse tooi,
als fantasierijke belevenis.
Ik laat me gaan, met de stroming mee.
Het lijkt er op
dat ik altijd onderweg ben, over zee.…