Alle inzendingen

ik kan de werkelijkheid zo raken hoef niet eens een lange arm te maken waar verleden door mijn vingers glijdt raak ik langzaamaan mijn wortels kwijt nog opent de dag met zon in een weidse polder maar wind vlaagt scherpe kruiden waar rust en stilte heersten lopen nu jong en oud in ex...

Zink neer, o grens, die nog ons scheidt Van ’t Eeuwige, met smart verbeid! o Tijd, versnel uw gangen, Rol weg uw dicht, uw breed gordijn, En laat ons oog de zonneschijn Der Eeuwigheid ontvangen! Wij stappen met versnelde voet Op 't licht af van een hoger gloed. ’t Gebrekkige, dat on...

Na Rutte II wil Schultz een ander leven Zij is niet in voor nóg een kabinet U kent haar vast wel van die rare wet Om soms - heel even - gas te mogen geven Dat biedt dus kans een opvolger te zoeken Die snel die 130 op gaat doeken

Hoera, eindelijk met pensioen Een zee van vrije tijd is aangebroken Een nieuwe periode is ontloken Leuke dingen gaan we nu doen. Nooit ergens tijd voor gehad Altijd maar werken en zwoegen Maar toch wel met veel genoegen Vallen we nu niet in een zwart gat? Afscheid genomen van de zaak Al...

Moederdag, een dag van liefde Van dankbaarheid en van geluk Voor haar die ooit voor mij de bron was De maakster van het eerste stuk Moederdag staat in haar teken De tijd staat even bij haar stil Besef mij dat zij nu nog hier is En wat ik samen met haar wil Moederdag,een mooie zondag Vol...

Het is warm. Echt warm. De hemel straalt, en laat ons einders verder leven. Vrij.. Vrij om grond en lucht te proeven. Vrij om leven pril te zien ontstaan, te gaan met wind en ziel.. Te zien hoe vlinders vliegen, waar voor hier geen bom nog viel. - Het is warm. Zo warm, van bi...

Jij zei niet te kunnen komen De zon te fel? teveel nevel? wolkje aan de lucht? Ik kon slechts van je komst dromen Daarin heb ik me een weg gebaand door struikgewas Zette ik stoelen in koele schaduw luw, uit de wind aan de zomen van het lentebos waar je je onbespied ...

nog geen halve zomer lang duurde mijn eerste en verwarrende puberliefde - we waren beiden nog onervaren, onhandig en slechts zestien jaren jong; na de euforie van maanden ging de liefde als een nachtkaars plotseling uit ónze liefde duurt nu al weer drieënzestig zomers lang en zevene...

toch ontstond er twijfel wantrouwen groeide aan de boom die zijn wortels onder haar voeten had gevestigd zij brak een tak nam een blad las de nerf en begreep

Dolle Leopold Bloom beleeft op één dag in de stad Dublin alle avonturen, die naar Grieks verhaal jaren moeten duren voor de held Odysseus, krijgsman vol gezag. Al dit gebeuren mogen de Ieren elke Juni met blij herdenken vieren.

Lieve mam, al ben je er niet meer maar elke dag, dus ook vandaag ben je er weer zo houd ik je bij me

mijn moeder is niet meer dat is al even ze heeft lang geleefd was broos van geest, doch in overleven bedreven geaard in schraal zand met gelovige angst onder een streng regiem mijn moeder is niet meer al even ze heeft mij gezoogd gedroogd, wakker gelegen was bang voor wo...

de oogmeetjongen in de oogmeetkamer was aardig en hij vroeg of ik het beter zag met dit glaasje of met dat glaasje met deze vierkantjes of met andere vierkantjes met juist groen of eerder rood wat hij niet vroeg: zie je vluchteling of zo'n gelukzoeker ? passagier met koff...

Binnenkort hoop ik eindelijk te slagen, voor mijn hoogstpersoonlijk vliegbrevet. Wanneer paniek me laf weer overvalt, hoef ik niet meer aan de grond te nagelen, maar neem ik braaf en dapper wraak. Niet langer hoef ik angstig toe te kijken, wanneer ik zomaar van mijn koers af raak. Van ver...

in schoot beginnend kozen moeders strelend troetelend moeders drogen als tranen sijpelen alle kinderlijk verdriet grenzeloos verduldig luisteren moeders naar liefdes en smarten moeders hartstochten met warme omhelzing hun bakermat van leven wereldwijd voelbaar koesteren moeder...

speels zweeft allerlei op warme lucht gesnapt door snelle vogels op hun vlucht zacht wiegt je lach madeliefjes op deze mooie lentedag je ogen dromen zomer in samen wordt het paradijs weer herontdekt dat groeit en bloeit uit moeder aarde er zijn geen klokken omgezet de scheppin...

Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken; en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken. Neer, door het goud-doorzegen blauw, geselen striemen van schelle klaart di...

In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene. Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens, De flitsen over het wrange water van weleer, En draagt de eigenschappen van hem Die zelfs de pijnen v...

'O God', 'O mens', de derde luidt 'O mug' Je zuigt en steekt en kriebelt onverbloemd en danst en galt en bovenal… je zoemt! Die jeuk… die bultjes… altijd vliegensvlug Je bent een kleine pestkop, irritant en ’s nachts maak ik van jou een olifant

afschuwelijk toch het kind als wapen in de strijd zo nare scheidingsproblemen oplossen blijkbaar moeders beleid laten wij vurig hopen dat het voor hen spoedig aanbreekt het twaalfjarig verjaardagsfeest op naar een kindvriendelijke verstandige kinderrechter zij mogen eindeli...

De zinnen schrappen steeds meer woorden waardoor het gedicht geen einde vindt dus maar weer terug naar het pril begin de inhoud zweeft naar alle kanten een titel is pas achteraf te geven of wellicht zelfs helemaal niet

Een man zonder voorhuid woont z’n kindbruidje uit Ons geweten is schoon Het is stilaan gewoon Het bruidje wordt gestenigd Ze heeft zich verzet De rechter knikt begrijpend en gaat voor in gebed

In het donker van de nacht, als de slaap maar steeds blijft wijken... lig ik met gesloten ogen, diep in mijzelf terug te kijken. Mijn herinnering brengt mij terug, heel ver, tot wel een jaar of zes. Op klompjes, heel alleen zwierf ik daar door de hei. en ruik de geur van kamperfoelie, en zi...

Als ik stil naast je lig Zo stil naast je lig In het vroege ochtend licht De geur van liefde nog om je heen De eerste vogels beginnen te zingen Een vroege auto die de weg opzoekt Weet ik dat het goed is dat je mijn plek hebt gevonden De plek die ik zo vergeten was .... Zo heel dichtbij ...

Bomen staan, zij liggen niet. Tenzij daartoe door woeste storm of mensenhand gedwongen. Naast het pralen met hun bladerkroon, vegen zij bij wind de hemel schoon; geven schaduw, en de wereld lucht. Voor al dat dienstbetoon vragen zij niets terug. Nu ja, misschien om hen te sparen. Hoor...

Ik geloof niet langer In lijstjes in mijn hoofd, Heb al te lang aan Hun leiband gelopen - Bereid me liever voor Op het lijstje om mijn hoofd Voor als ik Er niet meer ben, Voor al die anderen, Om me niet te vergeten

Morgen is het Moederdag, wat zal ik haar nu geven? Bloemen zijn zo afgezaagd, ze blijven niet lang leven. Een doos bonbons smelt zo gauw door de warmte van haar hart een stukje zeep, fles parfum is ook al niet meer zo apart! Een taart met slagroom wil ze niet ze wilt de weegschaal s...

De wapens zwijgen waar de doden spreken tegen rivaliteit. Niets kan met vuurkracht iets nieuws openbreken bij destructief beleid. Als de doden niet meer zwijgend berusten Beëindigt de strijd.

Op Nova Zembla, blazen frisse stormen. Wie in Nederland wind zaait, kan Zembla oogsten. Zembla blaast problemen uit het stof. Zembla valt niet om te kopen. Opent gesloten deuren. Zet ramen open. Wie Zembla heeft doorstaan, is moedig en stormbestendig. Wie van Zembla heeft geleerd, hee...

(voor Lara Stone) Ach ja, een beetje sexy poseren voor de ratelende camera's en je Rob de Nijs voortandenspleet tonen als een waar unicum, waar iedereen vast hoteldebotel van wordt in de goede zin van dat woord. Tevens je loodzware, onvoorstelbare uiers presenteren, alsof het de kroo...