5765 resultaten.
Vlinderstruik
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
463 Elke keer weer slaag je in je opzet om een
bezoeker of voorbijganger te ontvangen met jouw open
lange gebogen armen waarop verschillende paars-wit getinte bloemen
bloeien op hetzelfde moment laten de zonnestralen de frisgroene bladeren glinsteren.…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 zegen
maar vaak blijf ik toch ook vol ongeloof staan
heeft Hij dat werk toch helemaal alleen gedaan
hoe kende Hij al die soorten bomen en struiken
en liet Hij elk in een eigen blad en geur ontluiken
hij liet vogels voor elk seizoen verschijnen
en voorjaarsbloeiers in de herfst weer verdwijnen
hoe mooi verfde Hij de vlinders en de bloemen…
non-descript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 aard van non-dualisme
anderzijds “ ik ben het weten
moe” moe van het waarnemen
het weigeren van een descriptie
is een nodeloos verlangen naar
een interpretatie dat nimmer een
opzichzelfstaand feit kan onderbouwen
zelfs zonder strijd rusten de
wapenen nooit in al die partijen waar
een homogene ascetisch gebeuren
zonder introspectie de bloemen…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Wat leven ons leert
genieten van het moment
zoals een vlinder
Zo licht als een veertje en zo broos als
glas komt er een eenzame vlinder voorbij in de tuin
waar haar glinsterende vleugels dansen met een zachte wind
Zwenkend langs de zon houdt ze halt bij een bloem om het zoet te proeven.…
Zomers
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
505 De frêle vlinder
rust op een gele bloem, zo dun
als een speelkaart
Omgeven door duizend-en-een fonkelingetjes
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een hand die ooit de mijne warmde,
nu slechts een echo in het gras, een bloem die gisteren nog lachte, nu verdord.
Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen,
en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.…
LANG ZAL ZE LEVEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
518 kwamen allemaal
ze zijn allemaal gekomen naar het grote huis met de vele kamers
het huis vertelt ruime, levendige herinneringen
aan en van haar man en van haar 2e man
en alle activiteiten daaromheen, diepe herinneringen
zo ook naast de ruime voortuin de achtertuin
dat hele, hele diepe met garage stuk, lap grond
versierd met de mooiste bloemen…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 De lente roept met geuren zoet en fris,
waar elke bloem ontwaakt in nieuw gemis.
De herten luisteren naar de fluistering van de wind,
die verhalen vertelt van de zomer die begint.
Hun hoeven tikken ritmisch op het gras,
terwijl de zonnestralen vallen in een gouden plas.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Ze droomt van de lente, met bloemen in bloei,
en het geluid van de beek, die zachtjes voorbij stroomde.
Dus als je haar passeert, neem een moment van je tijd,
luister naar haar verhalen, die de wind met zich mee voert.
De houten bank, langs het pad, in het bos zo diep,
is een plek die je lief moet zijn, een herinnering om te koesteren.…
de magische reis van de trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
227 Velden vol bloemen, steden vol licht,
de trein toont je de wereld als een levend schildergedicht.
Dus stap aan boord, de wereld wacht,
de trein is je metgezel, dag en nacht.
Met elke fluit en elke bocht,
wordt er een nieuw verhaal gezocht.…
composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
146 En er zijn een aantal hoekjes
op mijn route, waarvan ik vrijwel zeker weet
dat ik prettig verrast kan worden, waar ik terecht
kan voor een bekoorlijk bosje bloemen, smaakvolle
besjes, hard gekraakte noten, vruchten met een beet
of overrijpe zoetigheid, gespreide bedjes zonder
zekerheid, waar ik niet struikel over eentonigheid.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De lente ontwaakt uit het diepste verdriet,
En treurt om de as die de bloem achterliet.
Dus huil maar niet al te lang om de rouw,
De hemel kleurt heus wel weer prachtig blauw.
Het prille begin en het einde dat nadert,
Is slechts hoe de natuur haar kinderen verzamelt.…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Je bent niet louter een bloem in het gif van de nacht;
je bent het vlees en het bloed van de kosmos, ongetemd en vrij.
In de vroege ochtend, als de lichten sissen en de barman de as wegveegt,
blijf jij fier overeind.
Je komt tot leven als het lente wordt,
felgekleurd, fris, vol goede moed.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Het land golft,
zoals in een schilderij van De Staël,
stroken kleur,
velden met gewassen,
paarse bloemen ertussen,
anders dan lavendel,
verstrooid, verwonderd.
Langs de hellingen
verplaatsen zich mensen,
stijgend, dalend,
bewegende stippen
in een ademend landschap.…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 Als vijvers waar een bloem in drijft
- Maar waar geen bodem is te schouwen
En 't wijze water doodstil blijft -
Kijken in ledige landouwen;
Hij houdt een dood blad in zijn mond.
En blaast het weg - een vreemde vlinder! -
Dan zoekt hij ijvrig aan de grond: -
Hij is de mooie bloemenvinder.…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 Daar zijgt de zon in 't waterland
En lacht een rimpling in de sloten,
De jonge Maart slaapt aan de kant,
Met de eerste bloem, bij de eerste loten. -
De schrale aard leek uitgeteerd
En afgeleefd in al haar naden
En zwarte voegen, - zie: nou keert
Haar jeugd uit de geleden schade.…
LEVENSFILOSOFIE
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.002 – och, een aardig kind
Is mij boek en bloem en vrind,
Summum van mijn aardse wensen!
Waar het oog der liefde straalt
Is mijn hemel neergedaald!'
Bomenkweekers, wereldlingen,
Celbewoners, jongeliên,
In uw plaats, zou mij het spleen
Uit mijn jeugdig vel doen springen!…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn milder en lomer
Linde amandel vijg kers abrikoos
Verliezen hun blad – sneeuwwitje de roos
Toont genoegzaam haar bloemen…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Geen bloem van liefde is in mijn borst ontsproten.
Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven:
mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten.
'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden:
geen frisheid! ook geen lust tot verder streven.
O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!…
Ze gaan trouwen
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
7.918 compleet
maar tróuwen dat is wel even wat anders
dan hoor je echt bij elkaar en zij weet:
van hem hoefde het misschien niet nodig
hij berust nu in zijn lot
want een boterbriefje of juist niet
deze relatie kan niet meer kapot
En zo trouwen zij, over een paar maanden
een jurk is al uitgezocht en ligt klaar
alles is al geregeld kaarten en bloemen…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 Volkomen verrassing slaat toe, hard en zacht,
zoals de zee met haar branding de kust wast,
zoals de bloem haar ogen opendoet voor de zon.
En het doet goed als een verouderde pelgrim,
die teruggekeerd is van een uitgeholde queeste
en uitgehongerd een zoete en sterke boterham eet.…
ze doen ‘het’ in oktober….
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.051 Toen z’uit Shang Hai per boot eertijds vertrokken
naar Europa’s lage landen aan de Noordzee
waren we slechts bekend met Chinese thee
al waarden ook daar spaanse griep en waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout…
krabse mirakels
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.247 Toen z’uit Shang Hai per boot eertijds vertrokken
naar Europa’s lage landen aan de Noordzee
waren we slechts bekend met Chinese thee
al waarden ook daar spaanse griep en waterpokken
Nu bij herfst ziet men hen echter steevast verkassen
gaan geil op trek voor paai zeg bijtjes bloemen
om later op hun hom en kuit te kunnen roemen
gaan voor zout…
Kert 2007...vrede of bedrog?
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.249 Hoe is het mogelijk we willen vrede
Terwijl de bommen vallen mensen creperen
Het Oosterse en Westerse terrorisme hoogtij viert
En wij dromen over goed gevulde tafels
En de paus de wapens zegent
En bedankt voor de bloemen
En al het mogelijke verbiedt
Zodat aids en HIV lekker verspreid kan blijven worden
Kerstmis 2007
Tja ik fluister…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 Uit de bloemen en de bomen
Stijgt een onbepaalde klacht
's Avonds, als ik zit te dromen
En gedwee m'n weemoed wacht.
En uit alle de gewesten
Rijst een zang van droefenis
Omdat ginds in 't rode Westen
't Zonnelicht aan 't sterven is...…
Lakschoentjes
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.711 Terwijl mijn ouders het graf schoonmaakten en
nieuwe bloemen brachten…stond ik daar te
kijken. Ik wist dat als het gebed voorbij was dan
gingen we weer naar huis.
Daar deed ik dan mijn nieuwe schoentjes uit en
verheugde me al op de volgende week.…
Heel even weg
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.731 school bracht
Niet achterop de fiets als we bootjes gingen kijken
En niet in mijn armen
Heel even weg
En nu bij de begrafenis
Mensen die zeggen dat het allemaal wel goed komt
En ik verder moet leven
ik het niet moet opgeven
maar hoe moet dat zonder jou
Heel even weg
je kleine vingertjes om mij heen
nu bij de begraafplaats vol met bloemen…
De kus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.483 waart door het land
Ten alle kant
Een kussen gaat alom
Een dart'len en een strelen
In tint'lend liefde-spelen
Kust zonneschijn het land
De golven 't blonde strand
Het windje kust de bomenkruin
Het helm buigt strelend over 't duin
En door de bloemenweien
Gaan kussend tal van bijen
En 't zacht insektenzoemen
Gaat kussend langs de bloemen…
Wrangheid
poëzie
2.3 met 6 stemmen
915 Geen bloem van liefde is in mijn borst ontsproten.
Geen traan van weemoed deed mijn wimpers beven:
mijn ijskil harte en heeft niet meegenoten.
'k Zag, onverschillig, veld en bomen glijden:
geen frisheid! ook geen lust tot verder streven.
O wrangheid! half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!
1892…