5600 resultaten.
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Vierus
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
568 Al uitgescrabbeld en -geganzenbord?
Verpieterd door de strenge regelgeving
van anderhalvemetersamenleving?
Behoefte aan een nieuwe hersensport?
Probeer het taalspel 'Vierus'! Onweersprekelijk
gezellig, enerverend en aanstekelijk.…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.
Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
MEME 67::: ZEVENENZESTIG::: Maverick Trevillian, 14 jaar!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hij, Maverick Trevillian, bewoog maar wat
maar hoe wist ie niet precies
hij riep enthousiast grappig maar wat
wat wist ie nog wel:
zeven-en-zestig (67), oh ja met bewegende vingers
een nieuwe 'meme' was ontstaan
de digitale wereld werd verrijkt
met een nieuwe 'MEME'
als doden die opstaan
wordt ie viraal opgepakt
gekopieerd,…
Grimasker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
177 Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in '…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…
NACHT, LANTAARN, DROGIST
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Voor de winkel van A. Blok, drogist
op de rand van de verlaten kade
roerloos, verhuld door vette mist
sloeg hij het klotsende water gade
achter hem in de gele nevel
door een straatlantaarn fel verlicht
grijnsde een gaper aan de gevel
wachtend tot hij zou zijn gezwicht
vloog boven een zolderraam open
jongen, ik weet wat je in ’t leven mist…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 (Op de wijs van 'She's the One' - zie link.)
Zij is jou
Zij is mij
Zij is ons
Zij is vrij
Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar,
maar toch was het echt waar.
Ik had tranen in m’n ogen,
het was moeilijk om ze te drogen.
Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 De hellende wereld kreunt getergd
onder de meedogenloze strijd
van Euros en Boreas.
Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 De zwaarte is het zwijgen van de steen.
Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart:
onbewogen vliedt alles van ons heen
en ruimte laat slechts leegte in ons hart.
Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard
en iedereen draagt maskers dag en nacht.
Het water waar de maan in straalt en lacht
de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud:
LAIS is huiveringwekkende…
Stemvee(ks)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
448 De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant
___________________________________
"Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen
Dat men mij ziet als leider, niet als wicht
Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht
Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Het zal je nooit verlaten
het verslavende
maar je kan het laten staan, gaan
zie dat elke keer als een overwinning
op het leven, op jouw leven
vier dat met de puurheid
die jij bent en wilt blijven
Blijf primair open naar jezelf
in ‘meetings en greetings’
zoek je (ont)spannende unieke ik
dan zoek jij vanzelf
de verbinding met die ander…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Al vroeg hoorde ik fluisteren
in een taal die niemand sprak.
Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei…
WAT MEER VULVA IN DE POLITIEK!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
435 Ik ben vervuld van de vulva
Ik ben een getrouwde man
Met een man, mijn man
Mijn liefde, mijn hartstocht
Doch, toch ben ik vervuld
Van de vulva van de vrouw
Niet alleen de schoonheid van buiten
Maar vooral de kracht van binnen
De oerkracht van de vrouw
waar geen man aan kan tippen
Dus wat meer vulva in de politiek
Brengt de pikorde…
Alles Wat Ik Zie En Mijn Ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
461 ===========
=================
ik heb niets op school geleerd behalve
ik observeer slechts de sport van het menselijk tekort.
alles spant samen tot een verschrikkelijke schoonheid.
alles wat ik zie en mijn ogen zullen vergaan.
maar alles zal blijven,
en andere ogen zullen kijken.
=================
===========…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 Ooit schreef ik roekeloos haar naam in't zand
maar kijk, voor wat geschreven op - het strand
woorden die ik bevend schreef met vingers
kwamen de golven als boz' indringers
daar kwam de branding aan met een golf, een slag en veeg
en weg was wat ik had bemind en kreeg.
Kom en ga met mij mee en nog het meest
breek geen belofte van wat is -…
prul
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 herrijzenis komt na het avondmaal.
het gras moet eender kort, de gelaten
uitgevlakt, gezang is van parkieten
het exclusieve recht. binnen
bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand
trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast
in de tot zin gedroomde gedachte.
etterende letters. ook de gal heeft haar timbre.
spugen om het uur, de emmer…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Het is een soort kastanje,
echt een groter dan drie voet hoog
boom en meteen een soort poëet,
een heuse manlijke draagpilaar
vol houten ringen mooi vertakt,
de zijtakken, zijn stam
twee containerbreed
met name het royaal positivisme
goed in de aarde geworteld
gewoon ergens tussen straatstenen
natuurlijk vaderlandslievend.
Hij oogt zo…