Alle inzendingen over mijn vader

5600 resultaten.

Sorteren op:

Voor Roelien

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur Zouden genezen of tenminste verbleken Maar er heerst een hardnekkig echo In mijn buis…
Ton Delemarre12 augustus 2019Lees meer >

Vierus

snelsonnet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Al uitgescrabbeld en -geganzenbord? Verpieterd door de strenge regelgeving van anderhalvemetersamenleving? Behoefte aan een nieuwe hersensport? Probeer het taalspel 'Vierus'! Onweersprekelijk gezellig, enerverend en aanstekelijk.…

De haver bloeit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Geef mij heden mijn vleugels terug, ik zal op aarde blijven, niet meer in de vlucht. Ioakim verbind mij aan lucht en aarde, warm van jouw schoot, aan lucht en aarde − waarde in een welkom lichaam, warm in mijn schoot Ioakim Ioakim Mijn veren raken verwikkeld in jouw haren. Eindelijk thuis Ioakim Ioakim Ioakim Mijn vlucht…

Ze mogen me Franz noemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs een stromend beekje leidt tot een grotesk slot; het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht. Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht, deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
R.E.N.S.18 augustus 2025Lees meer >

MEME 67::: ZEVENENZESTIG::: Maverick Trevillian, 14 jaar!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 352
Hij, Maverick Trevillian, bewoog maar wat maar hoe wist ie niet precies hij riep enthousiast grappig maar wat wat wist ie nog wel: zeven-en-zestig (67), oh ja met bewegende vingers een nieuwe 'meme' was ontstaan de digitale wereld werd verrijkt met een nieuwe  'MEME' als doden die opstaan wordt ie viraal opgepakt gekopieerd,…

Grimasker

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 177
Nu de mist is opgetrokken voor alweer een nieuwe dag nooit dezelfde non semper eadem laten wij onszelf weer uit en nemen voor de buitenwacht ons masker der beleefdheidsgrimas mee voor zij mij goedemorgen wenst en ik haar lippen heb gekust vallen schellen van de ogen en zijn wij dichter bij de lust dan wij ooit zijn geweest in '…

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
Ergens vergeet een blad dat het groen is, als het zich laat dragen door de fluistering van herfst. Het verlangt naar één laatste blik, één zachte bevestiging van zijn bestaan, voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen. In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden, als een traag vloeiend verhaal dat de wintergrond met stille gaven zal…

NACHT, LANTAARN, DROGIST

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 294
Voor de winkel van A. Blok, drogist op de rand van de verlaten kade roerloos, verhuld door vette mist sloeg hij het klotsende water gade achter hem in de gele nevel door een straatlantaarn fel verlicht grijnsde een gaper aan de gevel wachtend tot hij zou zijn gezwicht vloog boven een zolderraam open jongen, ik weet wat je in ’t leven mist…
August Agasi17 november 2025Lees meer >

Voor de Aarde

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
(Op de wijs van 'She's the One' - zie link.) Zij is jou Zij is mij Zij is ons Zij is vrij Wie zal haar beschermen Haar beste beschermers Dat zijn wij (Wie zal haar beschermen Haar beste beschermers Dat zijn wij) Want zij lijdt Zij heeft pijn En zij strijdt Om te zijn Haar regen en tranen Zijn de oceanen Dat zijn wij…

Een vriend verloren

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar, maar toch was het echt waar. Ik had tranen in m’n ogen, het was moeilijk om ze te drogen. Elke dag mis ik hem, in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem. De klap kwam hard aan, om de minuut voelde ik een traan. M’n klasgenoten zaten om me heen, dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
Anna24 februari 2018Lees meer >

LAIS CCXCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven. Alles is nu af en om het even, want uw leven wordt nu het gegeven dat het…
Dirk Vekemans14 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan. Rest mij de nevel in jouw vilten kleed dat ik tot golemrijk…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Op het einde der tijden, de dood van de nacht zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht, mijn glans is jurk, glijdende zijde daar als uw oker zich onthult, luid gebaar van u in het nieuws van mijn verlatenheid. Ik laat mij door uw leden leiden, scheid hemel van aarde, hel van ons zijn, lik de tong van…
Dirk Vekemans16 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Fragiele stralen, noorderwind en schriel de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt in de magen der verdoemden, de kiel maakt water, het zoute wordt vuur, het zand verglijdt in de klemmende hand, de wand stuurt leegte naar de andere wand, niets houdt nog stand, het licht is van kant, iets heeft in mij een pop van stro verbrand. Ik wou je…
Dirk Vekemans17 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my name's a stub. Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Dirk Vekemans18 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik wil schoonheid schoonheid laten raken jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog, zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken: beweging is geen doel van een betoog. Jij bent moment waarin het toen bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, een stroom die in de stroom zichzelf herkent, parel in de zin van jouw verlangen, geheim…
Dirk Vekemans19 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik ben de bodem die ik niet bereik. Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart. Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde aangedaan, wij zoeken dat wat nimmer ergens was. Ik ben…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Hun dood is die van vele werelden kriskras kerven kervend door de harten, is blijvend deel, leed dat zal vergelden, aasgaten in de oogopslag, smarten die verbinden, wonden die verharden. Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Jouw vingers de vlinders in mijn handen, jouw gouden haar de stralen op mijn wang, jouw armen omspeling van mijn wanden. Een onuitroeibare pijn in de zang, toen en nu, agonie die ik slaafs verlang. Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet, ik zie wat ik voel en ik weet het niet. Vóór dood het raam sluit op dit verlangen, gun mij…
Dirk Vekemans22 februari 2021Lees meer >

ontwrichting (2011)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
het kind Wakubenga het patina van de tijd legde een bittere scherpte over de sluier van onschuld de ogen van het kind dat wordt geminacht lachen nooit ze leeft op al te tere takken onontkoombaar en smal als een doodskist wordt het kind bedolven onder doffe schaamte in de meisjesbuik groeit een vreemde bittere vrucht brandmerk…
J.Bakx11 november 2021Lees meer >

Windhoos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
De hellende wereld kreunt getergd onder de meedogenloze strijd van Euros en Boreas. Gestript van menselijke maat past hen slechts de tooi van deze tijd van afbraak en van verval, van geweeklaag Het huis gaat schuil onder huilen en gerammel en geklapper overstemt het leven Krakend stort majestueus het erf van gepluimd en dapper siddderend…

LAISCCLXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
De zwaarte is het zwijgen van de steen. Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart: onbewogen vliedt alles van ons heen en ruimte laat slechts leegte in ons hart. Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard en iedereen draagt maskers dag en nacht. Het water waar de maan in straalt en lacht de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud: LAIS is huiveringwekkende…

Stemvee(ks)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant ___________________________________ "Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen Dat men mij ziet als leider, niet als wicht Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
Maxim18 november 2023Lees meer >

CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Het zal je nooit verlaten het verslavende maar je kan het laten staan, gaan zie dat elke keer als een overwinning op het leven, op jouw leven vier dat met de puurheid die jij bent en wilt blijven Blijf primair open naar jezelf in ‘meetings en greetings’ zoek je (ont)spannende unieke ik dan zoek jij vanzelf de verbinding met die ander…

Vallen en opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Al vroeg hoorde ik fluisteren in een taal die niemand sprak. Zachte stemmen, schaduwen van licht, een wereld die door de muren sijpelde en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was. Ze noemden het angst, ze noemden het ziekte, ze gaven het namen die niet de mijne waren. Maar diep in mij trilde iets ouds, een weten zonder woorden, dat zei…

WAT MEER VULVA IN DE POLITIEK!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ik ben vervuld van de vulva Ik ben een getrouwde man Met een man, mijn man Mijn liefde, mijn hartstocht Doch, toch ben ik vervuld Van de vulva van de vrouw Niet alleen de schoonheid van buiten Maar vooral de kracht van binnen De oerkracht van de vrouw waar geen man aan kan tippen Dus wat meer vulva in de politiek Brengt de pikorde…

Alles Wat Ik Zie En Mijn Ogen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
=========== ================= ik heb niets op school geleerd behalve ik observeer slechts de sport van het menselijk tekort. alles spant samen tot een verschrikkelijke schoonheid. alles wat ik zie en mijn ogen zullen vergaan. maar alles zal blijven, en andere ogen zullen kijken. ================= ===========…
Simon K.19 april 2026Lees meer >

Man en vrouw schiep Hij hen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Ooit schreef ik roekeloos haar naam in't zand maar kijk, voor wat geschreven op - het strand woorden die ik bevend schreef met vingers kwamen de golven als boz' indringers daar kwam de branding aan met een golf, een slag en veeg en weg was wat ik had bemind en kreeg. Kom en ga met mij mee en nog het meest breek geen belofte van wat is -…
frits2 oktober 2021Lees meer >

prul

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
herrijzenis komt na het avondmaal. het gras moet eender kort, de gelaten uitgevlakt, gezang is van parkieten het exclusieve recht. binnen bonkt er dehydratie, de keel schort, de hand trilt het tekort, de gedachte zin loopt vast in de tot zin gedroomde gedachte. etterende letters. ook de gal heeft haar timbre. spugen om het uur, de emmer…

Doordringende predikant

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Het is een soort kastanje, echt een groter dan drie voet hoog boom en meteen een soort poëet, een heuse manlijke draagpilaar vol houten ringen mooi vertakt, de zijtakken, zijn stam twee containerbreed met name het royaal positivisme goed in de aarde geworteld gewoon ergens tussen straatstenen natuurlijk vaderlandslievend. Hij oogt zo…