15018 resultaten.
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
Jij vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Jij
een vrouw
om de hoek
uit het internet
Ik
een man
andere hoek
in het verlangen
Je raakt me
Ik verzacht
ik zwem
in mijn tranen
Van mijn hart
Zak in mijn voeten
In Moeder Aarde
Adem in de wind
Van de Zee
Avond frisheid
Zang van de vogel
trilt in mijn oren
Vrede in rust
in mezelf
in haar Aarde
in verbinding…
Avondrust
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
655 'k geniet nog even van die rust
Zit buiten en hoor
geen vogels meer fluiten
het is tastbaar stil
de sterren stralen zacht....
Het is een rustgevende sfeer.
Verlang verder niets meer
dan dit moment.
En wens dat deze stille uren
nog even voort kunnen duren....…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
duister
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 zwart beschrijven zonder kleur
knoflook zonder geur
zintuigen vragen prikkeling
dat is hun ding
ik geef jou wat woorden
geen klank of reuk
maar voor dat punt
zal ik naast jou staan
jij wijst mij af
of...ga even mee
luisteren
naar zwarte klanken
het indalen van rust
dit is het antwoord…
Bewonderenswaardig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 bewonderde
zijn weidse blik -
zoals díe uitkeek over het landschap
bergen, dalen, bossen en meren
woestijnen en oceanen
onafzienbaar als ze waren
toch hélemaal in zich opnemend
die blik die zei:
pas als ik dat allemaal belopen
bereden, bevaren heb
en daar dan ben, dáár
daar helemaal achteraan, weet je wel
dan ben ik er -
en dan zal ik rusten…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
jij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 jouw ontspannen gezicht
dat op het kussen ligt
je verwarde grijze haar
je armen gekruist over elkaar
het is allemaal zo vertrouwd
na al zo vele jaren getrouwd
zelfs je snurken kan ik verdragen
vast gewenning na al het klagen
voor de zoveelste keer
daalt jouw rust ook op mij neer
ik vlei me tegen je aan
zal nu…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
en wil mij niet vergeten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.435 mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen
in mijn broos geworden lijf
verlangend naar een zachte dood
mocht mijn ziel naar verre einders reiken
willen schuilen en rusten in een oude
hemelse droom
laat me dan los, weer huiswaarts keren
naar wie mij immer dierbaar bleven
en wil mij niet vergeten…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Bron van liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Rust
als basis
in de stilte
van je hart.
Geen storende onrust,
pijnlijke momenten,
schuld en lijden,
Als een golf,
stromend
naar de diepte
van de oceaan.
Opgenomen
in een heldere bron
van liefde
en vergeving.…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Zo stil was de nacht
dat men nauwelijks kon geloven
dat ze zou ontwaken in de dag
haar rust prijs gaf
aan het licht.
In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…
Vertrouwelijk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Rust, vrede heerst hier onder een
Zachtblauw hemeldek.
Terwijl moeder natuur waakt en ik
een zucht van verlichting slaak.…
Duistere zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 waar zijn de woorden
de woorden die je zogenaamd hoorde
mijn lieve woorden, eerlijke woorden
wijze woorden, klonken soms als akkoorden
waar zijn de antwoorden
de antwoorden die niet aan mij toebehoorden
jouw lege woorden, onhoorbare woorden
onuitgesproken woorden, brengen nimmer antwoorden
(noch rust)…
Euthanasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.299 Twijfel,
geeft je keuze me rust,
maakt je keuze me blij?
Heeft de dood je geweten gesust?…
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Sereen straalde je de rust uit,
Die ik onmogelijk kon voelen...
Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd;
Het was alsof je sliep,
Ik kon het niet bevatten.
Ik wilde je zo graag nog....
Aanraken.....
Maar...jij was het niet,
Die daar zo stil lag.
Het was.....slechts een lichaam;
Gescheiden van me
Door het koude glas......…
Een verdwaalde zucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ver weg
blaatte een kudde
tegen de lage avondzon
zij grensde
aan de stilteoase
waarin ik mij bevond
weldadig streelde
het ontbreken van geluid
mijn niet verwende huid
intensiveerde
zicht en reuk met
een alert anticiperen
een paradijs vol rust
de wind droeg een verdwaalde
zucht en de geur van schapen…
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen eeuwig
zo bestendig
als voorlopig…
De hond is er ook
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Het huis is leeg,
Iedereen is weg,
Alleen mijn lege ik
Woont hier nog,
De storm woedt
Om het huis
En in mijn hoofd,
En de angst kruipt
In vlammetjes
Langs mijn benen omhoog,
Dan hoor ik in de gang
Een zacht goedaardig gebrom
En ik realiseer me -
De hond is er ook
De rust keert terug in mij
En de angst slaat dood…
Lekker langzaam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 langzaam ontwakend
na 'n innig liefdesspel
verzucht ik de zondag
waarin ik jou
en jij mij
op de golven van
mijn ademhaling
rust jouw hoofd
jouw mond lieflijk
tegen mijn borst
vingers spelen zachtjes
door je haren
de tijd speelt tikkertje
met de zon die breeduit lacht
op deze zondag…
Door de ogen van Descartes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
458 Best moeilijk
om zijn geest te laten rusten
deze vader van het rationalisme
zijn vondst de methodische twijfel
een steunpilaar
voor de autonomie
van de menselijke rede
hij maakt mijn denken actief
als hij zegt twijfel aan alles
totdat je iets overhoudt
waaraan je nooit twijfelen kan
pas dan wordt duidelijk
dat jouw denken waarheid is…
Nachtpiekeren!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 Wel te rusten!!!!!…
Schim
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
757 Je bent als een schim in de mist
zoals je daar ligt in de kist
ben jij het wel
jouw huid strak gespannen
en gezicht zo anders
kom, praat met me ,
stel me gerust
zeg me " ik ben het, ik rust"
ik laat je dan even
maar daarna toch zeker
ben je niet meer dood
braak je het uit
ga je leven
volgens afspraak.…
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
Zuster
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.569 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
ensoms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.…