Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Ballroom

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
De danszaal is gevuld met jonge mensen Ze zweven het parket zo licht als veren De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren Maar Bella zit de wereld te verwensen Haar stil verdriet reikt over verre grenzen Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren Ze zou hem nu het allerliefste smeren En voelt een zoute traan naar boven drenzen Dan…

Zomertijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Lente lijkt ver weg maar is reeds hier kom maar naar me toe met open armen ik strooi voorjaarsbloemen op je pad en ontvang je met een warme lach want alles in mij wil dicht bij jou Omarmd genietend van de voorjaarstijd waarin de vogels het voorbeeld geven tasten we elkaar bewust voorzichtig af tot de juiste plekjes zijn gevonden waar het…

Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Verborgen glazen ingewanden roemers, kruiken van kristal die in vergetelheid belandden en allen zwemen naar verval Kelken eeuwenlang gevuld met sanguinolente wijnen thans in dwarrelend stof gehuld aldus gedoemd om te verkwijnen Tussen barsten in de wand van beker, wijnglas en karaf daar speelt zich vaagweg imposant ’t visioen van ver…

Pech

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 570
hij ook al vliegen kon Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen En rustte even op een Ribesstruik En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~ Al leek het goed, hij kon het niet benoemen Maar hij had trek, dus ging hij even proeven En hoe dat moest, dat zag ie van een bij En dacht: ~dat is een koude kunst voor mij Ik kan mijn tong heel ver…

Uiterlijke vertoningen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
In de avond als de dag mijn valscherm heeft doorbroken en lijnen staan gespannen op de kaken van mijn zegel, boogt mijn woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het leest mijn stil…
elze27 juli 2015Lees meer >

hoofdpijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
hoofd over de scherven die op tafel liggen je hebt zoveel aan je hoofd zoveel moet je het hoofd bieden maar tegelijkertijd staat mijn hoofd daar niet naar ik heb dingen te doen het leven te leven met plezier maar het is waar mijn hoofd doet me pijn als ik deze wereld zie te vroeg opsta na teveel wijn zie ik de puinhopen ver…

Groots en onverschrokken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
Dan stoven wij uiteen door sloten, op blote voet door verse flatsen heen, Beschermden onze groene landerijen tot ook de laatste koe verdween.…

improvisatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
gaan door je heen hoor je opeens een stem in de vorm van een trompet en een piano schat ik hou van jou met een hele lange adem het park in de herfst klinkt precies zo en ik droom dat ik daar met je wandel wat we ooit hebben gedaan in het geheim die ene keer en nu ik de muziek hoor de trompet en de piano ergens ver…

steeds die ene nacht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
geduldig breekt de avond door mijn laatste silhouet dat als hars zich vormt waarin de geest is gegoten tijd is niet aanwezig, het bed ver weg, doch mijn gelaat vertoont de resten van het laatste gesprek met de trede van het spoor nog aan mijn voeten iets in mij vergat te dromen, wellicht dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
elze17 januari 2016Lees meer >

Poète maudit

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 816
Zij was een vrouw van alle markten thuis en schreef sonnetten of een kundig vers. Haar vrije werk ontlokte veel gekners want menigeen vond dat gepruts; een kruis! Zij leed niet onder de gelaagde toon van de kritieken op haar dichttalent.…

Konijnenvoer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
100 pond Ze vrat haast niks En snoepte nooit Was mager maar gezond Een slablad hier Een wortel daar Ik kon het niet meer aan Nooit meer gebak Of zakken chips Nee, zelfs niet een banaan Ik werd het zat Naam haar toen mee Naar Scheveningen Naar de Pier Vertelde dat ik dankzij haar Ontdaan was van plezier Dat konijnenvoer Hoe vers…
Hookie29 januari 2016Lees meer >

Codes

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Daarna exploseerde de vraag naar nummers en getallen die raar maar waar ons leven gingen bepalen Een ID nummer, een streepjescode, en ver ervoor, je bankrekening natuurlijk want tja, dat moest wel hoor. En nu wordt er meer en meer, gewerkt met code's die IK keer op keer vergeet.…
An Terlouw31 januari 2016Lees meer >

Op huus an

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
Och twente wat lig ie mie nauw aan 't hart, met je greune laand zwat wit gevlekt, ver weg van stad ons mooi laand. Doar in t west’n proaten ze mie teveul achter oet'n hals. Nee, geef mie moar oooo en aaaa, zonder n en heanig an.…
Marije Geerts15 februari 2016Lees meer >

Een eindeloos rijm?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Bloed klopt in het uurwerk van de mij aangemeten tijd en visioen, het recht rein bronwater te tappen uit een ongeboren geheim, waarin de waarheid drinkbaar wordt uit de hiel en de ziel van de fles en taal, die toegang soms ontzegd zodat ik stilaan verder droom, misschien fataal uiteindelijk wel levensecht als een verse…
Pama3 maart 2016Lees meer >

Brief in een nachtkastje gevonden

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad waarlangs je leven zich toen leiden liet naar waar ik nooit meer op mezelf besta. Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet. Ik zou willen zeggen dat de aarde beefde, de bomen schudden, struiken struikelden, de hemel zon en maan tot botsen bracht, dat onontwarbaar werden dag en nacht.…

Slapende kamer.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 862
Ver, lijk geklapwiek, latjes-klepgerucht Van zonneblinden, die men opentrekt. Citroen-aroom van gele zuidervrucht, Adem van perzik purperdons-bedekt En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…

Zij maaien stadig met gelijke slagen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Zij maaien stadig met gelijke slagen, Drie mannen, de armen strekkend met de zeis, De benen ver gespreid, naar vechterswijs, In felste warmte van de zomerdagen.…

Macro

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Nu een ander leven van mijn hand die mijn hart laat bonzen door je scherp te stellen met mijn oog met jouw ademhaling ver weg.…

Ervoorlog

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
In de verte, nog onhoorbaar door de afstand Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren Naar oren waar binnen het zal worden omgezet In angstaanjagende gedachten Is het geluid reeds geboren Te zwak van trilling, want te ver Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen Zijn voeten begonnen met marcheren Of trappen gaspedalen in Van…
René Vis2 september 2016Lees meer >

Haast

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
gelijk in de was omdat er geen tijd voor twee knijpers was Rol WC papier los op de pot De WC zelf nooit op slot Altijd het gas erop Elke maand een strop in blauwe enveloppe Na middernacht naar bed om zes uur weer op De wekker niet gezet Moet vlug dit en nog dat Heb nooit tijd, geen ene spat Te vroeg vaak wordt onrust geblust Vers…

Flitslid

snelsonnet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
Van de baan Nu zit ik dankzij Asscher met de brokken Had ik me net als kandidaat gemeld En u dat in een snelsonnet verteld Wordt plotseling de zaak weer teruggetrokken En dat ik dit op maandag moet beleven Beschouw mijn vers dus maar als niet geschreven. Vanochtend heeft de PvdA het hele flitslidverhaal teruggetrokken.…

Inspiratie

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
De lente is nog ver te zoeken geen lichtje dat me buiten roept dan maar snuisteren in de boeken met een kop koffie en een koek. De luiken doe ik vroeger dicht de verwarming mag iets hoger gaan het aanmaken van het kunstlicht doet figuren op de muren staan.…

Europa is een woord

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.130
Achter de bergen, ver weg, waar ik woon, Heeft niemand je zelfs maar gekend. Het geurt Naar hout hier en men spreekt op zachte toon. --------------------------------------------- uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
Gerrit Komrij24 februari 2017Lees meer >

Troost

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.…

die lente zo fleurig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
vogeltjes zingen, verwelkomen morgenstond het zonnetje priemt zwak door de bomen vroeg uit de veren is goud in de mond mensen kunnen nu opnieuw gaan dromen de lente springt dansend door het land ze laat al terug zovele dingen bloeien natuur en heelal smeden een ware band de kinderen willen in bossen gaan stoeien het lachen verschijnt, het…
metske3 april 2017Lees meer >

DE ANATOMISCHE LES

gedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.697
In plaats van hersenen vonden wij: ‘Een ver- ontrustend rapport over de afnemende belangstel- ling van de jongere generatie voor het dem. soc.’ ---------------------------------------- uit: Tant pis pour le clown (1966)…

Karper

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 518
Niet ver van het huis van een bekende operazangeres. In gedachten hoorde ik muziek van Mozart en Verdi erbij, terwijl hij mij met zijn lodderige ogen aankeek en diepe ontroering in mij opriep. Zijn grijze rug stak boven het water uit en het klinkt misschien gek, maar ik voelde me verliefd.…

artsen zonder grenzen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Jonge, goed opgeleide mannen en vrouwen ver van huis en in gevaarlijke omstandigheden zorgen voor hun medemens, ongeacht huidskleur of politiek kamp.…

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
verte trekt Dat mij thuis geen rust doet vinden Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden Wat is de drang die mij steeds drijft Naar alle hoeken van de aarde De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft Tot wanhoop en onrust ontwaarde Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon Daar ver…

De jaren van verstand.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
Bestaat er soms een bollebozenland en moet ik daarvoor heel ver weg gaan trekken? Misschien kan ik de zoektocht beter staken, waarschijnlijk haalt het allemaal niets uit. En geniaal zal ik vast nooit geraken: wat er niet in zit, komt er ook niet uit. Ik blijf me maar op mijn manier vermaken, al word ik dan ook nooit een wijze spruit...…
A. Rivesta24 november 2017Lees meer >