inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65416):

Onrust

Wat is het toch dat mij naar de verte trekt
Dat mij thuis geen rust doet vinden
Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt
Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden

Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde

Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon
Daar ver van huis en haard
Naar die plek waar alles eens begon
In de hoop dat alles daar nog is bewaard

Hoe komt het dat ik dool en dwaal
Over straten van het leven
Ergens hoop op warm onthaal
En dat de rust daar wordt gegeven.


Zie ook: http://www.keetweg.nl

Schrijver: Egbert Jan van der Scheer, 30 okt. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

3,0 met 1 stemmen 114



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ralameimaar
Datum:31 okt. 2017
Bericht:Herkenbaar die onrust en drang naar elders,mooi


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)