18393 resultaten.
GROEI
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
827 Onder sneeuw en ijs verborgen
ligt de kiem voor de kracht van morgen
in het voorjaar zal alles weer groeien
opnieuw zal het mijn ogen boeien
Zo komen gaande het leven
verborgen talenten in zicht
de warmte zal de groei weer geven
vensters open, op weg naar het licht…
Vulpen, groen gevlamd
gedicht
2.6 met 10 stemmen
6.167 gekregen in '86
dop vervangen in '91
houder vervangen in '93
clip vervangen in '98
dop opnieuw vervangen in '02
gouden pen vervangen in '07
met deze pen geschreven in '09
alles anders
alles hetzelfde
------------------------------
uit 'tellen en wegen', 2011…
IEDER WELKOM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Om samen de weg
van vrijheid en liefde te
te vinden, te gaan.
En vrede, vrede
te vinden voor iedereen
op de levensweg.
In ieder geval
voor ons die elkaar helpen
in leven en dood.
Mijn ervaring is,
dat ieder het goede wil,
liefde voor en van.…
Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Bezield was ik
Mijn leven lang
Bezielend
Naar mensen -
Twee zielen
Een gedachte
Ook naar mijn
Koningskind met
Wie al zoveel
Jaren het leven
Deel
Door het lange
Diepe duister
Bijna ontzield geraakt,
Maar gelukkig haar
En de weg niet kwijt geraakt
In liefde en respect opgedragen aan Jeannet…
Zalige onwetendheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
548 Waarin hoop
nog alle ruimte heeft
regenbogen herkleuren
de zon eindeloos
niet onder gaat
woorden stil ongesproken
zinnen ongelezen nog
denken voorlopig onoverdacht
het zalig nog niet weten
van een hoofd ver weg
ergens in de wolken
wie wil de kilte al voelen
als de warmte er nog is…
Laatste minuut
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 De scheidsrechter loopt weg, fluit af.
Gerard Beentjes…
Van het pad af
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
1.299 Een brede glimlach gaat van oor tot oor
Zwarte baret strak in de plooi gestreken
Twee vingers in de lucht als zegeteken
Je vraagt je af waar doet zo’n meid het voor
Ze sprak van vrede en rechtvaardigheid
Maar juist de weg daarheen is ze wat kwijt…
traject
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 stram strak
stijf in knop
zwierig geurend
volledig
in balans
doorgeschoten
weg volgens velen
niet te verhelen
schoonheid
nog even talmen
met
uitgebloeid zijn...…
Keuze
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
525 hoe solide denk je dat de lijn is
waarop jij balanceren wilt
in de ene hand, houd je angstvallig jouw hart
in de andere hand, viert jouw brein iet wat
hoe zeker ben je van de ingeslagen weg
of voelt het alsof er geen keuze was
daar de duisternis vroeg invalt…
Geweld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
925 Buiten, ver van het zonlicht
Mijn ogen springend open
Een flinke flits van een bliksemschicht
Kapot en geslopen
Regen druppels rennen weg
Laat het stoppen
ik wil me niet verstoppen
Het einde is in zicht
zie ik daar in de verte weer licht?
De bui is over
Ik buig me voorover…
Oh, singulariteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Roodverschuivend zweefde je
Door vier of wat dimensies
Tijd en ruimte
als jouw onvoltooid toneel
Stiekem was je uitgedoofd
Als een kleine ster, lichtjaren weg –
We zagen het alleen nog niet
Oh, singulariteit
Oh, allerlaatste zonnewende
Ik hield al van je
Lang voor ik jou kende…
Solitair zijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 ik ken de taal
niet meer waarin
de bloemen spreken
zijn het nog de
hartenbrekers die
de weg der liefde kleuren
of bedekken zij
het bloed van hen die
gaan met stille tochten
bij de wilde bloem
heerst onbegrip
over recht en plicht
is solitair zijn
schoonheid maken of
juist anderen afkraken…
Vriend of Vijand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 van mijn vijanden
heb ik het meest geleerd
zij tonen mij de schaduw
die diep van binnen leeft
eerst loop ik tierend weg
kijk daarna door mijn vingers
wat zij mij willen zeggen
van wat er in mij leeft
au, ja, dat komt wel aan
er is een klus te klaren
mijn vijand, die ben ik zelf
totdat hij vriend mag zijn…
verdwalen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 niet langer
zoeken we
de weggewaaide kaart
de gemiste afslag
evenmin
doelloos
dwalen we
langs het stroompje
dat uitmondt in
een brede rivier
overgeleverd
aan de inktzwarte nacht
zetten we
voet voor voet
door onbekend gebied
is er een weg terug?…
EEN MEER SPREEKT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 De weg naar de geliefde Leyen
betoont zich vrij zwijgend
het einde der daagse wereld
bloeiende oevers
vol rustgevende ruigte
eilandjes met komend vogelleven
bezingen de tere
maar krachtige eenheid
van gewezen veengrond
een waterrijk schenkt vredige ruimte.…
MANNENSPORT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
640 Wég met zo’n vent! Vier maanden buitenspel!…
Weggaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.267 De vrouw vroeg
of ook ik weg wilde van hier.
En ik twijfelde over het antwoord.
Want -inderdaad- ik ga
het pand verlaten
in de verwachting
dat stenen
omvormen tot vlinders.
Maar nu wil ik de oude kat nog vergezellen
Hij vroeg hier verdomme net zo min om.…
achter glas
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
862 't leven heeft
losgelaten
gisteren
toen de zon
mild scheen
haar gezicht
tussenin
na nachten
van gewilde slaap
er zal nog meer
geschreven worden
morgen of overmorgen
als zij het jonge afscheid draagt
verder weg van vandaag
't leven heeft
losgelaten
wit op hemelsblauwe lakens…
De donkere blik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 ik dans op je lach
zweef op je adem
hoor woorden die
me eindeloos bekoren
nog ben ik
buiten bereik van de
donkere blik in je ogen
weet dat jij daarmee tovert
ben gek op jou maar
hang niet aan touwtjes
als een verliefde marionet
in jouw kijkers droom ik me weg…
Erg veel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 Duizend wolken bevolken mijn hoofd
het zijn eigenlijk watten
waardoor ik de werkelijkheid niet meer kan bevatten
duizend dingen zingen rond in mijn hoofd
ik kan mij niet meer concentreren
dat koor verstopt mijn gehoor
duizend woorden heb ik in mijn hoofd
ze staan allemaal in de weg
maar zijn verdwenen voordat ik wat zeg.…
moeizaam converseren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
968 is het koud buiten vraagt hij
niet veel aan zegt zij
zuinig als altijd op haar woorden
daarmee is het gesprek bevroren
aan mij opnieuw de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door het ijs
wat rest er nog behalve
kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten in
het zal het voorjaar zijn…
Ontzilting
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
523 een koelkast geopend
het licht gevonden
de eigen weg gevolgd
in zwanendrift verstrikt
de oerkracht gezocht
kwetsbaar geworden
nooit vergeven
sommigen wel
de veters losgetrokken
die weer
in de knoop geraken
de friet gegeten
het zout vergeten
geen probleem…
tao
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 -
dan zwijgen
rammelende bekkens
en rinkelende cimbalen
heel even
trillen
yin en yang
in harmonie
de Weg ligt voor ons open
waarheen hij kronkelt
in de verte
blijft verborgen in de mist...…
Spraakwater
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
631 Met open mond
kijk ik je aan
zeiknat, jouw woorden
ik wring ze
tergend langzaam uit
droge feiten op een rij
‘k slik overtollig speeksel weg
mijn tong verlies ik
voor het zoenen
stap ik nat
onder de paraplu vandaan
had ik mijn mond
maar dicht gehouden…
Had Trijntje maar leren pijpen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
504 Je voelde het al tijden op je beide klompen aan:
Met zingen weet die Trijntje best wel weg
maar gaat het om haar kleding raakt ze danig van de leg,
vandaar is het in Wenen fout gegaan.
Had zij van die Tiroler leren pijpen aangedaan
Dan had zij vast als winnaar op het podium gestaan.…
nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 in deze lange nacht
raken onze ogen
bij al die duisternis
de weg voor even kwijt
we leven kort met
gesloten ogen in het
fluisterend donker
in die lange nacht
zien we het
magisch licht
worden we omhuld
door stiltes
van onuitsprekelijke
schoonheid…
Te zwaar, en dus te licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Last die de kracht
Ver te boven gaat
Alle evenwicht verdwenen,
Gewicht dat onophoudelijk
Op mijn schouders drukt
En niet meer te dragen is -
Ik word licht in mijn hoofd
En kom zonder dat ik ook
Maar ergens op reken
Mijn eindoordeel tegen,
Ik word te licht bevonden,
En ga dus nu voorgoed
Op weg naar het licht…
Het eerste fietsje.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.318 witte sokjes met rode schoentjes
gekleurde strik in 't haar
beentjes strekken zich onwennig
beducht voor vallen en gevaar
vader houdt haar vast aan 't zadel
ze trilt nu van spanning en plezier
opeens heeft ze ’t door
rijdt weg; lachend en fier…
Naar het verleden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
489 In gevangenschap
Te weinig tijd,
In vrijheid
Ineens te veel -
Wat door vijandschap
Verdrongen werd
Vecht zich in herwonnen vrijheid
Een weg naar boven,
Pijnscheuten die al lang
Naar het verleden waren verbannen
Duiken weer op
In het weerbarstige heden,
Steken de kop op
Terwijl jij en ik
Het hoofd laten hangen…
Grensganger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vluchten over grenzen heen
Het eigen huis verlaten
Op weg naar een ander,
Nieuwer, thuis -
Misschien volkomen leeg,
Of anders veel te vol
Nergens meer veilig
Nergens meer thuis -
Vogels vliegen in
Eeuwig ritme over,
De lucht is onaangedaan
En kleurt hemelsblauw…