7767 resultaten.
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 De goddelozen vergelijkt hij met modder en slijk,
opgeworpen door een woelige zee,
zij die weigeren Hem op het hart te leggen,
de Verhevene draait hier niet in mee !
Hij is niet met hen die zich vergrepen aan de kinderen,
hitsig en zonder schroom hen doodden,
in donkere holen JA…”ONDER ALLEN GROENEN BOOM “!…
Gelukkig wakker geworden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.569 Tussen de bomen schittert de zee.
Ik blijf maar vissen: blikschade, zwik,
spaat, maskerade, tsja, om regels te vangen
moet men een woordje uitwerpen.
Hé, zwaan kleef maar aan, roept mijn duifje,
daar bromt de taalstrot, hier resoneert hij.
Zij hangt haar kousen te drogen.…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Nog altijd posten
we brieven, openen we
deuren, 2x bellen, sluiten
we het boek, verdrinken
we in polymeren, daarom
branden schepen achter
ons, is er geen open zee,
herlezen we de toekomst…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.
Middenin de waan van de dag,
bestaat de toekomst en de horizon,
boven, onder en de droom voorbij.
Hier, in de rust en in de stilte.…
Doorreis
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.248 Maar hoor, wanneer de blauwe velden
der nacht begroeid van sterren staan,
wat aarde, zee en wind niet telden
en laat geen fluist'ring u ontgaan.…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Het was een lekker soepje
van kreeft en kleine kokkels,
lokaal ambachtelijk brood
en uitzicht op de zee.
Een duik in 't woeste water,
met ongewoon sterke branding,
de zon aan hoge hemel
rond de klok van twee.
Mijn huid begint te gloeien,
kamerwit wordt kreeftrood,
in 'n onbewaakt moment
aan 'n ijskoude Noordzee.…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 De zilte geur van zee en strand.
Rennende voeten in het zand.
Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.
Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
De lange traan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 Wat begon bij m'n ooghoek
stopte niet op tijd voor m'n zakdoek
en zo slikte en likte ik
m'n zoute zee op.…
Dagdromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
885 Net als hoe de zee eindeloos doorstroomt zonder dat het volraakt,
stroomt mijn liefde voor jou zonder dat het zoekraakt.
Jij bent mijn laatste hoop die ik had verloren,
telkens als ik me alleen voel kom je naar voren.
We praten en lachen dan vaak
Voel me volmaakt.
Maar alles verdwijnt als je weer weggaat.…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 Het was een vakantie van niets
doen, van overgave aan zon,
zee en wind, we gaven ons bloot
waar we konden, we verschoten ervan.
We lazen ons bij, boekten opgelucht
tijdwinst op wat nog zou komen,
voelden eigen natuur, een herkenbare
toon die ons niet had ontluisterd.
We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Dat zal ze je altijd blijven geven
van boom tot berg van beek tot zee.…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 dat ze zong
in de muil van de nacht
het was haar heldere stem
die me lokte naar de oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken in een zee…
lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Water stroomt alles omlaag,
spoelt het bergafwaarts naar de zee.
‘t Snijdt door landen als een zaag
en neemt diens sedimenten mee.
In de tijd gestolde resten
mengen zich in dit geklater
in de loop het allerbeste
met het vallend hemelwater.…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 het klare water zo zacht kabbelend,
zocht kronkelend zijn weg naar zee.
zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Maan in ruige zee,
voorbestemd voor mens en dier
rode lap voor mijn stier
Olijf in kruiken,
scherven stromende welvaart
ontpit door eerste persing?…
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 wetend
dat het leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven
de aarde rond, verzamelen
in de zee…
Grevelingen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 in een zilvergrijs verleden
van het laagland aan de zee
streden grevelingen met de
watergeuzen van flakkee
varend van de goede rede
tot de poorten van den briel
trokken eilanders ten strijde
tegen alva's spaanse troepen
met de geuzen van flakkee
in het land van protestanten
hageprekers remonstranten
op de vlakten langs de maas
en…
Bijbel en toekomstpoëzie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Zo komen we nooit door de Rode Zee.
Messias, elke Kerstmis wachten wij.…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen draagt
op volle zee…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek
hoe kleiner ze lijkt en dat voelt gek.…
Ooggetuige
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Er drijft een witte
surfplank ergens in zee
mocht je hem toevallig
tegenkomen, laat het dan
direct weten.
Als je op het strand bent
en je ziet iets wits, sta er
dan bij stil,
kijk of het de
desbetreffende plank is.
Een witte surfplank,
waar zoveel prachtige
capriolen mee zijn
uitgevoerd.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt de zee…
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Draag dan water, water naar de zee.
Draag dan ook die lieve liefde uit.
Toeval bestaat en is groot.
Het heilig mysterie blijft.
Liefde gaat nooit dood.…