7675 resultaten.
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
Je latend met je dromen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
754 ik kijk altijd naar boven
al in mijn wieg
zag ik heel hoog je ogen
mijn eerste stappen
aan jouw hand voeten
die mijn vrijheid kozen
jij wilde dat de bomen
hoger zouden reiken
dan mijn aards begrijpen
zag verlangen in je blik
je maakte mij onzeker
dat moeten gaf me schrik
voelde pijn als ik
niet kon voldoen aan wat
jij dacht…
vliegende deuren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.353 heten ze met bijna drie meter spanwijd
al twee jaar in de oostvaardersplassen
zie je ze 's zomers niet meer verkassen
inpoldering in de flevo lijkt een feit
boven moeras hoog in de boom stil afgemeerd
moest ons gezag weer weten wat ze schransen
vanwege de resten muskusratten jonge ganzen
zijn ze door faunabeheer nu al geïntegreerd
privacy…
Mijn mooiste plekje
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.529 De schaduw van de hoge bomen
beschutting tegen de felle zon,
lekker luieren met z'n tweetjes
'k zou willen dat het altijd kon.…
Kinderen die leren lezen
gedicht
2.3 met 130 stemmen
30.036 kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto's
op parkeerkerreinen
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen…
..........Behalve zij...........
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.315 zeggen dat het goedkwam
Terwijl zij als enige besefte
Daar was nu geen sprake meer van
Hun plaats was verwoest
Wat ooit was komt nooit meer
Dat dit nou gebeuren moest
Toch zei ze nog
Wat er ook gebeurt
We zijn allemaal samen toch
En even was er gelach
Even een vrolijk moment
Dat was het laatste wat zij van hun zag
Want toen kwam de bom…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Soms is het net als of er een storm opsteekt in mijn hoofd
Dat de bomen heen en weer waaien
En de wind brult van oor tot oor
Blijvend in mijn hoofd aan het rondjes draaien.
Soms zou ik willen dat iets me verdooft
Dat alles donker wordt en helemaal stil
Geen aanraking en geen geluid
Koortsig, o God, ik ril.…
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 Lange dikke grijze lijnen
schilderen het tere blauwe linnen,
je ziet de zonneschijn verdwijnen
waar die vieze wolken beginnen
Het zicht word je ongevraagd ontnomen,
het landschap is niet wat het is geweest,
grote schoorstenen in plaats van bomen
maar niemand die het ergste vreest.…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 De bomen zwaaien de winter uit,
buigzaam zwiepen de bevrijde takken
op een victorie zaaiende zeewind.
Pulkend is het plezier van bottende twijgen
die zweren en puisten van het groene pus,
uitgeknepen door een kloppend kussen
van gonzende stromen lentewarmte.…
dag dag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.039 licht
een tijger sluipt verborgen
achter strepen door het gras
onzichtbaar als de vrouw
die zich van top tot teen
met waardigheid bekleedt
en toch wordt nagefloten
de kleine vogel in zijn kooi
hij kan alleen maar zingen
de ene na de andere triller
jaar in jaar uit
een vrolijk lied
niet wetend
dat ergens
in een verre boom…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 over de laagte van het veld
glijden mijn vingers naar
een schaduw wanneer
mijn handen traag bewegen
ik schrijf wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.…
monsterverbond
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.294 hij is een beterweter, een menseneter
een loerend monster dat schuilt achter
elke boom, kuilen graaft voor naïefjes
liefjes vraagt waarheen ze gaan
met haar rode cape huppelt ze in het bos
over het sterrenmos, plukt madeliefjes
maar oh de grote grijze doerak lonkt
en lispelt met verdraaide stem
dag kind met je oogjes vol pret, voor wie…
Overvloed
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.451 De bomen hebben overvloed van blaren...
De wind komt aan in speelse tuimeldraf
En schudt het bloemblad bij miljoenen af
En doet ze als scheepjes op de luchtzee varen.
Uit hauw en doos van orchidee en varen
Stuift wolk aan wolk van poeirig goudbruin kaf
Neer op de harde klinkerweg als graf...…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 De bomen treuren, de takken traag
dijend in de wind van kille waan.
Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.
Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 ik hoor het lied
van knoppen die
nu openbarsten
vogels die snel uit
hun ei verkassen
om kleur en geur
te voelen van de
lente in het land
geef mij de hand
en dans een nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt…
de lente scherpt haar profiel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
966 scherpt haar profiel steeds dieper
behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet
waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet
meeuwen die daken bedekken met stront
vlinders die hiphoppen van struik naar struik
net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen
zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt
een dijk met bomen…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
Natuurlijke historie
gedicht
3.1 met 18 stemmen
11.150 Er was eens een tuin, een lusthof met
onaanraakbare bomen,
een pad vervoerde een kar, geladen met boeren,
vervolgens een koets met dichters en denkers,
een koets met geleerden, techneuten en klerken,
daar achteraan een wagen vol tweedracht en
twijfel.…
Ook een dichter heeft,,,,
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.836 Gewapend met zijn pen en blocknote
in zomers shirt en korte broek
loopt hij in de richting van het park
want de inspiratie is ver zoek
Misschien ziet hij in bomen en planten
iets wat zijn schrijversgeest boeit
zodat er willekeurige woorden ontstaan
en tot een pracht gedicht weer bloeit
Of ziet hij op dat bankje misschien
een verliefd…
Nieuwsgierig overleven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
828 ingeschapen
emotioneel gedrag leidt
tot onderzoek en studeren
het is de mens gelukt
er wetenschap van te maken-
die brengt gevaar in kaart
we worden niet verrast
door onbekende gevaren
de menselijke geest tast
het eindeloze heelal af
in ‘n nooit eindigend pogen
het eens te bevaren
Waren we niet nieuwsgierig
leefden we nu nog in bomen…
Dromerige wereld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
670 De maan scheen helder
haar rossige gloed
boven de oude eik
zodat ik de gouden tinten
van de boom
in de nacht kon zien
als ware door toverkracht
voelde ik me opgetild worden
in een droomwereld
waarin alles zo mooi was
ik was weer jong
zat op een schommel
zweefde hoog op en neer
vader duwde me
moeder stond er lachend bij
liefde krulde…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een huiveringwekkende wind speelt
slechts even over hoge grafheuvels
takken van eeuwenoude bomen…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.365 Ik lig en ik lig als in uwe landen
o aarde, met het hoofd in mijne handen,
in uwe winden en in uwe stormen,
in uwe luchten op de grond, waardoor men
zien kan de schoon verlichte ronde bomen
bewegen als de winden er toe komen.…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
Hoe stik je een zoom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
968 Hoe stik je een zoom
opnieuw in een fletse mantel
koester je een soort geleerdheid,
oudere cahiers, het hoofd, je kussen
het ruist zo door de bomen
woorden komen en gaan,
zelfs de foto is al uitgezocht
waar ik het meest op leek
vang jij geen regen meer
voor het in groenland zomert
alles is zo ontzettend echt vandaag,
stilte neemt steeds…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 geveegd
door nijvere handen
maar veelal in bossen en parken
als beschuttend bladtapijt
voor moeder aarde neergevlijd
begint hun tweede leven
bedekken en verwarmen
ze alle geheimen
in de grond
waar kleine diertjes leven
waar het prille begin
van straks een nieuwe lente
zacht ontkiemt
en paddenstoelen
tooien hun pracht
zo brengt een boom…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Waar vlaggen hier tussen bergen wolken kietelen
taal aan vogels bomen en gras behoort
leef ik me in, hier bekoort iedere zin.
Bekoort als beeld, de nerf uit een oudere schrijn
wellen opnieuw dromen van een serafijn
uit deze frêle aardkleuren waar Alpen geuren
zie ik opeens alles, 't ooit hernieuwd gebeuren.…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol worden door kinderen bomen…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…