7678 resultaten.
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 Zacht bedekt
een wolkendek
m'n bed en elke
klank verstilt
de tijd vertraagt
wanneer mijn lief
naast mij ligt
ze ademt diep
slaperige tijd waarin ik
met haar aan mijn zijde lig
de kaars dooft uit
de avond valt
je doet de deur
op slot het boek
valt op de grond
en buiten in het duister
rollen de seizoenen door
als golven…
Welvaart
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
309 Langs sloten gele dotters en lissen,
Van de laatste ook enk’le blauwe,
Enkele bruingekleurde rietsigaren,
En bladen om fluitjes te vouwen.
Tafereel je steeds minder ziet,
Wijl ’t platteland stilaan zwicht
Voor stedelijk oprukkend zicht
Op steen, wat mij zeer verdriet.…
In het stille licht van herinnering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
241 Soms vertraagt de tijd,
wanneer stilte zich vleit
over de wereld en de tijd
de dag dat moeders handen rust vonden
en haar ogen sloten –
de ogen die jou ooit voor het eerst zagen.…
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Een grens is een lijn,
een deur heeft een slot,
orde bewaakt door een zichtbare macht.
Maar daar, in het rijk van nullen en enen,
waar ogen niet kijken en stemmen verdwijnen,
heerst een wereld zonder geboden,
een koninkrijk zonder verweer of terrein.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep ademhalend sprak zij tegen zichzelf
Bang te zijn voor het mysterie
Toen echter een sloot…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 Blauw, wit en rood langs een sloot,
valse vlaggen hangen zielloos rond.
De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.…
de nacht van 12 oktober
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
202 vaak raken woorden als een reliëf de
kruin van mijn hersenstam, het ontluikt
zoals een storm uit een lentesprong
die in rustte was gebleven daar
soberheid van tijd haar
deze slaap gunde
spinsels als kraakhelderwit krijten
kreten vol nonsens als sub-wijsheden
op het lichtbaken dat in de late uurtjes
aan het slot van tijd tracht te sleutelen…
ANTECEDENT
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 toch zo'n effectief dier
maar als je 'm vergroot
dan wordt het z'n dood
een reuzenmier werkt voor geen zier
het mierenontwerp is gericht
op marges van lengt' en gewicht
want wordt-ie te zwaar
dan speelt-ie niets klaar
hij geeft het vlug op, want hij zwicht
hetzelfde geldt voor het getal
van mieren en mensen vooral
teveel op een kluit
dicht…
Mist in mijn gevoel
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.444 Als water uit de hemel
Branden tranen in mijn oog
Een dichte mist in mijn gevoel
Einde van mijn betoog
Ik kan geen woorden vinden
Waarom ben je nu niet boos?…
Door dik en dun...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
3.824 niet vaker is gebracht
ik heb brood en droge kleren naast een warme haard
Blijkt het verdriet te zwaar om mee te dragen
worden gedachten door zorgen voortgeduwd
laat mij bedenken, wat zorgt dat het wat luwt
ik draag met jou... je hoeft niet eens te vragen
Raak niet verbitterd door onbegrip of hardheid
het ongelijk vechten tegen eeuwig dicht…
Stil in huis
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
3.288 Lig in bed m’n ogen dicht
Als altijd zie ik je gezicht
Half vier, ik weet wat wacht
Het wordt weer een lange nacht
Zoveel wat ik nog zeggen wil
Maar naast me is het schreewend stil
Half vijf, het blijft maar malen
Je blijft maar door m’n hersens dwalen
Teveel gedachten in m’n kop
Kom, steek nog maar een peukje op
Half zes, ik zie je staan…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed
je eind aan de horizon tegemoet.
Waar elk mens zal gaan.
Maar zelfs het eeuwige leven beloofd,
dender je voort, van je zinnen beroofd.…
Ontwaken
netgedicht
3.3 met 35 stemmen
3.058 ogen ontdekken je slaperige zijn
en handen strelend, zoekend naar de lijn
om nog dichter bij je te kunnen komen
liefkozend langs de contouren van je gezicht
fluisteren mijn lippen smachtend je ontwaken
prevelen hunkerend de jouwe uiteen
teder fleemt mijn tong over ze heen
geveinsd slapend laat jij je smaken
zwaar ademend, nog met je ogen dicht…
waarom
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.276 Ik bleef maar op mezelf gericht
de deur naar buiten hield ik dicht
geen mens mocht binnen komen.
Toen kwam er zomaar een moment
dat ik weer rond ging kijken
Ik zag de wereld om me heen
je kon me weer bereiken
toen zag ik alle nood en pijn
en alle zieken die er zijn
ik was ontwaakt uit mijn verdriet
en toen dacht ik; waarom ik niet?…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.241 Zo bleek al haar haren
zo bleek is haar huid
Haar ogen lijken donker
van haat en nijd
Haar lippen dicht op elkaar geperst
zodat ze niks kan zeggen
Haar stem lijkt net een stel oude remmen
Mensen kijken langs haar heen
Alsof ze niet bestaat
Zeggen geen woord
maar af en toe fluisteren ze haar naam
Mensen vinden haar raar
en denken…
Plotseling
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
2.503 Als plotseling een deurtje opengaat
dat al die tijd gesloten was
Als je met iemand praat
die altijd zo dicht bij je staat
maar niet was te bereiken
Dan merk je pas
dat leven alle kant op gaat
en ook bij situaties zonder hoop
die wendingen kan maken
waardoor het kluwen wordt ontward
en je een zucht kunt slaken
Dan slaan de ramen van je…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 Laatst heb ik de dood ontmoet
Ze keek met lede ogen
Jeugdig keek ik terug
Vol van onvermogen
Toen besloot haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later…
Ongeloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.181 Ik druk mijn neus tegen de ruit,
met ogen dicht schreeuw ik 't uit,
ook al zal geen soldaat me horen.
Soldaten met geweren op de schouder
maken het geweten van de wereld kouder.
En ik schreeuw luid: We zijn verloren.…
geen feest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.022 een kamer vol vrolijke lachende mensen
leuke muziek erbij, dansjes worden gemaakt
wanneer je zo in de rondte kijkt
is er niemand die zich niet vermaakt
maar voor wie verder dan de oppervlakte kijkt
ziet de wanhoop op haar gezicht
ze staat alleen tussen de mensen
met haar ogen dicht
denkt ze terug aan toen?…
Herfstbetoging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
820 de herfstbladeren verzamelen zich
massaal geholpen door de blower
van de overbuurman dicht opeen
gepakt verwachtingsvol zonbelicht
hopend op mental coach Tabaksblatt
hij zegde echter goed ingelicht af
waardoor er ongedurige ruis ontstaat
in het bijeengeveegde kleurenbad
sonoor autogebrom wordt hoorbaar
onrust gepaard aan bladergefluister…
Opnieuw met jou
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.597 De gordijnen dicht,de open haard aan
samen romantisch filmpje kijken
Lekker knus samen op de bank
wat zou me dat geweldig lijken
Daarna bij het knetterend haardvuur
onder het genot van een goed glas wijn
Elkaar opnieuw kunnen gaan ontdekken
zou nu mijn droomwens zijn
Wie weet zal dat moment snel daar zijn
we hebben elkaar alweer gesproken…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 Dichter, danser, muzikant
Met titel op papier
Maak ik álles amusant
En breng u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken…
Alle tijd...
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
1.856 Soms is het moeilijk te
verwoorden wat
ik voel,
kan ik je soms niet
vertellen
wat ik echt bedoel,
verdriet en vreugd
liggen dicht
bij elkaar,
kan het ontkennen,
maar het blijft
gewoon waar,
de vreugde van
het houden van
jou,
en het verdriet, als
je zomaar weg
blijven zou...…
Ed
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.451 Tranen om de momenten dat ik je dicht tegen me aan wil houden..
maar met mijn armen achter mijn rug gespannen sta..
Tranen om het feit dat ik nu inzie,
dat mijn weg tot jou langzamerhand vervaagt en zal verdwijnen.
Maar nog het meest mijn tranen om het feit dat jij ze niet ziet.…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…
die ik zo mis
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.591 maar
kus mijn voeten, zee
neem me desnoods mee
mijn dromen doen me pijn
verdwalen kan niet
langs jouw waterlijn
dat sta jij niet toe
maar 'k ben m'n dromen moe
ik droom dat ZIJ mij kust
golvend, zo jij mij doet
het liefst wil ik verdrinken
in jouw eb, in jouw vloed
kus mijn voeten nog eens zee
zodat ik denk... aan haar
en met dichte…
ijl spinrag van contacten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
850 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten dichten
als gezichten op het net
zonder stem met blinde ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
ijl spinrag van contacten…
de gekozen hymne weent voluit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
862 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven
geloken ogen je mond is dicht
de vingers heeft iemand gebogen
Je lijkt wat somber bij dit licht
Je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan het raakt je aan
ze zeggen…
Kontakt 2
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
10.554 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij, verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde van een god : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen of mijn God ?…
Kontakt 3
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
11.130 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij,verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde in je hand : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen van mijn lot ?…