6928 resultaten.
In de steile tuin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Halverwege
de trappen,
over het water,
een Hema rookworst
spreekt de stem
op je stuur
een omweg uit,
naar de lege plek
in het park
voor jou
Van Kopland
voor Cees Kant.…
Hoor de beelden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 Hoor de beelden
Nu het licht uit
De ogen verdwenen is,
Zoek de waarheid
In het zachtste geluid
Dat voor de ziende
Onhoorbaar weerkaatst wordt,
Maar voor mij oorverdovend
Binnenkomt, waarheid die
Voor jou niet waarneembaar,
Maar voor mij werkelijkheid is…
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Was benieuwd
of ik bij jou
toch ergens sporen
van mezelf
nog terug
zou vinden.
Ik vond ze niet
en zag
dat ik voor jou
dus echt nooit
had bestaan.
Ongezien
en ongemist
kon ik
weer verder
met mijn leven.
Alleen ikzelf
weet nog
wat ik toen zei
en dat geen mens
ja, zelfs niet jij
mijn roepen heeft gehoord
mijn woorden,
die…
Later
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Later bestaat niet meer
Het boek dat ik
Nog schrijven zou
Is er nooit gekomen
Plannen zijn dromen
Geworden, gedroomd
Maar niet bewaarheid,
Later bestaat niet meer
Alleen het nu nog
Alleen het moment
Waarin we leven
Vanuit een wijd besef
Vanuit een wij besef
Waarin we nooit
Meer alleen zijn
Nooit meer samen alleen…
Zweeten!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 "Zweeten, zweeten, zweeten!
Heel de dag door.
'k Heb een bad genomen,
Want het was weer goor.
'k Wil de zeven dagen,
Zonder natte kraagen.
M'n oksels zonder knoflooktuin,
Apotheeker! Heb je nog aluin?
Zweeten, zweeten, zweeten!
Al gutsend aan 't ontbijt,
Hij die hier lekker wilt geuren,
Ontmoet hier slechts vriend geit.
Arabieren, muzelmannen…
Je beste best
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Van je beste best doen
word je alleen maar
een leven lang ongelukkig,
zegt Antjie, en zo is het -
Niets is me liever
dan mezelf lui te noemen,
- aardslui -,
Te leven van de adem alleen,
geen donder uit te voeren,
geen flikker te doen.…
het hart gewogen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 op de Grote Weegschaal
wacht de serene Veer
van de Waarheid op het
mensenhart dat aan de
andere kant slechts in
hebzucht door kan slaan
monsters verslinden
harten die aan zware
Cupiditas lijden
dakloze zielen vullen de
zakken met mineralen
gedrenkt in bloed
geen pijn is groter
dan kijken en zwijgen
het bloedige verhaal moet…
in memoriam
snelsonnet
4.7 met 20 stemmen
754 de dichter heeft als “wapen” enkel woorden
waarmee hij haat - en “molens” ook - bestrijdt
het woord (zijn slagveld) vindt hem steeds bereid
in zelfs de landen waar ze hem vermoorden
daar is zijn woordenstrijd een gruweltest
waar slechts ons diep respect hem dan nog rest…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 April, En de lucht is droog als
de schouders van een waterbuffel.
Sprinkhanen krabben aan het vuil,
wrijven met dunne poten over hun vleugels
waaieren voor de ogen van de soldaten in een
lage boogvlucht uit hun vleugels een waas.
De soldaten merken het niet meer,
ze zien alleen de vernielde straten
lichamen in lakens gewikkeld, en de zon…
Boze Tong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Het zal toch wel zo zijn
dat er ellende schuilt
achter glitter en goud?
We praten erover
zodra er iets verdachts is
Een kind dat thuisblijft
oma die een week komt logeren
een nieuwe oppas
of een lange zakenreis
Noem het roddels
Ze zijn het cement
van onze buurt
En we weten best
dat het mogelijk is
dat ze niet waar zijn
En dat…
Boze Fee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Altijd maar blijdschap en geluk
zou saai zijn, maar wat kan ik
weten van iets dat niet voorkomt?
Het zou ook oneerlijk zijn, ja
onverdraaglijk, als sprookjes
echt zouden kunnen zijn
Mijn vrienden gun ik alles
zolang we bij elkaar passen
en ze niet te koop lopen
met hun kinderen
schaapjes op het droge
of andere voorspoed
Ik mijd buren…
[ Het regent vannacht ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Het regent vannacht,
zomerherinneringen --
worden weggespoeld.…
Buiten is het niet veilig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 De ogen van het kind
met de camera
laten mij kijken naar
een kleurrijke vogel die
met gekortwiekte vleugels
het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
Een breekbare vogel vliegt
zich niet bijeen
ook de takken buiten zijn te teer
ze verschanst zich in
haar vergrendelde nest
overladen met spullen die
want je weet maar nooit
haar…
hoe je toch
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
486 hoe je zonnebloempitten plant
de bodemlagen uit je hoofd bant
toch over het lot van Aleksej N tobt
denkt aan bordjes van de kindercrèche
hoe je een vogelvlucht ziet
je ogen pogen haar te volgen
hoe je toch omkijkt naar het ravijn
aan het speelgoed van Alice denkt
hoe je het onkruid wiedt
de bodem adem geeft en zonlicht biedt
je toch…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Schreeuw voor vrijheid
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
674 Je krijgt het niet cadeau
het is niet vanzelfsprekend
je mag blij zijn in het land waar je woont,
waar dit niet bestaat
waar we niet hoeven te lijden onder ellende
en we ver weg zijn van die absurde oorlog klanken
laten we de vaandel omhoog hijsen
en schreeuwen voor vrijheid
steek het vuur aan
en sta op voor vrijheid
Laat niemand ons…
Mensbeeld
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
362 In elke mens een stille bron,
een kern die ouder is dan naam of tijd.
Mystici fluisteren door de eeuwen heen
dat wij meer zijn dan losse golven op de zee.
Het licht dat door de ramen valt
verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht.
Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel,
het zijn sporen van één en dezelfde stilte.
Niet van…
een poes
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
606 Een poes met zachte pootjes
sluipt door het stille huis.
Niet op jacht naar een muis,
maar knuffels, stuk voor stuk.
Ze sleept een warme muts mee,
trots als een kleine vos.
Dan volgt een paar kousen,
slordig maar vol liefde.
Handschoenen draagt ze aan,
Weer iets voor bij haar buit.
Een sjaal wordt door de gang gesleept
als een…
Ik schreef voor jou een Hit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Ik schreef voor jou een Hit
Schreef op Internet een lied over je leven
Waarin je alles hebt gegeven
Ze weten wie John de Bever is in de Sport en de Muziek
Je leven is uniek
De Muziek Single Ze mogen van me zeggen wat ze willen die jij hebt gemaakt met Jack van Raamsdonk
Het werdt een Hit geschreven door mij
En die verscheen op de dvd Nooit…
De geur van de avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 Het gaat niet alleen om ons
het gaat om ieders belofte
die soms kort, soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl…
Plantage Poëzie Prijs 2026
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
130 Vanmiddag reis ik af naar Amsterdam
Misschien dat ik daar dan die prijs ga winnen
De nominatie heb ik alvast binnen
Hoe mooi dat mijn vormvastheid zo ver kwam
Zelfs derde worden straks voelt niet verkeerd
Ik ben al blij te zijn genomineerd…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Het is een koude winternacht
Monsters tonen weer hun macht
Toch te warm voor zachte sneeuw
Deze nacht duurt wel een eeuw.
Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.
Het enige wat ik kan doen is wachten
En trachten deze nachtmerrie te verzachten…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Distichon 37. Paradox. Voltaire. Aardbeving.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
781 Voltaire schreef er een lang gedicht over: ‘Poème sur le désastre de Lisbonne, ou examen de cet axiome: Tout est bien' (1756). (Gedicht over de ramp bij Lissabon, of onderzoek van dit axioma : Alles is goed.) Hieruit een paar regels, vrij vertaald:
Wat vermag toch het allergrootste verstand?…
Uitgedacht en uitgedicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 toch verwerven
Zou het zinloos zijn te sterven
Ongevraagd en onbedoeld
Heb ik u deelgenoot gemaakt
Wie weet uw leven wel ontwricht
Nooit meer zal ik iemand storen
Nooit meer trek ik aan de bel
Geen bericht is goed bericht
Laat nog eenmaal van mij horen
Een laatste woord heb ik nog wel
Nooit gedacht, maar toch gedicht…
de VU podium Poëzieprijs
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
737 om het zekere voor het onzekere te nemen
elke schijn van mogelijk beter weten
in luim en schuim gemeden
de winnares was genesteld
patiënt in de tunnel
waar MRI wordt gescand
tweede werden zes Tedere Blasfemieën
het holle heelal kreeg daar klank
van aanwezigheid aan gene zijde
hierna kwam Verwachting
na meting van ruis in ’t hart
volgden…
Herinnering aan de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
524 Ik groeide op,
Dacht veel na
En speelde niet -
Spelen deed ik
Alleen met een
Gedachte,
Eén gedachte:
Gooi alles op
De toekomst,
Vergeet het
Hier en nu,
Maar doe alles,
Werkelijk alles,
Voor later,
Voor de tijd
Die komen gaat,
Want dan moet
Het gebeuren,
Zo werd mij gezegd -
Ik groeide op,
Dacht veel na
En speelde niet…
Blauwe woorden opgeraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
532 welk een wens lag op jouw lippen
toen je de diamant als samengeperste kool
liet verdrinken binnen de begrensde illusie
van verloren lebensraum
welk een verwachting droeg je mee
toen je speerpunten uit de kiezels beitelde
die jouw pad markeerden als kompas
om niet te verdwalen
welk bezielend verlangen negeer je
nu je staat op het sediment…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling. Je laat me…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.
Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld…