15018 resultaten.
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 De zon rust boven de horizon.
Buiten lopen drie ijsberen op het ijs,
die radeloos naar voedsel zoeken.
En ik? Ik verlaat mijn warme bed.
De beren zijn hongerig gaan zwemmen,
naar de rand van hun ijzige bestaan.
En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
Zomaar een meisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 zoals jij en zoals ik
in de bloei van haar leven
zomaar een meisje onderweg
naar haar bestemming
wordt plots uit het leven gerukt
vermist en vermoord
op een vrijdag middag in juni
zomaar een meisje
levenloos in de sloot
je had gewoon thuis
moeten komen
dag lieve Romy
rust zacht…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
Ode aan de bede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 ODE AAN DE BEDE
Als je in letterlijke zin vecht
tegen kolkende waterstromen
van het wisselvallige leven
voert de bede naar wie of wat dat ook
in volkomen rust en ontspanning
zolang vertrouwen boven water staat
blijf zoeken naar het gewijde
of daar waar je zelf voor kiest
het licht tilt op met affectie
© Laurens Windig…
Moment van deinen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Moment van deinen
bereikbaarheid gevangen
door plotseling licht
in een cocon verzegeld
brengt mij innerlijke rust.
Tot de horizon
stroomt gebundeld stroomafwaarts
de perikelen
die zij met zich meedragen
dat de brandhaard in mij blust.…
XIX - het bezielen - 1911
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 langdurend oordeel
over een verloren vriend -
zijn klagende gedicht
ik benijd je rust
onder de maartse buien
groeiend onrust
weg met levenstucht
ik hou wel van wat krenten
in de rijstebrij
perfecte pagina
er loopt een witte mier
over de bladzij
vissen en vogels
en wandelende takken
komt allen -…
Anne
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Rust in vrede Anne!…
In vervoering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 ik heb je
in vervoering
zien gaan
er fysiek nog zijn
maar geestelijk
uitgetreden
geen kortsluiting
een verplaatsing
van krachten
waarbij lichaam
stand bye in
rust zal wachten
contact maken
gaat het raken aan
de schepping zijn
om zo voor even
te delen in het
goddelijk volmaakt
dan weer terug
compleet met een
aura dat…
Zomertijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Neem op tijd je rust als het even kan.
Drink wat meer dan normaal,
heel vaak wordt dat vergeten!
Het is zomer, geniet
van de kleine momentjes.…
Overlegcomité Corona
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
594 iets wat wij met ons verstand wel kunnen beamen
maar mensen snakken naar vrijheid en zijn uitgeblust
alleen het virus reist wereldwijd, en kent geen rust…
Dromend overdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Dromend in wervelend verlangen
naar nieuwe dag waarin
helder licht weerschijnt
verlangende momenten naar rust
bij hen die wachten
op gebeuren in hartslag
waar Cupido zielen raakt
twee in één zullen smeden
en geen pijlen worden gemeden.
Dromend vanaf vroege morgen.…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
629 Rust uitstralen en meningen accepteren.
Vrijheid gunnen, zo vol vertrouwen.
Iemand aanvaarden en verder bouwen.
Jaloezie, algeheel de mond toesnoeren.
Fakkel doorgeven en licht vervoeren.…
Er zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 De regen
Stroomt
Als tranen
Langs
Mijn ramen
De wind
Raast
Om mijn huis
Onrust buiten
Over de
Aanstaande
Strengere
Coronaregels
Gek genoeg
Geeft het idee
Van strengere
Maatregelen
Mij rust
Ruimte voor
Mezelf
Er gewoon
Te mogen zijn
Buiten druppelt
De regen
Als tranen
Langs de ramen…
Meer van boven
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
542 ik voelde
je hand vol
zachte dromen
ze volgde de
rand tussen
haar en huid
ze sprak met
alle haren
over het
gezamenlijk
ervaren van de
nieuwe coupe
je vertelde
dat ik lachte
op de schattige
manier van
rust en totale
ontspanning
ogen gesloten
handjes half
open in de
verwachting
van nog meer
van boven…
Extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Het verstand zegt nee maar
het gevoel
Verblindende uitzinnige
extase
Bestormt de hemelboog kent geen oase
Van rust, geen middel schuwt
het voor het doel
Vernedert en bespot de goede rede
De helderheid ervaring juiste
weg
Bezonkenheid heeft er geen enkele zeg
In razernij wordt wijsheid blind gemeden…
Een rijk verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
575 Het vervallen schuurtje ademt
een sfeer van geborgenheid
door de jaren heen
nog vaak rusten de huismussen
overgebleven uit mijn jeugd
op haar scheefgezakte dak
passend bij een ‘rijk’ verleden
lang uit het straatbeeld verdwenen
de rijtuigen en paardenhoeven
hoe vertrouwd ze klonken
ook de mensen in het zweet
met hun ijverige handen…
EAU, EAU, EAU
snelsonnet
3.6 met 25 stemmen
1.738 Zeg schat, ik heb juist bij de poort gelezen:
l’eau, da’s dus water, is hier op rantsoen.
We zullen het met weinig moeten doen,
niet méér dan ’n paar liter, valt te vrezen.
Dus schat, we zullen zuinig moeten zijn,
maar ‘k offer me wel op, ik drink wel wijn.…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 Zwaag Westeinde
Fra Willibrordus uit Grave benee
de Sluis, André Mieux met de zachte g
waar Mary Servaes zong als ster zonder naam
van Schin op Geul tot de bergen
van Vaals
Die zeven die allerminst op elkaar leken
Doch immer hemelwaarts nooit neerwaarts keken
Waren in één tent vakantie aan 't vieren
In 't lommer- en schaduwrijk land…
Wat ik dacht van Freya LGW II
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
328 Alzo...een ode op hyperborea
lof gezongen op godin Freya!
wringend tussen snarende toetsen
en toetsende snaren
een hypertonale reis: electrifying
geen botsing tussen akoestische stijlen
tokkels van speelklok tot pierement
nu eens op rode oortjeshakken
stuwend transcendent
dan weer bezwerend
met mateloze sprongen
in laarzen van zeven…
Winter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
725 Winter
Er is geen licht, de schemer groeit
op het land en de moeder van de aarde rust.
De wereld krijgt kippenvel op een donkere huid en
waar eerst het mais nog wuifde en riep
om zon, staan nu de stekels
te huiveren in de koude, natte grond.
De vorst valt in. Het weer is blond en de zon
wordt alsmaar blijer.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Dromen van de nacht verdwijnen,
geuren van het wakker wordend land,
pas gebusseld hooi.
Haar blik dwaalt in mijmer
over het langzaam wiegend maisveld,
gekitteld door een frisse zomerbries.…
WAT ALS JE DE ACHTERDEUR NEEMT, opdracht van DichterCafé Eijlders te Amsterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 jawel, maar ik neem ook vaak een zijdeurtje
of gewoon de hoofdingang of het luik naar de zolder
met een gezicht van, wat leidt/lijdt tot nieuw inzicht
Dan wil ik ook niet aangeraakt worden
er niet zijn voor iemand, echt niemand
dan ben ik intern intiem zoekende naar rust
in een wereld die de mijne niet is en niet wordt
Ja, ja, dan knijp ik…
een held
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.408 ze noemen je een held
maar je was zo alleen
in het veld
ze noemen je een held
maar je had zo'n angst
voor 't geweld
je was nog jong
geen twintig jaar
was met jezelf
nog niet klaar
was bang voor het gevaar
dat oorlog is
jij wilde geen held zijn
men maakte er een van jou
die stierf voor zijn land
voor zijn kameraden
weerloos --- nodeloos…
voordat ze weer zichzelf vergeet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ik moet leven
met de schaduw
die ik maak
ik loop en heb
niet in de gaten hoe
vaak we mensen raken
ik vlieg daarom
veel liever op en kom
zo van mezelf los
ik voel me vrij
zij op de aarde
ziet en volgt mij
tot ik land
ze vangt me liefdevol
weer in haar handen
ik ben langs geweest
neem haar mee voordat
ze weer zichzelf vergeet…
Parasiet
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.110 Hij wilde landen op de kast
maar kreeg de kans toen niet
want beneden hem daar stond een vrouw
en vond hem een grote parasiet...
Ze stond al met de "flitspuit" klaar
en wilde hem bespuiten...
Hij dacht:"dat gaat zomaar niet,
Ik vlieg wel weer naar buiten...…
moeder
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.495 lichtvoetige bewaarster
van mijn vaders donkere ziel
en van mijn lichaam
ik zie je dromen en zingen
je beleefde in gedachten
romantische reizen
naar het “Land des Lächelns”
maar je maakte Apfelkuchen
en ging voor ons
te voet naar de markt
we mochten over je meubels lopen
en in je woonkamer tenten bouwen
je was er
je bent er…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Wij reizen deze zomer
door de mooiste landen
en worden parallellen van elkaar:
afstand in evenwicht,
zonlicht wederzijds ontvangen
dezelfde aarde elders,
evenwel duidelijk voelbaar
voor onze voetstappen.
Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
die vleugels draagt
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
975 ik ving je
met de lucht
die vleugels
draagt
ik heb
je vlucht
heel eventjes
vertraagd
je wilde niet
meer landen
er was geen nest
voorhanden
waarin je
met begrip zou
kunnen wonen
je koos dromen
ver voorbij
de horizon
de ijlte waar het
leven ooit begon
je zult komen
en weer vliegen
vrijheid mag je niet
aan mij verliezen…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…