35704 resultaten.
Vakantie in Ommen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
513 Na de regen ging
ik met mijn broers veren zoeken, vooral
van Vlaamse gaaien en die staken we dan
in grote aardappels.
Bij de beste bakker van Ommen kregen we
een hoorntje softijs met chocolade en
snoepspikkels. Diezelfde bakker verkocht
ook de heerlijkste supervlaai van ons land.
O ja, op die ijsjes zat ook nog slagroom!…
Vooravond Zomeropruiming
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
490 (zondag 20 sept 2015)
Vandaag ruimt de zomer op
in mijn tuin:
past het zwembad
niet meer in zijn doos;
vinden drie laatste ijsjes
naast schoongezeefd zandspul
hun weg uit de vriezer,
waar vers bladerdeeg van
laagjes speelgoedcatalogi
herfstaanbiedingsfolders
verschrompelt;
verpakt tot lastpakken,
zich uitrolt tot een deeg
van…
Mijn Moederboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Appels vallen nooit ver van de boom.…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren
in kozijnen blies, waar ik wakker lag
om het wit dat wachtte,
op mijn maagdelijke stappen
want het vers geknisper van
kristallen, onbetreden,
klonk als een belofte, en bracht mij
slapeloze nachten.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver…
Moeder Teresa
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
857 leven
En geen heilige zijn
Zij is de personificatie
Van de Vrouwelijke Christusgeest
In de Twintigste Eeuw
Een Licht, een Baken
In een periode die over een paar eeuwen
De Donkere Eeuw genoemd zal worden
De eeuw waarin de mensheid de weg kwijtraakte
Oorlog
Vervuiling
Intolerantie
Moeder Teresa is de vleesgeworden Compassie
Die ver…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd
uiteen, ook jouw
uur komt al rol je weg,
je kromt je, als een wolf
stort je op je prooi ,
ebt weg, zich te verwonden
aan de getijden, brekend in een
kus op het heroverd land
verdampt in druppels verleden,
hommage aan de laatste seconden
en ik op mijn lemen sandalen
bouw altijd een brug te ver…
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Wachtend op
de morgenraad,
dankzij haar
penselen met
wat verse streken
verwaterde verf, ontsluit
zich de intimiteit
van het duister,
rusteloos draaiend
wiel op de velden
van het canvas.…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet
ik heb het op gegeven te proberen ,
al die immense gedachten hoe ver hoe diep het landschap was
steden torens bruggen en het prachtige land dat we eens waren ,
een open raam in een landhuis, waar je bijna in stapte bewust om mij te ontmoeten .…
clair-obscur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 het schitterend licht valt overal binnen
op al die onvermoede plekken
hoe schilder ik je weidse kinderwereld
ver boven het alledaagse uit
ik kleur je trampoline-sprongen
als je handen de wolken op
ongeëvenaarde hoogte raken
je blote voeten maken zich los van de aarde
je rent lachend achter de kat aan
hij is meestal de vlugste
met zoete…
Zakje van 15
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 van 15 met 5 cent mayonaise”
Na 15 zei je geen cent
Vóór mayonaise wel
Je kreeg voor 15 cent een zak van 25
De frietboer had zwarte randen onder z’n nagels
en een pafferig gezicht
Hij stonk naar vet en zweet
Z’n schort werd nooit gewassen
Een viezerik eigenlijk
Waar vandaag de dag
Niemand meer zou kopen
Alleen dachten we toen niet zo ver…
Keukenmoeder.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
814 Sappig vlees en sappig ooft,
Schat van kruiden vers en fleurig,
Alles wordt nog éens zo keurig,
Als ons Moedertje ze stooft:
'k Wed, ze kon een harde kei
Murrew maken als pastei.
Wilt ge weten, lieve kind,
Waar de kunst in is gelegen?
Als ge letten wilt ter degen,
Ben ik zeker, dat ge 't vindt!…
Liefdevolle woorden spuwend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De klanken van verwarde ranken
Meer atomen minder bomen
Macht en haat kent geen maat
Als het om de olie gaat, de pers is
Niet meer objectief, overrompeld
Zwijgen wij, het maakt ons kwaad
En agressief, de dief komt om te
Stelen, ver weg de weg naar vrede
Gaan wij weer van elkander, de weg
Naar 't goedwillend mensenhart daar
Waar de…
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 ik krijg geen vat op jou
jij mysterieuze vrouw
je hebt speciale trekjes
zoals ook die binnenpretjes
wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het…
Een leven kent zijn vergezichten.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
489 Waar de ogen zich koortsachtig op
hun doel blijven richten;
ver van huis in een schijnbaar
ander land.
Een leven kent zijn vergezichten.
Het gras lijkt er altijd groener
om het anders kunnen doen.
Onbereikbaar lijkt het veelal.
Voor je het weet zak je weg in
het moeras van het goede fatsoen.
Toch mag je altijd blijven hopen.…
Dageraad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 De kille nachten voorbij
dat de open haard zacht uitdooft
om de dag te duiden
met geur van vers gebakken brood.
Met de nasmaak van rode wijn
en gedroomde herinnering
omarm ik haar tegen mij aan
met uitzicht voor een nieuw begin.…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Droom
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
465 Droom door de tijd
Wandelend door het bos
opziend naar alle bomen
hoor ik hoe de wind speelt
met hun gebladerte
een klankrijke symfonie
Ver weg hoor ik zingen
over vrede en geluk
mensen ontmoeten elkaar
samen genietend van een zorgeloze tijd
het wordt warmer
bloemen met dauwdruppels glinsteren
als kristal
een lichte bries blaast al…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen
Maar als jij spreekt hoor ik een schoon ballet
Een melodie om louter van te dromen
Een lied recht vanuit je hart ontsproten
Een dans van niet zo ver…
vrede ligt over de horizon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Tot ver over de horizon schijnt ‘t licht
Dat overal liefde en vrede brengt
Zich zonder dat wij vragen tot ons richt
En ons duister met zachte glans vermengt
Een zachte stem die ons noodt te komen
Roepend vanachter verre horizon
Die ons vraagt om niet te blijven dromen
Maar te komen tot de levensbron
Laten we dan gaan in vast vertrouwen…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
De wolken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
820 Maar ’t leven gaat niet als de wolken;
het lacht en schreit maar keert nooit weer
en zelfs geen vers kan echt vertolken
wat ik hier nu van wolken leer:
laat dromen steeds je ziel bevolken
maar leg je ook bij feiten neer.
Naar het gedicht van Martinus Nijhoff: De wolken...…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij draagt me naar mijn jeugd terug toen vader
bij 't olifantenperk dit vers begon:
Nu zal ik u iets wondermoois verhalen:
Heer olifant gaat aan het koffiemalen.
Hij deed het nooit, maar 'k wist dat hij het kon.
-------------------------------
uit: 'Het dagjesdier', 1995.…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 en spijkers –
toch, niet te geloven
heeft Hij ons liefgehad
Hij kende de mensen van binnen
achter het masker zo arm
lachend uit angst
bijtend uit pijn
van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat de dood er op stond
maar vroeg om opnieuw te beginnen
stem uit een mensenmond
Zo ver…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 wanneer in voorjaarsgras
dartelend wij de lente boden
dan nog zijn wij schattig
boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave…
Anno 2017
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 gehersenspoeld om zich in te zetten voor
geweld nog altijd met de paplepel wordt ingegoten
de vermisten nog altijd niet terecht zijn
zolang politieke partijen keer op keer kunnen falen
de natuur een langzame dood sterft dankzij onze vervuiling
lontjes almaar korter worden
grote bekken het van beleefdheid lijken te winnen
is vrede op aarde ver…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Een voor grote rustige passen
een atelier met een kruk en tafel
en geuren van vers dennengroen.
Een voor lege doeken en penselen
die ook jou vandaag wenken.
Kom, blijf niet mistroostig staan
loop even hierheen vol verlangen
verwoord jouw regenboogzielskracht .…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
-----------------------------------------------…
Mijn langharige maatje
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
586 Van vers gevallen regen op wangen voelen
tot deze plek koesteren geeft ook haar 't gevoel
van thuiskomen, zij is geschapen om te zijn.
Wie zij is, een maatje, al dagen en maanden.
En vergeef mij als ik je niet dat kan vertellen
wat zich dan soms in mij spontaan openbaart.…