5650 resultaten.
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Taal verwart mij — ik ken haar kracht,
maar soms blijft wat ik voel, zonder deel.
Ik leerde overleven, jaren lang,
strategieën die me overeind hielden in de stroom.
Maar nu zie ik: dit ben ik óók,
mijn autisme is geen muur — het is mijn droom.…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 Waar ik viel uit tijd
en vorm, waar leegte sprak,mijn kou enorm
waar zelfs mijn naam
geen bedding vond
daar was zij,
mijn zachte grond
geen vraag gesteld
geen eis,geen moeten
geen taal om mij te groeten
maar ogen die het niets
verdroegen
waar ik verdween in niet-bestaan
ging zij daar zwijgend staan
niet als vervanging
niet als…
Lofzang Zoals We Zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 Misschien ben ik maar een meisje
in jouw ogen, zoals alle meisjes
zijn geweest, al was het soms
maar even en al ken je hen
anders
allemaal zo verschillend
de buurvrouw, de lerares
jouw oma, jouw moeder
jouw zus en ik, het meisje
op wie je verliefd werd
ik, de vrouw met wie je slaapt
en ons dochtertje, een prinsesje
in jouw fantasieën…
Een nieuw lied
gedicht
3.8 met 107 stemmen
29.566 alle stuwmeren vol
En alles smelt wat bevroren was
O gij wateren looft en gij landstreken looft
En gij vogeltjes looft onze Heer
En gij vuurtongen looft, en gij dauwdroppen looft
Alle boomtoppen looft onze Heer
Een nieuw lied voor de Heer, met pauk en cymbaal
En bij cither en luit en schalmei
een nieuw lied voor de Heer in uw mond in uw taal…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
4.0 met 16 stemmen
6.297 Ach, wist hij ‘t gene ik wetend ben:
dat dankbaar ik toch wete en ken
wie hem zijn tale, en mij daaraf
‘t genoegen en ‘t genieten, gaf!
Hoe lieflijk zingt hij! Maar, wat hoor
eensgangs ik ginder gekken?
Wat is ‘t, dat her end weder her
verergerend gerrebekken?
Och, vorsenvolk, in ‘t waterwied,
houd op!…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Vuurwerk en verzen
Saai en gerekt;
Knollen-citroenen,
Bombast effect,
Nitri* en Hoffman*;
Spraakwatersbron;
Tal van suprises,
’t Opgaan der zon.
Kappers en snijders
Vrij wat bestiers;
Halen en brengen:
Heil voor koetsiers.
Boden en dienders;
Gang naar ’t stadhuis;
Mildheid in ’t geven…
Soms bij abuis.…
Onbegrepen oorlog...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 De oorlog zal begonnen zijn om een bepaalde reden, das altijd…
Men wil dat iedereen iets gelooft, meer land, meer macht, tal van dingen hebben zij als reden… Maar nu zijn ze gewoon aan het slachten met een mes, zonder spijt…
Hoe je het ook bekijkt, het is onbegrepen, de oorlog om ons heen, je kunt je er niet aan aanpassen, je kunt je er niet op kleden…
Lied van Gelderland.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.563 Kent gij - dat land, waar ronde gulheid woont;
Eenvoudigheid in taal en zeden troont;
Natuur, vol pracht, in maagden frisheid bloeit;
Een zilvren stroom langs malse beemden vloeit?
Kent gij dat land? - Daarheen - daarheen -
Daar trekt mij 't hart, o mijn geliefde, heen.…
Voelspriet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
597 Trein, tal van geliefden treden er zeer rustig binnen
Conducteur gooit er heden zo gegrond misbruikers uit.
Ja ik bemin je té oprecht.
Mijn hart is een gulhartige warme trein, welkom aan boord.
Maar wie het nog waagt me neer te halen, op welke manier ook
....................... die valt uit de boot.........…
vriendelijke piraat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.013 twee jaartjes tel jij nu
onze vriendelijke piraat
die met dappere stappen
de wereld verkent en vergroot
het dwingend wijzend vingertje
door steno taal vervangend
ras met reuze schreden jij
van brabbelaar naar babbelaar
jouw grote liefste zus noa
luistert als jij oa roept
waar broer joshua osha is
die jou zijn streken leert
van voor…
DE NAVOND KOMT ZO STIL
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.773 Ach, wist hij ‘t gene ik wetend ben:
dat dankbaar ik toch wete en ken
wie hem zijn tale, en mij daaraf
‘t genoegen en ‘t genieten, gaf!
Hoe lieflijk zingt hij! Maar, wat hoor
eensgangs ik ginder gekken?
Wat is ‘t, dat her end weder her
verergerend gerrebekken?
Och, vorsenvolk, in ‘t waterwied,
houd op!…
DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
848 Jeruzalem ligt diep verneêrd;
Des Tempels grondslag omgekeerd;
Verduisterd blijft die gloriedag,
Toen Isel beider grootheid zag;
Maar eeuwig jong herrijst uw t e n t,
Bij aller volken tal gekend;
Zo vaak de schaal, aan 's hemels boog,
Der dagen maat weer effen woog.…
Ze, ze was wijlen mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 8 jaar stevig verloofd (1931-39)
Ze trouwde op haar 26e met mijn vader (1939)
Ze overleefde het bombardement op Rotterdam (1940)
Ze baarde 3 kinderen binnen 2 jaar (1942)
Ze beviel op 20 mei 1945 van haar 4e kind
Ze zorgde tot 1954 nog 4 maal voor een baby
Ze wierp mij in winter februari 1952
Ze kon goed rekenen en berekenen
ze hield van taal…
blauwe Brinta
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
511 gedienstig zal hij ’t beëindigen
al blijft ‘t ver van zijn bed ‘n showelement
en de godverdomse grote bekken in de kerk
vallen verstandig stil
in ‘n oogwenk ‘n papaiea
fluisterend in haar oor
die hen onder de heiligen
rond de wereld vertragen
om te ‘sharen’ in tranen ‘latte macchiato’
de beleving mag iederzijds als waar aanvoelen
en taal…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 de draak mee te steken waarvan // 28
ik en velen met mij meer dan gewenst weten
en gelezen hebben en begrijpen zonder zelf
aan één van die wezensvreemde versfiguren
meer waarde toe te kennen dan aan de goden // 32
en godinnen en halflingen of neo-pseudodingen
uit elke gekrabbelde oudheid tot de nieuwste
nieuwheid in Gen-taal…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Daar woont een man met kraaien -
een kleine gemeenschap van zwart gefladder
en hondenkoekjes als stille taal.
Hij vertelt en ik luister,
en in zijn woorden ritselt iets van troost:
dat alles, elke ochtend, weer kan beginnen.…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Ik sprak vanuit mijn hart
en merkte
dat niet iedereen oren had
voor die taal.
Wat ik bracht,
werd gezien als te veel,
te diep,
te vroeg.
Handen sloten zich
waar ik open was gebleven.
En zo leerde ik
dat waarheid timing kent
en dat niet elke ziel
klaarstaat om wakker te worden
naast je.
Er stierf iets in mij.…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Geen woorden voor het water dat ons scheidt,
geen taal voor wat verloren ging
in ruimte en in tijd.
En als de golven ons weer verder slaan,
zien we elkaar langzaam uit het zicht gaan.
Terug op onze eilanden, alleen en stil,
bewonen wij een ander huis, tegen onze wil.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots verschijnende dolken
* ik hou van gladiolen: met rode
of witte bloem*
als lijkt dat ik mijn grip verlies
en het zicht versmalt
tot een leeg verhaal
wat houdt mij dan nog hier
vertel het mij, in mijn eigen taal…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 breakdancen met elkaar
en de grond is opeens een gammele brug zonder armleuningen
de lekkere beat van david guetta
klinkt nu opeens als violengehuil
mijn hoofd draait
als een opgevoerde carrousel
en mijn lichaam wordt slap
ik ben een marionet zonder touwtjes
speel de ster in mijn eigen show
wanneer ik mijn mond open
spreekt de tong een andere taal…
een dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.269 vleugels lichten geworpen
op een landkaart getekend in handen vlammend
klaarwakker dat zei ik toch niet een ademloos lichtgewicht
honingmerk en stuifmeel van levende klaprozen blauwe
velden korenbloemen als ontpopte hoofden eenogige
wolkenloze lucht waar dromen vandaan tevoorschijn
komen als zijderupsjes zich in duizenden meters
spinnende talen…
Drinklied in een kring van jongelingen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Vriendschap sterkt door tal van jaren,
Als des gullen gastheers wijn!
1830.…
Sandettie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
789 Vrouw met voeling ergens wat anders dan tal van woeste zeeën.
De kat uit de boom kijken impliceert ... geduld
Hoe gek ik ook van je was; gekrenkt worden, niet des Vrouws.
Karaktereigenschappen, zowel positieve als negatieve
Eigen aan de mens vermits ieder uniek is.…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 De wijze wetgever Solon, Athener,
Liet zich als een der verkoren geleerden
Door koning Kroisos onthalen, als Wijze
In een zijner Minosgelijke paleizen
Zijn troon van wit marmer, lazuli, robijnen
Wanden met miniaturen bewerkt
Als ornamenten die de Athener
Zijn rijkdom en overvloed moesten bewijzen
[Kroisos:]
'Mijn gast uit Athene, tal…
Ik was weer even psychotisch
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
369 Films werden spiegels,
talen werden werelden.
Ik leefde in twee werkelijkheden tegelijk.
Ik voelde een soort collectief onderbewustzijn,
alsof gedachten niet alleen van mij waren
maar van ons allemaal.
Niet alles was onzin,
maar wel veel te groot
om in mijn eentje te dragen.
Dus leunde ik op anderen.…
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 veroorzaakte
naakte waarheden van alle mythen
wie genetisch de knoop had geraakt
en dat Herman Gorter mij niet naliet
alsof Marsman de rivier rechter schreef
roze olifanten minder plek verdienen
hoop opgeblazen is en wraak losbrandt
als alles twaalf jaar stil zou blijven staan
elk moment dat een tafereel bevriest
hoeren door langvergane taal…
Update
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Ik dump
Donald Trump*
Ik vrees
Versie twee**…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 Elke individuele,
dus niet te verdelen,
ondeelbare loot
aan de stam van ieder
al dan niet fictief of
uitverkoren volk
bestaand, niet meer bestaand
prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei,
buitenissig, buitenaards
weer vertrokken en verdwenen
met het noorder sterrenlicht -
dat van een ongeïdentificeerd
flying object…
Profiel van mijn droomvrouw
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.819 Maar ik ken je wel
Ik weet dat je van theater houdt
Dat je zelf geen actrice bent
Ik weet dat je goed kunt communiceren
Dat je de taal van het lichaam leest en schrijft
Een tijd lang nam ik genoegen met minder
Ik kon je niet vinden, je bestond blijkbaar niet
Mijn zoektocht leek gestaakt te zijn
Maar ik ken je wel
Ik weet dat je zorgzaam…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Geen tortelduifse talen teer,
noch nachtegaal, noch merelaan;
‘t gekwikkwak van de kwakkel meer
en hore ik, noch de vinken slaan;
maar overal zit, ongenood,
nu kerkhofstilte en kale dood.
Wat laat gij ons? Nog vreugde?…