11451 resultaten.
Gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 woorden
vullen de ruimte
pijn snijdt
door ons heen
daar
waar wij
alle maskers
laten zakken
treffen
onze zielen
elkaar naakter
dan ooit
zien
met andere ogen
het lichaam
spreekt
voelen ons alleen
lijden verlaten
dragen tezamen
delen affectie
krijgen respons
op vragen
die wij
niet hadden
vuisten gebald
het leven gevierd…
Voorbij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
955 ik aan je denk
geen uur dat voorbij gaat
zonder ik naar je foto kijk
geen dag die voorbij gaat
zonder dat ik over je praat
geen nacht die voorbij gaat
zonder dat er tranen op mijn kussen vallen
er gaan jaren voorbij
maar het gemis wordt niet minder
ik wil weer in je ogen kijken
je stem horen
je geur ruiken
je armen om mij heen voelen…
mijn Depressies
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 Soms voel ik mij euforisch,
ben ik blij en optimistisch,
ga ik dansend over duin toppen
en denk dan soms aan het leven.
Mijn pieken en mijn dalen,
zij golven meestal flauw.
Maar in het windstille bos
van al mijn saaie dagen,
denk ik misschien nog wel
het meeste aan het leven.…
Bij het passeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 De kou kwam voor de regen uit
bij heldere nacht en volle maan
een lied op de achtergrond
plaats viel niet te bepalen
Het meisje met de naam Berk
ze was zo willig en zacht
als ochtendmist met ros erboven
een eenheid met haar paard
Een boom omarmen, sappen voelen stromen
van blad naar wortels en de weg terug
een schimmel met ruiter…
de heuvels van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 op de slee
glijden we
van de heuvels
wit is hun kleur,
de kleur van hoop
zonder enig
obstakel
glijden we
recht naar beneden
ik voel me weer
kind,
in harmonie,
samen met mijn kind
maar
als ik glijd
van de heuvels
van het leven
gaat alles veel
moeizamer
ik kom
hobbels en putten
tegen,
ze gooien me
omhoog en weer
omlaag…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Wanneer ik mijn hand uitsteek, voel ik je
Als ik dan mijn ogen open, ben je weg
Even dichtbij als mijn oogwit naar dat donkerbruine
Is het echt voorbij?
De zon twijfelt of hij wel zal komen
De maan blijft vannacht weg
Alles lijkt zo ver weg, niets dichterbij
Is het echt voorbij?…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 Ik kan je voelen met gesloten ogen.
Is nu mijn droom of vraag suggestief?…
voor het slapen gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 sta ik nog even stil
bij deze dag
waarop ik
jou
en jij mij
weer zag
het bij elkaar
zijn
zoals
steeds weer
wonderfijn
woorden zijn eigenlijk
niet nodig, zelfs soms
overbodig
je aan kunnen
raken
je kunnen smaken
me tegen je aan
kunnen vleien
je voelen
ademen…
en maar hopen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 toen jij er niet was
ben ik gaan verzinnen
van jij, zon en gras
maar ondiep van binnen
wist ik dat jij er niet was
dacht jou op mijn bed
hoe samen we vreëen
en heel af en toe leek ‘t
of wij het echt deëen
maar dat leek vooral net
nu jij hier niet loopt
lig ik ’s nachts te woelen
als de gek die zich sloopt
met hoe hij je kan voelen…
Pleister
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.002 ieder van mij verwacht
Je bent me nodig als iets of iemand jou pijn heeft gedaan
Dit is de reden van mijn bestaan
Mijn bestaan is om het jouwe te verlengen
Meer dan dat zal ik jou nooit kunnen brengen
Mijn aanwezigheid maakt de pijn wat draaglijker
Maar ik raak aan je gehecht en jou verlaten is des te pijnlijker
Je hebt me gebruikt
Nu voel…
Essentie
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.084 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom…
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Lief kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.432 te houden
zo klein, zo kwetsbaar
nog van niets wetend
nog geen antwoord klaar
De start is goed
in liefde ontvangen
een jongen is bepaald
na ongekend verlangen
Kind van liefde tussen twee
zij geven je alles wat mogelijk is
zij gaan voor je zorgen
het is allemaal niet mis
Lief kind, wees welkom
lief kind laat je horen
lief kind voel…
Alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
986 In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt
en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond
liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart
ik mis de schaduw…
Lichaam te zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Denksels dwalen oeverloos
Door het brein, bezetten
Eiwitkabels die kronk´lend
Door mijn schedel gaan -
Gedachten gaan vruchteloos te keer,
Zonder ooit de uitgang te vinden
Waarnaar zij zo driftig op zoek zijn,
Waarbij zij het lichaam vergeten;
Eerst maar eens het vel voelen
Waarmee mijn geest moet samenvallen
Voor ik verder opga…
Zoekend naar balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 ik wil weer
de wereld spelen
zonder touwtjes en structuur
de eenvoud
van het spel beleven
zonder mens en duur
niet om te ontdekken
geheimen bloot te leggen
maar met ontspannen lach
voel me weer kind
in het zien van lijnen waarin
gedachten lijken te verdwijnen
in wat handen creëren
links of rechts om proberen
zoekend naar balans…
Vrij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.354 Toen ik zei
Met hem voel ik mij vrij
En kan ik zijn
Man zijn
Want vrij is dat ik ben
Ben vroeg aan mij
Waarom vrij jij niet met haar?
Waarop ik zei
Ik ben kaal
Het lijkt mij vrij normaal
En geenszins raar
Ben is niet kaal
En vrijt wel met haar
Mijn vrouw vroeg
Mij een bijdrage
Vrij met mij op de vrijdagen?…
Beleven van het zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het landschap
is niet meer alleen
ik voel het weer langs
bast en takken strijken
hoor het koren rijpen
in het zengen van de zon
ik loop niet
want de paden voeren me
langs bos en heidegrond
waar ruizelen en ritselen
alles vertellen over groei en bloei
van verleden in heden tot nu
er is geen scheiding maar
slechts eenheid in gebeuren…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
Blijdschap
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
572 Mijn traan is in een lach overgegaan
jij vrolijkt op, jij dartelt op de wind
ben jij blij, voel ik me weer kind
jij bent mijn tijdmachine
in tijden heb ik niet zoveel tijd gezien en
jij bent een beetje erotiek
jij bent een Mozart en soms wat Bach
in elk geval zet jij mijn leven op muziek
en dat doe je enkel met jouw lach.…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
Levensadem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
782 Maar dan, heel onverwacht
voel ik een koude hand,
wat gaan ze met mij doen,
of is het nu volbracht,
of is het nu, of is het nu,
of….. is….. het…. nu….…
Zeg mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 ik geef mijn vragen aan de wind
ongedurig wachtend op antwoorden
kleurt de zon scharlakenrood
zand speelt rond mijn blote voeten
daar ik me onverhuld overgeef
het tij trekt, trekt me dichter
langzaam voel ik hoe ze verzanden
dieper almaar dieper word ik er in
meegezogen in de naam van
tot het water mij aan de lippen staat
happend naar…
Idioot
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 ik voel naast mij het buitenaardse leven
en kan met plant of dier soms uren praten
dat zesde zintuig is mij ooit gegeven
alleen kan ik de mens niet goed verstaan
zie in hun ogen grote zwarte gaten
waarin het aardse leven wordt gezogen
met volle vaart zal het ten onder gaan
ik weet dat ik hun scepsis moet gedogen
tot aan het einde waar zij…
Zangeres van het duisterbiotoop
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
637 Zij weet hoe de nacht in het duister ademt
door heengaan van heimwee kust zij de zee
alles dat verloren lijkt
is niet langer zeewaardig
neemt het vulkanisch landschap
in haar dodendans mee
voel hoe de wolf huilt
in het duisterbiotoop
in dierlijke commercie
van het landenconflict
bemerk hoe tranen zich banen in beekjes
terwijl het…
Het grote bos van al mijn zomerdromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Ik voel mij een ontwortelde tussen
al deze hoge bomen. Haar beeltenis is
mijn droefenis in dit grote bos van al
mijn zomerdromen.…
Vluchtende Woordenwereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zie ze niet meer
de woorden
Ik rijm ze niet meer
ze vluchten weg
Ik voel ze niet meer
de zinnen, het ritme,
De stroken van mijn pen
zijn ongeoefend en dwars
Ik ben bang
voor mijn vluchtende emoties
Vluchtende gedichten
en dwalende gedachten
Want als ik ze niet meer zie
zal ik ze dan nooit meer zien?…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
ik blijf altijd in je buurt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
666 altijd in jouw buurt
misschien zal je het niet merken
smaakt je hart wat bitterzuur
na het lezen van mijn teksten
Durf jij je nu al meer te uiten
na je menig peer te laten stoven
laat de weinige kansen toch ontluiken
om terug in ware liefde te geloven
Je ogen, mijn liefste, dienen om te kijken
je hart om te beminnen, alles aan te voelen…