30556 resultaten.
Nu ik op weg ben...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nu ik
Op weg ben
Op mijn eigen pad
Voel ik het
Des te meer
Als ik weer dreig
Af te dwalen
Hierdoor
Leer ik
Steeds beter
Mijn eigen koers
Te varen…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 En nu de stad
Haar gelaat weer verbergt
Onder avondnevel
In het labyrint van een tijd
Die ons verder drijft
In dat ongewisse
En veel zonder
Verlang ik
Naar het licht
Dat verzacht
Na de nacht
Als een pleister
Op een wonde.…
weerwolf 1953
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 ik ben naar de rotonde
en weer terug
ik leg altijd een briefje neer
als ik wegga
ik ben bramen plukken
ik ben aardappels lezen
ik leg altijd een briefje neer
dan weten ze waar ik ben…
IM Willem Nijholt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Elk hart beleeft zijn laatste bons Garuda krijgt weer kuikendons
Nog smeult de schors en geurt het kruid
Heilig Velijn is mensenhuid…
Weerpraatje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
866 hangt op half zeven
nu zomer zo sloopt
en weer de bui heeft, zo'n
slagregenachtige
heb ik dat ding maar
tot plu omgedoopt…
Het leven leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Het leven
leven
Is niet
altijd
makkelijk
maar weten
dat de ander
daarin naast
je staat
maakt
het leven
weer lichter
Zo kunnen
we elkaar
een beetje
dragen…
Heinz
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Bij voetbal vroeger waande ik me Stuy,
de allerbeste keeper, onbetwist
(of ik moet weer eens iets hebben gemist).
Krokettenvanger in een gele trui:
drie Champions Leaguefinales, geen gevist.…
Antilope
snelsonnet
3.5 met 21 stemmen
797 De algazel zou uitgestorven zijn,
Maar is nu weer gespot in een woestijn,
Waar het ondoenlijk is je te verstoppen.
Die antilope heeft ons bij de poot,
Of is er toch nog leven na de dood?…
goede trek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 ik begin , eindelijk,
opa te snappen, die zegt:
de mensen maken de almanak
en god maakt het weer.…
Hoop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Je wacht op iets
dat je steeds denkt
te zien maar altijd mist
De beelden lijken
een houvast
als je in ‘t donker grist
Die glimp en dan
toch weer die angst
dat je je hebt vergist…
Adem van het Moment
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 Hart klopt zacht,
stilte spreekt,
in jouw ogen,
vind ik mezelf weer.
Zonder woorden,
voel ik het licht,
een fluistering,
die nooit zwicht.…
Bijna zomer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
369 Het weer sombert,
De lucht donkert,
De wolken drijven over,
Laten af en toe de zon toe,
Doen zo eventjes geloven,
Dat ’t bijna zomert.…
Na regen komt er zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Na regen komt er zonneschijn
Ooit verdwijnt die pijn
Ga je weer leven
Er waren jaren
Dan kon ik er niet meer tegen
Na regen komt er zonneschijn
Kan je het ooit loslaten die pijn…
De herfstboom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
333 de warme kleuren
van de herfstboom
zijn de
stervende kleuren
van het verval
maar in
diezelfde herfstboom
zit de belofte
dat de geboorte
van het prille groen
ooit weer komen zal…
Lente
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
235 De lente is al begonnen
En tooit haar wondere schoonheid
Met ontluikend groen en
Bloemenpracht
Zo raakt ze ieder mens weer
Met haar serene glimlach,
Vertederend zacht !…
Lijnen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
23 Ze zijn er weer
De lijnen die onzichtbaar
schijnen
Verbindend de appelboom
met mispel takken
Zoals gedachten, verlangens gesponnen
Hangen blijven
Zich uitspannen naar jou…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 De spiegel gaf mij weer met jouw gezicht
als stonden wij elkaar weer tegenover.
Wij hingen in het koude glas voorover
en maten van elkander het gewicht.
Stil, om wat van de ander werd vermist
in onbewust of onbedoeld vervagen
van alle al vanouds gevlijde lagen,
waarmee de tijd kon worden uitgewist.…
mijn egel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 Nu was het er weer, met zijn
stekende vacht.
Een neusje in de lucht
en plots een bolletje op de vlucht.
Aarzelend legde ik mijn hand
plat op de grond en daar was
zijn snuitje weer, hakende pootjes,
maar met een zachte ondergrond.…
Even lachen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.145 Dat lijkt me iets geweldigs in mijn leven,
maar daarna wil ik jou weer terug
want dit was maar voor even.…
Vlinder mij...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.167 vind
Leer mij het leven weer te voelen
In alle puurheid waarin ik mij bevind
Vlinder mij……
Onrust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.208 Zodat jij grijnzend elke keer
Mijn hoofd weer splijt, mijn geest verkracht
Totdat ik jou niet had gedacht.…
Triptiek van een droom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.006 Weer wakker wreef ik mijn ogen uit...
Rechts van me stond een grote boom
daarin zong luid een nachtegaal.
Het was heel echt maar leek een droom.
En ik viel weer in slaap...
Ik droomde van Omar de Dichter:
hij droeg wat rozen in zijn hand
en aan zijn voeten groeide lichter
een fris nieuw boompje, nét geplant.…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 aarde was dichtbij en zo vertrouwd
een kleine duin verhoogd met
slotgrachtpuin heb ik met riet beplant
zij moet de komende agressie weren
daarachter houden mijn kastelen stand…
we sluiten zo vaak kort
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
802 het kind in je
wint weer terrein
gaat steeds meer buitenspelen
maar jouw volwassenheid
houdt angstig nog de teugels kort
dat is wat schort in samen
weer de wereld gaan beleven
we sluiten zo vaak kort
omdat die spanning
geen verdriet verstaat
geen begrijpen draagt
van mensen zo dichtbij elkaar
die enkel blijheid willen zien
die…
Aandacht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.896 Soms heel soms baalde ik ook wel
van het feit, dat ze wéér om aandacht
kwamen vragen.
Zei dan automatisch... straks,
ik heb even geen tijd, om het
vervolgens te laten vervagen.
Als bleek dat ik "straks" écht
vergeten was, en er véél later pas
weer aan dacht,
ja, dan kon ik me bést schuldig
voelen.…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 kan haar prijzen
bedingen en hij zal zijn
hoogste lied kunnen zingen
zo naait hij haar en
de wereld een oor aan
en kakelt weer door als tevoor…
de ééndagsbloei te vangen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.425 nadat ik met de regen
de woestijn bezoek probeer
ik op mijn schildersdoek
de ééndagsbloei te vangen
het zal er weer om spannen
of ik alle kleuren krijg die
de natuur voorhanden heeft
omdat ze vier seizoenen geeft
slechts uren zal een jaar
gaan duren waarin de lente
zomert en de herfst oogst, de
lange winter alles weer verdroogt…
Nevelig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 En dan een puntje, eerst nog klein,
komt nader, dan sneller dichterbij,
een botsing nog net vermeden,
blij weer met zijn twee te zijn.…
lente in een handvol pillen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
841 strijdt een ochtend lang
om bij de tijd te komen die je
door de nacht weer was ontnomen
je wilt lente in een handvol
pillen, eerst de knoppen zien
en dan de zomer dromen…
ze nodigden me bloedrood uit
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.179 nu te dichtbij
je leeft gewoon in mij
dan is er niets te hopen
ik moet je laten gaan om
weer te kunnen schrijven
ik kan niet bij je blijven
de woorden dringen aan…