5956 resultaten.
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
525 Als een dauwdruppel in de vroege morgen
valt een traan uit mijn ogen, onderweg naar jou
Afkomstig van de gesloten oogleden zal deze kleurrijke
parel als een vochtige sluier op jouw breekbaar hartje landen.…
Ode aan de poëzie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
710 Onder strookjes hemelsblauw en groen vroeg in
de morgen strooi ik als een tuinvrouw zaadjes creativiteit
en inspiratie op een stukje vruchtbaar papier, wanneer ik verse inkt
aan een korreltje toevoeg, ontspruit er een of ander teken o zo klein en teer.…
Wolkenpracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Altijd in beweging, zo los en toch nog een uniek
alsmede samenhangend geheel creëren van vroeg in een
morgen tot laat in de avond: vleugels gestrekt en ogen open in het
oneindig uitgestrekte, het gezicht vol humeur en weer brandt op het netvlies.…
FOBISCH VINGERWERK OP M’N SMARTPHONE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 digitaal
Een taal die ik toch steeds beter gaan spreken
En als ze komen met die chip in je lijf
Sta ik vooraan in de rij
Dat is dan ook weer het gekke bij mij
Ik hang niet in het verleden
Heb gewoon af en toe wat angst voor de toekomst
En het heden handel ik af met een harten- of smartenkreet
Zoals deze en als ik zou weten, dat ik morgen…
WIKKE EN KLAPROOS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 In mijn tuin zijn het wikke en klaproos die regeerden
over klaver en dotterbloem en prominent
naar de zon en al wat bloeien wil, zich keerden
Zoals een bruid die, door haar bruidegom gekend,
in zijn oor fluistert, gelukkig na de strijd
Man, wacht nog tot morgen, pas dan is het je tijd
Dat een vrouw bij een man hoort, alleen dat en anders niet…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Tevens is het een lekker gevoel om vroeg in de morgen
te ontwaken en proeven van een omliggende natuur met al mijn
zintuigen die enigszins beduusd tot verdoofd zijn van een afgelopen slaap
Adem nieuwe creativiteit en inspiratie in een klimaat van weelde en veranderlijkheid.…
Morgenster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Venus staat op
om duister weg te duwen
en brengt dageraad
Een prachtige schittering in een donkere hemel
waar zij puur en zuiver een vroege morgen aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diverse wegen te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Toen kwam de morgen dat zij zegevierde
en hij verwonnen in haar webben hing.
Ontluisterd van zijn lange, wilde haren,
kwam hij lachwekkend tot ontmaskering.
Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.…
Virtuositeit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Zachte vogelstem
geluiden voor elk seizoen
luistervink nabij
Van aubades in de vroegte van
de morgen tot serenades na zonsondergang
Stuk voor stuk bijzondere unieke voorstellingen in tempo, maat
en ritme waarbij een breed scala aan stijlen en stromingen wordt aangeboden.…
Bosbeleving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
504 Elegante bomen met rijke vormentaal
verfraaien de plek waar bladverliezers en groenblijvers
elkaars wegen kruisen daar ze met hun feestelijke kleuren steeds weer
nieuwe morgen aankondigen en uitgroeien tot een prachtig garnituur van warme tinten.…
Een leuke tijd gehad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
465 Elegante bomen met rijke vormentaal
verfraaien de plek waar bladverliezers en groenblijvers
elkaars wegen kruisen daar ze met hun feestelijke kleuren steeds weer
vroege morgen aankondigen en uitgroeien tot een prachtig garnituur van warme tinten.…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
512 Wanneer ik vroeg in de morgen een
opkomende zon aanvoel die met haar pril licht en
warmte stad en land zullen innemen tegelijk neem ik tijd om
de ontwakende natuur gewaar te worden en waar te nemen bij de overburen.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Droevige hemel
zweert samen met elke wolk
laat tranen vallen
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
Als het dauwt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
531 Het begint vroeg in de morgen wanneer
deze kleine kostbare diamanten worden gestrooid in
de natuur waar ze ook nog eens licht geven zodat een bijzonder en
uniek effect ontstaat die ik niet zomaar voorbij laat gaan laat staan zal overslaan.…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
599 De eerste vlinder
fladdert en zweeft langzaam langs
het ontsproten groen
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien.…
De reis van de regen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
486 Elke boom schittert
in de zon na die regen
zacht dampt de aarde
Hoe al in de vroegte van de morgen
het grijs wordt ingericht in een nog maar korte tijd
geleden ontwaakte hemel waar ze verschillende tinten aanneemt
bij voorbij drijvende wolken die steeds meer samenkomen tot ongekend geheel.…
Zweymeltael
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
638 onthoud u dit dus maar van mij
onthoud u dus van flemerij
van zinsbegoochel dweperij
de zon blijft, tussen u en mij
de oerbron, maan hoort daar ook bij
kortom, zing van het blarentij
de dode zielen beukenrij
wees to the point in poëtry
lyriek in klank maakt menig blij
wordt dit gekakel u te vrij
gezanik en doordraverij
van heden ik en morgen…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Het begint al in de morgen, het
ogenblik waarop een serene zonsopgang een
gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over
hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Elke morgen zie ik haar gehuld in verstilling van ijzige dauw, wachtend op vleugje zon.
Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een
diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar
aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte
blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Wij bouwen een morgen waarin geen vrouw haar stem nog hoeft te verbergen in zorgen.
Wij zijn niet te splijten, niet te doven,
niet te verdelen. Wij zijn de kracht die blijft opstaan
en die nooit zal verdwijnen.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 De mannetjes tonen hun kleuren,
een unieke dans van pracht, hun zang vult de morgen, een oproep die blijft steken.
Elke beweging spreekt van
verlangen, de vrouw kijkt rustig, haar ogen
lezen het spel. Tussen takken en bloemen ontvouwt zich een ver-
fijnde hofmakerij, ingetogen en delicaat, een dans van geduld, vol verborgen verhalen.…
Wisch toe borch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
597 ganse dag
van opkomst tot zonsondergang
de bronzen slag tot middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen
sliepen, stierf de laatste klank
weg na het middernachtelijk uur
en legde je je oor te luister
dan hoorde je de hese roep
der nachtuil in de duisternis
obscure cirkelgang des levens
stil begin der jacht op muizen
heden ik en morgen…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 met belofte van ruimte
van sterren die ’s nachts dansen
op weilanden of boven bos
stemmen die nog onbekend
maar straks welkom zullen zijn
een emotionele achtbaan
langs verlangen en weemoed
van tranen en glimlachen
om alles dat was en alles dat komt
elke doos die wordt geopend straks
fluistert verhalen van gisteren
maar ook die van morgen…
De wapenstilstand 11 november 2025
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 Dagelijks reeds vanaf 1928 voor de nacht om acht uur
blazen klaroenen de last post
bij de herdenking van wapenstilstand
nu ook in de morgen.
Kransen worden neergelegd
gedichten komen tot leven
klaprozen als teken.
Vele betrokken nationaliteiten
herdenken de eerste wereldoorlog en haar veldslagen
De doedelzak zorgt in kippenvel.…
Heilig voornemen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
448 Het lijkt mij, netgedichtaddicten leesnetdichters en ook u,
zwevende leeddichteressen
alsmede sappho's genodigden
in de plenaire zaal van de pnyx
aan de voet van de acropolis
waar tragedies boventoon voerden
in de welsprekendheidsdebatten
van erudiete eloquente mannen
in dit onheilstijdgewricht
waar op de dag van morgen
niets…
Wonder...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 Het opgaan van de zon,
iedere morgen.
Dat hoort zo, dus maak je geen zorgen.
Hij was er al toen we begonnen.
Toen we nog speelden in het zand.
En we bruin gebakken werden,
als het zomerde in het land.
De madeliefjes in het gras
waren er toen ook al.
Alsof ze altijd al bestonden
en overdadig bloeiden overal.…
Dark side of the moon
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
352 In de bloemen schuilt een verlangen
onderhuidse stilte, die dekselse dashond
de lijster met zijn moment suprème
ja zelfs de zwijgende eik weet
dat gister de dag van morgen is: ondraaglijke lichtheid, ook in de lente is het zwarte goud op rantsoen
en in de ochtendschemer
met een ovcharka mastiff
geen enkele hang naar nostalgie
slechts…
Vragen zonder grond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
326 slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt
bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden
ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde
mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 De liefde is het die de ommekeer verwacht,
waardoor we niet meer voor de morgen vrezen.
De toekomst ligt niet bij een verre ster,
niet in de vlucht voor wat we hier misdeden.
De weg naar heelwording is echt niet ver,
het antwoord ligt verscholen in het heden.
Het zit in jou, de macht is aan de mens,
om te beschermen wat ons is gegeven.…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Maar wat betekent solidariteit als morgen weer de stilte valt,
wie reikt een hand wanneer de wereld haar ogen sluit?
Misschien begint verandering in een gebaar dat niemand ziet,
in luisteren naar wat ongezegd blijft achter gesloten lippen.…