9414 resultaten.
Noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 het voorbije leven
langs mij heen
zo dierbaar en
voor altijd in
mijn hart
zoete herinneringen
suizen langs mijn oren
om voor immer op mijn
vleugels mee te dragen
met mijn ogen gericht naar
de horizon
trekt de ijskou aan mij voorbij
zie ik aan de evenaar
de zon weer schijnen
en strijk daar neer in
rustiger wateren…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 hij het gruis
van de vorige dag
er zijn momenten
dat hij zichzelf betrapt,
hardop lacht
‘koffiekop sijpelt’
de stemmen, dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift
en als hij zich in water…
GETIJ VERGAAT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
438 Klapwiekend scheert
pa zwaan over het water:
plaats voor de mijnen!
Aan het riviertje
bloeit haagwinde in pollen
én hoge zuilen.
De regen klettert:
het eikenbos dampt geurig,
heeft een warm aanzien.
De regen houdt op:
het weiland heeft een broeilucht
vol zoete loomheid.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 wanneer de avond valt
het laatste licht van de dag
ons wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 geef mij die appel, ja die ene
ik zal hem eten, weten waarom
Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd
of moet ik daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij…
Ongekende weelde
netgedicht
5.0 met 31 stemmen
1.373 De stedelijke grenzen verwateren,
verdwijnen uit het zicht, door planologen
in het groen uitgeslagen hart
met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte
verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht
door de bijna uitgeklonken weelde
van weiden en water.…
Langs de zee.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
574 De witte wolken jagen voorbij
water stroomt op het strand.
Waar ik loop samen met jou
in een stil en tijdloos vertrouwen.
Geen geheimen voor elkaar
na zoveel seizoenen bij elkaar.
Het is bij ons net als bij de zee
soms is er eb of vloed.
Na een koude winter komt
er steeds weer een warme zomer.…
In overvloed
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
632 Het gegeven is bekend
hoewel nimmer toegegeven
het westen is gruwelijk verwend
vervreemd van natuur en samenleven
Brood en zorg minzaam aangereikt
het meedenken gewraakt tot zwijgen
de massa volgt indolent in het menselijk zijn
verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen
In Soedan vraagt een kind om water
in een leven waar het nooit voor…
GEVECHT VAN EEN ARTIEST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 (om onder water te blijven)
ik maak gehakt van de sprookjes
ik schrijf over de werkelijkheid
ik ben een diepzinnig artiest
die binnenkort naar de bodem
van niet alleen de oceaan
maar van het leven op zoek
zal gaan. Ik schrijf stilistisch
dat je d'r koud van wordt.
Alleen laat ik tranen met tui-
ten, omdat niemand me wil le-
zen.…
Vallei der verzuchtingen
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
1.131 hoe aansprekend het gezicht
dat als deelgenoot een schat
aan beelden brengt
jammerlijk verzonken
in de woeste nevelen
waar onwerkelijke vergezichten
niet worden nagekeken
maar in troebel water
worden gedrenkt.…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Je bent als het water, groots en verheven.
Je bent als de lucht, zo helder en zacht.
Je bent voor mij de wereld,
dat had ik niet verwacht.…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…
Loslaten?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.405 Ze glijden van mijn schoot
het ruime water op in boten
waarvan de kiel al vroeg
werd neergelegd, gebreeuwd,
door nieuwe tijden, het geluk
gekozen waarop de scheephoorn
door mijn leven weg zal vloeien,
hun lichamen schieten weg als
mijn vermaledijde schaduw
te dichtbij komt, verstomd
de stemmen als ware het
bevriende mensen, sinds zij…
weldra wiegt weemoed de bomen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
642 dichtbij
want meer, veel meer
verdwijn ik in de dagen erna
in een dag nooit gemaakt
een achtste of een negende
waar het antwoord
slechts bevrucht wordt met verte
en nimmer uit mijn zwijgen glijdt
alsof ik vergeet
wie ik ben
wie de vreemdeling is
die de rivier volgt en de tijd nodig
tussen boom en wind
wanneer faal je
het water…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 Ik heb voor jou, uit losse stenen
een heel klein eilandje gebouwd
niet zo heel stevig welbeschouwd
want later was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat…
Omringd door vrienden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
544 een mager zonnetje wat waterig nog
verlicht de straat als een guirlande
van vloeibaar koper
ze stapt het huis uit
wat schuchter
haar vrienden zijn immers
de boeken
waar ze zich mee omringt
maar sinds kort
heeft ze een maatje
Chanel
een hoogblonde dame op vier voeten
dus vroeg in de morgen zie je haar gaan
met Chanel aan haar zijde
net…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
het heelal is een mystieke wereld
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 zachtjes droom ik weg in de volle maan
waar woeste golven de nacht omhelzen,
waar de wind het water even streelt
als een fluwelen nachtgordijn
dansend laat het licht de sterren gloeien
in de nacht vol passie en gevoel,
waar het toneel bespeeld wordt door de
vallende sterren uit de belichte hemel
want, het toneel is zo gekleurd door
het…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 Ik draag vandaag mijn schaduw
langs het stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Water en wind zal uw namen uitwissen
tot een geheim waar de nazaat op speurt.
Wie in de straten van Rome of Londen
enkel nog dwazen en spraakmakers vindt,
wacht op het Hart dat, met doornen omwonden,
vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…
soms, in de nacht
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
720 achter me reikt de verte
tot aan het gehinnik
paarden stijgen uit het weiland
nog vol van nacht
ik laat ze voorbij draven
en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt
langs het zout
dat bij volle maan werd gewonnen
basaltrivieren banen zich een weg
langs de ondergrondse waanzin
van mijn ziel
het waaien houdt op
zoals het beeld van het water…
Mooie avond
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 We zitten samen op het strand
De zon is bijna onder
Alles om ons heen lijkt wel een wonder
Een klein kindje speelt met een opblaasband
De bal in het water staat in brand
Jij bent degene die ik bewonder
Ik wil niet meer zonder
We zitten hand in hand
De auto heeft pech.…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
zee van rust
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
516 de zee kent slechts schaduwen
van wat er boven hangt
of rusteloos op drijven blijft
de zee neemt je eindeloos mee
als je erin springt en loslaat
los je langzaam op in water
de gedachten waar je nu nog
alle kanten mee heen dobbert
worden één met de druppels
ruisen slechts nog als de golven
van een tijdloos eb en vloed
adem in en dan…
IK HOORDE UW STEM
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.290 Zoals 's avonds laat
wen de wereld zwijgt
over wateren, stil,
'n boot ver tijgt.
De wereld is stil
de wereld is donker,
alleen leeft de maan
en wat stargeflonker
Haar stem is muziek
in de stille oren,
zo kan ik maar niet
uw stemme horen.…
spitzen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
540 onbevangen dromen;
buitenbeentjes spelen mee
nu zelfs de knoppen trager openen
vergeet ik, dat het naseizoen al ouder
tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer
dan dagenlang geleden
moegestreden huilt de wind
een klaaglied voor mijn zomerkind
morgen, als de zon verschijnt
verdwijnt de dwaze glimlach van een stukgevroren sloot
het water…