Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Noorderlicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
het voorbije leven langs mij heen zo dierbaar en voor altijd in mijn hart zoete herinneringen suizen langs mijn oren om voor immer op mijn vleugels mee te dragen met mijn ogen gericht naar de horizon trekt de ijskou aan mij voorbij zie ik aan de evenaar de zon weer schijnen en strijk daar neer in rustiger wateren…
elinora25 januari 2010Lees meer >

de man in de vroegte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
hij het gruis van de vorige dag er zijn momenten dat hij zichzelf betrapt, hardop lacht ‘koffiekop sijpelt’ de stemmen, dromen ‘gebruik hen, luister naar hun razen’ vele ochtenden is niets hem dierbaarder dan de randen van het bad hij stapelt er boeken en klokhuizen sterven er is een asbak, een viltstift en als hij zich in water…
TheFSideOfE4 februari 2010Lees meer >

GETIJ VERGAAT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Klapwiekend scheert pa zwaan over het water: plaats voor de mijnen! Aan het riviertje bloeit haagwinde in pollen én hoge zuilen. De regen klettert: het eikenbos dampt geurig, heeft een warm aanzien. De regen houdt op: het weiland heeft een broeilucht vol zoete loomheid.…
HAN MESSIE7 februari 2010Lees meer >

Wereldreizen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
wanneer de avond valt het laatste licht van de dag ons wordt aangereikt wanneer we in elkaars ogen verzinken dan gaan we wereldreizen samen in volmaakte dromen als twee druppels water in een oceaan in luchtbellen die beeldig bloeien met een passie waarvan men niet meer geneest die steeds opnieuw verblindt een ongerijmde strandafzetting…
Nadine11 februari 2010Lees meer >

Wolkenmantel

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
mijn denken vliet met versnelde stap op natte straten het water draagt schijn zwijgt waar de boog hangt in late lenteschemer strak gebogen mijn woord is moe naar het woord poëzie verblauwd (en al wat daar nog tussen ligt) schijngolven vervloeien spatten uiteen tot op mijn mond in de straten voor mijn oog een wolkenmantel dekt warm…

Tot de kern

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
geef mij die appel, ja die ene ik zal hem eten, weten waarom Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd of moet ik daarvoor een voettocht maken naar Rome mijn rugtas puilt uit van de zonden er kan geen wijn of water meer bij ik wacht op regen en vliegende vissen misschien wat manna voor morgen maar eerst die appel, die ene laat mij…
Hanny10 april 2010Lees meer >

Ongekende weelde

netgedicht
5.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.373
De stedelijke grenzen verwateren, verdwijnen uit het zicht, door planologen in het groen uitgeslagen hart met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht door de bijna uitgeklonken weelde van weiden en water.…

Langs de zee.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
De witte wolken jagen voorbij water stroomt op het strand. Waar ik loop samen met jou in een stil en tijdloos vertrouwen. Geen geheimen voor elkaar na zoveel seizoenen bij elkaar. Het is bij ons net als bij de zee soms is er eb of vloed. Na een koude winter komt er steeds weer een warme zomer.…

In overvloed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 632
Het gegeven is bekend hoewel nimmer toegegeven het westen is gruwelijk verwend vervreemd van natuur en samenleven Brood en zorg minzaam aangereikt het meedenken gewraakt tot zwijgen de massa volgt indolent in het menselijk zijn verwurgd is de tolerantie alles te verkrijgen In Soedan vraagt een kind om water in een leven waar het nooit voor…

GEVECHT VAN EEN ARTIEST

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
(om onder water te blijven) ik maak gehakt van de sprookjes ik schrijf over de werkelijkheid ik ben een diepzinnig artiest die binnenkort naar de bodem van niet alleen de oceaan maar van het leven op zoek zal gaan. Ik schrijf stilistisch dat je d'r koud van wordt. Alleen laat ik tranen met tui- ten, omdat niemand me wil le- zen.…

Vallei der verzuchtingen

netgedicht
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.131
hoe aansprekend het gezicht dat als deelgenoot een schat aan beelden brengt jammerlijk verzonken in de woeste nevelen waar onwerkelijke vergezichten niet worden nagekeken maar in troebel water worden gedrenkt.…

Jij

hartenkreet
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Je bent als het water, groots en verheven. Je bent als de lucht, zo helder en zacht. Je bent voor mij de wereld, dat had ik niet verwacht.…

Aan de dagzijde

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 769
Het volgende dat altijd luider zal slaan onwetend van eigen toekomst zoals het water dat zich ongestoord spiegelen laat nabij het lege veld zelfs als het lot om mij heen valt ongunstig in elk teken of iedere wenk. Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…

Loslaten?

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.405
Ze glijden van mijn schoot het ruime water op in boten waarvan de kiel al vroeg werd neergelegd, gebreeuwd, door nieuwe tijden, het geluk gekozen waarop de scheephoorn door mijn leven weg zal vloeien, hun lichamen schieten weg als mijn vermaledijde schaduw te dichtbij komt, verstomd de stemmen als ware het bevriende mensen, sinds zij…
pama13 juli 2010Lees meer >

weldra wiegt weemoed de bomen

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 642
dichtbij want meer, veel meer verdwijn ik in de dagen erna in een dag nooit gemaakt een achtste of een negende waar het antwoord slechts bevrucht wordt met verte en nimmer uit mijn zwijgen glijdt alsof ik vergeet wie ik ben wie de vreemdeling is die de rivier volgt en de tijd nodig tussen boom en wind wanneer faal je het water…

Uit Losse Stenen

netgedicht
4.7 met 113 stemmen aantal keer bekeken 4.429
Ik heb voor jou, uit losse stenen een heel klein eilandje gebouwd niet zo heel stevig welbeschouwd want later was het weer verdwenen de stroom sleurt zo de dingen een wereld van voorbij gaan in waarna ik weer opnieuw begin wat blijft zijn de herinneringen soms vind ik langs de oever vrede en toont het water oude beelden van wat…

Omringd door vrienden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 544
een mager zonnetje wat waterig nog verlicht de straat als een guirlande van vloeibaar koper ze stapt het huis uit wat schuchter haar vrienden zijn immers de boeken waar ze zich mee omringt maar sinds kort heeft ze een maatje Chanel een hoogblonde dame op vier voeten dus vroeg in de morgen zie je haar gaan met Chanel aan haar zijde net…

langszij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt door water lijkt het, immer ver wasgoed danst haar vriendschap met de wind het zomerkind speelt haar vreemde spel veroorzaakt goud op golfjes, waar haar ritme danst als vuur op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels samen met de was een luchtballet dat witte tonen legt…

misschien noem ik het varen

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 617
ik tekende vogels en werd blind vouwde het water open alsof ik er bij hoorde maar werd onzichtbaar in deze stilte golven overspoelden, dun en donker het voelen opnieuw onleefbaar tot aan de hals ik legde mijn hart naast voetstappen, op ribben van het kale zand hoorde regen praten, nog smaller dan anders ik sprak van beminnelijkheid…

het heelal is een mystieke wereld

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
zachtjes droom ik weg in de volle maan waar woeste golven de nacht omhelzen, waar de wind het water even streelt als een fluwelen nachtgordijn dansend laat het licht de sterren gloeien in de nacht vol passie en gevoel, waar het toneel bespeeld wordt door de vallende sterren uit de belichte hemel want, het toneel is zo gekleurd door het…
MiTcHeLL31 augustus 2010Lees meer >

Selamat djalan (goede reis)

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.546
zij was stil dacht na, zo diep over ver het voelde als kil doch de ogen traanden vaak in het licht van een ster een eeuwigheid later was ik er zelf daar, aan het warme water mijn stem trilde het was waar hier zag ik nog haar voetstappen in het zand ruiste nog de bries door het losse zwarte haar verliefd dwalend over het strand…

de schaduw van een mens

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 767
het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is ondanks het delen van de waanzin in het verleden, het slaan op ziel en huid, onherstelbaar zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg wanneer ik het licht uitdeed om woorden met dezelfde adem te laten sterven nog droom ik, de ogen op mij gericht midden in het huis dat het water op de ramen…

sterrenstof twee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
Ik draag vandaag mijn schaduw langs het stromend water ik draag haar naar de zon het is lichter dan je vermoedt draag ik haar naar het licht de sterren liggen in de rivier te baden Orion het is dichterbij veranker daar gewichtloos zwaar thuis ontspannen kwam hij oog in oog met een stroom van vocht rimpelend in zijn…

Strofen

poëzie
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.086
Water en wind zal uw namen uitwissen tot een geheim waar de nazaat op speurt. Wie in de straten van Rome of Londen enkel nog dwazen en spraakmakers vindt, wacht op het Hart dat, met doornen omwonden, vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…

soms, in de nacht

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 720
achter me reikt de verte tot aan het gehinnik paarden stijgen uit het weiland nog vol van nacht ik laat ze voorbij draven en zie hoe een bizarre zeewind kronkelt langs het zout dat bij volle maan werd gewonnen basaltrivieren banen zich een weg langs de ondergrondse waanzin van mijn ziel het waaien houdt op zoals het beeld van het water…

Mooie avond

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
We zitten samen op het strand De zon is bijna onder Alles om ons heen lijkt wel een wonder Een klein kindje speelt met een opblaasband De bal in het water staat in brand Jij bent degene die ik bewonder Ik wil niet meer zonder We zitten hand in hand De auto heeft pech.…

Het Wad spreekt in stormen

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 610
het Wad graast eeuwig in het zoute gras nu de storm spreekt en het water steeds maar hoger stapelt tegen het groen van de hoge dam ‘k voel me nietig nu de dood twijfelt aan mijn voeten er is geen ginder en geen hier slechts wat bijvallen uit een oud geweten de wind als een muziekdoos speelt het spel met ruwe woorden het pijnigt…
elze5 februari 2011Lees meer >

zee van rust

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
de zee kent slechts schaduwen van wat er boven hangt of rusteloos op drijven blijft de zee neemt je eindeloos mee als je erin springt en loslaat los je langzaam op in water de gedachten waar je nu nog alle kanten mee heen dobbert worden één met de druppels ruisen slechts nog als de golven van een tijdloos eb en vloed adem in en dan…
geeraardt23 februari 2011Lees meer >

IK HOORDE UW STEM

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.290
Zoals 's avonds laat wen de wereld zwijgt over wateren, stil, 'n boot ver tijgt. De wereld is stil de wereld is donker, alleen leeft de maan en wat stargeflonker Haar stem is muziek in de stille oren, zo kan ik maar niet uw stemme horen.…

spitzen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 540
onbevangen dromen; buitenbeentjes spelen mee nu zelfs de knoppen trager openen vergeet ik, dat het naseizoen al ouder tussen bomen zweeft, er leeft al zoveel meer dan dagenlang geleden moegestreden huilt de wind een klaaglied voor mijn zomerkind morgen, als de zon verschijnt verdwijnt de dwaze glimlach van een stukgevroren sloot het water…