9250 resultaten.
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
ik breek je veren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
827 neerstijkt
op mijn woorden en
ze gaat vermoorden
stuk onbenul
dat geen gevoel geeft
aan de zinnen omdat
je bang bent je te laten
raken diep van binnen
je lach is nonchalant
denkt wetenschap naar
eigen hand te zetten
om een ander dieper in
het graf te kunnen leggen
jouw kuil is al gegraven
niemand zal je dragen naar
je laatste rust…
Paradijs bij de maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.179 Zullen we een nachtje vluchten
naar het paradijs bij de maan
waar we zweven op pure ontspanning
en ons volledig kunnen laten gaan
Daar waar niemand ons zal missen
waar een ster van rust ons verlicht
de warmte van het heelal omhelst ons
zie hoe alles even mooi is met je ogen dicht
Daar waar de dood niemand achtervolgt
waar geen verschil…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Eerst waren het je ogen,
toen viel je gezicht in het oog
De woorden in mijn oren en de handen
die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie
Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten
toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit,
de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen
naast mij.…
Ademloos
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.499 woelende gedachten
slapeloze nachten
zoekend naar een stilte
zwerft mijn blik naar de lucht
de avond beneemt mijn adem
de maan geeft me rust
een witte sliert wolken
verhult de parelwitte glans
en schildert trotse bomen
met een zilvergrijze rand
harde woorden
vluchten weg in de nacht
wanneer ik zie
dat de maan naar me lacht
beladen…
Cirkel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.041 Laat me rusten
met een geschonden weemoed,
'k verberg mijn tranen,
heel verwoed.…
bruisend van energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
954 bruisend van energie
vind ik mijn weg
in de donkere hemel
plezier en uitdaging
ver weg van verveling
of een burn-out
hier en daar getrokken
aan mijn mouwen
maar ik sleep hen mee
een moment van rust
die bezinning geeft
laat je enkel groeien
coachen, wijze woorden
voelen en beschrijven
bruisend van energie
ik geef je een hand…
Eeuwig leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.398 Ik was een kind onder de kinderen
Hield van mensen met een blije lach
Dus huil niet om mij, maar lach tranen
Ieder uur en elke dag
Verzamel blijde herinneringen
Als je aan me denken moet
En stop ze in een kussen
Dat me in eeuwigheid
Glimlachend rusten doet
Ik dank je voor de schone momenten
De Liefde, de stilte en de lach
En wens je veel…
een droom in perspectief
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.243 het schilderij is klaar
een droom in perspectief
de verte ingekleurd met
wensen en verlangens
je domineert de
voorgrond en drapeert
je schaduw in de
rafels aan de horizon
alsof ik ooit met
jou begon, een grof
penseel vol lusten, in
streken die niet rusten
je stapte plotseling in
vertrapte de structuren en
verbleekte toen de achtergrond…
Toscane...
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.989 Toscane
Hart van trotse schoonheid
Cipressen langs de horizon
De warme wind
Zoekt zijn weg door de dalen
Toscane
Wijngaarden luieren in de zon
Olijven rijpen langzaam
Sereen is het landschap
De zon kleurt de velden
Toscane
Land van heerlijkheden
Genietend van rust
In schaduwen van stilte
Bergen sieren de aarde
Toscane
Tijd staat stil…
een mooi gedicht
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.113 Een mooi gedicht
is los als room
niet opgeklopt
ruim in het vel
woorden als gordijnen
die de grond net niet raken
ruimte die je uitnodigt
binnen te treden
te rusten
zonlicht valt naar binnen
Naar binnen
zo ga je er doorheen
het gedicht zit nu in jou
je bent los
het klopt
je danst
waarbij je voeten
de grond net niet raken
je woorden…
we zijn in de hemel geweest
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.551 je klampte aan
vleugels vluchtten
richting horizon
de tijd voorbij
die nooit begon
een eerste klapwiek
en de lucht ging dragen
een opgaan zonder vragen
zo lang gewacht op de
bevrijding van de nacht
we raakten ijlte en de rust
om samen te gaan praten
wisten van elkaar de scherpte
om te raken, kozen woorden
die weer liefde maakten…
je bent geen bijgeluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
923 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid, de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte, maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren…
mi dushi
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
2.232 Pas later, als we tot rust gekomen zijn,
doet het komende afscheid alweer pijn.
Hoopvol kijk ik uit naar de volgende keer,
want ik zie je zeker weer.....…
De Schommel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.562 De wind wappert
Door de glanzende haren
Om het stralende gezicht
Vrij als een vogel,
Met vertrouwde bewegingen
Op weg naar de wolken
De zon, ver weg
Speelt met de schaduw
En knipoogt omlaag
Een vrolijke lach
Vanaf de schommel
Die steeds hoger gaat
Maar dan…
Een scheurend touw
Gevolgd door een klap
Verbreekt de rust
De wolken…
lippen die zich welvend schikken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.122 licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
met donkere blik
in de nacht brengen
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt, uitstel
is het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht sluiert geen lust
geeft ruimte en rust…
Een sigaret
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.870 leven waardeloos
is hij er niet
je mist hem en wordt gek
In situaties die wat anders zijn
is hij je grote steun
Heel warm en vol met echte geur
geeft hij je nieuwe energie
je leven kleur
wie tegenwerpt
die weet niet hoe je hem bemint
je bent een rokerskind
Dus jakker je de sigaretten er door heen
Snoept lekker van het pak
de rust…
strijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.625 de strijd is losgebrand
tussen het gevoel en het verstand
van rust is nu geen sprake meer
hiertegen heb ik geen verweer.
een weg door diepe afgronden,
die als ze praten konden
hun inhoud zouden prijsgeven
van dit bewogen leven.…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje rust…
aards goed
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.634 Mijn hand rust op je golvende dij,
jij raakt mijn verheven tepel.
Aarden in het hemelse bestaan
geeft ons vurige zonnegloed.
In de volheid van de maan
heeft het daglicht geen schijn van kans.
Jouw uitstraling is mijn grootste goed.…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je geen rust…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Daar waar het dorp was omgeven door de rust van de nacht
visten zij voor hun bestaan, zoals hun vaders al hadden gedaan
Aan dat alles kwam een eind toen de hoge heren met hun kracht,
besloten dat ons dorp moest worden geofferd aan hun macht.…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
Wie
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
1.836 Wie
heeft vertrouwen weggenomen
ging met dromen er vandoor
ontnam jou kans tot rust te komen
zodat je je geloof verloor?
Wie
heeft deuren dichtgeslagen
sneed elke vluchtweg af
hoorde jou niet vragen
was voor zien te laf?
Wie
was te klein voor jouw problemen
kan toch de wereld ook niet aan....…
WENNEN AAN DEZE KOU.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.702 mijzelf ontzien,
oh al die jaren,
mijzelf niet gezien,
alleen de problemen die er waren,
alles afgenomen,
nooit meer rust,
zelfs vechten in mijn dromen,
en dat alleen om lust,
eens was ik een man,
ik was er, ja voor jou,
maar alles wat ik nu nog kan,
is wennen aan deze kou,
is wennen aan deze kou,
mijzelf ontzien,
ik deed wat jij…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
Oase op de heuvel
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
10.167 water,
alleen maar dorst
en aan die anderhalve cactus
is ook geen eer te behalen
en in de verte
blaken
twee kleine heuveltjes
in de zon
En dan ineens springt die
oase mij in het oog,
liggend op een heuvel,
zacht glooiend
met fijne sprietjes gras begroeid
en met prille dauw bedekt
daar leg ik mij neer
en rust…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht;
avond, morgen, hete luchten,
altijd onderweg naar rust,
altijd vragen, altijd zuchten,
nooit genoeg geliefd, gekust.…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen
kijk naar de bomen
met scherpe en brede toppen
zij tonen de hoogte,
groeien naar de lucht
om bij tijd en wijle te dromen
als de rust…
Tegenslag
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.382 alleen pijn
Het zit diep van binnen
Misschien hoort het zo te zijn
Moet ik vechten om te overwinnen
Verlangen naar dat ene moment
Hopen dat gene te mogen beleven
Misschien dat het ooit, ooit went
Dat het er niet inzat, ook al was ik gedreven
Wetend zo is het leven, zo is het voortaan
Had een doel, heb ernaar willen streven
Toch laat het rusten…