5051 resultaten.
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 hoe zou het zijn
zo vlak voor het nacht wordt
onomkeerbaar en voorgoed
niets meer te zeggen - niets te doen
ademnood en zielenpijn
alleenzaamheid en spijt
en angst - het ergste is de angst
die duurt - vrees ik - het langst
en - zou je kunnen voelen
dat je iemand mist bijvoorbeeld
of dat je wordt gemist
of erger nog dat niemand…..…
Kijk maar naar mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
799 Kijk maar naar mij
je bent hier veilig
kijk naar buiten
tot het morgenrood je angsten wegschroeit.
Kijk maar naar mij
vergeet de muziek
slaap rustig
ik zal er nog zijn als je wakker wordt.
Kijk maar naar mij
als de zon weg is
kom maar liefste
ik houd je vast tot het voorbij is.…
De notenboom
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 De eeuwenoude notenboom staat
Diepgeworteld, breedgeschouderd
de takken uitgestrekt
-als in aanbidding opgeheven handen -
wuiven zacht
op het ritme van de wind
En iedere avond moest ik
de trap op
mijn angst tegemoet
ik probeerde niet te kijken
naar die wirwar van armen
gehuld in een diepzwart gewaad
ik rende tot
ik trillend
het…
Spiegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Aan het huis
Wordt gerukt
Het huis van zekerheid en stabiliteit
Historie en toekomst
Tezamen in de tijd
Prestige en welvaart
Duurzaamheid
En tegelijkertijd
Dat wat ze meebrengen
Is een echo uit het verleden
Angst en onzekerheid in het heden
Spiegels
Van wat er is geweest
De samenleving is bevreesd…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
Ruisbroek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 als de angst
kale egel
behaarde octopus
zich onweerstaanbaar baan breekt
door al mijn poriën
mijn onderhuidse weerstand
met kracht vermaalt
is het nieuwe jaar
zes dagen oud
heeft een noordwester
het land geteisterd
bij de koffie
de krantenfoto's
de platbodems der redders
glijden over de verzonken auto's heen
de mensen met afgetrokken…
steeds die ene nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
424 geduldig breekt de avond
door mijn laatste silhouet
dat als hars zich vormt
waarin de geest is gegoten
tijd is niet aanwezig, het bed
ver weg, doch mijn gelaat vertoont
de resten van het laatste gesprek
met de trede van het spoor nog aan mijn voeten
iets in mij vergat te dromen, wellicht
dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
Tweestrijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Gestreeld door de golven van jouw lief
Vrees ik wellicht
Angst voor de grief
Beroof ik mezelf van verlangen
Liefde
Ben ik mijn eigen dief.…
De Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Aan wachten in wachtkamers,
ontkomt niemand.
Geduldig wachten op je beurt.
Klokken tikken zoveel trager hier.
Ongerust wachten op een oordeel.
Is het een tumor of een opgezette klier?
Vragen. Zat ik maar rustig thuis.
Twijfel. Wacht mij een enge behandeling?
Hoop. Wie weet ga ik met een receptje,
of met een adviesje weer naar huis.
Zucht…
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Dichtbij de einder gaat angst op in rook.
Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen.
Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen.
Nieuwsgierige reizigers neem ik gastvrij mee,
door nog onvoltooid verleden tijden.
Door de wolken naar de zee.…
Brexit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
596 De economen van het Land der Engelen
voorspellen Hel, Styx en Verdoemenis
Maar wat voor mij niet te verbloemen is
is dat zij naar de gunst van Cameron hengelen
Alleen een Brexit kan de Ban doorbreken
van de Grote Geld Wolf en zijn Schurkenstreken…
Vluchtende Woordenwereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zie ze niet meer
de woorden
Ik rijm ze niet meer
ze vluchten weg
Ik voel ze niet meer
de zinnen, het ritme,
De stroken van mijn pen
zijn ongeoefend en dwars
Ik ben bang
voor mijn vluchtende emoties
Vluchtende gedichten
en dwalende gedachten
Want als ik ze niet meer zie
zal ik ze dan nooit meer zien?
Raak ik deze wereld langzaam…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 als ondergaand
van weer een dag
zon de avond kondigt
blaast wind de wolken
die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken…
verdwaald
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 Paniek en angst slaan toe..
Mijn interesse en voldoening daalt..
Welke richting moet ik op: ik ben verdwaald…
Tragedie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 Kleine kinderen
willen we beschermen
als ze angstig zijn
voor het donker
dat zien we als
onze plicht
maar
zijn we ook in staat
de tragedie
te lijf te gaan
wanneer grote mensen
bang zijn
voor het licht…
Angst trekt niet de morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
431 Angst kent niet de morgen.
Wees dus dankbaar met de hele dag.
Als de schoenen beginnen te knellen,
zoekt het hart steun waar het ruimte
vindt in het vooruitzicht dat het
vrolijk leven mag.…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ze zeggen dat je op den duur vergeet
De bezetting, oorlog, Holocaust,
het geluid van bommen en granaten
de geur van angst en dood,
En nu ook beelden van MH17, Brussel, Nice, Londen, Parijs
door terreur van die fanaten.
Ze zeggen dat je het op den duur vergeet
Maar dat is makkelijk praten.…
Klopt mijn hart nog
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
607 Is deze angst gegrond?
Is deze naderende storm voor mij?
Klopt mijn hart nog?
Klopt mijn hart nog?
Ben ik te afhankelijk,
te angstig alleen?
Ben ik van binnen leeg gebrand?
Klopt mijn hart nog?…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar alles wat onzichtbaar doch voelend
de adem verlengt in lange luwe stiltes
geen angst…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
Bekoelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Jouw teken van leven
teken van liefde
gaf mij tegelijkertijd angst
angst voor
wat me kon overkomen
als jij er niet meer zou zijn
We kenden elkaar lang
doorliepen alle processen
van elkaar
begrijpen
accepteren
van elkaar leren
van elkaar houden
het was een lange liefdesband
waar we jaren aan bouwden
De laatste jaren
spookte het…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Niet zo lang geleden ontving ik een verontrustend bericht:
ik moest bij oncologie toch nog nader worden doorgelicht.
Het kwam na een eerder grondig onderzoek van een internist,
die daarna alsnog niet de juiste oorsprong van mijn klachten wist.
Zo'n bericht, onverwacht, het treft je als een zware mokerslag,
want een ziekte met een grote K, zeg…
Corona
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
634 Met buurman heerlijk een sigaartje roken
al wandelend en kletsend tot de kroeg.
Is dat voorbij of ben ik nu te vroeg
en komt een virus enkel onrust stoken?
Hoezeer het buitenleven mij ook lokt,
ik heb mezelf voorlopig opgehokt.…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 hoe ik het springtij ontloop
om mezelf in eigen armen te
dragen wanneer de opzwepende
wind zich als een beul gedraagt
manen gedachten mij om
te verzinken in de diepste
krochten van mijn ziel, want gedachten
wenken me wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 zwartgallige angst
heeft een lichter
kleurtje gekregen
omdat doemdenken
de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog…
Moedige zelfangst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Wie ophoudt met zichzelf zoeken
zal zichzelf, vanzelf, hervinden
omdat geen mens verloren is.
Wie ophoudt met antwoorden vinden
zal geen bange vragen zoeken
omdat problemen, vanzelf, verdwijnen.
De iemand die zichzelf verliest
zal een angstig niemand zien
voordat een wanhopig mens
een moedig mens kan zijn.…
Onzekere toekomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Het is het tijdperk van de spuiten
de GGD en huisartsen
ze prikken er op los
vijftien minuten wachten
en dan weer naar buiten
ze kwamen op de dag met hoop
bejubelde het verlaten van de angst
die in een onzekere toekomst lag…
Rots
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
570 Ik ben een rots in de branding van de zon
Ik ben een rots in de woeste golven van de zee
Ik ben een rots met een stenen mantel om me heen voor tegen de pijn
Toch kan ik niet de rots zijn die ik wil zijn…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 weer de wereld in perst
en, samen met de zon en de planeten
wegslingert in het evenwicht
van een gewone hangdag
in het heelal, uit de nacht
van mijn angsten…