966 resultaten.
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 Als het avond, half september,
Om de dorpen, rommedom,
Door het waas der avondscheemring,
Smokend, knettrend vuur alom!
Op het land, na duchtig werken,
Viert men vreugd met luid gezang
En 't patatten-loof het vuurt er
Overal met hoge vlam.…
Welkom in Nederland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.541 En waar zou jij op hopen als je verhaal, je land,
je stad, je monument, je berg, je dorp, je eer,
je school, je huis, je deken, je matras,
je nachtrust dagelijks aan stukken werd gerukt?
Geschiedenis vindt evenwicht, maar niet vanzelf.
En onze harten slaan de tijd, beng, beng,
om het logeermatras te kloppen.…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.721 Op de voorkant
een dorp in de bergen.
Op de achterkant
mijn adres en een plakkertje waarop ze
een paar woorden heeft getikt
al voor ze vertrok.
Ik zie haar aan de keukentafel zitten,
achter de oude typemachine.
Een beetje bevreesd:
het buitenland blijft het buitenland.
Alles O.K. hier.…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft
die woorden gevangen
Westerwolde is wijs
met zijn Groninger dichters
meester Neuteboom
Geert Teis
maar dit is Nederlands
import zoals ik
is er een kans
waarom
in dit dorp…
Punt van Reide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 keileembult
hoge grond
die met veel geduld
overstromingen doorstond
kaap die scheidde
de Eems van de Dollard
aan de westzijde
ooit grenzend aan het wijde
verdronken Reiderland
tegen de dreiging
van de overkant
bouwde Willem Lodewijk
er een aarden schans
de fundamenten van
het dorp Westerreide
liggen er begraven
ter bescherming van…
De magie van het dagelijkse leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 één klaproos
tussen een zee van koolzaad,
ging het over de dood en het voorvoelen ervan:
lang geleden, op haar verjaardag stortte haar geliefde van een berg
't ging ook over Thomas Moore
en zijn boek:
de magie van het dagelijkse leven
We deden nog een boodschap
en voor de winkel sprak ons een bekende aan:
zesde zelfmoord
in ons dorp…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen wilde waterkolken
en dwingende stromen voort
verwinnen polderland
slaan verwoestend stad en dorp…
SLuitsein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Het is een lange reis van A naar Z
Met boemeltje of hogesnelheidslijn
Ga je doorheen het hele alfabet
Bewondert woordenschat en schone schijn
Je treint langs zee en door het groene hart
De uitroeptekens rijpen in het veld
De blauwe luchten worden somtijds zwart
Doordat er inkten buien zijn voorspeld
En onderweg bezoek je dorp of stad…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Lijken lopen
doodsdronken het dorp uit, de velden in.
Etter komt uit de lijven gelopen:
de wereld is wonde, waan is haar zin.…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Blijven lopen, het bos in
met de pup, en het dorp in
de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven…
Kees XXXI; bereid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 Naderbij stond het dorp,
rust in oneindig onthaasten
en Leven,
- zij kon haar angst hier nooit meer
ontlopen,
doofde zonder dat zelfbewustzijn;
in haar was niks dan een dadendrang,
alsof hij niets beter kon dan bouwen,
- voorzeker vlogen haar dromen
ontegenzeggelijk in het oog:
de opgeklopte profilering.…
FOR WHOM THE BELL TOLLS
snelsonnet
3.3 met 39 stemmen
2.600 Movila Verde, honderd klokken bonzen.
Daar luisterde, diep in gebed verzonken,
een misdienaar naar hoe die klokken klonken.
Het trof hem diep, vooral die éne bronzen....
“Waar is mijn GSM”, vroeg hij bebloed,
“ik heb wel dertig kilo bel-tegoed.“…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 ineens niet meer bestaat
Dan wacht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer de straffe wind de bomen weet te plagen
en de grijze golven niet meer kabbelen maar jagen
wanneer het water met de mooie kribben walst
en de herinnering aan rust zo vreselijk lijkt vervalst
wanneer de donkere lucht zich als een zware deken spreidt
over de dorpen…
VAN JEUGDHERBERG TOT STAYOKAY
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
5.785 Wytse verschijnt helder in beeld
met het eeuwige stompje sigaar
gemummelde groet de oude bus
rijdt krakend naar het centrum
van het mij nog onbekende dorp
der Halbertsma’s ik kijk mijn ogen
uit oren staan op scherp handen
houden knippend hegschaar vast
debuut als assistent = manusje
van alles bardienstig tot invulling
van corveelijsten…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
Investeren
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.024 Wanneer mijn tijd op aard is afgelopen
de wereld niet meer aan mijn voeten ligt
maar zich op het kadaver heeft geworpen
laat ik u, het golfend land, de dorpen.
Mits u zich hard maakt voor `t vergezicht
direct begint die vestingen te slopen.…
Jesse,
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.001 Jesse leeft verder
in het hart van Nederland
knuffels
kaarsjes
foto`s
bloemen
hoe beschermen we nu onze kinderen
is dit echt gebeurd
een heel dorp lijdt mee.…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in de geweldige
ruimte het ronken
van vuile motoren
verpestend het land,
bomen, berm en dorpen,
vergevend de vogels
en de dieren des velds
in een groot verband.
De lucht is er zwaar
en de zon wordt langzaam
in loodgrijs grauwe
dampen gesmoord.…
Monopoly
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
744 Al zo vaak langs
"start" geweest, maar zelfs
Dorpstraat ons dorp
bleek voor anderen.
Zelfs "vrij parkeren"
is onhaalbaar geworden
in de parkeergarage,
waar verblijven meer kost
dan een retourtje stad.…
De aarde
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.096 mij gans verdoofd
Ik zou het alles anders willen vullen
Maar mensen lullen lullen lullen
Dus denk ik zonder ernstige twijfel
De hemel heeft zijn eigen ijver
En ik ben slechts enigszins begaafd
In voelen van dat wat God behaagt
Zo dwaal ik tussen sterrenbeelden en
Al de aardse krachten die mij verdeelden
Tot een door de geest verrijkt dorp…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren
tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt
eenzaam over het witte dorp; er deint
mensengesprek hoog en helder van verre.…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
Voor het eerst naar school
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
3.107 De vakantie is weer voorbij
de scholen zijn weer open
hier in het dorp zie je ze nog
kinderen die met stoetbomen lopen
Een moeder pinkt een traantje weg
heeft haar kind voor 't eerst naar school gebracht
het ventje glundert om zijn groot zijn
van opwinding weinig geslapen vannacht
Het is weer drukker in de straten
'k zie grote en kleine…
neem me mee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
681 Neem me mee
naar het land dat ons heeft grootgebracht
laat me daar alleen
Tussen wijngaarden en vijgenbomen
vlij mij neer op de grond van ons dorp
waar ik elk geluid , elke geur herken
Neem me mee
en als het dan mijn tijd is
zaai me uit over onze geliefde Libanese aarde
het oude huis dat lijkt te waken op de heuvel ?…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.691 De stilte, nu de klokken doven,
Wordt hoorbaar over zondags land
En dorpse woningen, waarboven
Een schelpenkleurge hemel spant.
De jeugd keert weer voor d' in gedachten
Verzonkene, die zich hervindt
Een warm, van onbestemd verwachten,
In zondagsstilte eenzelvig kind.…