3520 resultaten.
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.348 de ochtend blaast wolkjes
terwijl ze zich
wakker licht
in alle vroegte
ze strekt zich uit
rekt schaduwen
en opent
vol verwachting
een nieuwe morgen
die hongerig
de dag verslindt
onder een grijze stroming
hult de aarde
zich in een
wit gewaad
de straat glijdt
glanzend voorbij
en donker
stert de hemel
een sprookjesachtig…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.080 Langzaam verandert de natuur in een palet
vol mooie kleuren rood, geel en bruin.
De bladeren vallen van de bomen, het zal niet
lang meer duren en dan hebben zij een kale kruin.
Buiten is het guur en koud, hier binnen is het lekker
warm, bij een vuur van knappend hout.
Regen en wind geselen de ruiten, ik ben blij
dat wij hier binnen zijn…
Lente
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.583 Elke lente opnieuw, trekt de aarde
haar mooiste kleren aan.
Het frisse groen over velden en weiden.
Doet de mensen in hun hart verblijden.
De bloeiende bloemen en bomen in
duizenden kleuren.
Het is sprookjesachtig met al die
heerlijke geuren.
De mooiste woorden kunnen ons
niet vertellen, wat een bloeiende
krokus over de lente zegt.…
Vertakte schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 weer heeft
zomer
een bladzijde
omgeslagen vol
liefde en kleur
zacht blies
de zwoele wind
nog de geur die
wij op handen
hadden gedragen
wij kenden
geen namen maar
hun schoonheid
in samen was
fenomenaal
gestileerd in
vertakte schoonheid
kenden zij de schutkleur
van wereldwijs zonder
opvallend te zijn
geborgen op
geschept…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
Het wak
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
914 ijzig blaast
een koude wind
over een sneeuwwit
oppervlak
tot aan de rand
waar water
nog deining heeft
dankt de eend
in stilte
het wak…
Fiere Kastanje (aan de laan Oranje)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.186 je hebt je vruchten weer geschonken
ik heb ze voor je opgeraapt
op een sierlijk schaaltje laten lonken
wel zó dat ze niet zijn weggekaapt
je hebt je bladeren laten zweven
fors heeft de kou roofbouw gepleegd
en ik heb stilletjes weggegeven
jouw blad - tranend bijeengeveegd
en daar sta jij, o trotse boom
de winter kleurt je kaalheid
maar…
KOUD
gedicht
3.5 met 66 stemmen
29.706 Winter nadert.
Ik voel het aan de lucht
En aan de woorden die ik schrijf.
Alles wordt klaarder: de straat
Is tot aan zijn eind te zien. De woorden
Hebben geen eind.
Ik ben dichter
Bij de waarheid in december
Dan in juli. Ik ben dichter
Bij de gratie van de kalender, lijkt het
Soms wel. Toch, de woorden niet, de steden
Nemen hun…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De pottenbakker zoekt de leemsoort uit
voor als in de gestoofde zomerdagen
de Randstad hier haar rondje Echten doet.
Nog is de oven dood, nog lopen
kippen op de lege schappen
en is daar buiten het dorp
een opsomming van niets:
schoorvoetend zonlicht, vechten
tegen de gure molenwind,
nauwelijks gras,
niets eens een brink,
die dorpen immers…
Tjilpend zomerfeest
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
1.741 In de kastanje is het feest
daar zitten honderd pietjes.
Ze zingen allemaal in koor
de mooiste vogelliedjes.
En ik? Ik kom heel stilletjes
ook even op visite.
‘k Zit in mijn tuin bij het getjilp
tevreden te genieten.…
VOORJAAR
gedicht
3.1 met 43 stemmen
27.097 De zon brak door de barre voorjaarslucht.
Plotseling kantelde er een vogelvlucht.
Op de aarde smolt de dungezaaide sneeuw.
Hart, gij zijt vrij; gij waart om niets beducht.…
Nieuwe zomer
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
917 hou me tegen als ik dreig te vallen
ik heb de toppen van de bomen lief
en klim van bot naar bot tot ik een
nieuwe zomer voel - hoog in mijn
uitkijkpost van takken bespeelt een
frisse wind mijn huid - een melodie
die het verlangen wil verklanken in
een zacht ruisen van wat komen zal
wat in mij wakker wordt is nu het doel…
ALS DE LENTE IS GEKOMEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
945 Als de lente is gekomen
En de bloeitijd breekt weer aan,
Als de bomen wachtend staan
Op de nieuwe levensstromen,
Als ontdaan van winterdromen
Al wat leeft, wil bloeien gaan,
Als de lente is gekomen
En in bloesems uit wil slaan,
Laat ook mij dan zonder schromen
Van het winterkleed ontdaan
Door Uw stem, die ‘k heb vernomen,
In Uw kracht…
Wij voelen als twee
poëzie
3.1 met 20 stemmen
5.393 Wij voelen als twee
hoge, op stengel verhoogde lenterood-bloemen
midden in de lichtzee —
de lente is gekomen.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…
zomervlek
netgedicht
3.1 met 85 stemmen
16.023 ik hoor haar
zoemend
in de buurt van mijn oren
ik zie haar
zoekend
naar een plek om te slurpen
ik voel haar
zij mij ook
eens een mug, nu nog een vlek…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten,
Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal
Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten
Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal.
En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten,
Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...
Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten
De…
Klein vogeltje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.147 Ik ben een heel klein vogeltje
en ik vlieg nog niet zo goed
ik weet nog niet zo heel precies
hoe of ik dat dan moet.
Moet ik mijn vleugels strekken
of trekken in mijn zij
soms denk ik ach dit leer ik nooit
dit is niets voor mij.
Dan kijk ik soms naar boven
in de blauwe lucht
en oefen daar maar verder
onder diep gezucht.…
Weer
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.090 't Regent dat 't giet, 't water slaat tegen de ruiten,
maar ik zit lekker binnen, 't noodweer is daarbuiten.
Al de plantjes en bomen die 't zolang zonder moesten
stellen, verdrinken bijna in deze buien,
dat kan ik je wel vertellen.
't Is hollen of stilstaan, telkens weer, te nat, te
droog, te warm te koud en dan ook nog onweer.
Bliksemflitsen…
In mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.137 paarse en witte
klavertjes in de wei
ik ging zitten erbij
ik plukte een paar
'k zag een rupsje erbij
het werd voorjaar in mij…
mei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
809 ieder jaar in mei
voel ik de kriebels in mijn huid
er gaat een wonder door de wei
in vol ornaat
ligt als een machtig wit tapijt
wat geen mens ontgaat
dat wonderschone fluitekruid
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
dat veel besproken fluitekruid
siert boven doorns en distels uit
gelukkig…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel…
van lente en zomer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.078 Eerst laat zij als kind
de koude moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht
uit de ogen: er komen klokjes,
er aarzelt groen.
Dan gaat zij voorzichtig lopen
met het vermoeden
van een feest verderop en
later en bloost het veld,
waar haar voeten gaan.
Maar dan bevangt haar een hals-
over-kop van levensliefde
en buitelt zij over…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Zij laat als kind een witte moeder achter,
wrijft zich wat eerstelingslicht uit de ogen:
er komen klokjes, er verzamelt groen
zich in eentonig groene regenbogen.
Zij gaat aarzelend lopen en vermoeden
dat er een feest broedt verderop, of later.
En heel het veld bloost waar haar voeten gaan,
want twee, drie tinten dragen haar op handen.…
Voorjaar in Amsterdam
gedicht
4.5 met 66 stemmen
6.514 Vanmorgen zag ik onverwacht,
gewend aan rommel, vuilnis of een oude fiets,
er drijft kastanjebloesem in de Lindengracht.
Verrast wachtte ik even op de brug
en zag het bloesemwater om de pijlers spoelen.
soms kwam het, met de rondvaartboot, stroomopwaarts terug.
Een carillon, ik kon niet langer blijven staan.
Maar heel de dag bleef hangen…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 De zon scheen koestrend op het kruid,
De Lente was gekomen,
En alle knopjes liepen uit,
Als waar'* er niets te schromen;
Ze dachten, dat de Wintervorst
Bij zonneschijn niet keren dorst.*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood…
De lente
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.139 De lente is gekomen,
de lucht is weer blauw.
Terrasjes die langzaam volstromen,
zonnestralen in plaats van kou.
Vogels die hun lied weer zingen,
mensen hun zomerkleding weer aan.
Bloemknoppen die weer openspringen,
Schapen en koeien die de wei weer in gaan.
De liefde die weer opbloeit,
speelt met je gedachten.
Een gevoel dat langzaam weer…
Stormen?
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.549 Soms behelsen stormen ons leven,
hevige stormen, vergezeld van
rukwinden, regenbuien,
als een woeste stroom.
Maar als na al dat natuurgeweld
de normale toon weer wordt
gevonden, is net als voor de
uitbarsting, alles weer 'gewoon'.
Opgefrist als na een bui, alles
groen en zonneklaar,
't was gewoon een misverstand,
gelukkig maar!?…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Maart nadert
Geluiden wekken de driftige geest
jagen zuurstof door mijn aders
Ritselend lover
Reikhalzende hemel
Kriebelend zonlicht
Voel maart naderen.
Ik juich van een bevende begeerte
die nog zwellen moet
Een lichtbundel spoelt mijn huid
een prille belofte kondigt zich aan.
Maart nodigt ons uit.
Wij worden popelende gasten.
De vroegste…
Houterig
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.092 Ik heb een bundel aan hout opgeslagen
vol met dode takken die elkaar verdringen
goede en slechte jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het amputerend knagen
Herfst vergeten bladeren ritselen hun aderen
mos was de stinkende zwammen weken voor
vliegjes dansen het afgezaagde verleden door
hangen in groepjes spinsels te vergaderen
De…
heldere rook
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 vrieskou in de vroegte
vinnige winterse winden
betrappen iedere kier
en dwingen me te krimpen
ik kijk over water
't kanaal nog zo vast
lang voor kleine helden
de vaarweg hebben ontlast
o prachtig zo prachtig
deze versmelting!
ontwaken in helderheid
'n kristallen leeghoofd
enkel de overpeinzing
hoe hiervan te genieten
mocht geen…