1730 resultaten.
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
VERLATEN PERRON
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.025 Haar tranen
zien wij niet
Ze trekt liever
gekke bekken
Stapt op
de trein
Lijkt joviaal
te groeten
Maar in 'r gezicht
met duizend sproeten
Trekt mascara
'n bijna onzichtbaar spoor.…
Puzzelstukjes
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.597 Verkennen is het sleutelwoord
genieten van de illusie, onzichtbaar
zacht en aardig, levensspiegeling
vrolijke tranen en een bittere lach.…
suites voor annemieke IV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 een telefoontje
een windvlaag een zonnegloed
steken in het hart
vijf voor twaalf
de telefoon doet het weer
te laat verwijtbaar
de sterke rechtse
trekt de zieke linkse op
uit gevallen haar
liggend op de rug
naast natte zweetpoelen
jezelf instoppen
god onder de grond
wij drijven op intuïtie
naast het onzichtbare…
Voorbij
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.389 De woorden die gesproken zijn
En die zijn blijven steken
In onze kelen
Het onzichtbare wapen
Waarover we onze vingers
Lieten spelen
Star, als pijlers van een brug
Niet meer in staat
Te strelen
Een kille kus, een koele blik
Er slaat een motor aan
Zoals zovele
De woorden kunnen ingeslikt
Het wapen kan geborgen
Het is voorbij…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
gelijkenis
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
969 ik kijk door het raam
en zie
wanneer ik even niet verdwaal
een vreemd licht
op het gras liggen
het is veel zachter dan gisteren
ik ga voorbij, blootsvoets
onzichtbaar
als een reiziger met koortsige handen
die wolken bedenkt, heen en weer
druppel voor druppel
er waait wind
misschien ben ik het sterven
nog niet gewend
in…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Gedachteloze dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
500 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 in heldere sporen
met het water tot aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
Los van elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
618 Los van elkaar
Maar met onzichtbare
Draden aan elkaar
Verbonden - zo
Leven wij ons leven
Ook al is het al
Zo vaak geschonden
Door de doornen
Door anderen op
Ons losgelaten -
Of soms ons door
Het leven aangedaan
Waarvan wij zelf
Niet kunnen bepalen
Wat er gebeuren gaat
Zo ga ik in liefde
Met jou mijn leven door
Los…
Boek van de waarneming
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
501 Op een goede dag
onzichtbaar voor de waarnemer
komt onverwacht het ruimtelijke ogenblik
helder als de schreeuw van een meeuw.…
De pijn van "zijn"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 De pijn van onzichtbaar verdriet
zal altijd om hen heen hangen
als een doorzichtig voile
waar geen traan doorkomt.
Tranen die zijn opgedroogd
omdat ze niet los zijn gelaten
daarom zal de weemoed er blijven
net als het verdriet, zonder tranen.…
Schoot van de lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 Struik met dode blaad'ren
Aangevreten door vorst en zout,
Maar dan -
Lenteknoppen vormen zich
Uit het onzichtbare niets,
Nieuw leven baant
Zich een weg
Door de oude dood,
Twee knopjes zijn nieuwsgierig,
Laten zich al vast zien,
Bekennen kleur
Voor 't nieuwe leven -
Langzaam zakken de wintersporen
Weg in de schoot van de lente…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 Het heden waarover ik struikel,
een dunne waslijn aan de
horizon, die al eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van…
te
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Te mooi
Te gevoelig
Te romantisch
Te levend
Te depressief
Te talentvol
Alles
Wat in de mens
Is te
Gaat over
Een onzichtbare grens
Waarin
Een hand
Je duwt naar je plek
Te is
Een grens
Het wil zeggen niet te gek
Je bent enkel een onderdeel
Van een groot instrument
beton cement
Uiteindelijk nietig
Als mens verdrietig
vechtend om opgewassen…
EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem
op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025
hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem
tot de bodem dus en ver daar onder
naar de doden, doch vooral om de doden
te duiden, te laten lichten, op te lichten
tot opluchting van mij als levende ziel
en bijna onzichtbaar toen ik boog…
De kudde vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 Eindelijk vrij in open veld
waar meer te zien is
dan me lief is
Niets
dat mijn aandacht trekt
en een obstakel is
dat verborgen houdt
wat onzichtbaar is
Een bliksemveld van inzichten
die zichzelf bewijzen
als je eenmaal oog hebt
voor de hartslag en de adem
van de levensboom
waarin je beweegt
Dan is het moeilijk
om weer blind te zijn…
Zielsverwanten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
786 Net als zwarte golven
spreeuwen elkaar onzichtbaar door de lucht heen volgen
ragfijn verbonden
hun zielsverwanten gevonden
Net als grote golven
scholen sardien die elkaar onzichtbaar door het water volgen
ragfijn verbonden
hun zielsverwanten gevonden
Zo zijn een groep mensen die bij hun sportclub horen
als één man juichend als ze een…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 Daar gaat ze
onder de brug: even onzichtbaar…
Faalangst
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
5.807 een storm met windkracht negen
die door de hersenen woedt
laat het lichaam spannen
en ent zich vast in machteloosheid
van het denken, geblokkeerd als
een vastgelopen computercame
doemen negatieven aan de horizon
op het scherm van het bestaan
ordeloos wiebelen de gedachten
voortdurend onderbroken met
pijnen onzichtbaar door het
gekweld…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
natuurlijk
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
887 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
natuurlijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.703 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
kemeleon - amsterdam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 ondergaande zon
vertraagd daalt een vliegtuig
vanaf het balkon
in de grond een steel
waar elk jaar blauwe bloemen
wortels onzichtbaar
in het zonnetje
een tafel onafgeruimd
ober afgepeigerd
in de tapasbar
weer zwitserse kaasfondu
de goedkoopste hap
ondergaande zon
een wezenloze stilte
vliegt door het balkon…