616 resultaten.
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Een plotse wind
steekt op door het herfstige park
het sneeuwt blaadjes
Wanneer bij ochtendgloren achter
grijze wolken een waterige zon zich verbergt van
waar haar licht langzamerhand vermindert op hetzelfde moment is
omgeving in een overgang waar allerhande belangrijke veranderingen plaatsvinden.…
Een herfst als geen andere
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
537 Het bomenrijk zit in een overgangsperiode
ontkleding is volop aan de gang terwijl parken en tuinen
geuren naar vochtige grond, enige runderfamilies genieten nog even
van de laatste buitenlucht tegelijk zijn herfstvlinders vermomd als dorre bladeren.…
Tineke Schouten, heel erg aan te raden, een goede keus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Het was leuk
Het was theater
Het was spektakel
Tineke Schouten
Ik heb moeten lachen
Spontaan en ad-hoc
Typetjes om te proesten
Maar om nu te zeggen
Dubbel gelegen of te Schuddebuiken
Neen ik zat niet te schuddebuiken
Tineke Schouten
Het was ook kennismaken
Met haar monoloog
Die voelde als een dialoog
Ze sprak, ze zei veel goeds…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 Hier stond mijn krakend bed
Ik fluister terwijl ik de klimplanten toon
in het park waar de zwanen zwijgen
en het naar jonge lente ruikt, zoals toen.
Wat is het meeste dat ik wens?
Een dame met de handen in de heupen
die me met zijdelingse blik doorboort
Een gestolde pop worden.
Of de smaak van meer nog...…
Missy
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.595 Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park
geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark.
Beste trouwe vriend, kom snel terug bij mij
ik mis het schuiven van je brokkenbak en het slobberen erbij
intussen is het aardig laat en wordt het donkerder op straat.…
Smoor verliefd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.199 Zoals afgesproken hier in het park
aan de rand van het bos,
je bent,....nog als toen, op 't eerste gezicht,
ietsje ouder misschien.
Glurend door de takken van de bomen
zie ik je staan
Mijn ogen laten jou niet meer los,
nog een paar meter.
Alsjeblieft,...ga niet weg,
ik kom eraan.…
Waar duizend sterren bloeien
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
807 De nacht waakt over het liefdesspel
-in een bed, een auto, een hotel,
het park of in een passage-.
Nacht, die niets van deze wereld kent,
noch de oorsprong van zichzelf,
op de minnaars planeet,
waar duizenden sterren bloeien,
en zij zijn zich van geen één bewust,
zelfs als de zon hoogst van de hemel
naar hen, die beminnen, kijkt.…
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 ik rompel, ik strompel in rafelige lompen,
ik stoot tegen stenen, muren, stenen,
ik adem alcohol en bitterheid,
ik schuiver en scheld, en ik roep,
roep ik, ik scheld, ik schuiver,
want ik ben nu al dronken, dit is mijn
mijn bankje, dit mijn park, de bomen,
de duiven, de parkieten, de zwervers,
dit alles hier is van mij, godverdomme!…
Lintjesregen
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
765 Een lintje voor de man
die iedere dag
voor zijn moeder zorgt
alles voor haar regelt
zodat haar aan niets ontbreekt
medicatie
kleren
boodschappen
een schoon huis
in liefde en in stilte
geen mens die het weet
niemand die weet hoe hij heet
Een lintje voor de jongen
die vannacht in het park sliep
zonder huis
zonder thuis…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 De kinderen van 't mannetje uit Ukkel
knijpen soms ook in die pukkel
waarop de zon begint te schijnen,
verliefde paartjes in de parken vrijen,
de bloemen weer gaan bloeien,
jonge dieren in de weide stoeien,
sneeuw en hagel weer verdwijnen.
Joechei, 't is in de meide.…
Op een mooie zomerdag
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
613 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen parken
en tuinen zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois te ademen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Dus kom, of je nu van om de hoek bent
of van verder - het park vraagt niets – het opent enkel zijn
armen, zonder oordeel. Hier ben je welkom met alles wat je meedraagt
of achterlaat, in dit stukje stad dat ademt, dat luistert, en jou verwelkomt zoals je bent.…
composthoop der vergetelheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
146 Dagelijks struin ik door dit park van woorden
waarvan de meeste bedjes netjes aangeharkt
staan in voorspelbare rijtjes, alle basisgeuren
en -kleuren, tot in den treure herhaald. Vaak
zijn er verlepte exemplaren en vale stinkende
opgekomen, of, om ondoorgrondelijke redenen
door de plantsoenendienst geplant in de nacht.…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 volkstuinhuis (25m2)
in Rotterdam-Kralingen, waar ik 7 jaar geleden vertrok
van ruim 130 m2 (Hoge Erasmus, Willemsplein) naar krap 60 m2 samen (Hazenstraat)
en nu staan er nog zelfs dozen onuitgepakt anno 2019
zeg maar gerust het is een beestenboel/stal
ik ga nu echt, hecht definitief ruimen, opruimen
weggooien, weggeven, kringloop en milieu-park…
Missy
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.218 Nu dwaal ik door de buurt en bij het veldje in het park.
Geen teken van leven, alleen die man dan met zijn hark.
Trouwe lieve vriend, kom snel terug bij mij.
Ik mis het schuiven van je brokkenbak
en het slobberen erbij.
Intussen is het aardig laat en wordt het donkerder op straat.…
Vandaag zocht ik de vrijheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.113 Vandaag lag daar de vrijheid
te koop op kleedjes op de straat
te lezen in vrije woorden in een boek
te zien in de dansers in het park
te voelen in de vlinders op de wind
of bij de buizerd, vrij op de thermiek.…
NOS journaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
792 beroepsgroep is het beroep
Op het veelbesproken grondrecht
het zogeheten rugklachtenrecht
de heilige plaats voor gelijkvormigheid
is de vluchtelingenorganisatie
geen plek voor liefdesschijnbewegingen
van de hoogste baas
op de nationale Eenheidsfeestdag
heeft de oorlog ook ons land bereikt
en willen verlieslijdend speelgoedconcerns
hun parken…
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 Voor alle kinderen van Hama
die hun brood zien op rantsoen
Voor alle kinderen van Homs
die soms nog buiten willen spelen
In Orontes valt geen regen meer
maar bloed op blauwe tegels
Op het schaakbord in het park
is geen koning heel gebleven
En aan de maan die half was
lazen zij verzen aan elkaar
Voor alle monden, ogen, handen
die in…
Elba
gedicht
4.7 met 3 stemmen
8.037 Wandel met mij de parken verbanning en twijfel.
Er zijn nachten dat ik opzit als een snavelhondje.
Mijn rots is bruin, ge kunt het zien.
Mijn oog is het raderwerk van uw uitvindingen:
ATOOMBOM! Dank u, heren!…
Van de pot gerukt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
746 Ruimte zat toch, onder bruggen,
in parken, op stations,
en meer dan genoeg 'eigen' daklozen
om ze gezellig gezelschap te houden.
O nee wacht, want die gaan
naar de daklozenopvang.…
Buona Sera Despair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Lelijk Firenze
Hot spot van toeristen
‘t Hondje in het graffiti park
Naast de Boboli tuinen
Half-blind hobbelend
Achter het baasje
Was het mooiste wat ik kon
ontdekken.
Bij de open-air pizzeria
Waren alle tafels gereserveerd
Dus ik stapte weer op na de
Vongole te hebben aangestaard.…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Dat klokslag middernacht één
van de vrienden schrijft samen te willen komen
Dat 's morgens héél vroeg een héél vroegere vriendin van ver feliciteert
Dat als je de deur uitstapt daar een krukje met krokant croissant
en sap en plant en kaart
van dichtbij vriendin
Dat je luncht met zoon en dochter in het park,
't gesprek als kleefkruid aan…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Maar hoe dan ook kijk ik vol verwachting uit naar eender
welke vogel in het komende najaar terwijl het helemaal niks mis mee
is om herinneringen op te halen over die mooie tijd van vroeger toen onze kleine
gevleugelde zangers bossen, parken, tuinen en velden hebben gevuld als een vol concertzaal.…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 408 stemmen
125.523 .
-------------------------------------------
uit: Parken en Woestijnen (1940)…
Tolerantie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.047 Een land waar hoge schuttingen uitzondering waren
In dat land hielpen buren elkaar
Er was eens een land vol tolerantie
Tolerantie naar elkaar
Begrip en verdraagzaamheid waren sleutelwoorden
Intolerantie werd hier niet getolereerd
Er was eens een land vol tolerantie
Een land waar huidskleur niets uitmaakte
Waar je ’s avonds nog door het park…
koningsdag 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 blijven
vervolgens rijgen in traditie zich de rijen
bij de echte bakkers in stad en ommelanden
waar de tompoezen geel en oranje gekleurd
om genuttigd of gulzig verorberd te worden
de toonbanken over en de winkels uitvliegen
na de vrijmarkt met digitale kleedjeskramen
stromen in oplevende gezelligheid de mensen
de straten pleinen en parken…
Zelfonderzoek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 Ik zou die dag naar de crematie
Nam trein, te voet naar uitvaart plek,
langs molen, vaart, het centrum, park,
een stem zei uit mijn hand,
hoe 'k lopen moest, hoe gek
en eenmaal daar zag 'k mijn familie,
en vrienden van mijn broer en zoons
Er was een zaal en banken,
de kist vooraan vol bloem,
een foto op het scherm
van schoonzus gesluierd…
als de jaren gaan tellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 opgestaan druppelend plasje gedaan
met de honden in het duister
naar het park, over het kerkhof terug
terwijl ik luister naar het betoog
van doden die ik als kind
allemaal heb gekend
alpinopet klompvoet hazenlip
zeehondenjager onkruidverdelger
garnalenvissers zaad en kolenboer
verkopers hoerenlopers melkboer groen
en veeboeren alcoholist…
Vermoorde engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
970 horizon
je pronkte met babykleertjes en je glimlachte
als een filmkoningin, die het geluk had gevonden
in je man Roman Polanski, die je verafgoodde
Je droomde 's nachts van zijn tedere aanwezigheid,
wanneer hij weer moest overwerken in een verre plek
of teveel was doorgezakt in een donker café, waarbij
hij noodgedwongen op een bankje in het park…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Aan de rotswand ligt het stenen roofdier,
stervend, het hoofd met zware manen
op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.
De…