1883 resultaten.
Duisterklacht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
618 Je hoeft me niet te redden
ik weet hoe ik me gedraag
nooit bang om alleen te zijn
in dat verlegen zijkamertje
van duisterklacht in zwijgtaal
jouw decadente woordenbrij
van lethargie en fatalisme
jouw zoemende zwemmende woorden
ze drijven weg, nemen af
in geluid en kracht over de rivier
van aanwezigheid in duisterklacht.…
Tessa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Zij ziet de
aarde in
stromen
zilver en blauw
zij beweegt zich
als een rivier
die ontspringt
in een helend
licht delende
wereld een
avond een
nacht en een
ochtend
ligt zij voor
op de zomer
zij is een
fee die even
op reis door ons
ondermaanse is
kwikzilver
dagen die
dansen
rond
een vuurtje
van…
Trouw
hartenkreet
3.4 met 45 stemmen
12.721 Jij gevangen in jouw cocon
ik in die van mij, ben ik
de groeven in jouw gezicht
ontstaan op weg naar waar
geen verdriet heersen kan
een landschap van ravijnen
die bij elke nieuwe regenval
rivieren van smart bevatten
en ik pieker, pieker me suf
zeg jou dat het van vermoeid-
heid is, terwijl ik beter weet…
Verlangen
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.013 Mijn fantasie zwierf deze nacht
naar een ver gedachten land
ik zag daar twee rivieren
innig meanderen
rond de boezem
van een berg
die eenzaam
in de wolken piekt
en ik hoorde
daar dromen stromen
klateren
door ravijnen
die schuimende wateren
hartstochtelijk storten
in het blauwe meer
en ik voelde mij
onverzadigd,
ik wilde meer en meer…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 En daarom wil ik een waterdruppel bewonen
in de schoot van een trage rivier
even ongeboren blijven.
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…
Sloepje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
628 In mijn schamel sloepje
zal ik oeverloze tijden varen
over wateren die niemand ziet
het stille roeien
over de rivieren in mijn hoofd
verre, eenzame plaatsen
in mijn diepste ik
kabbelende fantasie
vol zacht ruisende melodie
die leidt naar een warme open zee
waarin ik opnieuw mezelf mag zijn…
Onze handen samen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
810 In je klank en licht
te mogen verwijlen
is vreugde
De jaren samen
zijn bloemen geworden
in mijn gemoed
Onze handen samen
stil
in voelend verstaan
in de koude heldere winterdag
tussen de weilanden
en het krassen van de kraaien
Dat onze liefde
als een rivier zal blijven stromen
naar de witte zee…
Smachtend verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 De rivier voert het water
Naar verre onbekende oorden.
Over die oorden gaat er
Een verhaal verteld in woorden,
Die niemand ooit hoorde.
D’weemoed, die het teweeg bracht,
Roept verlangen op en smacht,
Naar onbekende ver gelegen oorden,
Waar de vervulling wacht
Die het hart verstond van de woorden.…
Geen druppel zon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 luchtige slagen storten neer
op warmteverlangend vandaag
onvermoeibaar en gestaag
vormen plassen rivieren
ondanks dijken van verweer
flitsen tekenen het licht
omarmd door aanzwellend gedonder
opgesloten zon verdwijnt zelfs zonder
ooit met daglicht te hebben gespeeld
verlaat de strijd zonder gezicht…
Niet meer
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
2.900 Mijn leven is leeg
als een tuin zonder bloemen
en jij bent er niet
Mijn gevoel is donker
als een dag zonder licht
en jij bent er niet
Mijn verdriet is diep
als een zee zonder bodem
en jij bent er niet
Mijn tranen stromen
als een rivier zonder dal
en jij bent er niet
Mijn hart wordt meegenomen
door de wind, want jij,
mijn lief, bent er…
een plaatsje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.234 hij zo jong nog
we gaven hem
eigenlijk pas geboren toch
kreeg een plaatsje
daar op Zorgvlied
kerkhof aan de rivier
je bent er mooi
nooit klaar mee
het stormt en regent
altijd bij die steen
bij al die andere jongskes
met gelukkig uitgehouwen
ik kan het nog lezen
zijn letters
verf houdt het
hier ook niet
twintig al weer
zou hij…
lief klein traantje
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
2.103 Gister liep er een traantje
over m'n wangen
dat rolde naar beneden
stroomde naar de rivier
en toen naar de zee.
Toen ging dat lieve kleine traantje
richting de hemel
met het andere water mee.
Verplaatste zich landinwaarts
richting het westen
om daar met liters tegelijk
lieve meisjes zoals jou te pesten…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
De wraak van de jungle
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
540 nadat het land is leeg geroofd
het levensvuur is uitgedoofd
bomen massaal zijn gekapt
de rivieren zijn afgetapt
en aarde is verzand
wordt aan het werk van mensenhand
de duurzaamheid ontnomen
geduldig wachten de kiemen van bomen
op een mensloze tijd
slaan dan hun klauwen uit en komen
als overwinnaar uit de strijd
Cambodja 2007…
Aqua is leven
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.351 Aqua is mijn lievelingsklank
de klotsende en klaterende
druppelende en spetterende
ruisende en sprankelende
klanken van Aqua
Aqua is mijn lievelingskleur
de azuren of wiergroene
of valavondoranje
of doorzichtige
kristallen van Aqua
Aqua is mijn lievelingsvorm
als damp als sneeuw
als rivier of als zee
als plant en als dier
als…
Zelfmedelij
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.371 Het verlangen naar jouw armen blijft
stof nu, je wilde immers gecremeerd
uitgestrooid in een rivier en in een zee
Jouw heengaan bracht een stoet
van overledenen op gang naar mij
troostend als een verstikkende deken
De afstand naar de hel blijft mij vaag
als hemelse harpmuziek en gefladder
op zoek naar vleugels of een ladder…
ojo
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
749 wie maakt me wat
riep de schijtluis
bij de broodmasjien
ik ben geen meelmijt
laat staan een valkuil
die zich laat malen
in de vliegmasjien
om fijn te dalen
op de hudson rivier
zeker ook geen mier
al ga ik vaak schuil
in een grote hoop
en duik retevlug
terug in het gat
zeg mijn biotoop
zo gauw ze me zien…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen,
langs het bloed dat kolkt en beeft,
langs de stilte
die alles omringt
met geheimen en die voltooit
nu en morgen,
langs de rafelrand
van dit ogenblik.…
ontelbaar
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
729 laat maar
ik wil niets meer bezitten
dan de kiezels die ik uit eenzaamheid
raap
langs een veelvoud van
rivieren, onzichtbaar
voor hen met dode gezichten
niet dichter dan
jij
al weg
voor stilte in mij
vloeit
en dichtklapt tot gevels
met luiken gesloten
zoals mijn woorden die ik tel
en bevochtig
wanneer uit de dakgoot…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
Geen levende ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
866 en tóch sta ik weer op de brug
zie het diepe niet van de rivier
noch de vele zilverschubben die
zeewaarts zwemmen op haar rug
het zwalkend zwerk is koud en vaag
rillend doe ik mijn kraag omhoog
spreid mijn armen en zie mijzelf
wieken gelijk de raaf, oneindig traag…
Winter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
496 Onder het zilverwit tapijt van
sneeuw en ijs zijn dorp en
rivier, vermengd met mens
en dier, plots bevroren in
de beker van het koude uur.
Op deze gestolde en verkilde dag
vol met sneeuwbestuifde velden
gelijk een eeuwenoud tableau.
Houden tijd en klank voor heel
even...hun bevroren adem in.…
Mijn verre vriend
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
2.232 Die me het spel en
de show laat zien,
de vorm van de rivier en
de kleuren van de hemel.
Hij laat me kennis maken
met het leven van tevredenheid en
leven in blijdschap.
Maar vooral
laat hij me hier
deel uit maken
van de golven
van het bestaan.…
Volmaakte passie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Mijn hart is
over bergen heen gevlogen
mijn gedachten
hebben rivieren doorwaad
mijn gevoel
zweefde tussen wolken
mijn liefde
heeft zeeën doorkruist
mijn ogen
zagen je van ver
mijn armen
strekten zich naar jou
mijn benen
ijlden over het veld
mijn adem
stokte van verlangen.
En aan het eind
zakte ik
voor je voeten
in elkaar.…
Windloze zomerse dag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.077 Wil je de vrolijke stem horen
van een overleden moeder
die sombere gedachten steelt
bij de rivier met jeugdige energie
luister met die eerbiedige glimlach
doe het op een windloze zomerse dag
wanneer vlinders op bloemen dansen
zwaluwen onder zwoele wolken zweven
je kunt haar horen met jouw hart.…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het heelt
het spiegelbeeld
van bomen
populieren die
het Brabants landschap sieren
Nooit verveelt
de zoom van de stroom
oever en wal van rivieren
Ze doorsnijden
er Brabant
met 'z'n hebben en houwen':
de dijkjes en dijken
schutten en sluizen
ettelijke gemalen
vertellen de verhalen
van strijd en verweer
tegen te hoog water.…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Siberië
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Prozac dicht het gat
in een mensenhart
het leven zit nogal
slordig in elkaar
bloed zoekt als
de rivier een uitweg
en perst zich door
de nauwe kloof
hoe vangt een mens
het groot verlangen
van de vogel die in
een handvol dagen
Siberië bereiken zal
is dat hoog gegrepen
of raak ik verder
van huis?…