Alle inzendingen over roos ten cate

5581 resultaten.

Sorteren op:

Kwetsbaar (tanka 7)

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 629
In de ruïne van je gebroken leven groeide een klaproos. Ze bekroonde het gevoel van jouw kwetsbare broos zijn.…
Katty24 maart 2011Lees meer >

The Buttery (Oxford)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
fietsen rij aan rij zwart gejaste jongeren omarmden elkaar wind speelde met hun capes het was in Broadstreet The Buttery schreef hij later de rode roos liet ze liggen…

Afstand*

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.972
Mijn ene hand omklemt een roos. Zij is voor jou, jou alleen! Maar je ziet haar niet. Tussen ons afstand, een hek, duisternis. Als je me toch niet zo lang wachten liet! Ik blaas kussen met mijn mond. Ja van die roze voorbij de rode horizont.…

rosa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 935
rosa zo vroeg en wonderbaar ontloken en nu de avond daalt verwelkend voor mijn ogen Naar Alanus ab Insulis: Quae dum primo floret, defloratus flos effloret vespertino senio. http://bit.ly/Rtep6n…
Abel Staring20 augustus 2012Lees meer >

ROZEN VERSUS KLAPROZEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Als de doornen van het leven geen prikkels meer geven de volle rozenpracht verwelkt haar langste tijd heeft gehad pluk ik voortaan dagelijks klaprozen langs de wegen en leef er degelijk vrolijk op los! Samen met mijn kwetsbare fel hel rode flinterdunne bloembladeren welke slechts milde briesjes kunnen doorstaan maar achter mijn avondlevensruit…
Jean Fermate13 september 2013Lees meer >

Vandaag na 40 jaar in de woestijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
zo voorbeeldig hebben het ware geluk vertraagd Ik ben gestopt haar na te jagen Fata Morgana bestaat voor mij niet meer Tevergeefs haar volgende alle dagen aantrekkelijk flirtende keer op keer Vandaag heb ik in jou mijn rust gevonden jij bent als een oase in mijn woestijn Nu, van onzinnige tochten ontbonden schenk ik jou mijn roos…

VERGEET-MIJ-NIET

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Vergeet-rnij-niet! Vergeet-mij-niet! Lief bloempje aan de blanke vliet, Wat maakte u toch zo hemels blauw? Een weinig licht, een weinig dauw. Ook 't minnend hart heeft ras genoeg: Hij liefde 't minst, die 't meeste vroeg. Gij vraagt niet veel: een blik, een groet, En — deernis van des wandlaars voet. Toch zijt gij schoon, gij lenteboô! Maar…

Waarom uw blik...

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit, de koude lijken nog bekoren, in blanke doodswâ neergestrekt? 1887…

Fluister je een rode roos

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 669
ik heb je stilte gezien de weggeduwde zorgen er is voor jou geen morgen je bent bang voor flitsen in je ogen zag schimmen die bewogen je glimlacht raadsels en je stem is toonloos door langdurig zwijgen ik fluister je een rode roos je luistert naar mijn dromen een vogel die voor vliegen koos als handen langs je lichaam gaan keer…
wil melker11 september 2009Lees meer >

DE ZALIGEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.319
De regen, een grijs kraalgordijn, een poos zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren hen 't paradijs nog zien met zijn revieren, achter de vlammen van de gele roos.…

Het maakt me niet uit

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Het maakt me niet uit Of ik er alleen voor sta, 'k Laat mijn geweten spreken, Mijn laatste steun en toeverlaat Die bij mij blijft als alles En iedereen mij heeft verlaten - Elk mens, hoe rechtschapen ook, Wordt geregeerd door het vooroordeel Dat onmerkbaar in hem geboren is, Dat zijn denken buigt en stuurt - Ieder mens heeft zijn…

Referendum

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Wel duizenden zijn om de tuin geleid Zij vrezen het verdrag met Oekraïne omdat zij denken dat straks een lawine van Oekraïners grenzen overschrijdt GeenPeil heeft ’t onderbuikje sterk bespeeld Jan Roos was goed en duidelijk in beeld…

Dichters moeten de minnaars uit zich weren

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.151
Hijg dus, o hart, uw sterflijkheid te buiten, gij, die uit de pijn het bovenaardse koos, eens zal uw mond zich als gesteente sluiten in d’ eenzaamheid van wind en waterhoos, maar, wie hem kust, zal er op leven stuiten: diep in zijn barsten hurkt de wilde roos.…

Penseelde jij de knop

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 696
samen hebben we een roos geschapen lieten eerst de achtergrond ontwaken ik lijnde steel jij groende fris de jonge bladeren in de lente van ons leven zacht penseelde jij de knop die voor het eerst weer kleur aan onze liefde heeft gegeven we bloeiden op een oude stam en enten in bestemmen konden onze wortels niet ontkennen soms…

Bloeide nooit voluit

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 890
iets kleins de roos wil ik je geven je bladerde in groen knopte op diverse tijden maar bloeide nooit voluit ik koester je met warme handen en voel dat jij ooit opengaat de kleur heb ik gezien nog voor het eindelijk ontplooien en weet jij bent de wereld waard…
wil melker30 september 2007Lees meer >

Jij de roos in mijn verzen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Jij de roos in mijn verzen die over de dood heen zoekt naar leven -maar die ik ooit weer moest derven- ge-anker-de pijn in mijn leven.…
Greta Casier15 november 2017Lees meer >

Kleur je leven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
het leven is een kleurplaat vanaf het begin en wij wij kleuren haar zoals het hoort zo mooi mogelijk in de kleuren moeten kloppen de zon warm geel en groot het gras moet lekker groen een roos hoort bloedje rood zonder deze logica slaat alles immers dood en kun je beter stoppen maar daar breng ik tegen in dat het slechts een kleurplaat…
catrinus7 december 2018Lees meer >

Amorosa

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
Amor rosa lanzarota naranja sanguinea een mysterieuze donkere roos haar lippen diep bezonken rood kijkt met verleidelijke glimlach mij ondeugend aan ze weet dat ik weet dat in haar bloed de liefde woont een nachtvlinder heeft haar pêche melba huid teder gekust amor rosa lanzarota naranja sanguinea…
Max15 maart 2023Lees meer >

Gekrenkte ziel

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Verbaasd vraag ik mij af, hoe zo'n gekrenkte ziel, zoveel liefde geven kan, zo zonder voorbehoud, en zonder iets te vragen, zo vrijgevig zijn kan, zo teder en zo fijn. Verbaasd vraag ik mij af, dat je me zoveel warmte geeft, zonder zelf warmte te hebben gekend, me geborgenheid biedt, een veilig thuis, terwijl wanhoop en angst, jouw kind-zijn…

Leven na de dood

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.048
Nog voor haar dood, was dat ik zei, ach oma, laat ons weten, of er een hemel is, om ons verdriet wat te verzachten, en zeker het gemis. En na haar dood, ziedaar, een duif kwam aan mijn zij. Beroeren kon ik haar, en 't was alsof ze zei, 't is goed mijn kind, wees maar gerust, geen twijfel meer voor jou. Want na de dood, gaat alles…

Dood

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.596
Eenieder draagt haar met zich mee je krijgt het dan als je geboren wordt De achterzijde van de medaille van het leven als een schaduw reist hij met je mee Voor velen als een last gevoeld Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij Waar komt het toch vandaan ‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets 't gevoel geen angst te kennen voor…

De laatste modernist

gedicht
3.4 met 44 stemmen aantal keer bekeken 21.540
Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen maar dronk een glas wijn bij het vuur. Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land. Hij moest nog een meesterwerk scheppen maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen. Hij droomde een mes in de strot van de poolvos maar…

Sonnet op het Sonnet

poëzie
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.753
Geverfde pop, met rinkelen omhangen, Gebulte jonkvrouw in uw staal' korset, Lamzaligste aller vormen, stijf Sonnet! Wat rijmziek mispunt deed u 't licht erlangen? Te klein om één goed denkbeeld op te vangen, Voor epigram te groot en te koket, Vooraf geknipt, koepletje voor koeplet, Kroopt ge onverdiend in onze minnezangen. Neen…

MORGENLIED

poëzie
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Breek aan, gij heerlijk morgenlicht, En kleur de grauwe dalen! Een glimlach van Gods aangezicht Verkwikt ons in uw stralen. Gij komt: de nevels rollen op, En als het bloempje uit zijn knop, Zo breekt met nieuwe luister Het Leven uit het duister. Toch is er nog een Beter Licht Dan van de schoonste morgen, Dat nooit meer voor de avond zwicht…

Het Onze Vader

poëzie
3.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Geef ons brood en kracht ten leven, Gij, die alle nood vervult! En vergeef ons onze schuld, Zo als wij elkaar vergeven! Voed ons harte met Uw Geest; Leer ons lieven allermeest! Leid ons, macht- en krachtelozen, Geen verzoeking te gemoet! Maar beveilig onze voet, En verlos ons van de Boze!…

Hondenmijmering

poëzie
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Ten Kate Sakkerloot! hoe jeukt mijn maag! In geen zes kwartier gegeten. Schrale tijden. Vlooienbeten. Kwade jongens. Beestenplaag. Altijd vasten. Duivels mager. Menschenvriendschap. Fricassé. Benen. Longen. Jan de slager. Morgen hal-dag : vrij entrée. Jachttijd : dikke Dries de jager. . . . Kwispelstaart ik wel gedwee? Blaffen.…

Morgenlied

poëzie
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Grote Schepper, bron van zegen! U begroet ons morgenlied. Wat zou ooit ons hart bewegen, Deed Uw grote liefde 't niet? Wat wij hebben, wat wij zijn, Daaglijks brood en zonneschijn, Minnende ouders, ziel en leven, Alles hebt Gij ons gegeven! Maar de grootste gift van allen Is uw eigen lieve Zoon, Al Uw lust en welgevallen,…

Slechtzittend gedicht

gedicht
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.121
'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert' Beter dwalen ten hele dan weer ten halve gekeerd. Jij blijft zitten waar je zit en herinnert je de coca- coladoppen in de ogen van Egyptische kamelen.…

Het beste deel is meer dan veel

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.217
Niet naar veel te jagen, Stil zijn kruis te dragen In des Heren kracht: Dát doet starren stralen In de zwartste nacht, Dát een hemel dalen, Waar de vrede lacht! Vader van genade! Sla mij vriendlijk gade, Sterk mij tot mijn plicht! Naar des Levens kusten Zij mijn voet gericht, Tot ik uit mag rusten In uw Sabbatslicht!…

Als Lot

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Uit was getrokken blijven deze lijven zacht en kneedbaar tot ze gegoten zijn en harden in hun bronzen vormen. Later zie ik deze lijven bronzig kijken op hun sokkels naar u en mij, terwijl zij daar voor eeuwig pronkend moeten blijven. Hoedt u voor de lijven, die voor altijd beklijven in de houding waar ze staan. Met haar ben ik begaan…
Joan ten Hove28 februari 2006Lees meer >