5581 resultaten.
Kwetsbaar (tanka 7)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
629 In de ruïne
van je gebroken leven
groeide een klaproos.
Ze bekroonde het gevoel
van jouw kwetsbare broos zijn.…
The Buttery (Oxford)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
651 fietsen
rij aan rij
zwart gejaste jongeren
omarmden elkaar
wind speelde met hun capes
het was in Broadstreet
The Buttery
schreef hij later
de rode roos
liet ze liggen…
Afstand*
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
3.972 Mijn ene hand omklemt een roos. Zij is
voor jou, jou alleen! Maar je ziet haar niet.
Tussen ons afstand, een hek, duisternis.
Als je me toch niet zo lang wachten liet!
Ik blaas kussen met mijn mond. Ja van die
roze voorbij de rode horizont.…
rosa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
935 rosa
zo vroeg en wonderbaar
ontloken
en nu de avond daalt
verwelkend voor mijn ogen
Naar Alanus ab Insulis:
Quae dum primo floret,
defloratus flos effloret
vespertino senio.
http://bit.ly/Rtep6n…
ROZEN VERSUS KLAPROZEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.662 Als de doornen van het leven
geen prikkels meer geven
de volle rozenpracht verwelkt
haar langste tijd heeft gehad
pluk ik voortaan dagelijks
klaprozen langs de wegen en
leef er degelijk vrolijk op los!
Samen met mijn kwetsbare fel hel
rode flinterdunne bloembladeren
welke slechts milde briesjes kunnen doorstaan
maar achter mijn avondlevensruit…
Vandaag na 40 jaar in de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 zo voorbeeldig
hebben het ware geluk vertraagd
Ik ben gestopt haar na te jagen
Fata Morgana bestaat voor mij niet meer
Tevergeefs haar volgende alle dagen
aantrekkelijk flirtende keer op keer
Vandaag heb ik in jou mijn rust gevonden
jij bent als een oase in mijn woestijn
Nu, van onzinnige tochten ontbonden
schenk ik jou mijn roos…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Vergeet-rnij-niet! Vergeet-mij-niet!
Lief bloempje aan de blanke vliet,
Wat maakte u toch zo hemels blauw?
Een weinig licht, een weinig dauw.
Ook 't minnend hart heeft ras genoeg:
Hij liefde 't minst, die 't meeste vroeg.
Gij vraagt niet veel: een blik, een groet,
En — deernis van des wandlaars voet.
Toch zijt gij schoon, gij lenteboô!
Maar…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
de koude lijken nog bekoren,
in blanke doodswâ neergestrekt?
1887…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.319 De regen, een grijs kraalgordijn, een poos
zacht tikkelend, laat door zijn lauwe kieren
hen 't paradijs nog zien met zijn revieren,
achter de vlammen van de gele roos.…
Het maakt me niet uit
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
604 Het maakt me niet uit
Of ik er alleen voor sta,
'k Laat mijn geweten spreken,
Mijn laatste steun en toeverlaat
Die bij mij blijft als alles
En iedereen mij heeft verlaten -
Elk mens, hoe rechtschapen ook,
Wordt geregeerd door het vooroordeel
Dat onmerkbaar in hem geboren is,
Dat zijn denken buigt en stuurt -
Ieder mens heeft zijn…
Referendum
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
695 Wel duizenden zijn om de tuin geleid
Zij vrezen het verdrag met Oekraïne
omdat zij denken dat straks een lawine
van Oekraïners grenzen overschrijdt
GeenPeil heeft ’t onderbuikje sterk bespeeld
Jan Roos was goed en duidelijk in beeld…
Dichters moeten de minnaars uit zich weren
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.151 Hijg dus, o hart, uw sterflijkheid te buiten,
gij, die uit de pijn het bovenaardse koos,
eens zal uw mond zich als gesteente sluiten
in d’ eenzaamheid van wind en waterhoos,
maar, wie hem kust, zal er op leven stuiten:
diep in zijn barsten hurkt de wilde roos.…
Penseelde jij de knop
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
696 samen hebben we
een roos geschapen
lieten eerst de
achtergrond ontwaken
ik lijnde steel
jij groende fris
de jonge bladeren in
de lente van ons leven
zacht penseelde
jij de knop die voor
het eerst weer kleur aan
onze liefde heeft gegeven
we bloeiden op
een oude stam en
enten in bestemmen konden
onze wortels niet ontkennen
soms…
Bloeide nooit voluit
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
890 iets kleins
de roos wil
ik je geven
je bladerde in groen
knopte op diverse tijden
maar bloeide nooit voluit
ik koester je
met warme handen en
voel dat jij ooit opengaat
de kleur heb ik gezien nog
voor het eindelijk ontplooien
en weet jij bent de wereld waard…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij de roos in mijn verzen
die over de dood heen zoekt naar leven
-maar die ik ooit weer moest derven-
ge-anker-de pijn in mijn leven.…
Kleur je leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
711 het leven is een kleurplaat
vanaf het begin
en wij wij kleuren haar
zoals het hoort
zo mooi mogelijk in
de kleuren moeten kloppen
de zon warm geel en groot
het gras moet lekker groen
een roos hoort bloedje rood
zonder deze logica slaat
alles immers dood
en kun je beter stoppen
maar daar breng ik tegen in
dat het slechts een kleurplaat…
Amorosa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
695 Amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea
een mysterieuze
donkere roos
haar lippen
diep bezonken rood
kijkt met
verleidelijke
glimlach mij
ondeugend aan
ze weet dat ik
weet dat in
haar bloed
de liefde woont
een nachtvlinder
heeft haar
pêche melba huid
teder gekust
amor rosa
lanzarota
naranja
sanguinea…
Gekrenkte ziel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.173 Verbaasd vraag ik mij af,
hoe zo'n gekrenkte ziel,
zoveel liefde geven kan,
zo zonder voorbehoud,
en zonder iets te vragen,
zo vrijgevig zijn kan,
zo teder en zo fijn.
Verbaasd vraag ik mij af,
dat je me zoveel warmte geeft,
zonder zelf warmte te hebben gekend,
me geborgenheid biedt,
een veilig thuis,
terwijl wanhoop en angst,
jouw kind-zijn…
Leven na de dood
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.048 Nog voor haar dood,
was dat ik zei,
ach oma, laat ons weten,
of er een hemel is,
om ons verdriet wat te verzachten,
en zeker het gemis.
En na haar dood,
ziedaar,
een duif kwam aan mijn zij.
Beroeren kon ik haar,
en 't was alsof ze zei,
't is goed mijn kind,
wees maar gerust,
geen twijfel meer voor jou.
Want na de dood,
gaat alles…
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 Eenieder draagt haar met zich mee
je krijgt het dan als je geboren wordt
De achterzijde van de medaille van het leven
als een schaduw reist hij met je mee
Voor velen als een last gevoeld
Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij
Waar komt het toch vandaan
‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets
't gevoel geen angst te kennen voor…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen
maar dronk een glas wijn bij het vuur.
Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden
maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land.
Hij moest nog een meesterwerk scheppen
maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen.
Hij droomde een mes in de strot van de poolvos
maar…
Sonnet op het Sonnet
poëzie
3.2 met 29 stemmen
3.753 Geverfde pop, met rinkelen omhangen,
Gebulte jonkvrouw in uw staal' korset,
Lamzaligste aller vormen, stijf Sonnet!
Wat rijmziek mispunt deed u 't licht erlangen?
Te klein om één goed denkbeeld op te vangen,
Voor epigram te groot en te koket,
Vooraf geknipt, koepletje voor koeplet,
Kroopt ge onverdiend in onze minnezangen.
Neen…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen!
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.
Toch is er nog een Beter Licht
Dan van de schoonste morgen,
Dat nooit meer voor de avond zwicht…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!
En vergeef ons onze schuld,
Zo als wij elkaar vergeven!
Voed ons harte met Uw Geest;
Leer ons lieven allermeest!
Leid ons, macht- en krachtelozen,
Geen verzoeking te gemoet!
Maar beveilig onze voet,
En verlos ons van de Boze!…
Hondenmijmering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
2.828 Ten Kate
Sakkerloot! hoe jeukt mijn maag!
In geen zes kwartier gegeten.
Schrale tijden. Vlooienbeten.
Kwade jongens. Beestenplaag.
Altijd vasten. Duivels mager.
Menschenvriendschap. Fricassé.
Benen. Longen. Jan de slager.
Morgen hal-dag : vrij entrée.
Jachttijd : dikke Dries de jager. . . .
Kwispelstaart ik wel gedwee?
Blaffen.…
Morgenlied
poëzie
3.3 met 19 stemmen
2.365 Grote Schepper, bron van zegen!
U begroet ons morgenlied.
Wat zou ooit ons hart bewegen,
Deed Uw grote liefde 't niet?
Wat wij hebben, wat wij zijn,
Daaglijks brood en zonneschijn,
Minnende ouders, ziel en leven,
Alles hebt Gij ons gegeven!
Maar de grootste gift van allen
Is uw eigen lieve Zoon,
Al Uw lust en welgevallen,…
Slechtzittend gedicht
gedicht
3.0 met 41 stemmen
13.121 'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert'
Beter dwalen ten hele
dan weer ten halve gekeerd.
Jij blijft zitten waar je zit
en herinnert je de coca-
coladoppen in de ogen van Egyptische kamelen.…
Het beste deel is meer dan veel
poëzie
3.3 met 20 stemmen
4.217 Niet naar veel te jagen,
Stil zijn kruis te dragen
In des Heren kracht:
Dát doet starren stralen
In de zwartste nacht,
Dát een hemel dalen,
Waar de vrede lacht!
Vader van genade!
Sla mij vriendlijk gade,
Sterk mij tot mijn plicht!
Naar des Levens kusten
Zij mijn voet gericht,
Tot ik uit mag rusten
In uw Sabbatslicht!…
Als Lot
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 Uit was getrokken blijven
deze lijven zacht en kneedbaar
tot ze gegoten zijn en
harden in hun bronzen vormen.
Later zie ik deze lijven
bronzig kijken op hun sokkels
naar u en mij, terwijl zij
daar voor eeuwig
pronkend moeten blijven.
Hoedt u voor de lijven,
die voor altijd beklijven
in de houding waar ze staan.
Met haar ben ik begaan…