1139 resultaten.
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.
Waar hij passeert, kreunt het land,
En de grond slikt de namen van verloren stemmen.
Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
De zwijgende eik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
212 Het kluizenaarsleven is mij gegeven,
ik zie een mier een ander berijden;
hoor staal op hout na een overlijden,
naar perfectie moet je blijven streven.
U denkt dat ik lawaai heb uitgetrokken,
als een zwerende plek heb weggeveegd;
mijn pijn in de maatschappij heb geleegd,
wat je al hebt moet je niet vergokken.…
Spoorlicht
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
2.482 de treinen sporen
glinster glimt
op gladde lanen
waar af en toe
monotone treinen dansen
mijn rust verstoren
van ogen glijden
naar de einder
jammert de schelle bel
aan de overweg
buigen rode armen
sperren de kruisweg
razende metalen rollen
stalen wielen cadansen
denderen, denderen voorbij
dan raast enkel nog
een adem…
ster
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.542 Daar kom je aangevaren klievend door het water
Groot en wit als een grote parel
Je legt je geluiden stil je komt tot rust
je staat nog in vuur en vlam
tonnen water zal je als stoom verlaten
Een knal een stalen ros rent naar beneden
Iedereen opzij ik moet naar beneden
Je boort je in de boden met je plomp gewicht
Vast klampend en vol vertrouwen…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…
Armoe
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.205 Hij stal voor z'n moeder een brood
want hij had z'n moesje zo lief.
Haar man had haar verlaten
liet haar achter met een groot gezin
ze wilde niet gaan bedelen
want dat was haar te min.
Toen is het ventje gaan stelen
want zijn buikje deed zo zeer
heeft het brood naar huis gebracht
nu hadden ze even geen honger meer.…
INCOGNITO
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.481 mijn ogen, neus en mond zijn uitgewist
wie naar mij kijkt, staart in een leeg ovaal
een atlas op een onbekende schaal
de aarde hult zich in een dichte mist
het rookgordijn van een illusionist
die speelt met vuur en zaagt met roestvrij staal
en kan verdwijnen voor een volle zaal
op een manier waar het publiek naar gist
ik tover telkens als…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
Laagvlieger
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.443 Ze is nogal onpeilbaar
Een vlinder in de schaduw
Met een heel fel kleurenkleed
En een vlijmend scherpe tong
Zo balanceert en evenwicht
Ze tussen dag en nacht
Zegt of denkt nooit precies dat
Wat een ander haar verwacht
Ze lijkt zo snel uit haar lood
Maar is stiekem van staal
Deze vlinder vliegt te laag,
Komt nooit dicht bij de zon,
Terwijl…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 Staat van ontvluchting
gezamelijk broederlijk
zie hier de drie musketiers
Liefdevol vertrouwend
kwaliteits staal bestrijdt
geschreven oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 jij wilde dat
ik galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht…
Sterre 2009
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
705 Ik weet niet of ik je nog
zou herkennen onverwacht
op straat of in een schouwburg
Je stem zal bekender zijn
zacht met iets van staal erin
ik heb je nog niet gehoord
In mei het bloeien van bloemen
de nectar door bijen gemaakt
Lentehoning die zo licht smaakt
nog niet met bitterheid geraakt
De geuren blijven van je haar
je huid als zachtheid…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 Het is lente
dus de kleurtjes
botten uit het staal
van grijze dagen.
kleurpotloodjes
kleuren de lege vlakken
vol jolige kleuren
in roemrijke taal.
En de boer
hij boerde voort
na de maaltijd.
Dat het bekomen mag!…
Het interview
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
792 Volgens Miss Piggy is 't
niet slecht, het moderne
varkensleven, alom knor-
ren de varkens tevreden
Schone stal, verse stro
voerbak met delicatessen
de veearts komt bij elk
vals knorretje; voor het
vertier komt Big-Pig, de
herinnering kleurt Piggy
roze tot in haar krul
Hoger doel van elk varken
- voordat de huid rimpelt
oud en…
Het eeuwige leven elixer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 heb kruiden verzameld
van naamloze planten
woestijnen doorkruist
en bergen beklommen
elixers getrokken
uit zeldzame wortels
gevijzeld gedroogd
de hymnen gezongen
riten gevolgd en
spreuken gezegd
stenen in eigen kwartieren
van maanlicht gelegd
de sterren staan goed
het offer bereid als
zon’s eerst straal het staal
van het beulszwaard…
zo spreekt de wind tot het droomhoofd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
750 Hoe jij ter taal zwerft
in het zwerken
van een school woorden
met nieuwwassen vlerken
het schurkt er
aan de regen, het rijpen hijgt er
in een rijgen van kransen
en de windvlagen
die schudden
de woorden vallen er als pruimen
alsof je voorhoofd het stalen gebinte is
je gedachten metalen wind beslaat
en al het gesprokene als lood
platvalt…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Een
stal vol ongeduld. Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
gouden kalf.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
814 De geketende leeuw loopt onrustig
heen en weer in z'n stalen kooi, kijkt
boos naar de toeschouwers buiten.
O wat een prachtige film zou je er-
van kunnen maken als je hem vrij-
zou laten.…
ALICE NAHON
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 Schreef Liezeke daags na de nacht
Die ze met Jef had doorgebracht
’t Kleine, Vlaamse poppeke
Voor het publiek een engeltje
Zo zuiver en zo dicht bij God
Hoe schikte zij zich in haar lot
Niemand wist van het bengeltje
Dat zich buiten het hospitaal
Te goed deed aan het mannenvlees
Flemende bedelbrieven stuurde
Haar alter ego was van staal…
Najaarscollectie
gedicht
1.8 met 13 stemmen
13.687 Bij 'Het wachten' (1941) van Pyke Koch
De vrouwen die ik liefhad
dragen ijzige rokken van stilte
en kousen zwart rottend staal.
Ik ga gekleed in overjassen
van berouw en zelfbeklag
met afgestikt verleden.
Op de catwalk is het oorlog.…
De bromtol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
542 De rode knop
boven spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte
de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het…
ELFSTEDENVOCHT
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
707 De meren, sloten en al die mooie Friese vaarten
water is nu 'ijs' het 'vocht' gehard gelijkt op staal
rayonhoofden driftig aan het peilen, vergaderen, praten
de rijders, werkers, toeschouwers, ja echt allemaal.
Op één uitroep wordt nu nog gewacht: 'it giet oan...!
Vraag, is het stérk genoeg, dat vocht?…
a
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 ontdek de hemel in het licht van weten
sla de trom om de oren van staal
nog nooit zo lekker gegeten
in jouw onmogelijke omhaal van taal
recht is de bocht in tuinstad
vuur uit water dat vliegt op slag
ruig onder rokken als dat
weert waar vind je deze eigenwijze lach
als zes negen blijkt te zijn
in bossen vol seringen van geluid
lijd dan…
Muizenvallen {Dizain}
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
881 De jonge grijze muis, een spring in ’t veld
zich van gevaren niet bewust, ging spelen
in ’t hoog gewas, vergat wat was verteld
van 't kwaad der stille jacht of pikhouwelen
ze dolde, woelde, wilde alles delen
met vriendjes even grijs en piep als zij
maar ’t zoet van muisjes ging al snel voorbij
omdat gewiekste rovers 't leven stalen
en groter…
Oranjehotel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Kende slechts één karig menu
van drie gangen; te weten:
'cellen' achter 'stalen deuren'
na een 'marteling' door de SD.
Zijn sterren verdiende het door
zijn Joodse 'gasten' en de strijders
uit het illegale verzet, die hun cel-
muren vaak verfraaiden met een
bemoedigend gedicht in menig couplet.…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 zij rolden
haar snel uit
het grote 5g tapijt
snelheid en geluid
alleen nog met
publieke ruis
in strak zender
en antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die…
killig stilleven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 er zijn momenten
dat de tijd zakt als
zompige aarde
en zachte handen krijgt
de terugkeer in jezelf
stokkend in het leven
van het beeld
kijken als naakt staal
barrevoets brekend
de klamme kille rompen
het rillend paard
huiverend trappelend
in de bedauwde weide
paardenbloem tooiend
de lippen eindig vlees
je vertraagt
tot een…
Keetie van Oosten-Hage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 Ja, sporten is de ware eau de vie
in dit geval het oosterscheldewater
met westenwinden hengstend op je tater
een knollenland van fietserspoëzie
Zeeuws meisje werd uniek przewalskipaard:
parmantig, onbeteugeld, stevig frame
met pegazussen als de kroost van Heem
in rengalop op ’t stalen ros Beyaert
(maar díe legende redde het toch niet…