inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

killig stilleven

er zijn momenten
dat de tijd zakt als
zompige aarde
en zachte handen krijgt

de terugkeer in jezelf
stokkend in het leven
van het beeld

kijken als naakt staal
barrevoets brekend
de klamme kille rompen


het rillend paard
huiverend trappelend
in de bedauwde weide
paardenbloem tooiend
de lippen eindig vlees

je vertraagt
tot een stilleven
verschoten pellicule
de trilling van een affect

de tijd komt
in de palm van je hand
te liggen

en langs de lijn
van je vingers
wijzend voor het kind

Schrijver: Emiel Warswater, 21 mei. 2021


Geplaatst in de categorie: tijd

3,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Emiel Warswater
Datum:
21 mei. 2021
Itaat turks voor
gehoorzaamheid
tsik tsak
met de kitana
door de woordenbrij
braafjes zijn is de boodschap

het scherp
op de snee van de tong
bijbehorend de wakizashi
het suffix af te hakken
de afgekorte tanto op het lemma

negeer daarbij ook de anomalie
van de samoerai in Turkije
tevens ook lettend en tellend
alles zo mogelijks vanuit spagaat
dan her en der het plagiaat
van mezelf het doden van de slappe zelfkant
verkrijgt men echter geen agiaat
maar mooi gestreept agaat

op die manier wil dat soms wel eens lukken
de artificiële zelfverloochening
lei(ij)dt soms tot authentiek resultaat
Naam:
JPA
Datum:
21 mei. 2021
Lees ik Emiel of een
lyrisch itaat
Plezierig en plooibaar plezant agiaat
Roestbruine beelden,
vers aaneengeregen
Iconen van rust hebben altijd mijn zegen

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)