1824 resultaten.
Zo blauw, zo blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Gimme the blues
Dreint door mijn gedachten
Jankende gitaren, snaren die
Van geen wijken willen weten
Buiten is het al niet veel beter,
Lucht vochtig en klam,
Zoals een zomer kan zijn -
Grijze lucht, somber druppende
Regendroppen -
Buiten is het grijs en grauw
In mijn hoofd is het maandag,
Zo blauw, zo blauw, zo blauw…
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare landschappen
te fietsen in de wolken
en achter je…
In vergeten puin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
680 wist de
rots gespleten
raapte stenen
in vergeten puin
hakte scherpte
van de kanten
rondde zacht
jouw ideale lijn
polijstte grijs
vond het wit met
kleur dooraderd
waarnaar ik had gegist
in bloed van leven
dat je steeds hebt
gegeven is het vurig
rood nog altijd niet gewist…
Natuurgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
520 Er zit iets opwindends
in een dreigende lucht;
het blauw dat breekt
in duizend tinten grijs,
om zich nog donkerder
in onheil te hullen,
waar het waaien
onstuimig stormt,
en slagen striemt
op blote huid.
Alles opslokt met een
gitzwart temperament.…
Als de dood ons naar bloemenvelden brengt
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
890 Een oude indianenvader
het ontwapenende grijs
in zijn hart speelt een kind
tot aan de dood eigenwijs
hoe oud is zijn gezicht
taai door tijd getekend
als de dood ons
naar bloemenvelden brengt
het prille van lente
door rouw wordt doordrenkt
een oude indianenvader
in het sterfbed van de stad
in zijn hart speelt de dood
een bloemrijk…
Ken u zelf....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Laten we die les opnieuw gaan leren,
voordat we ziende blind worden,
of gewoon te oud, en veel te grijs.…
Kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 Elke dag
was je palet
het geel van
zonlicht
het grijs
van het ontbreken
En ik voelde
me bekeken
je penselen
volgden mijn gaan
en komen
en de twijfel ertussen
Het lentegroen
bij mijn aankomst
in het atelier
het glas
van ruiten
waarin ik me spiegelde
En dan
de kussen
op m'n huid
als doek, papier
in alle kleuren
van de…
Breken in olie en kleur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
700 noorderlicht valt buiig
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
schaduwen zuchten
in de luwte van
donker en grijs
mengend schuift
het mes de wind
langs je geuren
tijd om palet
en je zinnen
te keuren
want wolken
gaan breken
in olie en kleur
door het licht
dat de zon
met hen speelt…
jonge zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 nu nog weet hij
warm zich gehouden
door vleugels wakend
om hem heen geslagen
die voor kou en kwaad
hem hoeden en bewaken
nu nog ziet hij
is zijn donzen vachtje
vaal en grijs en bruin
als is hij thuis niet
bij het prachtig wit
van zijn pa en ma
nu nog lelijk eendje
maar welkom toch
tot eens hij sierlijk is
dan zal van nature
uit…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
Aftakking richting paradijs
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.049 schittering
in felle stralen
strepen metaal evenwijdig
richting woestijn
haast
een donkere eenzaamheid
verdwijnt
in schone schijn
recht vooruit
niet afdwalen
linten slingeren stromen
op en door
akkers
oevers
richting spoor
en weer
als onzichtbaar
tranen vleugen grijs
aftakking
richting paradijs…
De bomen waren stil
poëzie
3.7 met 38 stemmen
6.299 De bomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil
lagen op vreemde wijs.
De mannen werkten wat
rondom in de aard,
als groeven ze een schat,
maar kalm en bedaard.
Over de aarde was
waarschijnlijk alles zo,
de wereld, en 't mensgewas
ze leven nauw.…
gefluister in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 in die eeuwig strelende wind
aanhoor ik jouw gefluister
raakt mij als lichte regen
tranen, immer zacht
schenken ogen hun diepste kleur
aan gebroken regenbogen
verdrijven zij de helderheid
als de nacht ze langzaam sluit
herleeft jouw lach in dromen
kleurt zij al het grijs
toch zal ik het horen
als de fluistering der wind…
mijn eigen ik
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.032 Grijs en grauw de wereld
miezerig slaat de grond
tranen lopen langs m'n wangen
bereiken zout mijn mond.
Ik voel mijn schouders schokken
van de ingehouden snik
mijn lichaam krom gebogen
dat is mijn eigen ik.…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Angstgevoel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.336 Een grijs verleden,
vermeden door de rust,
versleten door een kus.
Fascinatie.
Passie is mijn grens.
De angst gaat verder.
Mijn grootste wens,
volmaakt.
Bekoren tot de pracht,
intens, afzonderlijk.
Geen regels, geen lach,
geen wet.
De angst verdwijnt.
Geen loze gewetens.
De angst verdwijnt.
De woede vergeten.…
Lentedramatiek
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
711 lente verzachtte kleur
met achterliggend grijs uit angst
voor eigen licht zocht zij de schaduw
zich vormend
waarin haar wereld viel
in klodders van dramatiek
gestuurd door zinnebeeldigheid
zoekend in houvast
gooide zij zich op het doek
kraste horizon na horizon waande
zich in zich geboren en straalde
nooit verblekend in haar nieuwe…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
Mist
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Deze dag is als een moede man
die in een straat grijs en stil,
zijn droefheid niet verkroppen kan
maar toch niet huilen wil.
Over natte wegen zweeft
een waas van onverschilligheid,
het is net of alles wat er leeft
opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Pleintje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
597 Hij lachte naar ons
vanaf zijn rechthoek in de boekenkast,
zijn provençaals terras,
waar alles rose was
met grijs en blauw,
hij ook, in de zon.
Plein, platanen, fontein,
alles was zoals het hoort,
volmaakt van barsten, kloven, mossen.
Het was gezellig met zijn weduwe
op die avond van het oude jaar
waar hij niet was.
Hij kon niet.…
Haren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
916 Zie in het grijze Haren het bewijs:
Wie daar nog haren heeft, heeft ze nu grijs.…
nestwarmte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 rond kale takken treurt
nog grijs, de winter versplintert licht
op koude muren zien de buren slechts
een armlengte rood
want binnen huist de broze dag
als kleinood aan de wand
voor deze kant geen kaarsvlam, die
mijn vergezicht vertaalt
het haalt niet, bij de zomer
ach
het haalt niet
bij de liefde, die mijn binnenkant
bepaalt…
Ecologisch Paradijs
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Die kastanjeboom staat daar al eeuwenlang
Onder zijn dichte bladerdak huist een ecologisch
Paradijs van torren, spinnetjes en korstmossen
Schimmel grijs die harmonieus samenleven op de
Tonen van een vogelwijs.…
in het gouden voetspoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 nadat we
tafel en stoel
verschoven
de feiten naar
fabels verdraaiden
de serviezen in
de kast veschikten
de waarheid naar
details verzetten
dachten we
dat alles wat we
aanraakten in iets
beters veranderen zou
maar onze harten werden
grauw en grijs als graniet
we verkeken ons op
het glanzende goud
zoals Midas…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De lucht is te donker
De maan te grijs
Ik zoek een wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en…
Kerst 2024 Haiku
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
765 Het is weer eens Kerst
Sneeuwpop en gezelligheid
Vrede op Aarde
Maar niet echt, niet heus
Ideaalbeeld aan duigen
Grijs saai regenweer
Geen witte Kerst meer
Eenzaamheid, oorlogsdreiging
Illegaal vuurwerk
Schuilen bij elkaar
Over grote afstanden
Online een knuffel
Het nieuwe samen
Sinds covid was het nooit meer
Een…
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
KOORTSDEUN
poëzie
4.1 met 39 stemmen
3.972 Zwaai-stil staan grauwe bomen in het grijs,
de goede sider-bomen, ritsel-wenend;
- en 't is de wind, en 't is een lamme wijs
van kreun-gezang in snakke tonen stenend...…