649 resultaten.
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 Als een bliksem viel het nieuws mijn leven binnen
Wilde zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen
Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag
Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag
De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest
Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest
Mijn engel, vergeet alle ruzies…
Geheim
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.694 Logisch dat een ander het zo ziet
Toch voelt het voor ons zo niet
Het was onvermijdelijk
En nu ook onherroepelijk
Het zat eraan te komen
We speelden al in elkaars dromen
vanaf de eerste aanblik
Al besloten op dat ogenblik
Kun je het lot vermijden
Je hart niet laten verleiden
We hadden al het vermoeden
Maar we wilden elkaar niet behoeden…
Kreeftje
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.572 Voorzeker bestaat niets wat niet is en zij is alle vermoeden,
ook van louter pijn, want alles ontgaat me, het gaat
met haar naar nergens ; ik denk ergens is lijden
zo onvolkomen als tijd die ontbreekt zoals nu, en dan.…
Aanraking misschien......?
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
975 Streling met ogen alleen
Vergroot slechts het verlangen
zag aan buitenkant, vermoedde wat er onder
zou die streling, hoe vluchtig ook,
zo zacht als zon beroert de horizon
voelen als meer dan waard ?.…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 Haar sponzige huid breekt het licht
In versnelde splinters
Ik kan enkel het geblaat van haar bloed vermoeden
Hoe ze langs woekerende algen scheert
Akelig vredig
De snuit is in haar romp gesmolten
Ik zoek haar keerpunt
Het ogenblik
Dat ze buigt naar de klare diepte
Dat ze zich uitrekt in het azuren veld
Hoe ze een school laat zwenken na…
25 redenen om te geloven
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
607 Bij dag en nacht
ontij en lust
waarachtig
er tussen zweven
en aan de zijkant lopen
op de rand van de wereld
in een hoekkamertje van mijn huis
dat steeds krommer wordt
want ik leef er steeds minder rondom
het is zoals een vis het vermoeden heeft
van veel water dat om hem heen wegzwemt
het er bij laat, het moet vloeien en niet verstillen…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Eer zich elders iets vertonen,
eer men iets vermoeden zal
wordt het in zijn wijde kronen
donkerder en dichter al,
wordt het voller in den bleke
omtrek van zijn duisternis,
als het allereerste teken
van wat vast in aantocht is.…
Wreed buitengegooid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 weken met jou in een
liefdesroes en grote plannen
voor onze toekomst, ik was je
ecodorp, je leermeester, alles
waar je naar verlangde in je
leven, nooit beminde een vrouw
mij vuriger en meer dan jou,
ik zag niet hoe het tij meer
en meer keerde in jou, hoe je
mij overheersing verweet en
dat je eigenheid verdween, al
deed je heel anders vermoeden…
Opa
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
758 ziekenhuis lag
Raakte ik helemaal van slag
Mama ging naar Cabo Verde om naar u toe te gaan om u bij te staan
Ik hoorde dat u met stappen vooruit ging en begon te praten en te bewegen
Tot ik op 14 december hoorde dat u weer een beroerte had gekregen
Ik wou het niet geloven, want eerst ging het nog goed
Maar blijkbaar had mama het slechte al vermoed…
BLOEDRODE TRANEN
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
792 t lichaam, verstopt onder haar jas,
zagen haar armen nimmer iets van zon
Door het continu getreiter van haar klas
sneed ze daar als ze ‘t niet meer aankon
Om het lichaam droeg ze een lange rok
vanaf haar middel tot welhaast haar teen
Innerlijk hing haar vlag meestal halfstok
daarom sneed zij zich..ook in haar been
Onder haar kleding vermoedde…
Uit liefdesverdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 waardoor je je eerste man nog eens extra miste
zomaar psychotisch op je negenendertigste
zodat je mishandeld en vernederd uit het raam sprong
ten einde raad van negen verdiepingen hoog
in die drukke metropool Beijing
zielskoud
langs de ramen gezoefd
te ijzig om nog iets te bezinnen
de naam van je eerste man uitschreeuwend
pal voor wat je vermoedde…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Met stemverheffing deint rode wijn
in pas gevulde glazen
Een donderwolk daalt neer waar
onenigheid blijft hangen in de
zware lucht
De warme lunch wacht koud op
nutteloze borden
Onaangeroerd het roerei en de
champignons
Ogen die vol angst in niet vermoede
verten staren waar een palm van een
hand neerdaalt op tafel die de
polka danst…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Ik heb een rustige rustplaats gekozen
al kan ik die plek niet zelf benoemen ,
na de omzwervingen van de geest, heb
ik het vermoeden, zonder die te roemen,
dat ik overal al eerder ben geweest ,
als je mijn laatste steen zult vinden.…
BRAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 bestrijden
en geen enkele stap of strafmaat te vermijden
waar komt dit gedrag toch uit voort
het woekert en woekert, men lijkt wel gestoord
zou het dan toch de jaloezie de métier zijn
hij is zo goed, hij pleit veel te veel vrij
wij zoeken nu redenen om hem te wippen
we laten geen enkele nalatigheid slippen
nu is er voldoende bewezen of vermoed…
Tekens ( haibun )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Ik vermoed
de laatste, maar de boodschap is en blijft voor mij dubbelzinnig.
Op het strand zie ik een jong paar een frisse duik nemen. Aanstekelijk,
maar ik hou mijn kleren aan en kijk naar de golven, naar een groter
geheel, een ander systeem.
die golven
ze slaan ook vandaag
onbekommerd om…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 Als tranen schoon wassen dan was ik schoon
Als tranen diamanten waren dan was ik rijk
Als pijn succes was dan was ik daar
Als liefde bestond dan was ik klaar
Ik zie de zon schijnen
Ik vermoed de warmte op mijn huid
Ik neem het waar
Ik kijk er naar
Ik voel het niet
Eten hoeft niet meer
Slapen hoeft niet meer
Niets hoeft meer
Voor mijn…
Mondje dicht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.185 Slechts grootmoeder, zij vermoedde iets
maar riep mij gelukkig niet op ’t matje.…
Voorbij Lelystad
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
610 Ik vermoedde dat de boswachters deze
wildernis links laten liggen, omdat
ze er absoluut geen raad mee weten.
Net zo goed als met mijn diepdonkere,
slecht verwerkte trauma's, dacht ik
intriest, dodelijk vermoeid.
Het onterechte schaamrood leek mijn
uiterst kwetsbare ziel alsnog te
verpulveren, dood te trappen.…
'Ogen' blik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 Wat wij reeds vermoedden
is mij gebleken
als waarheid
op basis van
zuiver gezang
de kinderen horen
en zien niet alleen
ze luisteren
echt zonder dwang
Dat ene moment
is het kairosmoment
het juiste ondeelbare
onwederkeerbaar
intieme voor ieder
unieke moment
Het kan in een flits
onverhoopt onverwacht
maar altijd spontaan…
Moeder de gans; ( een scabreus ganzengedicht )
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
746 Moeder de gans, het wordt al laat
en gans uw gebroed loopt over de straat
wie zal er thans uw kinderen hoeden
hebt gij dan zelf geen flauw vermoeden..
Kijk, de ratten zijn hitsig, hun magen zijn leeg
Zie ze al loeren daar achter de steeg
Ze likkebaarden geheid en lusten wel pap
van zo’n klein lekker gansje, zo’n ranzige hap.…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte nog altijd ‘t droevig hart
Haar ogen staarden in de ogen van die nacht
of ze van deze nacht ondersteuning vermoedde…
ongekend jou vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 elke jaardag brengt de herinnering
dat het leven niet zonder einde is
daarom ook leef jij het eindeloos
samen met om jou heen de mensen
wiens liefde voor jou de bron blijft
waarin jij jouw kinderen wassen laat
naarmate zo de jaren jou verstrijken
geniet je meer dan je ooit vermoedde
de pracht van de mooiste vindtocht
die jou doorgeven laat…
toekomst
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
783 Binnenkort
is de boom de psychiater
het bloembed
het dagelijkse aftoetsen
ersatz voor de buren
over ’t weer en het verkeer
in de buurt
en hoelang het nog gaat duren
de geruchten
uit de nabijgelegen tuinen
de uitgelezen kans
om sociaal te wezen
aan de politie aan te geven
het vermoeden van een illegale
familie bijeenkomst
het…
Griffioen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Toen trok de meute Veluwwaarts, naar Maarn
En kwam uiteindelijk in Overvecht
Bij een bloeddorstig fabeldier terecht
Een griffioen, zo lang als
een lantaarn
Het leek van ver een reuze kandelaar
Eerst tuinden ze er niets vermoedend in
Maar onder kop en romp school een leeuwin
Wat was dat voor een reuze adelaar?…
Sinecure
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
202 Ze wil grote stappen zetten,
maar haar voeten kiezen kleine passen,
alsof de aarde haar in lettergrepen leert lopen
in de boom
tussen takken die te dicht op elkaar zijn gegroeid,
wordt iets wakker
niet de boom zelf,
maar het vermoeden van een boom
een vorm die zich uitrekt in de richting van licht
dat nog niet bestaat
de takken oefenen…
Getekend in Krijt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 misschien wilde ik het
overzicht bewaren,
of waren er toen al momenten
waarop ik vermoedde
dat altijd verder willen
ook een grens kent
grenzen, letterlijk getekend in krijt,
betraden figuurlijk mijn zijn
een stap vooruit
soms een stap terug
nu herken ik die momenten,
vooruitgaan gaat bijna altijd
gepaard met stilstand
Van daaruit…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Kinderen kleurden misschien niets vermoedend van het naderende ontij hun kleurboek
Anderen tikten met liefhebbende vingertoppen op toetsen van de schootcomputer
Wolkjes dreven vredig
Iedereen veilig leek wel op de stoel
Kijkend tussen de wolkjes,een limonade drinkend of een worstje etend
Of wat wegdromend alsof het een schoolreisje betrof.…
Frits en Kee
poëzie
4.0 met 40 stemmen
6.611 Hun koopren bruiloft kwam dus, eer
Het minnend paar het had vermoed.
In zijn verrassing leegde hij
Reeds 's morgens vroeg zijn tweede fles;
En van weeromstuit raasde zij
In ééns wel voor een week of zes.
Doch ziet!…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 Mijn ziel beweegt in ademing en vloeden,
En groeit in 't mensdom, dat toch niets vermoeden
Zal van mijn ziel, onwankelbaar als de aard,
En breder dan zijn lijden en verblijden.…
Het nest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.067 boven de straat
Had hij toch weer naar de scharende techniek gegrepen
Verwoestend kappend als een gek hun bedekking weg geknepen
Nu was de raad bijeen met rechter Raaf die vonniste als geen
En al weldra was het vonnis daar streng maar allen waren een
Aangewezen de wesp giftige angel onbevreesd onvervaard
Sloop het keelgat van de niets vermoedende…