2104 resultaten.
Natuurlijk wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Zonnige weiden,
hoogstaand gras
bergen van zand
in de verte
een waterplas
met kikkergeluid.
Het geronk van een motor
overschaduwt
de stilte.…
herinnering aan mijn vrouw
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
750 Wat een stip was in de verte
was een mooie vrouw dichterbij
die vrouw
was van mij.
Een stralende zon
legde haar mantel
van stralen rond haar,
net een engel.
Die engel was van mij.
De duizend kristallen
van het mulle zand
omsloten haar tere voeten.…
Och, zie mij hier staren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
601 hoe diep mijn zucht
langs het vensterraam
morgenzorgen mengen
zich in de schrale lucht
een spoor van zand
leidt naar de hof
een vertrouwde zetel
nodigt als een open hand
och, zie mij hier staren
de verte heeft geen weet
van dat…
hetgeen ik wil bewaren
ik kerf het in de nerven
van een vallend blad
zo is het vastgelegd
de aarde zal…
Jij keerde in
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 ik zag je ogen gaan
wegdrijven naar een verte
zonder mijn bestaan
jij keerde in
ging naar het begin
van rust en stilte
vroeger ben ik
met je meegegaan
jou volgend in verstaan
maar jij loste op
ik verdwaalde in nevels
die niet de mijne waren
altijd ben jij terug gekeerd
maar ik ben voorbereid
ooit raak jij jezelf ook kwijt…
daarom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 men moet
studeren
op woorden zoals
vogel en vergiet
spreek ze uit en
kijk naar de horizon
die versluiert
in mist en regen
de woorden de sluier
de mist de regen de zon
in de verte een station
en treinen die aankomen
en vast ook wel
weer vertrekken
loop er achteraan
en zwaai naar iemand
waarom deed je dat
en waarom was…
Bittergarnituur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
404 wolken dalen neer in helder water
plengen rimpels over vlakte
schurken aan tegen randen
aan verte, nauwelijks zichtbaar
regen versteent, stuit op
blindheid van muren. Ik vroeg
het raam om vergezichten
tussen lamento en bittergaar
er is geen ontwaken
geen opstaan, geen vlucht
uit de dodengalerij op
de rug van roemloze slaap…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
Schaduwspel
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
362 je zag
de wolken
in de wei
sprong
opzij als
zij kwamen
en een echt
stukje donker
meenamen
om daarna
het licht
weer te zien
verte brengt
de volgende
al misschien
ademloos fijn
het schaduwspel
te kunnen spelen
tot aan het
hek waar jij
bleef steken
het donker is er
zonder stoppen
langs gegleden…
Oma
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.403 De zon zakt langzaam weg achter de zee
In de verte zie ik je gezicht
Je lacht naar me
Ik zie je dansen in de kamer
Borduren op een volgend stuk
Ave Maria op de achtergrond
Je staat op loop naar de keuken
Pakt thee met wat citroen erin
Je lacht en kijkt me aan
Nog steeds je lieve ogen en je glimlach
De zachte rimpelige hand met lange…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 wel een gebogen arm om me heen
en dan staren in de verte van de zee.…
De Gele Ster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
687 In de verte klinken de laarzen,
Schreeuwen de monden hun holle frasen.
Ik ga mijn weg mijn straatje om.
Ik ben te veel in het nazi-dom.
De mensen zien mij van ver.
Niet om mij
Maar om mijn gele ster.
Zij zijn bang voor de klikkende laarzen;
Zij zijn monddood door de holle frasen.…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 In de verte, in de landen,
Daar ligt wat goud, -
De nacht maakt onze handen
Zo stil - zo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
Hoop doet leven!
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.267 Maar in de verte zie ik de vredesvlag.
Dat geeft mij hoop op een betere dag.
Daar zie ik een lichaam verteren,
dat vol zit met vieze zweren.
Maar mijn hoop op goede medicijnen,
doet mijn twijfel verdwijnen.
Daar zie ik mezelf in verdriet,
om wat ik ben, en dat is niets.
Toch heb ik mezelf niet opgeven,
want hoop doet leven.…
Mamma Mia
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.754 - En de scooter verdween in de verte.…
K voor koe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.076 ze graast de dag in
haar staart loom omlaag
tot in de witte slierten
die het gras verhullen
hier geen hoeven meer
ergens in de verte
loeit een bronstige stier
de os opzij, het kalf komt
in gedachten voorbij de boer
die zich in de klauwen wrijft
de tijd schrijft hier
over koetjes en kalfjes
en laat het schillen over
aan andere patattenboeren…
Vlieg maar, liefje
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
2.421 dicht hou ik je bij me
stevig maar niet star
want ik weet
dat je wilt vliegen
ik voel je vleugels groeien
het uitslaan is begonnen
mijn god, wat wiek je mooi
je rust nog even in mijn handen
maar je ogen fladderen al weg
zien de ongekende verten
als uitdagingen binnen bereik
en ik geloof in je
mijn open armen
in dicht gevuld…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…
gesloten woorden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
876 zo eenzaam ben ik
met achter mij de lege akkers
toonbeeld van mijn omgekeerde wereld
bewerkt en toch gebroken
en de mensen
ze gaan te snel aan mij voorbij
hun rode maskers onbedrukt
betamen zich de stilte
alsof gesloten woorden
vertellen dat ze liever zwijgen
ergens in de verte
klinkt nog vluchtig wat muziek…
februarinacht in lissabon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
773 Alfama warrelt
ons als een labyrint
omlaag
waar de stad
langs de Taag stroomt
de rivier staat stil
op dit uur van de droevigen
in de verte het geluid
van de wegstervende fado
hij, hij troont daar boven
verbronst op het terras
voor á Brasileira
en laat zijn zangen
bij voorkeur meestromen
onder een deken van duisternis
tot over…
Kiss me Honey honey
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.272 ,
verlangend
ingetogen
tot jij mij
misschien horen zou
je lachte wat
en praatte over
auto`s enzo
en je heldendaden
met Bacchus
en nu:
ik zing niet meer
niets is er
dat ik nog
van jou verwacht
misschien als jij
jezelf niet meer
zomaar veracht
kan het nog weer
gaan stromen
maar ach
misschien kijk ik
dan liefdevol
uit verten…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
979 Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
Gewogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
530 De twijfel als volgende
schaduw over het pad,
het doel dat ik blauw
in de verte zag, lag
verscholen achter
luchtkastelen, die
blijven onbereikbaar.…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Zo voelbaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
799 Grijze nevel laat mensen uit
het zicht verdwijnen, in de
verte klinkt een scheepshoorn.…
Wisselend weer
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.434 Ze planten een hele tuin in de
grijnzende bek van de draak
die ze vandaag zo
meesterlijk overwonnen -
of hoor ik in de verte al
het veelkoppige gemorrel
van andere demonen?
Het is al begonnen, juist.
Ze kraaien
victorie
op klapstoeltjes.
---------------------------
uit: 'Tussentonen', 2004.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Hele dagen staat hij daar onbewogen
met een hand voor z’n ogen
op de punt van het havenhoofd
staart in de verte naar de zee
die hij eens levendig bedwong
nu alleen nog stil observeert
een tijdlang ga ik naast hem staan
staar mee naar de nu zo kalme zee
met alle gedachten op oneindig
zijn we even twee standbeelden…
Keuze
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 in de verte ligt een
vraag, een analyse, een keuze.
T-splitsing,
sla ik linksaf of rechtsaf?
linksaf en ik ga
naar de stadse drukte,
rechtsaf en ik ga
naar de bosrijke stilte.
in de stadse drukte jagen we
op tijd, die we niet inhalen.
in de bosrijke stilte
onthaasten we in tijd
die we genieten!…
Tunnelvisie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 onderkelderd
door kunstmatig zicht
voorwaarts
in herhaling graven
het neolithicum voorbij
ter plaatsbepaling
naar de hals gegrepen
met zachte dwangbuis
doch doelmatig
stevig ingesnoerd
met monddode ogen
aan gebeitelde verten
doemt enig na de ander
nader dan
schaapachtig beton
weliswaar verscholen
achter ijzeren wil
tenzij…
UITTREDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Lopen door de wei,
naar een dicht bos of dat dorp,
daar in de verte?
Die aarzeling schept
gebeeldhouwde gedachten
over daags bestaan.
Van 't wijde grasland
stijgt een levende slinger
naar het wolkendek.
Bewuste mensen
verlaten, met al hun doen,
de werkelijkheid.…