Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

gom mijn barsten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 813
Mijn toren kucht langzaam brokkels uit en de ruiten worden als vaders ogen troebel ik verlang naar de zachte aanraking die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt uw lach en uw ogen gommen de barsten van onze tekening die nu nog een ets is maar weldra zal krioelen van de kleuren aan mijn voet steken bloemen het hoofd op onder uw vruchtbare…

Mijn heilige huis

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De illusie die ik nu bewoon Heeft vrolijke gezichten En overal waar ik haar vertoon Oogst ik goede berichten Krampachtig bijna houdt zij buiten; Tijd, belang en stil verlangen Maar door haar vriendelijke ruiten Kijken zij broos, als toch gevangen De illusie waar ik nu in woon Doet mij er aan geloven Zij die mij als de wijste kroont En…
Maartje28 februari 2003Lees meer >

Vandaag zie ik er goed uit

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Buiten lopend kijk ik in een ruit, en denk 'vandaag zie ik er goed uit'. Meisjes kijken me glimlachend aan. Ik knipoog naar ze in het voorbijgaan. Giechelend lopen ze door. Ik lach hierbij van oor tot oor. Zelfverzekerd flirt ik met een mooie vrouw, die lief naar me knikte alsof ze iets zeggen wou.…
Sam M.9 maart 2005Lees meer >

een glanzende schemering

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 665
wat je omringt ook al kijk je door de ogen het is alsof je van binnen zingt en kontakt slechts is om te gedogen vragen om te dagen zal verder gaan dan zien door glazen of openen van je mond het zal je niet verbazen als ik in stilte zeg jouw bloemen staan voor mij in onzichtbare vazen wellicht schouw ikzelf door een beslagen ruit…

de knoeier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.046
in de binnenwereld waar deuren nooit sluiten en muren doorloopbaar zijn gelden altijd regels zo moet je introvert zijn geen oogopslag durven zien noch de uitgestoken hand aanvaarden van wie nochtans je buurman is en ook niet van een ander de voorwaarden zijn simpel niemand laat je binnen en nog minder weer buiten je gooit je eigen ruiten…

beeld je niks in

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 947
dag schijnt de zon verwacht niets maar niet voor iedereen eerst dan staat gij open in een landauer spoedt zij zich wellicht naar je toe ongelikte beren op de weg je weet gewoon niet wat je tegenkomt koekhappers meel in de mond kippenstront vannacht was het een ijskonijn in de tunnel van piet hein na twee donkere silhouetten beslagen ruiten…

Onweer aan het Lingemeer

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
De hemel kleurt raar Er hangt iets in de lucht Wolken verschuiven, dreigen gevaar Veilig binnen kijk ik naar buiten Bewonder de kracht Gekletter van water, tegen de ruiten Het is donker, dan weer licht Ik geniet volop Van regen, donder en bliksemschicht Bomen en struiken zwaaien woest Dit is geweldig Maar toch denk ik: "VERROEST…

korstgenot

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.594
peuteren met pijn negeer het lijfelijk alarm niet dat ik zomaar naar bloed zou dorsten het geeft een aanhoudende kick en dat is dwangmatig fijn voorzichtig gaat mijn nagel langs de rand van gestold vocht op zoek naar reeds blootgelegen huid maar bij de onverwijlde afwezigheid van een loszittende rand duw ik tegen de ondoorzichtige ruit…

Adem warmte in woorden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
kijkend van beneden naar boven nog maskeer ik mijn onzekerheid adem warmte in woorden die niemand wil horen kleur zinnen die ego’s nooit zullen beminnen ondanks hun bekende edelmoedigheid heb vaak op op lange tenen getrapt in het spoor bijster zijn maar zonder opzettelijk venijn open treed ik naar buiten misschien beslagen ruiten…

ik ben simpel zoekgeraakt

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 796
waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen en verdwaal in late straten, die verworden is tot een beproeving in iedere ruit staat een vervormd iemand te zoeken naar zijn huis de brievenbus is een roestig verleden ik ben mijzelf verloren in de reflectie van pure regen voortdurend val ik langs mij heen mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
klaes29 mei 2008Lees meer >

impasse

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 745
achter beslagen ruiten zijn wij slechts schimmen in het ruwe spel dat geen winnaars kent in de waan van het kille berusten gaat haast zonder oponthoud naar gindse einder…

aardedonker

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 500
tussen muren en glas huist de kamer, breder door het zwart; kouder in gevoel, nu licht verstoken blijft alle ruiten ademen elke deur verdraait de glans van kleine denkvermogens even lijkt het, of mijn slaap verloren raakt maar dan kruipt warmte onder dekens tussen lijven die de nacht bezoeken en de zinnelijke nood te raken waar…
switi lobi10 november 2010Lees meer >

Bedekte termen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Zwak licht valt door een ruit met stoffelijke glas dat de wereld buitensluit. De hartslag is het algoritme van cadans. Nu de nacht is ingetreden vertoont de maan haar stralenkrans. De nacht is helderschoon. Voorbij de muren van de kamer wacht het voorland op gedempte toon.…
Iniduo10 januari 2013Lees meer >

Déconfiture

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
nog nooit behield het huis zijn witheid van muren het glas zijn geveinsde ruiten noch de eenheid van scherven er hangt een lucht van toekomende leegstand met het breken van de huid kraken de cellen hun wanden langs de draden van schimmel krimpt de resterende adem die met vertraging verdrinkt in oliedampende klei in het aardegrijze…
Iniduo28 februari 2016Lees meer >

Ochtendstond

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
verte hangen ze zijn dan moeilijk te duiden, of er nu engelen zongen dan wel sissende giftige slangen zich in het bewustzijn dwongen zeker is dat een zware klok het zesde uur verslaat en terwijl een zebravink ontwaakt neigt de hemel naar ontluikend blauw; weer wordt een ochtendstond, Godzijdank, met opkomend licht door de beslagen ruit…

soms is één leven niet genoeg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
grijs waaien winden tochtig de dag onder zware wolken gaat de dood gebukt morgen - denkt zij morgen zoveel morgens trekken voorbij niets en toch... die hoop altijd weer die hoop er komt een dag waarop lente de lucht zal vullen met zachtheid maar op dit uur is het huis kaal staan ruiten gebroken in hoge lege kamers…

Maandag.....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
de sfeer van ooit van toen aanwezig op en aan de gevels in de ruiten hun spiegelbeeld heelt de wonden van eeuwen strijd tussen soldaten en 'vreemd volk' de stroom overgestoken omdat het er beter zou zijn.…

Nachtasiel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
De maan schijnt schuchter door de ruiten, jij vlijt je zachtjes tegen mij. Zo tuigen we onze dag af, we likken onze wonden. Zo samen liggen is geen straf, ’t is knus in onze sponde.…

zie je schaduw staan

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.188
achter je aan, zie in vergeten stappen schaduw staan ruik vaag je geur door welke deur ben je gegaan wil mijn liefde in je ogen zien handen en je armen om me heen misschien ik proef je in een diepe kus ik had je voor een ogenblik passie was een feest met jou, de hemel is voor ons even geweest warmte spiegelt in de ruit…
wil melker17 december 2003Lees meer >

Nooit saai

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
Eerst kijk ik naar de man aan het tafeltje dan naar het raam van het strandcafé stil als een foto, witte lijnen om de ruiten die mijn aandacht vasthouden zo mooi dat het me niet verveelt - het wit! het licht! de vlakverdeling! Ik raadpleegde de wijsheid van het internet: Waarom zijn foto's nooit saai?…
Zywa24 januari 2023Lees meer >

Aflossing

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 215
het dal is diep en steil het einde van de reis schuift steeds meer voor hem uit Draad op hoge poten die zich spannend in de hoogte die hem meenam naar de verte waar alles anders was Trok sporen door de steden sneed vlakken in de velden zag wat de mensen deden hij heeft genoeg gezien Laatste letters wasem op een grijs verschoten ruit…
Zippo1 oktober 2025Lees meer >

Achter de geraniums

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.176
Ik wil alleen nog een grote ruit met de planten. En eens krijg ik een kist en een kruis. En de meeste mensen als ik ze al ontmoet is bij mij goede dag goede weg. Ik slaap ook nog op een bed.…
cornil16 juni 2012Lees meer >

Messcherpe tanden

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 500
vervaarlijke poten stonden messcherpe tanden op de voorste rij kende testosteron geen enkele genade het was ik of jij maar waar vroeger het zwart reptielenbloed veelvuldig zichtbaar was overheerst nu het vurig vers rood na een zeer pijnlijke dood dat zijn historische romans het bleke licht liet want ook in de slangenkuil vrat vuil…
wil melker16 augustus 2022Lees meer >

IJSKONIJN

netgedicht
2.1 met 109 stemmen aantal keer bekeken 21.401
‘op een verjaardag’ over kluiten aarde waadden we het zwarte water tegemoet als tere insecten onze klauwen om het blote zwerk geslagen geboeid zongen we luider dan het kikkergeboefte in het vingergewas je brandde een lusachtig teken in het vuile sop we stegen op en streken neer langs versgesneden lis je droeg je verjaardag op aan…

liefde is een spel

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.968
het doel dan voor de regels speelt men het spelletje met 'n kattebelletje hou van jou blijf je eeuwig trouw ook al word je nooit de mijne men blijft als braaf lief fair in tel ooit gebeld wel wordt het meteen een aangetekend stuk nu - voor meteen - is op jou (ha ha ja ja) mijn beslag gelegd voor klik kick en prik men speelt vuil…

blootsvoets

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.137
met stille trom is hij vertrokken op een lange reis naar ergens anders waar het fluiten van vogels komt niet van verdwaalde vuile kogels dat hij geen schoenen heeft bezorgt slechts bloedende voeten wonden die wel kunnen helen in het beloofde land van elders klein en wereldwijs te vroeg zoekt een kind een nieuwe thuis een niet kapotgeschoten…

Rekeningrijmen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Beu ben ik uw klitten ouwe wijven van vuil bescheten tenen die zo kien met traan, met tuit, gejank en gegrien menig congres spiralen naar kijven het plan is gevat ver weg te blijven van zwijnerij niet aan te zien geen woorden voor en bovendien mis ik de lust, de lol in schrijven vertel eens: wat kan iemand drijven zichzelf te lonen met…
WOLF3 april 2006Lees meer >

op mijn weg

netgedicht
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 723
er hing een merkwaardig vuil licht over het verveloze kruis alsof het ingegroeid was, vastgebonden zonder inscriptie ieder dag liep ik er langs raakte het verweerde hout net niet aan doodsbang om met de doden tikkertje te moeten spelen vandaag, jaren later zag ik het kruis weer het viel uit het dunne schrift waarin ik een memoriam…

HEI DA LIEVE DREUPEL WATER

poëzie
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.278
Neen en daal niet, och en daal niet, aardse grond is al te vuil, houd u ver van hier, en val niet: houd u in de hemel schuil.…

De dode hoek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
wij glijden af flauw tegenspartelend naar de slangenkuil waarin het vuil van ons bestaan door tijd en rot ooit zal vergaan de dode hoek van het paradijs waar grijs de kleuren heeft verdrongen harmonie en vorm tot karikaturen zijn verwrongen nog is er een weg terug met de rug tegen de muur omdat ons laatste uur geslagen is wij…