8588 resultaten.
woning
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
970 soms is de hemel
met kometen
en eeuwige sterren
mijn woning
dan weer de gouden
zonsondergang
of verre vage verten
omkranst door
stille grijze wolken
het stille ochtendbos
met gouden pilaren
zonneschijn
verre bergen felwit
in donkere omlijsting
van zwartgroene hellingen
het liefst woon ik
in mijn gedichten
omdat de poort daar…
Onwetendheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 Vanaf dat moment gaat de poort open.
Welkom in Realiteit.…
bloemenmeisje
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.825 donkere wereld
vol oude spoken
zo lang geleden
de poorten weer open
alleen treed ik binnen
leg bloemen neer
aan het graf van het kind
dat ik ooit ben geweest
zo lief en teer
ongewenst,te jong begeerd
haar lichaam is dood
haar hart huilt nog steeds
mijn bloemenmeisje
ze is niet meer
ik mis haar zielsveel
zo lang ik leef…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Fluiten, tjilpen, kwinkelieren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
620 De lucht is zwanger van geluid
vogels alle soorten
fluiten, tjilpen, kwinkelieren,
van daken, bomen, poorten.
De bevalling bij ’t eerste licht
zwermen stijgen op
zoeken voer voor kroost en zelf
vullen gretig krop.
En bij het warmen van de dag
dan volgt een lome rust
geen fluiten tjilpen kwinkelieren
geen kapers op de kust.…
Goed en kwaad gewist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 het licht is gebroken
de poorten van hel geopend
goed en kwaad gewist
nu sist en schuifelt
gebroed met
opgekropt gemoed voorbij
de apocalyps gemist
gist angst en pijn
als venijn in het bestaan
radeloze ogen
breken in onvermogen
om verder te gaan
de klok is blijven staan
toen de mensheid
aarde de das heeft omgedaan…
Nog kleurt de woestijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 ooit zullen
de geesten zich wreken
op hen die hun laatste
rustplaats hebben verstoord
vermoord is de
eonenlange stilte
vernield zijn de zuilen
en poorten van de stad
die eens het centrum van
cultuur en beschaving was
nog kleurt de woestijn
maar de winden huilen pijn
om wat verloren is gegaan
aan schoonheid en kracht
zij strelen…
Taal van de nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 hoe
jouw lichaamsvormen
zich speels verfraaien
om in de nacht
de taal te spreken
die slechts weinigen kennen
ik wil je met mijn woorden
intens en volledig verwennen
toe tast maar uit al mijn zinnen
ik zal je meesterlijk beminnen
de taal van de nacht
om je tegemoet te treden
de tedere streling
in mijn spontaniteit
op weg naar de poort…
cyclus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 in deze uitgestrekte vlakte waar
tekens onbekommerd door het
luchtruim zweven
waar de woestijnwind ze tenslotte
op de knieën dwingt en de hitte
hun onbeduidendheid tot een vesting
samensmelt
het is daar in die eindeloze vlakte
waar het ongeletterde
net zo lang op de poorten beukt
tot het verborgene zich ontpoppen
kan tot uitgesproken…
Primavera
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
647 Promesse belofte
Produit mystérieux
Product van de paring
L'amour de nous deux
Na prachtvolle dracht
En krachtige baring
Vrucht van erotisch
Orgastische paring
In 't heilige huwelijk
Van hiëros gamos
Partus geboorte
Door poort naar
Het licht van de
Zon en nieuw leven
Promis de belofte
Van passie en amor…
Onze eigen wil!!
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.148 De hel op aarde
door verdorven machten
Zij verspreiden hier hun
kwalijke krachten
Misschien heeft Lucifer nu zijn zin
Er gaat toch nooit iemand tegenin
De hemel op aarde
leidt naar het licht
Waar ieder mensenkind
toch wel voor zwicht
De poort van geluk zal opengaan
voor een nieuw en erg mooi bestaan
Daarom zeg ik nu ook vaarwel
en verblijf…
Harmonie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
708 Als je haar dan bij haar hand pakt
is het alsof zij opnieuw moet leren lopen
links en rechts kijken
mag ze overslaan
al volgend gaan
jouw passen alleen maar vooruit
soms lijkt het wel of zelfs
voeten hand in hand gaan
zij kijkt nog eenmaal achterom
en sluit de vermolmde poort
die ooit vanzelf in het slot viel…
Terug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
787 Moet ik dan terug naar sagen
En legenden, pralen
Met de magische verhalen
Wereld scheppen in zes dagen
Om je hart beheerst te vragen
In mijn wereld te verdwalen
Ook de Muzen te onthalen
Om je twijfels weg te dragen
Weet nu, stekende gedachten
Heb ik voor de donk’re poorten
Van de hel, onmondig weggesleept
Ik verdoemde alle nachten…
Een kindergrafje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.776 Een kistje op maat gemaakt
voor een lief klein kind
keihard door de wereld geraakt
en nu meegenomen door de wind
Jij mocht hier niet langer zijn
de rede blijft onzichtbaar
jij voelt gelukkig geen pijn
die ligt nu voor ons klaar
Rest ons nu niets anders dan rouwen
kleine bloemetjes bij de poort
we zullen altijd van je houden
in dromenland…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
Ticket uit de mist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Niet in slaap
maar ook niet wakker
Ik ben ergens tussenin
In dit aardse vagevuur
tussen de on
en de zin
Petrus mag ik binnen
toon me de poort
de juiste trap
Vertel 't me simpel
wijs me helder
Zodat ik 't eindelijk snap
Soms proef ik
heel even
Dus ik weet dat het er is
Aub zeg het me
wat kost het
Een ticket…
Beschermd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Hielp de reddende engel jou door de poort.
De dag dat jij stierf in de handen van mij.
Was mijn gevoel met emoties gehoord.
Uitgesproken woorden voor jou geschreven.
Leven beschermd dierbaar voort in een cocon.
Beschermd kan ik deze met jou blijven delen.
In herinnering zoals jij altijd achter mij stond.…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Waar moet ik zijn?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
870 Als ik aan de poort sta bij Petrus wat dan?
en ik zoek jou, waar ben je dan?
Pasjes heb ik niet, wie vangt mij op?
ik ben nu ouder dan jij, herken je me wel?…
Buitenstebinnen of binnenstebuiten?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 Deuren
wil ik openen
poorten
wil ik ontsluiten
Sleutels
in het slot steken
van buiten
naar binnen
Als woorden
in zinnen
die zich neerleggen
of juist opstaan
Wind en regen
willen me
achtervolgen tot
aan de drempel
Warempel.....
het is de vraag
of zon nog
schijnsel heeft
In voorraad?
in kindermaat?…
Lokaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Nabij de poort van Amersfoort
komen burgers voedsel kopen
dat eerlijk wordt geproduceerd
en smakelijk wordt gegeten.
Hier vertraagt haastige tijd.
Zo ontstond een heerlijke oase
voor levenskunstenaars.
Boot brandt hier edele koffie.
Hier bakken bakkers zalig brood.
Goed nieuws wordt hier gemaakt.
Zeg al dat goede voort!…
Macbeth revisited
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
626 het is bedrieglijk kalm
als de ademtocht
van de goden bevriest
bloedig verraad sijpelt uit
de muren het kwaad
knaagt aan de poorten
inktzwarte kraaien
vliegen verward door
de opstijgende mist
stof daalt neer op
rokende puinhopen
duisternis verzwelgt
het licht en de gehavende
mens die zichzelf in
koortsdromen verliest
de…
Hoe zal ik u toch noemen!
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.304 Wanneer gij in het kruid verscholen,
waar vogelen vol liefde in dolen,
een liêken zingt zo engelachtig,
zo los, zo fijn en toch zo krachtig,
dat mijne ziel begint te springen
en niets haar vreugde kan bedwingen:
Hoe zal ik u toch noemen?
Hoe zal ik u toch noemen?…
Zelfbevrijding
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.092 Maar
voor wie goed kijkt, is de triomf geheel
aan jouw kant, de fata morgana's voorbij,
werd een vrolijk kind zichtbaar, bevrijd,
zij het op de drempel van de dood, maar
wat is de dood anders dan gewoon een
laatste poort van binnen naar buiten.…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 Wijd als vleugels spreidt het licht
zich vanuit een stille kern
De ogen spreken diep en barmhartig
Parmantig klopt het hart
op de poort van het verlangen
De droom is een hemeltuin
waarin gedachten fladderen
als dartele vlinders
En ranke vingers op de tast
beroeren wat ontvankelijk maakt
Wat steels elkaars blikken proeft
- zoete…
Soms
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
876 tegenwind
Of was Samson toch een zonderling,
als de tijger een leeuw bemind
Handen gaan nog steeds door het haar,
draait de borst bedachtzaam maar vlug
En de waarde fluistert onovertrefbaar,
bij de aanblik van een gestaafde rug
De lijm van gisteren had het antwoord,
in een dank die jij alleen kan dromen
Zou je je twee keer vergissen welke poort…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen,
zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt.
Chrysanten, wevers van tijd, leren ons om stil te staan.
Niet alles moet bloeien om eeuwig te blijven bestaan.
In elke bloem schuilt een boodschap: verlies is geen einde,
maar de poort naar een nieuw begin, verborgen in het verval.…