8236 resultaten.
Je zag met de x de spokig toov'rende i
poëzie
3.8 met 9 stemmen
1.733 Ontzaglijke triomfpoort, zag je hem, hoog
Lichtende staan boven de Melkwegboog,
Verweerde band van cyklopisch gewelf;
En, flikkerende triumphatordracht
Rondom je, hing de hemel. En je dacht:
'Io TRIUMPHE' voor mijn eeuwig Zelf!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet XVI in de cyclus 'In de Hoogte'…
Waterloop
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.826 Het loofgewemel,
Het bonte zwerk,
De blauwe hemel,
Zien statig neer
Op 't effen meer.…
Het kindergebed
netgedicht
3.8 met 77 stemmen
11.281 Lieve Heer stuur mij een engel
met sterke vleugels als het mag
vanuit de hemel naar beneden
dan verhoort U mijn gebeden
en mijn idee voor Moederdag
Als de engel goed kan vliegen
mij hoog kan dragen in het blauw
kan ik mammie zien; heel even
haar mijn bosje bloemen geven
en zeggen dat ik van haar hou
Dan omhels ik haar heel stevig
kus…
Zo
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.917 Janneke , ontstaan uit wit goud
priemt z'n ogen in je ziel
laat je meegenieten van z'n gevleugeld koor
klanken, gezang en glinsterende pret dansen samen
en balanceren op de vallende blaren
je voelt de engelen staren
maar, met je voeten op die houten vloer
zweef je op de nog ongeschonden stilte
lichtjes
naar de hemel…
Zwart
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
936 Hemel! Waar denk ik weer aan!
Zwart, een traan en dood?
Ik wil er niet aan denken,
Maar, het gebeurt toch.
Die ene traan, huilt omdat de dood graag bij zwart is...
Zwart huilt omdat de traan dood is...
Dood is die huilende zwarte traan...…
dichter
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.069 al het winterwater smolt
ontdooide willekeurig
elk woord dat hiervoor stond
hoger klom de zomer
tot de dag totaal was uitgerekt
waar op de ijle toppen
van de kortste nacht
geen woord meer adem had
en als je aan mij vraagt
waarom ik van je houd
dan hoop ik dat de last
van al mijn loze woorden
niet zwaarder weegt dan licht
dat deze hemel…
Stille nacht...
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
4.182 Stille nacht, heilige nacht
zingen de mensen overal
voor 't kindje dat is geboren
geboren in een kribbe
geboren in een stal
Moeder Maria en Jozef
de herders er om heen
kijkend teder naar dat kindje
zij zijn niet alleen
Schaapjes in de weide
de os en de ezel liggen daar
een ster schitterend aan de hemel
wachtend op het nieuwe…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
De eenzame
poëzie
3.1 met 80 stemmen
25.642 De hemel mag het weten.
Van de oude dromen, die ik dacht vergeten,
voel ik de vleugelslag opeens nabij;
reeds deze morgen wist ik mij bezeten,
is het lente, of ligt de schuld bij mij?
Sedert de tijd dat 'k lezen kan en schrijven
kon ik nooit rustig in een kamer blijven.
Nu ben 'k alleen maar thuis in de natuur
of in een koffiehuis.…
Afscheid
netgedicht
3.2 met 22 stemmen
2.900 Zwart vol wolken is de hemel
zwart vol tranen is mijn hart
zwart van zouten zijn mijn ogen
zwart van snikken is mijn smart
Want voor altijd is dit afscheid
nooit meer zien wij haar terug
Straks sluit de toegang tot haar graf
en de zon verdwijnt van haar gezicht.…
Tot de doden
gedicht
4.1 met 227 stemmen
33.301 Wordt ge al ijler en ijler
Tot ge voor altijd verdwijnt
Straten houden uw namen
Voor heden en morgen in stand
Maar onze kinderen brengen
Ze niet meer met u in verband
Het land ligt nog net als het toen lag
Van polder tot polder te kijk
De mensen die er in wonen
Blijven zichzelven gelijk
Maar éénmaal per jaar is de stilte
Tot de hemel…
Mijn leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.099 Onveranderlijke bewegingen die hemel en aarde verblinden.
Stralend water, stromend langs bergen en vlakten.
De geur van helder gras, ongenoten in een weiland.
Onverklaarbare woorden, zwevend op wit papier.
Gevoelens, stromend door lichaam en gedachten.
Gouden lucht, ongenaakbaar als de sterren.
Lichtpunten, omgegoten in een rare vorm.…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik mijn hemel eens
op aarde kon verspreiden
Mijn goede vruchten werden
smaakvol onderscheiden
Ik zou schoon gekleed gaan
als een lelie op het veld
Mijn zon had duizend stralen
min of meer zo wel-geteld.…
De vlucht van een engel
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.124 met de duistere dood in ogen
vliegt een engel om zuivere ziel
geheel rustig en onbewogen
voldoet het lichaam aan het profiel
een toereikende hand durven pakken
waardoor het hart op aarde wordt gestild
het lijf in de grond weg laten zakken
je geest op zoek naar het hemelse schild
langs sterren die schijnen
kan het land der liefde worden…
Ochtenddauw
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.105 Liggend in het natte gras
tuur ik naar de wolken
alsof ik echt verwacht
dat ik jou daar kan zien zwaaien
Denkend aan een dag van vroeger
staar ik naar de hemel
alsof mijn helderblauwe ogen
de tijd terugdraaien kunnen
Lachend om herinneringen
kijk ik naar vandaag
alsof ik werkelijk niet zie
dat wolken ook verdwijnen
En terwijl ik…
Kies nu een gedachte
gedicht
3.2 met 22 stemmen
14.184 Er zijn monumenten opgericht waar men,
als er tijd is, bloemen legt of uitrust onder een voorbijsnellende hemel.
De struisvogeleieren worden tegenwoordig beschilderd met figuren uit buitenlandse handboeken.…
Gestriemd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.936 Ze veegt een ontsnapte traan van mijn mondhoek
Als een klopgeest jaagt ze door het bloed
In schijngestalten opgesplitst
Haar tomeloze vloed verandert
Tekent nieuwe lijnen
En haar gelaat glundert weer
De hand vat moed
Om te graaien zonder blos
Naar de ontluikende stroom
De gekartelde bloem
Die zich in een plooi verschuilt
Zie, het hemels…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Daar rijst me in 't hart een droef gedicht,
Terwijl de hemel straalt en lacht:
'Een bloem ontluikt bij stervend licht
En leeft - een enkele lentenacht.
De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 jij bent de hemel, een vallende ster
kom laat je vallen uit dit bestaan
ik wil je met beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger
zijn vroege prooi
vogels begroeten de nieuwe dag
jubelen hun blij gezang de ijle
hemel…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte
Weggebannen uit mijn harte,
En het graf van mijn geslacht
Dìt mijn rif terug gebracht!…
Geboorte van Athêna
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
736 Het is woede en verschrikking,
onophoudelijk
zenuwslopend gezoem
van een gevangen vlieg,
hamerslag en smeden van
hoofdpijn tot misselijkheid,
tijdstip dat de eerste liefde stierf
gillend, jammerend,
vloekend en vervloekend
toch tijdens de bevalling ik huilde niet…
alleen hield ik mijn hoofd vast
toen het door de hemel gespleten werd…
de liefde in ons
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.020 wolken bijna raken
er is geen wind vandaag die zucht
zij ligt stil en diep verscholen
in het dal tussen al het groen
van de bomen waarop wij neerzien
dit hadden we eerder moeten doen
op de berg van mijn verbeelding
waar de tijd haar eigen ritme kent
warmt de zon ons uit de diepte
als zij na de nacht de dag weer brengt
hoog aan de hemel…
liefde door je heen
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.381 de hemel, laag en diep
in handen, als snaren der engelen
dicht tegen mij aan
iedere huidtrilling, hart tegen hart
wanneer ogen mij mooi maken
helemaal, als was ik nog
een jonge, ontwakende maagd
ik stijg door ’t fluisteren
zweef op sterrenvingers
wolkloos, wanneer het lied der minnen
in mij komt, als vlinders vol vuur
de eindeloosheid…
minnespel (sonnet)
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.326 te bed, daar
aan het begin van opnieuw een lange nacht
waar ze zolang beiden op hebben gewacht
tussen koele lakens wat hij en wat haar
met de sterren als onaanraakbaar getuigengestaar
eindeloos getwinkel boven de minnekracht
als eerst hij en dan zij aanvankelijk zacht
onvermoeibaar zwelgen kan in elkanders liefdesgebaar
onder dezelfde hemel…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Een zwaar verlies
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.197 Een zwaar verlies heb jij geleden
Pijnlijk en moeilijk niet te vergeten
Zo veel pijn die jij voelt van binnen
Je zult het keihard uit willen gillen
Drie maanden zat het bij jou binnen
Jouw kind waar jij een goed leven voor wilde
Het lot heeft hem van jou afgenomen
Zijn ziel is naar de hemel gevlogen
Maar een stuk daarvan is in jouw hart gekomen…
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Inktzwarte wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden…
Lente langs de waterkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Maar voor wat henzelf betreft,
spiegelen ze hun wiegelend licht
naar de wijde hemel,
waar de leeuwerik, héél hoog,
hun licht verklankt,
ver boven het zicht.…