8623 resultaten.
Geuren van de tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
911 Waar herinneringen een echo krijgen
en wachten niets vraagt wat
je niet kunt
verliezen in de cocon
van een gedroomde
eenzaam verlangen
en een geboorte
die geen afscheid vraagt.
Want de tijd is geen boodschap
maar slechts een dankbare geur
van elke
belofte.…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
Onvoltooide dans
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
577 Tranen glinsteren nog
aan je wimpertjes
Zoals je daar
heel breekbaar
en klein
Verlangend
en verlaten
Alleen gelaten
in eenzaamheid
Zo voor me staat
En ik voel
Je kleine handje
in de mijne
Samen zijn we
Eén
Sla liefdevol
mijn armen die
troosten en verwarmen
veilig om je heen
Tot de dag is aangebroken
en je dansend verder…
Jij schetst mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
510 Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom
waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt
in het inspiratieloze niets
op weg naar jou door de deur
als een boot zonder haven
waar zal ik zijn
als jij mijn zwijgen schetst
aan de andere kant van verlangen
alleen in de sereniteit
van een eenzame zomernacht
jouw naam op mijn wolkenraam…
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…
Filepiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
381 Ware alpinisten zijn solisten
even eenzaam als de hoogste top
geen richel op de kam die zij ooit misten
een bergetappe kent geen filepiek
nu lijkt het meer een heuvel
vol termieten
dat zuurstofarme kleumen maakt hen ziek
bedwingen ze de top, als heremieten,
dan gloort de vrijheid net als van cyclisten,
want in dalen zijn er geen limieten…
Kastanjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Gedichten blijven eenzaam achter
en zullen eigen wegen moeten gaan.
Zoals kastanjes doodgaan of ontkiemen,
of door kinderen toevallig worden gevonden.
Zoals toevallige gedichten worden ontdekt,
door grote mensen die zichzelf nog zoeken,
of door kinderen die zichzelf gebleven zijn.…
Bescheiden gezichten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
723 Je schrijft zonder de passie
te herhalen van de heldere stem
uit de spelonken van het duister
je spiegelt jouw verlangen
aan bescheiden vriendschappen
de eenzaamheid compleet
je fotografeert mysterieus
oude bomen in nevellichten
vaak vertwijfeld serieus
je projecteert jouw behoeften
in probeersels en gedichten
tekent met een loodgrijs…
De oude jas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 de gerafelde gaten
in de oude jas
vertellen een verhaal
over kapotte dromen
en een beschadigd leven
te vaak opgelapt
met loze beloften
ooit was hij nieuw
mooi en geliefd
nu giert
zijn eenzaamheid
door de gaten
neergesmeten
op de voddenhoop
zoekt de afgeleefde jas
kleumend
naar wat warmte
bij de afgedankte trui
en…
augustusnacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 de nacht is eenzaam
in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in het bed der dronken dromen
en ik heb je innig lief gehad
eeuwenoud verliefd verleden
door mijn hart met brein en tenen
steeds opnieuw neem jij de benen
smoorverliefd en opgewonden
sta ik weer op en zie het licht
nu het zoete donker is verdwenen…
Kerst 2024 Haiku
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
765 Het is weer eens Kerst
Sneeuwpop en gezelligheid
Vrede op Aarde
Maar niet echt, niet heus
Ideaalbeeld aan duigen
Grijs saai regenweer
Geen witte Kerst meer
Eenzaamheid, oorlogsdreiging
Illegaal vuurwerk
Schuilen bij elkaar
Over grote afstanden
Online een knuffel
Het nieuwe samen
Sinds covid was het nooit meer
Een…
Nachtjargon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
234 Ze dromen over geneugten
die ze nooit zullen beleven
ze dragen het klimaat
warme gezondheid toe
in toegankelijk nachtjargon
de jaloerse minnaars
die een eenzaam hart
naar de oceaan brengen
ze glijden af naar een verleden
waar hun droomvlucht voorbijgaat
aan liegende minnaressen
daar schrijven ze brieven
over falende ambtenarij…
De kudde vergeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
252 vrij in open veld
waar meer te zien is
dan me lief is
Niets
dat mijn aandacht trekt
en een obstakel is
dat verborgen houdt
wat onzichtbaar is
Een bliksemveld van inzichten
die zichzelf bewijzen
als je eenmaal oog hebt
voor de hartslag en de adem
van de levensboom
waarin je beweegt
Dan is het moeilijk
om weer blind te zijn
en eenzaam…
Zinnen zonder toekomst
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.302 Hoe fluister ik stilte
in lang vervlogen
tijden, waar letters
waarheid lazen in
geschreven zinnen
hoe fluister ik liefde
in tedere gedachten
waar opengevouwen
handen mij niet meer
kunnen bereiken
hoe fluister ik dagen
vooruit naar jouw
armen, als nachten
zwart en eenzaam
zullen zijn
hoe fluister ik een
toekomst zonder
schreeuw…
Cadans
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Eenzaam in een overvolle trein
De doolhof met ontelbare gangen
de lachwekkende parodie op rijm
heet verlangen naar verlangen
Zelfs in dit licht zien ze je niet
zo ontastbaar onzichtbaar
ruis je als de wind door het riet
voor mij heel echt... zonneklaar
Jij maakt geen hoofden dol
alleen dat van mij
mijn hart klinkt niet zo hol
met jou…
die blauwe pijn
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.000 die blauwe pijn
haar ogen vol met tranen
haar zielsverlangen was
het samenzijn met jou
kon jij wat doen
aan al haar domme wanen
zij droomde van
beschutting tegen kou
daar waar zij ging
moest jij haar laten gaan
jij peilde naar jezelf
de diepte van haar pijn
wist alles van
haar kille eenzaam zijn
zij troost zichzelf
omdat jij warmen…
Bestaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.040 dagen zo donker, nachten zo lang
maken soms een beetje bang
`n eenzaam gevoel, een droevige gedachte
geen enkele troost die men kan verwachten
geen naaste vriend of goede maat
`n innerlijk gevoel van alleen maar haat
keer om die haat in liefde en begrip
maak van je bestaan een heerlijk bezit…
ogen
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.575 In je ogen zie ik de toekomst
In jouw ogen droom ik weg
Geef mij nog een blik
Het vult de leegte in mijn bezit
Ogen die mij verlammen
Ik ben getroffen door een zwoel gevoel
Ogen vol van leven
Ik ben herboren als ik je zie
Ogen vol levenslicht
Sprankelend in de zon
Kijk mij aan
Je licht verwarmt mijn ziel
en mijn eenzaam hart…
Als een bloem...
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.154 We hebben gedeeld
Jarenlang
Lief en leed
Vriendschap
Als een bloem
Teder opbloeiend
Groeiend in warmte
Stralend in de zon
Als een bloem
Heen en weer geschud
Zwiepend in de storm
Druipend in de regen
Als een bloem
droevig geknakt
Stervend in de kou
Eenzaam in de sneeuw
Vriendschap
Heb ik het genoemd
Het was gedoemd te sterven…
Teruggeroepen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
973 hersens kraken in
machteloos gevecht
beslissingen dringen op
en verdwijnen
met een zucht
het hoofd stroomt vol
gedachten zweven eenzaam
verloren
zonder lichaam
negerend het gevoel
dat klopt van ongeduld
het hart roept
luister
en
in de stilte die valt
glijd een traan begrijpend
waar een serene rust
tot leven…
Toverslag
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.181 Want val je niet dan
zul je verder
gaan
als de schim
die een schaduw
wil zijn
zonder
de eenzaamheid
die zijn naam
steeds
harder
fluistert.…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Dertig seconden voor je hart stilviel
gedicht
3.2 met 119 stemmen
46.855 Als je me voelt, ben ik ijs
Tegen het ijs van je eenzaamheid.
---------------------------------------------
uit: 'Ten Westen van Eden', 1998.…
Ik had jou zo nodig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.320 Toen ik jou zo nodig had
kon je er niet voor me zijn
wachtend op jouw schouder
zat ik alleen met de diepe pijn
Waarom liet je mij toen alleen
juist op dat moeilijke moment
smachtend naar jouw aandacht
mijn hart zwaar uit haar isolement
Met hoop bleef ik op je wachten
ik had behoefte aan jouw hulp
je liet mij over aan mijn eenzame lot…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -
en de morgenzinnen
zweren: zolang 't leven schijnt,
't hoogste te beginnen.…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…