7542 resultaten.
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van vlinders en bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie…
Achter je laten?
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.118 Maar nu wil ik sterker staan dan jij
En rekenen op wie wel houdt van mij
Ik zit vol hoop en vertrouwen
Ik wil een mooi en nieuw leven opbouwen.
Hoe moeilijk het ook is.
Ik heb vertrouwen en kan er op aan
Dat ik binnenkort weer gelukkig in het leven zal staan.…
Mijn kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.823 Ooit hoop ik
dat ik je weer
in mijn armen mag sluiten.
Je lekker mag knuffelen.
Weer dat ene zinnetje mag horen
Oma spelen?…
De dans
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
652 De dans
De wereld heeft met kunst en kleuren
toch nog iets wat doorgaans mist
Dit leven zoekt met haar bestemming
naar de hand die leven schetst
Deze aarde circuleert
en doet of toeval schijn vertoont
Doch ergens hier bekent een ziel
dat hij bestaande hoop erkent
Enigszins het tegendeel
ziet dat het lot diens spel wel speelt…
Goed Heilig man...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.246 Menig kinderharten slaan snel,
je brengt lievelingsspeelgoed
en hopen smaakvolle lekkernij,
weet alles van ons,.. wonderwel.
Ooit wordt het mij wel compleet,
jij die kinderen in de watten legt,
nog steeds na vele honderden jaren,
waarom jij 'goed heilig man' heet.
(sommige illusie's zijn gewoon mooi, om erin te blijven geloven..)…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Daarna werd het weer een moeras;
besteeg het kwaad weer zijn troon
Waar de hoop even had gegloord
stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe…
Verleiding
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
516 Mens, ik ben goed geluimd
Mijn lust tot zingen heeft vandaag de overhand
Ik zing van heldhaftige grote daden
Maar ook van kleine victories
Ik zing van verlangen en hoop
Ik verleid u, zoals de Lorelei
Zij hoog op de rots daar in de bocht,
Ik naast u, in u, met u…
Een betovering die moeilijk te breken is,
Een les geleerd van de Sirenen…
Een kerstrondeel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.163 Dit Kind geboren in de nacht
heeft ons weer hoop en vreugd gebracht;
het heeft Gods liefde toegezegd
en werd in ’t kribje neergelegd.
Het werd in ’t kribje neergelegd
en werd voor ons van Heer tot knecht.
God die ons zozeer heeft bemind,
Hij kwam tot ons in dit klein Kind.…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 rond de balie heerst onzekerheid
de nummers kloppen, maar de tijd
holt achteruit
op het scherm verschijnt er iets
dat correspondeert, getallen met een letter
en een grote A erbij: de rij krimpt in
tot boze blikken aan een oud begin
nog even dan
voor het raam verschijnt een blauwe vlek
het lijkt op hoop en op een uur dat eerder nog
als…
ALLEEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 Als de rouw zo vaak heeft aangeklopt
is 't moeilijk de deur gesloten te houden
soms staat mijn deur gewoon op een kier
in de hoop dat de rouw voorbij gaat of
zonder kloppen even zijn werk doet
Want verdriet, pijn, angst, verslagenheid
ze doen bij leven en bij dood hun werk
en soms zo vaak, maar ook dat went
zoals het hele leven wennen…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Over kale vlakten heb ik gelopen
door dichtbegroeide wouden ben ik gegaan
op veel stille plekken ben ik blijven staan
steeds bleef ik op een nadering van je hopen.
Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle plekken stond ik soms even.…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Ongeneeslijk verlangt zij
naar die ene kus -hun verbond-
heimelijk
En hij
-die het masker draagt-
veinst woorden van trouw
uit noodzaak, uit plicht
omdat zij nu eenmaal zijn vrouw is
Maar nooit
zag hij de tekens in haar ogen
Ze kijken zo ver weg
tot hun sporen zijn gewist
in een verloren droom
in een huwelijk zonder hoop…
Pasen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 alles in mij
dieper dan mijn sterven zelf was het doodse zijn
hoger dan mijn leven hier was onbereikbaar
de hemel die glinsterend
cirkelt
ik weet niet wat ik zeggen moet
mijn diepste verlangen veroorzaakt
angstige pijn en botst
rondom
hoop die doet leven in licht en warmte
een eeuwig kruisnest is wat ik zie
mijn einde en begin…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 warm te zwoel
de mensen, vrij van werk
het park het rotgevoel
ze liggen veel te lekker
de valse gloed van rust
de wijn de kaas de crackers
genieten is een must
zijn lach is te voorzichtig
zijn flirt te weinig flair
haar blos is zo doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben ineens jaloers
de trek de druk het hopen…
Verwarring allerwegen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
492 er komen steeds weer rottige herinneringen
van de plank getrokken welke als maaltijd in
de vorm van vette soep uit een flauwe pan
worden omgeroerd voordat de vlam eronder
flink is aangewakkerd zodat het aanbrandt
is het onverwerkt koken waar de chef-koks
geen raad mee weten en er dan maar extra
zout over strooien in de hoop dat de smaak
wordt…
Gevoel van leegte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.466 Een begraafplaats
Stil in Crooswijk
Hoge bomen op een rij
Een grindpad, serene rust
Het is mooi
Maar maakt niet blij
Je rust hier nu al menig jaar
Jouw werk is reeds gedaan
En hoewel ik vaak verzaak
Kom ik vandaag weer bij je staan
Ik mis je papa
Ik mis je meer
In iedere zin van het woord
Ik mis je als ik eenzaam ben
En hoop dat je me…
Bouwen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.076 Dat moet je hele leven lang
aan je toekomst, je geluk
Hoe je ook je best doet
heel vaak gaat 't stuk
Daarin speelt vooral vertrouwen
een hele grote rol
Zonder dat houden we het
meestal niet lang vol
Praten, hopen tegen beter weten in
kom je er al snel achter
Het heeft allemaal geen zin
dus het nu maar opgegeven
Hopend op een beter…
de bidsprinkhaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Maar deze hoop, die leek te groot,
want iedereen zei: ,God is dood',
Toch is hij altijd blijven bidden
bij goddelozen in het midden.
Dit maakte hem toch geest`lijk sterk,
al had hij maling aan de kerk.
En wat ik hieruit toch wel leer,
hij had verbinding met de Heer.
1 Tess.5:17…
feest in de stad
gedicht
2.7 met 7 stemmen
14.405 het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hens
in het bruiloftsorkest…
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 over het water
maar als je er vaart zou je moeten weten
wat te doen, weten we echter niet
dus is het geen mist
het is onzekerheid en niet weten
wat er op je afkomt terwijl je alles ziet
zo dom is het eigenlijk terwijl
de schepen doorstomen maar de bouw
blijkbaar stilligt, nou ja, min 3 procent
dat is alles, zou je haast hopen…
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en voelen zich al snel weer net zo
Zwartgeblakerd als de hitteschilden van
Hun Sojoez
Hun schoenen vullen zich langzaam
Met lood, ze krijgen eksterogen, hun
Pennen willen brandstof en zien uit
Naar lancering en platform
Weg van het aardse, hopen…
Als de dag van gister
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 was het maar dat zwarte inkt
in een grijze tint op zou klaren
als ik op mijn kussen
de ogen open
zoek ik als van zelve
naar de verdreven echo
weet inmiddels dat ik
even na het waken
de laatste bladzijde herinner
om daarna gewichtloos
met ademen de zon moet raken
soms slaap ik door
en verdampt de herinnering
of is hoop…
Gezaaid en geoogst?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.248 Mensen zaaien en oogsten
psalmen in een waterval,
zalmen springen drachtig
naar een onvoltooid verleden,
de ruimte herbergt een cycloop,
als eenling in z'n soort, spiegelt
zich niet aan achterdocht, weg
verwijzing in nieuwe hoop.…
Zeker weten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Nee, heel zeker weten we het allemaal niet
Toch mogen we geloven dat God bestaat
En heel de schepping daar mee is gebaat
Eens hopen we te zien wat het oog nu niet ziet.…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Als klokken zwijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
748 heerschappij
van economische dwingelandij
wordt stille tijd ons ontzegd
en het meetbare opgelegd
We laten ons sturen en jagen
ook al willen we onthaasten, of vertragen
We vragen om geluk met minder, waar
dwingende uniformiteit dat verhindert
Wanneer we weten wat we werkelijk willen
verlangen dat klokken zwijgen en de tijd zal stillen
is de hoop…
MOEDERDAG 2013·
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.361 Moeder, ik hoop, dat je me hoort
ik mis je nu al heel veel jaren
en heb naar de blauwe lucht staan staren
ergens daar, daar moet je zijn, heel ongestoord
hoe kwam het toch dat ik jong niet nadacht
dat jij je taak zo goed volbracht
er altijd zijn en mee te leven
het was voor jou, alleen maar geven
ik heb je vaak niet goed begrepen of wilde…
Een engel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
575 Na veel liefdes, stil verdriet
hoop en wanhoop, geluk en ongeluk,
begrip en waanzin is de zin
van mijn menselijk en sterfelijk bestaan:
een engel tussen mensen.
Het valt niet mee
om te fladderen en vliegen
met hulp en redding,
liefde, warmte en bijstand
te staan tussen menselijke wensen,
verlangens en onvermogen.…
Zo graag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 Ik kan
het enkel hopen en verlangen. Misschien dat
toch de woorden komen en vertolken wat diep
vanbinnen leeft maar eerst als zaad moet sterven?
Heel langzaam komt de herfst, ik zie al bladeren
de paden sieren en door wind gaan dansen.…
SONNET 46
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente lente
zie hier gespreide ziel bedding verwacht
u alreeds met latente talenten
welke nog meer weet te geven dan kracht
laat ons genieten van het fervente
hoop…