Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Eline, stralend vanaf haar wolk

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.859
Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster.. Zodat je altijd over jullie mam, pap en jullie Manon kan waken, vanaf je wolk zo ver.." --------------------------------------------------------- Eric, Amiek, Manon, opa's en oma's, ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met dit grote verlies.…
Esther12 oktober 2008Lees meer >

Hoezo herfst?

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
Gewoonlijk voel ik kou en zie de mist in deze kille maand november, maar in dit verre land (de Filippijnen) is het zo heet, zo brandend-heet dat ik niet slapen kan, geen rust ken, geen verpozen...…
Adeleyd6 november 2008Lees meer >

Een buffer van liefde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Mag ik je troosten fluistert de wind ze antwoordt niet ligt in bed met haar hoofd verscholen onder het kussen wat plukjes haar springen er krullend onder uit de wind weet wel haar met rust laten is nu het beste tot de hoofdpijn verdwenen is wacht geduldig tot er beweging in komt in het bed zodra dat gebeuren gaat zal die haar als…
windwhisper25 november 2008Lees meer >

Vreemde ogen dwingen?

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Ze luisteren niet geen van allen ze draaien de duimschroeven aan maar ’s avonds als ze naar bed gaan en eindelijk slapen, Dan keert de rust weer en voordat de ouders zelf gaan slapen, kijken ze nog één keer of de kleine goed ligt want dan zijn ze zo lief.…
an terlouw29 november 2008Lees meer >

Kerstfeest met de wolven

hartenkreet
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.471
glorie grote kracht Het mysterie gelokt door zijn roep niet langer alleen maar deel van de groep Kerstfeest op de toendra zuiver als kristal ver van de commercie dicht bij het heelal Onder de sterren samen soezen en jagen kerst met de wolven geeft antwoord op vele vragen Het kraken van de sneeuw de stilte en de rust…
Shalimar11 december 2008Lees meer >

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Geboren uit wind en water Platen zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt…
yokoda21 april 2006Lees meer >

Verlicht

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
een traan verlicht je bleke aangezicht voor jij je ogen eeuwig sluit ik kuste je mond en hield je hand nu uitgebrand jij rust weervond de dood is wreed maar wat hij deed deed mij berusten na al jouw leed je laatste feest dat is geweest in onze kring vertedering je schoon gelaat licht op met vlam de geest verlaat zoals hij…

MORGEN WERKEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.070
over de weg over de wolga die mijn weg naar huis geworden is schots en scheef de tegels van de zee de wind die zit verdraaid die zit verdraaid niet mee er liep inkt er lopen woorden uit mijn pen die mijn stro mijn laatste halm geworden is het droogt niet op en vloeit naar alle dingen uit ook nog muziek door heel mijn bed dat mijn rust…

pluk de zon

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
ziet de mensen onbezonnen blakeren langs de paden op stranden bij de zee stil soms kort van stof hunne spinsels ontsponnen spanning vloeide uit aderen leven gaat nu op de pof blikken koel in tassen mee werk blijft onbegonnen gedoofd zijn alle lusten in dommel wel te rusten wat water op de akkers ach boeren arme stakkers lamlendig in het…

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

De tijd is dood.

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.918
De `tijd`maakt met haar geen ruzie meer geweld is in de ruimste zin van het woord een aanslag die op haar voetstappen rust en niet meer voortsnelt zoals het hoort schuifelend over de lange trage gangen vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde in een kringetje loopt ze vergetelheid weg waar niemand haar tegen kon behoeden herkenbare gezichten…

Ga maar slapen

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.970
ga maar slapen doe je ogen even dicht laat de wereld zachtjes rusten zet je zorgen uit het zicht proef de vrijheid van niet wezen als je in je dromen zakt om een andere kant te lezen waar de zon je ziel weer pakt waar de wind je mee laat rijden op de vleugels van je geest ver verwijderd van het lijden zo ver van al wat is geweest…
John Kroos31 augustus 2006Lees meer >

Kennemerpark

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Een meisje gooit steentjes het water in De ochtendlucht lacht de middag door In de schaduw van bomen staan stappen De postbode is de schaduw voor Het meisje gooit water de steentjes in Een diepe zucht, de zon is in rust De schaduw wordt één groot laken dat de hele straat in een slaap kust Later, als de post z'n cijfers heeft gevonden,…
Sander Kunst14 september 2006Lees meer >

kennisman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
braadpan het suddert en het siddert al naargelang de graad van hitte bij zijn altoos durende strijd gooit hij slechts dan de handdoek als hij elke tegenstander verstandig de groene oren heeft afgedroogd met een raak citaat of wat parate kennis uit zijn lang versleten boeken gepuurd en als de nacht zijn werk verstoort legt hij zich node te rusten…

zwart-wit

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Door oude films van vroeger Bevangt mij steeds weer de gedachte Dat men vroeger zwart-wit dronk Zwart-wit zong en lachte Zwart-wit rende over zwart-wit gras Grijsjes vree en kuste Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde Dat men witjes rustte Dan wekt iets weer kleur tot leven Zoals een wilde hondenblaf dat kan Je gedachte lijkt opeens zo…
Johannes Steur25 september 2006Lees meer >

De mens als boek

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 650
In ons zit een lijvig boek over wat we hebben ervaren het zijn herinneringen die vertellen wie we zijn wij zijn onze herinneringen Soms hebben we moeite met omslaan van bladzijden doet het verleden pijn willen ‘n blad verwijderen maar het is gearchiveerd onbereikbaar diep in ‘t brein In moment van weerloze rust welt het verleden…

Liefdes bouquet

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 698
op de lange zeedijk dicht ik mijn liefde voor jou ademt mijn adem de klaarte eerlijk open zonder woorden blozend, zoenend strelend voel ik jouw passie het zilte nat ligt sensueel als liefdesnectar zoet op mijn lippen vingertoppen herkennen het warme weten maakt de heuvels ongestoord vrij ik rust in jouw boezem zacht sluimerend…

Waterloper

gedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.778
bij een bocht vind ik rust op een rots. langs mijn linkerbeen snijdt wat voorbijglijdt en zich verder in de verte kronkelt geen wier zal hier vertellen wat de bocht verbergt: (verdrinkingsdood? roeiboot? een vrouw als een dam?) wenkbrauwen wegen op mijn oogleden. rood is de rivier achter mij. bron blijkt monding.…

toen en nu

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Het smalle pad langs de rivier water , eenvoud, rust Jij en ik hand in hand klamme handen… samen genieten van de zon zachte knuffels onder het waakzame oog van de blauwe brug het begin van een mooi verhaal Dat was toen...…
Indy28 december 2008Lees meer >

Zij die ik noem mijn Berk

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 863
al grijzer wordende Berk nazomert in het frêle licht waar de kruin tot ver over de kim de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf werd tijdloosheid enkel bevrucht door de dragende kracht van haar bast ik omarm het kurkachtige trots en spreek mijn leven in haar jaarringen en ach, haar stem die ik slechts denk te horen geeft mij de rust…
elze23 augustus 2009Lees meer >

Ik neem je glimlach mee

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 906
de stilte ruist legt gedachten uit in rust die spreken overbodig maakt je bent geen bijgeluid iets op de achtergrond ik voel je huid de zachte lippen op mijn mond proef de kilte van het afscheid in je zoenen je schenkt me warmte maar de leegte kun je niet verbloemen ik neem je glimlach mee de dwarsstand van je ogen de uren zijn…
wil melker27 september 2009Lees meer >

Nieuwe goden?

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
morgen zichzelf en de kim bestijgt om ’s avonds in een onverlaat uur het heilig vuur vermorst, geregen in het duister en het licht tot heilzame korst van natte zoden, een nachtelijk deksel van een nog te ontdekken loden kist, gevuld met oude engelen die niet door de zegen zijn gekust, zijn er tekens nieuwe goden waar de hemel op rust…
pama6 oktober 2009Lees meer >

Slaaf

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 838
Nu en dan, als 't effe kan wil hij graag eens even rusten. Hier of daar, eender waar en ontsnappen aan haar lusten. Af en toe, is hij 't moe om altijd maar ja te knikken. Vroeg of laat, wordt hij kwaad en zal hij 't niet langer slikken. Links of rechts, averechts want het kan niet lang meer duren.…

Vellenbos

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
In between lines en tot ver achter het vellenbos rust de pen in donker mos. De rollerball door korrelzand en mestafval verstopt. Grijs-witte lucht die, in beeld van wolken, langs de kale bomen trekt en tot schrijven brengt. Ranja met ijs of cola met een harde twist, als ambtenaartje wordt gedist; al lavend zich weer opgefrist.…

De avond valt, de stilte keert...

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.032
De avond valt, de ziel is weer tot rust gekomen.…
Adeleyd10 januari 2010Lees meer >

Einde

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust Het aardse gedoe was echt geen lieve lust. Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
sweetje10 maart 2010Lees meer >

In jouw lentehand

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.213
dan iets meegeven uit je eigen bewogen leven vertel mij van jouw eigen vragen de antwoorden die jij ook zoekt die nergens beschreven staan over de opwellende traan het gevoel van verloren dwalend langs de stilte als een voorjaarsvlinder vliegend in het rond over een nog kale akker te vroeg al wakker als mijn koude voetstap rust…

Als Dante's prayer

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 658
het water schaatst niet meer op een zacht zuiderwindje gelijk de dans als een koorddanser die zichzelf maar moed inspreekt in de blauwe lucht ik weet niet waar ogen rusten liggen vingers verzonken op een bladzijde melktobbe gedachten doen verdwalen voordat ik er erg in had maar adem herstelt (verkwikt) als Dante's prayer nog zonder…

DOODGESCHOPT (redeloos geweld)

hartenkreet
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.327
liefde drank, drugs en geweld hadden het oordeel al geveld haar bestaan was hakkelend door het leven gaan hier een greep en daar een duw proberen te overleven collecte ging aan haar voorbij niet opgenomen in het systeem stierf zij reeds voor de dood het leven werd haar pas ontnomen door een schop in dolle drift nu kreeg zij genade, rust…

Doodlot

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Ach realiteit breng me nu terug met open ogen in verre dromen toen de dreigende zwarte vogel die onontkoombaar als het noodlot almaar dichterbij te komen lijkt nog een klein zangvogeltje was het pijnlijke schorre krassen nog een vrolijk kinderlied het zwaard van Damocles nog rustte in de schede de dood nog onbekend ver weg in plaats van…
gerardo9 augustus 2010Lees meer >