9250 resultaten.
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster.. Zodat je altijd over jullie mam, pap en jullie Manon kan waken, vanaf je wolk zo ver.."
---------------------------------------------------------
Eric, Amiek, Manon, opa's en oma's, ik wil jullie heel veel sterkte toewensen met dit grote verlies.…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Gewoonlijk voel ik kou en zie de mist
in deze kille maand november,
maar in dit verre land (de Filippijnen)
is het zo heet, zo brandend-heet
dat ik niet slapen kan, geen rust ken, geen verpozen...…
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 Mag ik je troosten
fluistert de wind
ze antwoordt niet
ligt in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als…
Vreemde ogen dwingen?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.352 Ze luisteren niet geen van allen
ze draaien de duimschroeven aan
maar ’s avonds als ze naar bed gaan
en eindelijk slapen,
Dan keert de rust weer en voordat
de ouders zelf gaan slapen, kijken ze
nog één keer of de kleine goed ligt
want dan zijn ze zo lief.…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord op vele vragen
Het kraken van de sneeuw
de stilte en de rust…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
651 een traan verlicht
je bleke aangezicht
voor jij je ogen
eeuwig sluit
ik kuste je mond
en hield je hand
nu uitgebrand
jij rust weervond
de dood is wreed
maar wat hij deed
deed mij berusten
na al jouw leed
je laatste feest
dat is geweest
in onze kring
vertedering
je schoon gelaat
licht op met vlam
de geest verlaat
zoals hij…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 over de weg
over de wolga
die mijn weg
naar huis geworden is
schots en scheef de tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn bed
dat mijn rust…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 ofschoon je glans
in alle dorheid is vergaan
klim ik je heuvel op
tussen uitgeteerde mozaïeken
rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom…
De tijd is dood.
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.918 De `tijd`maakt met haar geen ruzie meer
geweld is in de ruimste zin van het woord
een aanslag die op haar voetstappen rust
en niet meer voortsnelt zoals het hoort
schuifelend over de lange trage gangen
vergeet ze waarnaar ze in rondjes spoedde
in een kringetje loopt ze vergetelheid weg
waar niemand haar tegen kon behoeden
herkenbare gezichten…
Ga maar slapen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.970 ga maar slapen
doe je ogen even dicht
laat de wereld zachtjes rusten
zet je zorgen uit het zicht
proef de vrijheid van niet wezen
als je in je dromen zakt
om een andere kant te lezen
waar de zon je ziel weer pakt
waar de wind je mee laat rijden
op de vleugels van je geest
ver verwijderd van het lijden
zo ver
van al wat is geweest…
Kennemerpark
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
819 Een meisje gooit steentjes het water in
De ochtendlucht lacht de middag door
In de schaduw van bomen staan stappen
De postbode is de schaduw voor
Het meisje gooit water de steentjes in
Een diepe zucht, de zon is in rust
De schaduw wordt één groot laken
dat de hele straat in een slaap kust
Later, als de post z'n cijfers heeft gevonden,…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 braadpan
het suddert en het siddert
al naargelang de graad van hitte
bij zijn altoos durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als de nacht zijn werk verstoort
legt hij zich node te rusten…
zwart-wit
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.393 Door oude films van vroeger
Bevangt mij steeds weer de gedachte
Dat men vroeger zwart-wit dronk
Zwart-wit zong en lachte
Zwart-wit rende over zwart-wit gras
Grijsjes vree en kuste
Zwart-wit ploegde, zwart-wit zwoegde
Dat men witjes rustte
Dan wekt iets weer kleur tot leven
Zoals een wilde hondenblaf dat kan
Je gedachte lijkt opeens zo…
De mens als boek
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
650 In ons zit een lijvig boek
over wat we hebben ervaren
het zijn herinneringen
die vertellen wie we zijn
wij zijn onze herinneringen
Soms hebben we moeite
met omslaan van bladzijden
doet het verleden pijn
willen ‘n blad verwijderen
maar het is gearchiveerd
onbereikbaar diep in ‘t brein
In moment van weerloze rust
welt het verleden…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
Waterloper
gedicht
2.9 met 18 stemmen
8.778 bij een bocht vind ik rust op een rots.
langs mijn linkerbeen snijdt wat voorbijglijdt
en zich verder in de verte kronkelt
geen wier zal hier vertellen wat de bocht
verbergt: (verdrinkingsdood? roeiboot? een vrouw
als een dam?)
wenkbrauwen wegen op mijn oogleden.
rood is de rivier achter mij.
bron blijkt monding.…
toen en nu
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.102 Het smalle pad langs de rivier
water , eenvoud, rust
Jij en ik
hand in hand
klamme handen…
samen genieten van
de zon
zachte knuffels
onder het waakzame oog
van de blauwe brug
het begin van een mooi verhaal
Dat was toen...…
Zij die ik noem mijn Berk
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 al grijzer wordende Berk
nazomert in het frêle licht
waar de kruin tot ver over de kim
de wereld overziet en in de dagen dat ze stierf
werd tijdloosheid enkel bevrucht
door de dragende kracht van haar bast
ik omarm het kurkachtige trots
en spreek mijn leven in haar jaarringen
en ach, haar stem die ik slechts denk te horen
geeft mij de rust…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist, gevuld met
oude engelen die niet door de zegen
zijn gekust, zijn er tekens nieuwe
goden waar de hemel op rust…
Slaaf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
838 Nu en dan, als 't effe kan
wil hij graag eens even rusten.
Hier of daar, eender waar
en ontsnappen aan haar lusten.
Af en toe, is hij 't moe
om altijd maar ja te knikken.
Vroeg of laat, wordt hij kwaad
en zal hij 't niet langer slikken.
Links of rechts, averechts
want het kan niet lang meer duren.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 In between lines
en tot ver achter het vellenbos
rust de pen in donker mos.
De rollerball door korrelzand
en mestafval verstopt.
Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de ziel is weer tot rust gekomen.…
Einde
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.407 Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust
Het aardse gedoe was echt geen lieve lust.
Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe
Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
In jouw lentehand
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.213 dan iets meegeven
uit je eigen bewogen leven
vertel mij
van jouw eigen vragen
de antwoorden die jij ook zoekt
die nergens beschreven staan
over de opwellende traan
het gevoel van verloren
dwalend langs de stilte
als een voorjaarsvlinder
vliegend in het rond
over een nog kale akker
te vroeg al wakker
als mijn koude voetstap rust…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
DOODGESCHOPT (redeloos geweld)
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
1.327 liefde
drank, drugs en geweld
hadden het oordeel al geveld
haar bestaan was hakkelend
door het leven gaan
hier een greep en daar een duw
proberen te overleven
collecte ging aan haar voorbij
niet opgenomen in het systeem
stierf zij reeds voor de dood
het leven werd haar pas ontnomen
door een schop in dolle drift
nu kreeg zij genade, rust…
Doodlot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
694 Ach realiteit breng me nu terug
met open ogen in verre dromen
toen de dreigende zwarte vogel
die onontkoombaar als het noodlot
almaar dichterbij te komen lijkt
nog een klein zangvogeltje was
het pijnlijke schorre krassen
nog een vrolijk kinderlied
het zwaard van Damocles
nog rustte in de schede
de dood nog onbekend ver weg
in plaats van…