9376 resultaten.
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 De deur gaat open,
vrouw komt binnen
en ziet mij niet
Ze kijkt langs mij heen
alsof ik een staande lamp ben
die niet brandt.
Ze brengt duisternis mee
op klaarlichte dag.
Haar dampkap is stuk
Zegt ze niet tegen mij.
Misschien kan ik verdwijnen
in rook?
Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Dan – tussen ademhaal en ademhaal –
of twee onzichtbren een vertrek verlaten,
ging de deur tweemaal even open-dicht.…
Zomaar wat woorden
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.333 Zomaar wat woorden bij een open vuur.
Ze haken niet naar eeuwigheid noch malen
Ze om iets hoogs en schimmigs als cultuur.
Men doodt de tijd met oeroude verhalen.
Niet kunst schept vorm, de vormen scheppen kunst.
Men luistert hoffelijk hoe zich uit wind,
Gebaar en ritme -woorden zijn een gunst-
Opnieuw het al zo vaak gehoorde ontspint.…
Wat is er mooier dan puur geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Houd de deur open naar
die ruimte in je hart dat immer vraagt en immer
knaagt; en pas beantwoord zal worden op die
morgen dat de klap van die deur je niet meer belaagt.…
Wolf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Ik ben een eenzame wolf, die over
de ruwe steppen rent en die 's nachts
met één oog open slaapt. Ik ben niet
bang voor één of andere sjamaan, die
mij nu in schaapskleren denkt te kunnen
benaderen en de strot door te bijten.…
geen fluit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 zit ik daar lekker te plassen
verschijnt er opeens een agent
die zegt: ga jij maar verkassen
je bent geen vrouw maar wel een vent
ik zeg: dat lijkt misschien wel zo
maar toch is het niet waar
want mijn voornaam is Marjo
en ik heb toch ook lang haar?…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Tussen de lagen laat ze vlakten open.
Haar kader is haar kroost: de randen
en de bressen. Ze leeft in lichte vegen,
toetst stippen bij elkaar. Hoeken van
mensen. Met zachte hand een vaste lijn.
Maar berg haar niet in een museum.
Laat haar lelie op het water zijn, klaproos
op het veld. Roos met doornen, duizend-
schoon.…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Even spatte de zon open
in de intensiviteit van het verlangen
het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk…
Karper
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
518 Opeens schoot hij weg en even verderop zag
ik jonge vissers naar vissen hunkeren, maar
ik zweeg bewust en vol genoegen over mijn
stille vriend, de karper.…
Keizersgracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
523 Oek de Jong had zijn voordeur wijd open staan
en ik keek lange tijd naar zijn marmeren gang.
Het was zomerhitte en hij wilde natuurlijk de
boel flink later doorluchten, ook met het oog
op zijn nieuwste roman, die anders maar stikte.…
Machteloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Geen kerk
Maar wel geloven
In iets
De deur van de kerk
Staat voor iedereen open
Voor een ieder die
mag bidden en hopen
Op een liefdevoller bestaan
Of is het geloof een waan
Het brengt verschil
En terreur en strijd
Het kan de mens
tegenover elkaar
Doen staan
Daar waar de wereld en de mens zijn onschuld verliest
En haat en geweld…
Fataal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Er is een geest
Die deuren sluit
Hij is onzichtbaar
Opeens zegt hij het is uit
Ik heb een sleutel die iedere deur kan sluiten
Ieder huis kent
Van binnen en van buiten
Verweven met ieders verhaal
is een ontmoeting
Met deze geest
voor ieder fataal
Het kan aardse deuren sluiten
In een lichtval
ongekend
De mens
Treedt door de deuren
Van…
LISBOA
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.208 En overal zijn nog de puinen
Van de aardbeving openbaar.
Waarom zou men bergen en ruimen?
Onder de aarde dreigt steeds het gevaar.
Paleizen zijn scheef afgesneden,
Van andre ontbreekt een brok muur.
Lisboa bestaat in ’t verleden,
Maar ’t kent geen rust, enkel duur.…
Vergeven.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 't Zit soms diep verborgen
bedekt met haat en pijn
't worstelt elke morgen
met waarheid of met schijn
't Zit vol hoop te wachten
op erkenning en op recht
die het leed verzachten
met de Liefde onderlegd
't Hart kan niet echt stralen
door een wond die open ligt
als 't recht niet valt te halen
blijft vergeving onbelicht
Trots zal…
Borderline
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Vaak ben je lief
Plots, opeens weer depressief.
Er zijn redenen voor,
dat het zo is.
Borderline een persoonlijkheidsstoornis.
Soms gaat het van kwaad tot erger.
Het vertrouwen is beschadigd,
maar gelukkig zijn er ook stabiele perioden.
Donkere wolken zijn er, vaak ook
zonnestralen.
Deze maken het een beetje lichter.…
Bijna autistisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 ik heb ballonnen
op kleur gesorteerd
lampionnen al aangestoken
guirlandes en slingers
feestelijk neergelaten
in open ontvangst
het is jouw party
de verrassing op je gezicht
ziet enkel sprookjesachtig licht
ik ben voorzichtig
met schikken geweest
alles luistert bijna autistisch
nog is er enige
souplesse in ogen en
een wat flexibele…
Met gods zegen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
500 wij hebben
het land verdeeld
een tuin geschapen
waar ieder zijn deel van
de schepping kan maken
met groene vingers
zwarte aarde strelen
knoppen en verwarde
bloemen nog even stelen
in hun openen naar de zon
ik wilde stuifzand
duinen en veel wind
dacht mij een kind
met grote zwarte hond
en zee als vagebond
alleen het helm
is blijven…
het dichten.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
572 opeens kan ik niets meer schrijven,
er zit geen inspiratie in mij,
mijn onzekerheid valt niet te verdrijven,
hiervan word ik echt niet blij.…
Echoot in het water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 ruiten
die buiten door het
eerste prille groen van
bomen raast de takken af
en dan op straat
licht echoot in het water
van de wallekant waar
ook de zon zich
glinsterend laat zien in de
nog wat frisse ochtenddauw
ik weet dat jij je nooit
laat vangen omdat je nergens
lang genoeg blijft hangen
want jij moet verder met
het openen…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 de geboden
van de mensen echt zijn
Dan kan je lichaam wel sterven
maar je ziel is wederzijds
liefde, de liefde
van de Kracht die je bijstaat
in mislukkingen en rampen
Dat is het geloof
het nieuwe geloof voor ongelovigen
dat iedereen uit de droom helpt
verlost van wreedheid en bidden
zonder beginnen
open…
Hondenopvang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
950 merkt ze op zichtbaar gevleid
Helaas dan durf ik het
met hem niet aan te gaan
Onbegrepen en verbaasd
verlaat ze het pand
Merkwaardig toch
ze heeft haar mobiel nu opeens
wel uit gedaan
Hondenopvang luistert nauw…
Die Bloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 ze was echt zo bijzonder als men beweerde
alles werd mij klaarder toen ik dat deed
en toch was het de mystiek
die verdween en langzaam
voor mijn ogen verteerde
soms moet je iets
laten zijn wat het is
en alleen genieten
van haar pracht en praal
aan iedereen is wel wat mis
en niets niets is minder waar
want toen ze voor me lag
zo open…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Ze ziet ons wel maar weet niet wie we zijn
want haar wereld is opeens zo klein.
Soms zie ik iets van herkenning, dan klaart ze even op
maar dat is even....dan is het op.
Daar zit mijn moeder zoals gisteren, zoals elke dag
in die andere wereld waarin ze alles mag....…
Fool on the hill
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 hij brengt de bal aan het rollen
en zet mijn hart in vuur en vlam
mijn ogen gingen open
en de tijd, de tijd stond stil
sprakeloos gaf ik me over
als een 'fool on the hill'
hij is van ver gekomen
en begon in mij te bestaan
hij haalde het mooie in mij naar boven
ik kon hem niet weerstaan
hij droeg mij op handen
en maakte de kachel met…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 de lusten en
de lasten verzadigt mij in
het eenzaam doel, doet
bezweet ontwaken in een
voortdurende gewetenspijn
tevergeefs in dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens
om het daarna te vermorsen,
een opening…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 liefde, verwachtingen,
associaties, misschien
anders in klank, kiemt
dit woord in alle talen
gesproken en verbeeld
zaait angst en twijfel,
waardoor de inhoud
wordt misvormd,
blijft de essentie van
humaniteit gelijk, het
tooit de fraaiste
synergie van mensen,
waarvan de kleur en
toon niet anders is
dan dezelfde hoop
van een open…
Sterft egoïsme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Zo openen zich nieuwe hemels.
Zo ontstaat een nieuwe aarde.
Zo sterft egoïsme.…
Lichte versie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Het is uitzichtloos koud
en stil, hoe sierlijk de wind
ook speelt met de sneeuw
Achter het raam aan de overkant
kijken kinderen snoepend
naar het warrelende ballet
de zilvermeeuwen in het wak
dat ze open houden, witte
dobbermeeuwen in zwart water
en op het ijsgrijs rondom
stappen zwarte vlekken koet
door de witte vlokkenvloed
de…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 me terug
in Zijn armen, vlijt me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was
voor de stelletjes die niet durfden
Wat loop ik hier open…