9828 resultaten.
Vrij zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Het wordt dan nog gekwetst door
emoties en pijn.
Je moet daar ook van bevrijd worden
Maar je hebt nog uw geest
Die nooit vrij zal zijn,
want we lopen te piekeren
Altijd opnieuw,
voor onbenulligheden.
Laat de toekomst vrijheid schenken.
Dat is de droom van velen onder ons,
Maar…vrijheid is onbestaand.…
Bevrijdende juli
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
800 is niet het begin van de zomer
Juli is koud en barbaars
Weg in mij de dromer
Vertrapt door de zwartste laars
van zelfhaat en schuld
Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid
die aan mij onthult
gelukzalige vervullende vrijheid
een vermetele dromer te zijn
die trots op zijn kanjers
opvlammende levensliefde voelt in plaats van zielslopende pijn…
Smachten naar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 gestopt
met roken
voel het in al
mijn knoken op
chaotische dagen
steeds maar
op zoek naar
wat essentieel
lijkt te ontbreken
aan een goed humeur
dacht lang
de koning te zijn
met sigaret tegen
onvervuld verlangen
dat te lang blijft hangen
nu is er alleen
leegte die ik spaar
vul met niet gerookte
dagen die ik vol trots
met pijn…
Het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het doet mij pijn
en veel verdriet.
Natuurlijk zal ik
je nooit vergeten
Mijn lieve
lief.
Foto Hans Vink
www hansvink punt .nl…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 ik voel de pijn
weet dat woestijnwinden
schralend waaien door
het schuren van fijn stof
zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms…
Inspectie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Mijn verpauperde dromen kermen
van de pijn. Het geharrewar en
de huichelarij gaan door, mijn
dichtersziel schreeuwt uit alle
gaten, een gierzwaluw die door
miljoenen gifpijlen wordt belaagd.…
Onvoorstelbaar dankbaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Stel je voor,
dat je gespaard zou zijn gebleven,
voor alle zorgen, alle pijn.
Dat je de last niet hoeft te dragen,
van een dankbaar mens te moeten zijn.
Stellen we ons voor,
dat toeval nooit kans zou krijgen,
om uit te groeien tot bedoeling.…
Om niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 Wie moeite doet, heeft zich een taak gesteld,
neemt waarde waar die daad en aandacht vraagt,
geeft vrij gevolg aan wat het hart vertelt,
gelooft in iets dat het vertrouwen schraagt
in liefde die voorbij de pijnen draagt.…
Vertrapte melati
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Hollands zelfbeeld is gespleten
Vrij van heerszucht; klein maar fijn
Meende het neutraal te zijn
’t Europese Tiengemeten
Eiland van smaragd vergeten
Oliedomme heer Colijn
Moordend en geen centje pijn
Zonder last van een geweten
Echte omgang werd vermeden
Tijdens Oostgangers verleden
‘Roeit uit dat gebroedsel, verneder die klant
Met…
Mijn mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Zo ken ik mijn mensen,
hun hoeden zullen scheef staan,
hun wenkbrauwen zullen fronsen
als ze mij weer pijn gaan doen.
Ook ik zal niet meer werken
op het erf van tante Maggie,
want de knechten dragen knuppels
en de honden hebben tanden
zie ze blikkeren in de late avondzon.…
Jouw ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Ik kijk in je ogen,
en ik voel bijna pijn
zo dicht bij jou te zijn,
wil mij nu ook gedogen
in de wereld in jouw ogen.
Ik kijk in je ogen
en voel een warmte,
een luisterrijke kalmte,
kijk ik blij opgetogen
in de wereld van jouw ogen.…
Corona-lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 Het nieuwe groen lijkt haast gewijd
en vreugdevol worden de dingen,
al is het nu een harde pijn,
verliezen ook nog mensen ‘t leven,
we gaan toch door, het zal ééns zijn
dat alles keert, het duurt nog even -
want er is méér dan ‘enkel mijn’;
de warmste liefde is gebleven.…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 Op vleugels
van ongelijk
stort ik neder,
op vleugels
gezalfd
met olie stijg
ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Zij schreeuwen van pijn,
zij smeken om genade,
zij zien wie God is...…
Hier en daar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Als je niets meer hoort of voelt
zodat wellicht vroeg onbedoeld
je niet meer bent
waar je denkt te zijn
verdwijnt alle aardse pijn
want oh,
wat is het er fijn
met die gedekte tafels
en romige engelen
die met blote borstjes
boven je bengelen
Hé daar is Jezus, Jesses nog aan toe
Hier wil ik wel blijven
Hier word ik niet moe
Die 70 maagden…
De drempel
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
491 zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht
keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan
stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart
zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn
op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan
zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan
zonder beweging
of ander teken van…
muur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 ik heb hem gevonden pa
de muur om tegenaan te lopen
je had gelijk maar vergeef me
het verlangen was te groot
de illusie te realistisch
ik besefte niet waarom je
deed wat je deed
zei wat je zei
nam je pijn niet waar
alleen je woorden
die ik bespotte
want het waren oude frasen
belegen zegswijzen
die me kwetsten
en afstootten
ik ontstak…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij nog zicht op 't gehele gebied,
jij, deinende zee in mijn gezangen.…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?
Of alleen van onszelf, van rijkdom en welvaart?
Knuffelen wij jou?
Of stampen wij alleen.…
Een leven met een lach
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
427 De pijn van de dag met een kwinkslag
te eren. Niet te vergeten dat wij
mensen van de tijdelijkheid zijn.
Een mensenleven verplaatst zich door
zijn tijd. Iedere dag is de vrijheid
van een nieuw beleven.
Het geeft krediet of het staat in
het krijt. Het geluk wordt met een traan
verweven.
Het leven is de weg van ogen.…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
Paradijs van wapens en geweld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Verstoten
door haar buren
omdat ze inwendig gedood is
en niets meer kon voelen
dan pijn en walging
en omdat ook zij niet
meer kunnen geloven wie ze was
thuis, in het paradijs
voor de komst van de mannen
die je wreed gebruiken
tot ze je afdanken
en de bezemsteel, oma's
wandelstok, hun bajonet
of een kogel in je spietsen
De vrouw…
Een soort fantoom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 het lijkt vaag
op iets dat
verdwenen is
maar mogelijk
ook nooit heeft
bestaan een soort
fantoom waarin
wij hebben
geloofd en zijn
meegegaan
met iets dat zich
vaak kneusde
aan de realiteit
zonder sporen
na te laten
behalve een
niet te harden
diepe pijn van
littekens die nooit
zichtbaar waren
er zat leven in
geweven zonder…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen
zodat vrede
meer wordt dan een woord
een groeiende bloem in ons hart
die de pijnen…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
Ode aan de grootste liefde
gedicht
1.0 met 1 stemmen
1.077 Onverwacht tuimelt zij binnen
zij is de aller schoonste uit schijn
bestaan haar vurigste zinnen
een wervelen met vleugels velijn
die zich om mij heen slaan vol
tederheid oeverloos kwijtraken
zijgend in een liefde die zich dol
gelaafd mij terstond wil verzaken
opzadelen met de ergste pijn
denkbaar omdat zij vroeg of laat
de vlucht opnieuw…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in ons hart
een vraag waarop ‘t verstand
geen antwoord weet.…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,
slechts echo’s die allengs verzwakken
en in de muren opgeslorpt,
het huis met diepe pijn vervullen zullen.…
´Een roos in de regen´
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.407 Een symbool van hoop en liefde die de pijn en het verdriet kon doorbreken.
Een roos in de regen die haar kleur en geur behield.
Een teken van kracht en schoonheid die de duisternis weerstond.
Een roos in de regen die haar doornen niet verloor.
Een waarschuwing voor gevaar en leed die de vijand en de haat afschrikte.…