12331 resultaten.
gemis
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.943 hoe het ook zij of
mij zal vergaan
jij blijft het symbool
in mijn bestaan
van liefde
wanhoop
trouw en moed
maar ook
in voor- en tegenspoed
denkend aan jou
leef ik mijn leven
verdriet en pijn
zijnde
samen verweven
ga ik wel mijn gang
hoezeer ik ook naar jou verlang.…
en ik zou je muze zijn
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
742 en ik zou je muze zijn
in de oorsprong van jouw verborgen inspiratie
in al mijn schoonheid stond ik voor je
en jij zou later schrijven
over hoe de gedachten zich keren
over de zijde van ijdelheid
over verlangen en verdriet
en het vuur van je oeroude bloed
de laatste stralen van de avondzon
weerkaatsen in mijn straat van de muze…
eenzaam
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.155 ver weg en toch niet
ik doe mijn ogen dicht
en huiver licht
is het kou of verdriet
je pakt mijn hand
je streelt mijn haar
een lief gebaar
ik voel een band
dan gaan mijn ogen open
zie je weer voor me staan
ik kijk je aan
en zet het op een lopen…
Ongekende nachtrust
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.614 Hele nachten vechten
Hele nachten rennen
Hele nachten in het geweer
Doodmoe word ik wakker
Doodop en versleten
Het wil niet meer
Men zegt: het is verwerking
Men zegt: het is verdriet
Wat het is, het zal me jeuken
Wat het is, vind ik niet spannend
Het moet stoppen
Dit mijn hele leven
Trek ik niet…
Eerste noten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
612 beweeg ik bewogen
wiegend en zingend
op het ritme van roering en pijn
gevoeld de ontspanning
van een berustend refrein
gaat het dansend over
kindertijd
in niets gekleed dan naakte huid
mag ik er zijn
nog onverbruid
ontken toch weer
geen verdriet
vergeet de eerste noten niet…
het geborene
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
750 vertel me
wanneer winterrouw
de bomen laat rusten
zeg me het antwoord
nog voor ik verdwijn
waar schrijft het kind
afwezige gezichten, de namen
van toekomst
in het schorskleed
bewoond
zal ik het weten en komen
tot stilte
het vaarwel van verdriet
onder vouwloze
sneeuw…
niet
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.164 gaat het goed
vraag je
en ik weet even niet
wat ik zeggen moet
verstoord
antwoord ik
natuurlijk, lief
natuurlijk gaat het goed
maar eigenlijk
weet ik niet wat ik
je anders zeggen moet
lief, veel liever vraag je me
naar mijn pijn
en mijn verdriet
alleen dan
weet je het antwoord
niet......…
nooit
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.230 waarom kan ik niet vragen
teruggaan naar
die dagen
de hemel huilt nog steeds
de tranen weg
maar het is op
dat verdriet dat je verkocht
om wat schade aan te brengen
als een engel die wil zeggen
het is nog niet vergeten
het is nog niet versleten
die avond dat alles viel
zoals ik al eerder schreef
het is gebeurd
ik treur
opnieuw…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
Treurend rond de wilg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
647 zo af en toe
ben ik solidair
met de wilg in ’t vijverpark
dan treur ik wat
om dit en dat
kan enkel dan verlangen
om met
en rond haar takken
het hoofd te laten hangen
zoek me dan een stekje
een verstopplekje
tussen het blaadjesgordijn
daar, waar
ik in mezelf verloren
gewoon verdrietig mag zijn…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen.…
Als het kon.
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.336 Als het kon zou ik de zorgen
voor altijd laten verdwijnen
kan ze alleen met je delen
het verdriet helpen dragen.
Als het kon zou ik de regenboog
gaan zoeken en bij je brengen
met zijn warme kleuren zal
hij je liefdevol gaan omarmen.…
Ondersteboven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 sinds ik jou zag
op die zomerdag
ben ik flink ondersteboven
ja ik ben van slag
maar 't is geen beklag
ik zou wel willen verloven
maar wat een verdriet
jij hebt al een griet
en haar wil je blijven loven
dus eindigt mijn lied
zoals je wel ziet
ben ik flink ondersteboven…
echo van woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 In het labyrint van m'n geest
schilder ik de woorden
die er altijd zijn geweest
In de stilte van de nacht
komen ze weer voorbij
en maken mij verdrietig
maar ook blij
ik raak ze maar niet kwijt
want ik heb ze zelf bedacht
in de echo van de tijd
dezelfde woorden
omringen mij
in de nacht
waarin ik
slapeloos verglijd…
god had moeten weten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.503 god had moeten weten,
dat ik kapot zou gaan aan verdriet,
dat jij, het mooiste wat hij mij gestuurd had,
mij veel te snel verliet
god had moeten weten,
dat je voor mij alles was,
dat je zo veel op mij leek,
maar dat besef ik nu pas....…
Een zweem van
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
518 Zon omhelst de morgen
een zweem van verdriet
laat de nachtvorst achter
verloren bladeren glinsteren
trotseren hun ware schoonheid
er wordt een aria gezongen
elders blaft een hond
uitgestrekte landerijen ontvangen
deze morgen met open armen…
La vie variée
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
1.162 Is pijn, teleurstelling en verdriet
dan alles wat het leven biedt?
Nee, gelukkig niet.
Ook onrust, angst, eenzaamheid,
verveling, doelloosheid en spijt.
Alles op z'n tijd.
Soms bij 'n herinnering wat weemoed.
En later de aanvaarding, bitterzoet:
Het is voorbij, voorgoed.…
Vogeltrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Wat niemand ziet
is het verdriet
van die ene.
Die is niet weg
maar achter 'n heg
verdwenen.
Met zijn gebrek:
hij heeft geen trek.…
Bloesembomen wenen niet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 bloesembomen wenen niet
daar zij walsen op hemelse tonen
bemantelen zij zich in hun schoonheid
nimmer zien wij hun verdriet
bloesembomen wenen niet
wel lachen zij heimelijk met elkaar
ontspringen langzaam hun rokken
kleur bekennen ligt in 't verschiet…
Ogen spreken verstaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
610 in zwaaien
harmoniëren handen en vingers
maar armen stokken in reiken
ogen ontmoeten blijdschap
spreken verstaan
van het immense verdriet
zonder woorden
is zijn ontbreken voelbaar
gemis wordt verzwegen
het grote geheim
dat zich geluidloos openbaart
in samen weten…
Zonnebloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Terwijl de maan schijnt
voelt zij zich verdrietig
en nietig onder het zwart
hemelrijk.
Maar kijk in de morgenstond
als het al weer licht wordt
en de zon opkomt is zij
reeds in de wolken.
En haar vreugde is dan met
geen woorden te vertolken.…
bloed zweet en tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
812 Luisteren naar het levenslied
woorden galmen met verdriet
bloed zweet en tranen
nemen je mee door emotionele banen
ze raken je diep van binnen
met een snik zingen
een kippenvelmoment
dat je in een echte volkszanger herkent
Nederlandstalig
in één woord zalig.…
Studie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
691 Ik weet hoe je een taart moet bakken
lekker zacht en niet te zoet
ik weet hoe je een biefstuk klaar moet maken
half doorbakken, dan is-ie goed
ik weet veel
ik heb dan ook veel gestudeerd
ik ben een belezen mens
en heb ook van het leven veel geleerd
alleen van verdriet
daarvan weet ik het fijne nog niet.…
Besef
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
714 Zo zoek je naar woorden
en dan komen ze op alsof ze altijd al
op die plaats hoorden
dat maakt het leven zo bijzonder
zonder gedonder of gezeur
staan woorden voor je deur
je schrijft door
en nog voordat dat je het beseft
sta je ergens voor
voor blijdschap, verdriet en vrijheid
en wat nog meer
en dat keer, op keer, op keer.…
Hond aan de riem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Als gedachten niet
Langer zuiver zijn,
Als ze worden
Verdrongen door emoties
Die nooit tot hun
Recht gekomen zijn, en
Onverwerkt verdriet alleen
Somberheid ten goede komt
Dan constateer ik dat
Ik zo lang ik leef
Aan mijn eigen leiband
Loop - hond aan de riem
Met te weinig speling…
Niet meer te redden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.366 Verdriet en pijn
Waarom moet dit zo zijn
Is dit je lot
Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot
De diagnose is gesteld
Heel voorzichtig is het verteld
Chemo om iets langer te leven
Maar tenslotte ga je het toch begeven
Vechten tot de laatste traan
En dan moet je het leven laten gaan.…
buiging
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
955 en nu de stenen
een stille stem dragen
vertragen mijn handen
het licht
het leidt me naar iets
wat ik nog niet weet
het verdriet in mijn mond
wordt moeilijker dan
elke waarheid
ook
in het huis
of een open oog
het blijft oneindig lief
te hebben
de stenen spreken
dat wil ik geloven
binnen bereik…
één november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 merg en been gaan door
hoofd en hart
het schrijnen van
de eindeloze tijd drupt
dagelijks
seconden in bekkens vol verdriet
“wat niet is, kan komen”
zeggen ze
in zoet herinneren
beklijft een mensenkind
de zin van het bestaan
daarom
moest het gaan…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
deadline
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De absurde logica
van zinloze wreedheid
en onmacht van verdriet
ontgaat geen mens
die mens is.
Hun leed weegt
duizendvoudig
op mijn schouders.…