Alle inzendingen

In een visioen accentueert de rookpluim een vorm van magie.

Men moet altijd enigszins verdrietig zijn, anders is men verloren, maar men moet wel een beetje verloren zijn - van het reddeloze soort - anders zou men alleen maar gelukkig zijn, toch moet men ook gelukkig zijn, zo maar gelukkig kunnen zijn, in alle staten van geluk, anders zo...

ik dacht in geven voor haar een schitterend mozaïek te weven het felgekleurde glas in speelse lijnen waardoor een vrolijke zon kon schijnen verschillend in formaat maar toch synchroon gelegd als onze liefde die alles zegt heb me gesneden aan tal van scherpe kantjes en de moeilij...

Uw nauwgezetheid is beducht Mij ‘over 't paard te tillen.’ Maar is er iets wat u belet Dat gij mij in de zadel zet? Gesteld - dat gij 't zou willen.

De kleurencodes zijn niet aan te slepen, Dat gaat van pimpelpaars naar donkerrood. Hoe donkerder hoe dichter bij de dood, Begin uw dagen dan maar af te strepen. Onnodig ingewikkeld doen is mode, Wat vroeger IJZEL was krijgt nu een code.

Natuurlijk aanpakken de overtreders de raaddraaiers de aanranders de verkrachters maar vooral doorpakken voor de vrijheid van onze seksualiteitsbeleving van vrouwen, mannen voor de vrijheid van onze kinderen, opvoeding, scholing voor de vrijheid van onze godsdiensten levensfi...

Elke dichter zijn eigen taal Zijn eigen klanken Zijn eigen persoonlijkheid Iedere dichter zijn eigen wereld Zijn eigen kosmos Een gedicht is een korte wandeling het schrijven een waarachtige handeling om te komen tot een kern der dingen en tot de essentie van het leven door te dringen het c...

't Is winter in Noord Nederland het ijzelt op de straat En niemand die er nog voor zijn plezier de weg op gaat De nieuwsberichten spreken van ontregeling en nood En als je op de rem trapt kan je wagen bij het schroot De kinderen in Groningen zijn opgewekt en blij De scholen zijn gesloten daar...

De mist vertekent het zicht in de schaapskooi van de verwachtingen, het priemend licht is in aspiraties opgegaan, uit de sikkel van de maan welt een overtollige traan. daaronder grazen prooidieren van door de wol geverfde taal, gedreven door herders met een eigen symboliek ten ...

2015 wuifde ik uit met een traan, van al het verdriet die werd aangedaan. Terroristische aanslagen, die wij met afschuw op de media zagen. Ik zal proberen niet meer achterom te kijken, dan zie ik toch maar overal lijken. Gehersenspoeld en gedwongen, hun hart in haat gewrongen, jonge mensen...

Een zin, een woord dat optilt uit de traagheid der gedachten- dat glimlach brengt waar enkel mist de ziel bespringt. Een kalme lucht die regen torst en vallen laat ook waar geen droogte is, maar die doet dromen van de lente. Een woord dat niet gezegd, toch klinkt in dromen en verwachte...

Rust zacht Ik vang die woorden en strooi zachtjes andere uit Je bent nu vrij Je energie in beweging los van de aardse last Zonder verdriet en pijn Misschien wel verenigd met hen die je miste, ben je niet eenzaam meer Een beetje hoger nog dan de vogels Als ik omhoog tuur naar de...

Een paar dagen hield de molen De gemoederen aardig bezig Het ding sloeg op hol, Hulptroepen volop aanwezig Toen de wieken zagen, dat er teveel commotie ontstond Daar beneden op de grond Besloot ie de rem erop te zetten Zodat zonder gevaar voor leven Iedereen heelhuids is gebleven Want hi...

Liefdesstroom esthetisch elegant komt hij binnen, verbaasd een opgewonden geheim het mystieke kan het niet goed zeggen moeilijk uit te leggen zoals na een droom een illusie, vast gebrand in een foetus houding wilde ik hem vasthouden nooit meer laten gaan fundamenteel liet ik mijn meeslepen...

Kan ik jouw verlangens delen in de spotlight achter het geluidsscherm van de snelweg de gekleurde afbeeldingen tekent de barmhartigheid op het plafond wat jij niet zegt de gedeelde passie sprankelt door twinkelende sterren vanuit een verleidelijke blik die ik sprakeloos omarm omdat ik bi...

De opmaat van het verse jaar bespant de grond met flinterdun wit vilt. De lucht kneedt winterharde wolken, dicht beplant. Een toverhazelaar pakt uit. Berucht bericht van kale klauwen waar als vaan een gele sjerp in hangt. Zo schel als goud van ver. Van dichtbij zie je sterren staan, van blo...

verdriet verstikt vanaf vandaag schrijf ik de zon terug in mijn leven jaag donkere wolken opzij maak plaats voor wat geluk en zie vroege lentebloem toont haar kostbare inhoud hoopvolle bode

De geest is uit de fles. De geest danst over het water. Danst met de golven op en neer. Komt te voorschijn vroeger of later. In het donker ben je bang. Zie je soms schaduwen op het behang. Trekken emoties je in een trance. Plaatsen gevoelens je buiten balans. Ik ben in gevoelens niet rat...

We zijn verleerd hoe tevreden te zijn, denken te weten wat we willen, maar klagen wat af. Eigenlijk is niks goed genoeg. Dat klinkt best verwend. Hoe moet dat nou, te vreden, vrede hebbend, lievend, waarderen wat is? Hou wat te wensen en vaker je mond, wees dom- e...

Zelfs Moeder Natuur Weet niet meer: is het vriezen Of is het dooien Na een lentekerst En een krokus nieuw begin Treedt de winter in Gedwongen ijspret Geen trein of bus maar schaatsen Op stoepen en straat Dan smelt het water Zonneschijn, warme regen Winter slechts even Twee maande...

Wat echt zielig is, is dat zoveel mensen verliefd zijn maar niet samen. Mensen die niet aan de liefde toe willen geven door de slechte ervaringen uit het verleden. Mensen die zijn beschadigd door leugenaars en narcisten die niet goed voor ze waren. Ze hebben een muur om hun hart heen gebouwd om z...

Bij de koffie-automaat in de Albert Heijn ontmoet ik vaak gelijkgezinden, die het ook niet al te breed hebben en die elkaar bejegenen als koningen. 'Wil jij?' 'Was jij net iets eerder?' 'Suikerzakje en poedermelkzakje erbij?' 'Koffie is nergens zo lekker als hier hé?' 'Plastic ro...

Overbekend dit huis: de andertijds maar onherstelbaar ingesleten klanken, de tafel voor de vrome spijs en dranken voorbij de stoelen, recht aaneengerijd. en ik – de eredienst allang ontwijd - muitend in heimwee naar de oude banken, niet wetend of ik bidden moet of danken voor wat zich ind...

het was al een klein wonder dat jij groeide zag hoe je steel zich kromde in een voortdurend verwonden je bladerde bleek op een plaats uit de zon zonder koesterend licht bijna niemand wist hoe eenzaam je oogde in het mat witte gezicht toch knopte je na doorgestane ellende blo...

Het nieuwe jaar ben ik met frisse moed En optimisme tegemoet getreden. Ik ging naar zee, begon me uit te kleden En sprong het water in, dat deed me goed. Toch bleek al gauw het leven onvolkomen, Want ook de beurs heeft weer een duik genomen.

De vlaamse tale is wonderzoet voor die heur geen geweld en doet, maar rusten laat in 't herte, alwaar ze onmondig leefde en sliep tegaar, tot dat ze, eens wakker, vrij en vrank te monde uit, gaat heur vrije gang. Wat verruwprachtig hoortoneel, wat zielverrukkend zingestreel o vlaamse...

flamboyant en extravagant wandelt, nee schrijdt hij voorbij neemt even zijn hoed af voor grijze vogels op de galerij van het appartementencomplex tot dat donkere straatje waar hij ooit strategisch was neergezet als een tinnen soldaatje men fluistert, beschimpt en kluistert hem op ficti...

Ik ben geen beroemde dichter die met woorden in prachtig gestileerde zinnen gevleugelde gedichten tovert over verdriet, het leven, de liefde en het beminnen en de harten van de lezers verovert toch is het mij ook gegeven mijn steentje bij te dragen op gedichten.nl want voor mij blijft ...

zij ziet hem overal staan maar nergens ziet zij hem zitten

Slaap de stille motor!