Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Mijn domein ?

netgedicht
0.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 785
De dichters worden steeds verhuld in de betamelijkheid van emoties als zij worden gekroond met de kale lauwerkrans van onwetendheid, wat afdaalt naar een onheilspellende niveau van een weerhaan, die maalt en keert, in een opkomende bries verteert, op een hoogte die is afgemeten, daar rust een embargo op.…
pama13 oktober 2010Lees meer >

Roofdier

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.312
het roofdier slaapt, vermoeiend was de jacht hij heeft zijn kracht en vaardigheid bewezen de honger heeft hij even niet te vrezen de daad werd als in trance door hem volbracht in ruste oogt hij vriendelijk en zacht een goedzak om zijn aaibaarheid geprezen van woeste dadendrang voorgoed genezen en niets verraadt zijn hunkering naar macht…

Oh baby

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.047
We dansten de dans van uitgelatenheid op weg naar de plek van serene rust. En ik keek glimlachend in het hartje van dat mooie glanzende sterretje.…

Zijn

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.543
Ik at het brood in plaats van het te strooien; honger maakt alle wegen eindeloos lang en laat geen tijd voor rust in de berm, de lucht te zien en daar een vogel thuis. --------------------------------------------------------- uit: 'Jij bent mijn mooiste landschap', 2003.…

rivierstromen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
ergens in de bodem kwelt een stroom met wrede wending niet altijd beheersbaar, de kolkende golven slaan bressen in oevers met zachte kanten, welke er niet op bedacht zijn ze worden weggevaagd blijven beschadigd ergens in de bedding welt een bron van liefde zij zoekt haar weg in rust, met stille kracht omarmt zij de oevers die vruchtbaar…
lijda21 november 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus 10: anno 1645: rond de Omval

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
’t Is niet zozeer dat ik alleen rust en stilte binnenshuis vereer voor even afstand wens te doen hoe dierbaar ook de verf sleept toch de etspen, droge naald mijn passie, langs het leven van de stad lokt het landschap overweldigend door al het zonlicht op het water van de Amstel smeekt schoonheid rond de Omval ook naar het geschept Chineespapier…

Bedelaar.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik wil geen bedelaar wezen die smeekt om rust, het verleden breekt mijn gevoel in delen die te zwaar zijn om te dragen heb geleerd ermee te leven maar mijn ziel hunkert naar die tijd dat mijn dromen tastbaar de nacht doorkliefden ze blijven me bewerken zoals een puntige mes zich vlijt in het lichaam "k zal me moeten vermannen…
Redcloud6 januari 2011Lees meer >

Denkwerk ( 2 )

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
vormt een verlept boeket op een schuurraam de merel op het tuinhek een poging doet iets lieflijks de stille hof in te zingen daar, waar de kale winterbomen mij links en rechts treurende omringen in die kou zoek ik naar iets waaraan ik mij kan warmen, koesteren zoals het bekoorlijke zonlicht dat zo mooi rond een fluwelen roos rust…

het oog van de tijger

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 812
De rust en de kalmte die het ranke dier uitstraalt en dan het besef dat die zeer binnenkort ruw verstoord zal worden, is nog wel het ergst. En zo gaat het ook in de mensenwereld min of meer, alleen dan over een langere tijd, zegt mijn sombere wereldbeeld, dat amper nog gelooft in bijstelling van dit beeld.…
c. paris11 januari 2011Lees meer >

Eindelijk bijna lente

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
De nacht heeft rust gebracht, eindelijk de mogelijkheid om weer te kunnen ademen en dan ook nog lentezonnestralen in het raam, een licht verlangen komt op in mij.…
c. paris22 februari 2011Lees meer >

De wijsgeer

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
zijn bril rust op het puntje prikt een randje in zijn neus hij voelt het niet hij werkt, worstelt, ontrafelt in zijn afzondering krult smook zich bruin rond witte tanden een kostbaar troostvocht gloeit warm in rillerige handen de soesa in zijn bestaan schrijft hij de wereld toe hij slikt het leven niet voor zoete koek het gedachtegoed…

Een Paasbericht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
Door alle kieren breekt het licht dat niet te stelpen is, het beitelt beelden van verlangen, rust niet maar werpt beloften voor zich uit dat eens de dood voorgoed zal overwonnen zijn. Het groen dat nu nog teer en jong zich kleurt wordt sterker, water stroomt vanuit de tempel en zal allen laven.…
Adeleyd24 april 2011Lees meer >

Rood

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 896
rood is de kleur van jouw lusten teder, wild en ongeremd die de stier in mij niet laat rusten rood is de kleur van jouw wangen behangen met vele kussen door vele monden vervangen rood is de kleur van mijn hart verliefd op jouw stralende ogen die de kilte verjoeg uit mijn smart rood is de kleur van mijn ogen verdriet om een zinloos verlies…

Verschijning na Pasen in 2011

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
De rust keert weer in het gebouw waar Thomas achterblijft hij voelt zich ongemakkelijk één keer had hij de samenkomst gemist en juist die dag was Hij zo duidelijk aanwezig hij was de enige die het niet had gezien waar was hij toch wat was er zo belangrijk dat hij dit niet kon meebeleven er speelt een melodie door zijn gedachten…

REGEN VAN PIJN

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 941
nu ik wat rust tegen een muur Zachte druppels stromen stil; hebben al hun uitweg ontdekt In deze nacht wint vlug het kil nu ze mij alle warmte onttrekt Zachte druppeltjes zweven er ze zijn nu niet meer gevangen Ik hoor iets huilen, ergens ver zou ze ook naar mij verlangen…

Magnifiekjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
gezaaide grassen kleuren de zwarte aarde als een groene sprei in takkenbossen rust het jonge vogeltje vleugelstrekkend vrij een aardhommel zoemt verstopt zich in een bloemkelk zuigt de godendrank het hemellicht reikt zich vredig in stralen uit door een wolkenbank windzuchtjes waaien rijpe zaaddoosbolletjes over de akker vlierbloemen…

Het leven zingt in jou

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.681
De dromen glanzen in je rust en bouwen steden waar liefde woont en waar de tederheid wil bloeien. Een levensjaar weer verder en je kent de zachte kracht waarmee de rozen geuren ondanks de vergetelheid. Het leven zingt in jou en leidt je schreden verder tot waar geen kennis reikt maar enkel ’t hart begrijpt.…
Adeleyd29 juli 2011Lees meer >

Ineens weet ik het niet meer

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
De dag komt op met heel veel vragen en onzekerheid, waar is de rust gebleven? De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt als melk naar de bodem van de zee en verbergt zo alle dieren, alle leven. Het is of ik plots blind ben, enkel nog kan tasten om een heel klein beetje weg te vinden, strompelend en dwalend.…
Adeleyd8 oktober 2011Lees meer >

Geschapen helderheid

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.709
jij, die duizend lichten etst aan het heelal zo, dat bladeren zilver gaan glanzen in de herfstnatte takkenbomen op een aarde in rust mensen rond de volle maan laat dromen een kunstwerk creëert van witte sterrenbloemen in een opkomend mistgordijn in dichten vertelt, hoe de hemel soms meehuilt in onbegrepen pijn het universum met…

Een schijnsel van moed

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.323
wakende herders zien een ster vertrouwen straalt aan het heelal het licht weerkaatst hoop daalt als rust op Gods aarde een engel sprak: “Kom, verzamel al je kracht, ga op reis door de nacht” het schijnsel van moed reist met de zoekende hoeders wordt rijkelijk vergoed ze vinden een kindje van liefde een adem van warmte het kwam in…
Hilly Nicolay24 december 2011Lees meer >

EIGEN WIJS

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik oefen partituren waarin de toon ontaard de noten balken jammeren omdat ze half vervaagd de wijs niet kunnen houden er komt geen einde aan de valsheid in geschrifte de strijkers nog aan zet laat ik als spechten tokkelen hun beeltenis mijn rust boomschors houd ik mij voor tot aan de generale de dirigent een kikvorsman zijn poel een…
JELOU25 maart 2012Lees meer >

Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.133
Maar op dit kleine plekje vond Hij eind'lijk rust om te gaan slapen: Hij laat haar over 't zwarte gapen, Domdwaas onder haar lokkenpracht. - Een fijne etsnaald schroeit de wond Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…

MISBRUIKT

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Het meisje aan de waterkant zag wolken, grauw en hoog Het grassprietje in haar hand bevatte het nat van haar oog De hemel, stil in avondlicht rustte van een zware dag uit In haar hart klonk ’t gedicht haar stem was zonder geluid Door ‘t riet zuchtte de wind alsof hij gelijk ‘t meisje leed O, waarom was zij zo blind toen hij haar had uitgekleed…

de terugkeer van een vriend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
over mijlenverre bossen zong een waterdichte zwaan zijn vleugellied voor altijd vrij in zijn gewassen ziel voor de avond viel was er een brief hij rustte argeloos in tijd, vergeten tussen zwervend stof en de grief van oude woorden maar de morgen bracht verloren oorden binnen ander nieuws nog voor haar adem ouder werd vertelde ze…
switi lobi8 augustus 2012Lees meer >

Dode egels op het grind

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
Er is geen poëzie meer in dit land van verzoute grond onder eeltige voeten Er zit geen schwung in de woorden, in tijden van sociale duisternis Het lijkt alsof de mens is weggelegd, alsof de bierkaai tegen een ziekte vecht Er is geen calamiteit onopgemerkt gebleven Er rust op dit land slechts het pruilen, het meesmuilen van…

vriend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.116
een nacht vol rust wakend door een kleine ziel die stilletjes haar liefde aan jouw oude handen gaf een nacht in pijn wakend door mijn eigen hand en boven alles, op jouw hoofd de ander hield je vast de nacht ontlast met jouw blik gericht naar haar jouw liefste uren lang haar naam en ogen in de jouwe dansend op haar hartenklop die stervend…

Moedeloosheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.780
Als men vermoeid en levensmoede, Voorbij een eenzaam kerkhof gaat, Waar soms een zandig terpje oprijst, En hier en daar een kruisje staat, Dan haakt het hart in stom verlangen, Na zoveel lijden doorgestreefd, Om ook te rusten onder de aarde, Bij hen, die men vergeten heeft.…

Jouw stille oordeel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
het gonzen van gedachten onvoorwaardelijk onbegrepen In jouw stilte zie ik de leegte van de rimpelende poel van jouw oordeel In jouw stilte verscholen voel ik het onweer onophoudelijk razen door mijn eigen hart In jouw stilte zie ik opgelaten dat alles waarom ik hoopte wordt ontkracht In jouw stilte zal ik nimmer kunnen rusten…

Terug naar de oerknal.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Als mens eindig en hiermee voortdurend in strijd met verdraagzaamheid en ook leed, zag men kleuren in een zeepbel en onderwijl vluchtte men ontheemd zoekend naar rust, het paradijs. Alles ontleend aan Moeder aarde verzonken in een Eeuwig Al. Bewust of niet van de waarde van het leven terug naar de oerknal...…

Al even in de schemering

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.161
al even in de schemering van het verlichte leven en aldoor liefdevol en innig vastgehouden rusten dag en nacht nu naast elkaar heeft de liefde van pijn en hoop een laatste gebaar geweven, zijn laatste zucht was daar een moeder schreeuwt “Mijn zoon” de vrouw weent “Mijn lief” het kind weet het even niet, heeft nog te weinig…