8894 resultaten.
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zij zijn in alle stilte neer gegleden,
verhuisd naar ver daar beneden in het heden.
Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…
Ochtendritueel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 oogopslag waarmee de dag
begint ook sensueel, het uitpakken
van geschenken, ieder krijgt z’n
deel, vast verrijkt door geven om
te nemen, om een verrassende
gelijkenis te zijn, alleen verhult
met zinnelijk ongeduld verweven
om in elkaar op te gaan, zonder
onthutst te zijn, er valt niets te
krijgen of te geven, heeft weinig
om het lijf, ver…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Verse zo pure sappen borrelen op in stijgend cadans
Cellen worden verbeterd ook vernieuwd; belofte op sprankelende hoop
Pas geboren Leven laat nog even op zich wachten
Prachtig zwanger van geweldige onvervulde verlangens en passies;
is dat niet schoon?…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Vreedzaam op de wind dansen de golven
en het helmgras wuift in de maat mee,
in mijn hart wordt weemoed gedolven,
jouw lach kwam van ver overzee.…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten ontbood ze mij
naar een plek, ver…
Voltooid leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in
Ik zit met prangende en vele vragen
En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin
Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in
De stal met krib en hooi, want ben voldragen
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.
Omringd door betonnen muren,
zeer goed van geluid geïsoleerd,
muren als brede witte ruggen
beschermend naar mij toegekeerd.…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 O, als jij ooit een blik slaat op dit vers
wanneer de klei zich reeds met mij vermengt,
verzucht dan zelfs mijn naam niet meer,
maar laat je liefde met mij sterven. Of wil je
dat de wijze wereld jou beschimpt
om je verdriet voor mij, vergeten schim.…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.
Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.
Dit plekje is voor mij…
elke dag als ik stilletjes geniet.
Het was de wind die
dit geheim vertelde...
Fluisterend, als op de woorden
van een lied.
Antje.…
Steeds Meer Vroeger
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 groeiende gestapelde herinneringen
gestolde stukjes gewezen later
het eens bezwommen vruchtwater
wat je ooit hebt gekend
belevenissen soms zo ver weg
dat je ze weer opnieuw opbouwt
voorzien van een nieuwe
jouw beter passende uitleg
je kunt ze mooier maken
het je minder laten raken
alles beter dan dat wat
mogelijk nog komt
dat wat…
Gespleten aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Span niet samen met wie mij niet noemen
jullie geheel anders
maar kijk naar het licht in het blauw
van mijn ogen
tot recht in mijn ziel
in een donker kikkerland dat zich uitstrekt
tot ver over de grenzen
laten we samen het licht ontsteken
ken me
en noem mijn naam
die al een naam had
toen het nog geen vorm had
de vrouw…
Uit Licht En Donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 daarom is het alsof
we alleen maar zijn gericht
op het verblindende verliefd
makende licht
maar we moeten aanvaarden
dat er donkerte is rond de aarde
sta eens in het donker in gedachten
ervaar wat je dan wordt verteld
het stille mysterieuze van de nachten
laat ons ervaren hoe het met ons is gesteld
wij zijn een groot wonder
uit een ver…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren
Onder de rotsen kreunt de zee
Onze kamer is nog ver…
Stel Dat Men Zong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Maar zo zou men juist meer
van Sappho leren
En Shakespeare's klankdicht,
rijm en melodie
En ook Euripides meer gaan waarderen
Waar leent de dichterszang
zich anders voor
Dan voor het vers en strofen poëzie
Hij raakt het hart, het menselijk gehoor…
Af (voor E.S.)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Zij hoort hem dof en niet begrijpend aan en gaat
slaat zich het stof van de gebutste veren
schudt hem diep verdrietig van zich af.
Weer heeft ze moeten leren
maar één ding staat:
Zij is niet laf.…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Hadewijch die met
Nu Noch
Verborgen schoonheid bood in stil geschreeuw
Mystieke verzen, voor de Vlaamse Leeuw
Ontwaken zou in fierheid - geen bedrog
Met mercantiele munten, Veneziaanse
Geslagen naar believen en behoefte
Voor kooplui, dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen
Was ver…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 lieveheerskeesje
Beheers je toch een beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien met andermans veren…
Wat ik tegenkwam 3
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
450 omdraaiend om zich van iets te ontdoen
Meerkoetjes
Van groot hoefblad de roze hoofdjes
De netelige brandnetel weer genesteld en
zurige zuring
springende knoppen aan takken
Geelgroen hing gewillig de wilg
De wind blies in mijn gezicht
Dichtgevouwen de madeliefjes
en veel loof van fluitenkruid
Nog een zwaan die, nek omgedraaid, in zijn veren…
Komt er toch gauw een einde aan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Als je in Oekraine leeft
Gebeurt het dikwijls dat alles om je heen hard schudt en beeft
Je al je energie aan stress en vechtlust geeft
Weer een raketinslag
Die je van ver komen zag
Of je werd gewaarschuwd door het luchtalarm
Continue sta je zelf aan, in de alarmstand
Steeds op je hoede voor de terreurdaden van Rusland
Het put een mens echt…
Rituals
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 'k Wens u een goedemorgen, dankzij mij
En anderen, zoals de dageraed
En morgenstond, nog liggend
in spagaet
Zelfs Hiemstra is er als de
kippen bij
Ziedaer, de dag komt aen met zonnestraelen
Routine die zich aen inzicht onttrekt
In 't hemellicht dat stervelingen wekt
Uit Morpheus' armen en zijn droomverhaelen
Ras uit de veren - ochtendgymnastiek…
volle maan-dag-nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Onderwerp: volle maan- dag-nacht
Als het zonlicht nevel wordt
Broeder zon, zuster maan, genderneutraal,
de hemel reikt,
Broeder maan,
Kindsheid wordt,
dooft het licht nooit uit,
sterrrenlichamen de handen reiken
zijn er geen Klaagmuren
in Termuren,
Maar zing ver-ouderde liederen
om donkere nachten te verstillen
Ga je naar de hemel,…
Herkenbaarheid kleurde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 er gonsden
wat tonen in
harmonie met de
gekleurde wanden
van een aangenaam
beklede ruimte
geen weerspiegeling in
het glas wel wisselende
stukjes natuur uit
een ver tropisch land
omringd met
woeste zeegezichten
wij wisten dat we
van de wereld
waren afgestapt
een innerlijke drempel
markeerde de
geestelijke ruimte
emoties delen…
Mystieke transformatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 haar entree
was al een wonder
want het licht van
haar ogen weerkaatsten
liefde en warmte
uit het privé vermogen
van iedereen want
men herkende zichzelf
zonder nare trekjes
en eigenaardigheden
dat samengaan
voelde op een
bepaalde manier zo
buitengewoon prettig
dat van heinde en ver
men dit als een soort
bedevaart mee wilden
maken…
Stresskip
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
608 '
Zei stresskip Sietske uit Hardegarijp
'Mijn zusjes slikken ook geen Pfas-zaden
Wij houden het bij verse
Drentse maden!'…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Willen vele denkwijzen en vragen
over Geloof zich uitgebreid op papier,
of bij gesprekken ver of alhier,
aanbieden om mensen te behagen?
Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen,
is een doelgericht aanstormend roofdier,
strijdt dan weer als een opgejaagde stier.
Welke verrassingen zullen opdagen?…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 het zonlicht
schuurde ongenadig
langs een optisch
bijna volmaakte huid
zelfs het kleinste
kratertje wierp zijn
slagschaduw ver vooruit
het was alsof
de maan onder de
diepploeg was gegaan
en het oppervlak
alleen uit kaarsrechte
lijnen en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste…
Nog even terug...
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 Het aftellen was
voetzoekend begonnen
buiten gilden
de keukenmeiden
en binnen knalden
champagnekurken
Ik zat voor de veiligheid
toen op mijn hurken
door 't raam op de uitkijk
zag ik sterrengeklater
van blauwgele cobra's
en groengele draken
en zei "als 't zo ver is
en er nog één ster is
in mistige flarden
van 't hemelgewelf…