17765 resultaten.
broos en bitterzoet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 tussen jou en mij
weven we broze
bitterzoete draden
een onzichtbaar
onverbrekelijk web
onze vingers glijden
over de vage contouren
van twee kinderen
zo lang geleden
een jongen en een meisje
onze handen reiken
naar elkaar
in de broze bitterzoete
draden resoneert
de melancholie…
Ik wil wel
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.899 Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste. Scherend
over aarde, daar
nesten mij bouwend
als zwaluw, gedicht.
-------------------------
Uit: 'Campert Compact', 2016.…
Heb lief
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
718 Als het licht langzaamaan
uit het gezicht verdwijnt
als flarden van zinnen niet tot een verhaal
kunnen worden geschreven
ja als…
dan zijn er altijd nog die handen,
die rug die gestreeld wil worden,
wangen die hunkeren naar een zoen
het lijf dat oprecht aandacht vraagt
dat roept: heb lief, heb lief, ik wil leven
pas dan is het verhaal compleet…
Een korte hype
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 ik had mijn
handen gevuld
dacht met een
lach en geduld de
wereld te veroveren
het ging niet mis
er liep helemaal
niets verkeerd
wij hadden alleen de
juiste tools niet geleerd
na een korte hype
zitten wij nu knijp
als zzp ers van het
eerste uur zijn wij
nog lang niet rijk…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
Dit wonderlijke spel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 ik ken je handen
weet je lange vingers
in beweeglijkheid
nog nooit hebben zij
een toon ontlokt aan
de muzikale realiteit
maar in mijn hart
staan jouw symfonieën
voor altijd geschreven
is je klankkleur
mij tot vandaag in tal
van ritmes bijgebleven
van dit wonderlijk spel
genieten wij alle momenten
zonder enige musische talenten…
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Op het terrasniveau
slaat het boek
de hand aan zichzelf:
“écriture automatique”,
niet eensluidend te lezen.
De zwoele bries verwaait
de verloste letters;
sommige op drift geslagen,
het stuifmeel achterna;
andere voorgoed verzonken.
Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
Heldhaftigheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
651 lieve politiehondenheld
dit eervol
vermeld
beschermd heb
jij jouw
begeleider abrupt
doodgeslagen verscheurd
verdriet
helaas jouw
naam vermelden
kan ik
niet
wij gedenken
jou de
agenten staan
met gebogen
hoofd de
pet in
hun trillende
hand
ga edeldier
naar het
schitterende dierenland…
Doorleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
666 ik wil de zee weer voelen
het zand aanraken
zeven met mijn handen
ik wil met de meeuwen
in een duinpan of
in het helmgras landen
ik wil luisteren
naar de stem
het praten van de wind
ik wil weten waar
ik de nooit gevonden
schelpen vind
-
ik wil het ongewis van toen
ik wist niet wat me
nog te wachten stond
ik wil een inhaalslag…
Mei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Hoe zij op een dag
haar donkere jurk verruilde
voor een met bloemen
ik weer met blote benen mocht
aan mijn vaders hand
en hoe wij liepen
door velden
wij alleen
rondom ons geluiden van vogels
en van iets dat zoemde
en geur van seringen
ik wist nog niet
van voorbij gaan en wat zou komen
van lange en lichte dagen
maar er was toen
veel…
brommer op zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 en begin het lijstje in m'n hoofd
automatisch af te strepen
solex /zundapp /kreidler
berini /puch /thomos
om tenslotte uit te komen
bij de meest voor de hand liggende
namelijk de kaptein mobylette…
AGRESSIERUPS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 Ik haat hem zo dat mijn handen jeuken,
krijg er de kriebels van, wil hem vangen,
zodanig dat ik brand van verlangen,
om nu eens flink op hem in te beuken.
Want hij heeft niks dan op zijn nest gelegen,
en ook nog eens een lintje gekregen!…
Hij zei lieve dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Hij zei lieve dingen
om me te laten denken
dat hij van me hield en ik
heel speciaal voor hem was
Ik was zo jong –
beschikbaar, in zijn ogen
en in zijn handen
Eerst lief, heel lief
maar een spel
dat niets met mij te maken had
We deelden een geheim
zei hij, en ik twijfelde
tot ik het niet meer wist
Ik hoopte te ontkomen
aan de…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Witte muren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 rondom witte muren
staat een engelen wacht
steriele mondkapjes
in vriendelijke
gezichten
met in hun handen
glinsterend metaal
zuurstof maskers
het barmhartige verhaal
doet ons denken
aan hemelse geschenken
zoete druiven trossen
van de wijnstok liefde
vormen die niet wijken
maar als torens prijken…
Dubbelhartig
netgedicht
4.4 met 46 stemmen
412 ik zag jou
lichtjes schrijven
met je glazen pen
kleurtjes bloeiden op
onder je handen
doofden langzaam uit
overweldigd door de
donkere schaduwen
aan de randen
nog lachte je
wendde je snel af
toen jij met je
laatste tranen de
enveloppe sloot
het kussymbool
als afsluiting liep
dubbelhartig nu
teveel in de gaten…
(zeer) korte 4#4
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.354 nog 1
Geluk is een stuk zeep
dat door je handen glipt.…
Nieuwe haiku's #1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Zilvermeeuw
De lucht geeuwt, een meeuw
ziet zijn kans waar en eet
een ijsje uit mijn hand.…
Bril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
838 Ik doe graag mijn bril
zo nu-en-dan
eens af; kijk dan
met, natuurlijk, gesloten ogen
sluiks naar links-boven
Bril, natuurlijk, in linker hand
Rechts: Rodinesque aan-den-kin
En dat helpt wel eens,
als ik het ook even allemaal
niet meer
weet
Ik heb ook eigenlijk
helemaal geen bril nodig
maar het helpt wel eens…
Panacee
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
615 Door ’t raam zie ik de herfsttuin druilend staan
In b-mineur verdrinkt een werk van Haydn
Weer dreinen op de treurbuis Trump en Biden
En zelfs de kat staart me mistroostig aan
Dus neem ik fluks een luchtig boek ter hand
En zó versla ik elke dissonant!…
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
Hondengevecht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 verschrikt door
‘t geblaf van honden
zag ik ze vechten
om een bot
met weinig vlees erop
ik vluchtte
met mijn
handen tegen mijn oren
tot aan de rivier
het glinsterend water
de wonderschone bloemen
‘t zachte gras
de blauwe hemel met
de witte wolk daar
kwam ik
weer tot mijzelf
de
wereld voorbij…
De berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 staat de berg te zijn, te zijn
Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek
aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water
dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur
En op de berg sta ik
te zijn, te zijn
De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden
Alles smelt, niets in handen…
Voor meisjes en vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Het lied, dat meisje, raakt mij
keer op keer, al wil ik niet
vaak aan haar denken
Dat meisje zonder haarkam
zonder jurk, alleen nog cijfers
op haar hand
en Antonis die andermans last draagt
Voor wie draag ik de last
van hun leven, waarom
is hun leven ook het mijne?…
dwaalweg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 Staphorstenaar
deze toestand
klinkt heel
raar
u allen
denkt dat
onze Schepper
tegen coronavaccinatie
is
gewis
dit komt
over als
een zeer
angstig geloof
GELOOFSROOF
de handen
van de
GGD mensen
wordt ten
zeerste gezegend
door onze
machtige Heer
Hallelujah roep
deze stelling
telkens weer…
Enigmatische Maestro
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 Een Wereldvorst is van ons heengegaan
Als de bescheiden Eredirigent
Van 't Amsterdams Concertgebouworkest
En chef van 't Philharmonic Orchestra
Wars van het overdreven theatrale
Gesticuleren, haar- en armgebaar
Met in zijn hand geen staf
maar een penseel
Die strijkers stuurde in zijn minimale
Aanzetten, subtiel, slechts…
Het zomerbed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil groeiden
de bloemen
onder mijn
penseel tot
hun kleuren
eindelijk zacht
begonnen te spreken
niet zomaar een
contact maar in
een vaas gezet
na met de hand
geplukt te zijn
uit het zomerbed
van wilde bloemen
keurig opgezet
geschikt naar lengte
vorm en kleur
een kunstwerkje
als voorspel dat
in verf een hoorspel
door geur…
Adem van de zon
netgedicht
5.0 met 844 stemmen
2.514 ik had
mijn ogen
gesloten
voelde in
passeren
jouw warmte
intrigerend
langs mij
scheren
bewegen dat
vitaliteit aan
het creëren is
in de adem
van de zon
keer jij je om
haar golven
lijken het leven
te bezielen
jij die het de
hand reikt naar
volwassen gelijk
in een land waar
dromen nog niet
durven uit te komen…