7535 resultaten.
Mijn roommate
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
691 Je zult mee moeten draaien
als is 't tegen je zin,
je zult 't moeten doorlopen
en hopen dat je uiteindelijk wint.
Want zitten in die mallemolen
is echt helemaal niet fijn:
want het enige wat we allen willen
is toch om gezond te zijn.…
Spin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Heb toen mijn eigen web
er maar tussen gehangen,
draden van hoop, verlangen,
geven en ontvangen,
hoe ik tot keus,
'k laat het zijn eigen verloop,
onzichtbaar 't patroon,
ingenieus, de spin binnenin,
dat is een reus!…
Een vriend
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.068 Moet nu lopen
en op een lift gaan hopen.
Gegoten uit één stuk staal
en stijf van mijn getrap,
staat hij elke morgen klaar.
Een vriend in weer en wind;
waar vind je nog zo’n vrind?
Elke morgen vroeg
maken we de Twentse wegen onveilig.
Een man op leeftijd,
die elke dag zijn dagelijkse rondje rijdt.…
Met Churchill in de wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Binnenkort hoop ik Winston te bezoeken.
In de oude tuin zal ik op hem wachten,
zittend op zijn bankje in de zon.
Samen zullen we weer filosoferen,
en edele Churchills roken.
Samen gaan we mooie wolken blazen.
Leven is een kunst die jij verstond.
Looking forward Sir Winston.
Yesterday is always waiting.
For tomorrow.…
Alternatieven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 In een wereld
waarin de ene helft alles heeft
en de andere helft mag blijven
hopen op een beter leven.…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.
‘t leek of hij nooit was weggeweest
zijn aanwezigheid was lief en teder
of liefde alles vanzelf geneest
vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
De blote boom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
658 Ik hoop oprecht over een paar weken
haar te zien zodat ik zal weten
of ze haar niet hebben doodgezaagd
want dat zou toch wel triestig wezen
staat ze daar zo kaal alleen
met geen blaadje groen er toch omheen.…
Ik zag nooit zo'n rode mond
poëzie
5.0 met 3 stemmen
7.384 Toch leef ik nog verheugd en hoop
Voor de smart te worden beloond.
Al doet ze mij minnepijn lijden:
Ze kan me spoedig genezen.
Lief, mij houdt de liefde voor u
Zo vriendelijk gevangen,
Dat ik met hart en ziel
U onderworpen moet wezen.…
Ruimen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 gedachten laten gaan
In een vorm van overstuur
Straks ben je weer jarig
Weer geen bloemen op je graf
Ik besef nu voor het eerst
Spoedig ruimen ze je af
Ik lig in bed te piekeren
Hoe het strakjes verder moet
Aan de ene kant begrip
Want ik begrijp toch wel zeer goed
Dat de laatste twee, drie jaren
Nog geen hond jouw graf bezocht
Dat dat hopen…
Bach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
699 zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente lente
zie hier gespreide ziel bedding verwacht
u alreeds met latente talenten
welke nog meer weet te geven dan kracht
laat ons genieten van het fervente
hoop…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.…
Ritueel
gedicht
4.6 met 7 stemmen
10.550 Ik hoop alleen dat ik dan rustig blijf
en haast niet opziend van mijn stil bedrijf
de woorden vind, als was het vanzelfsprekend:
Schuif aan; tast toe: er is op je gerekend.…
Droomwensen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
555 De wensen die wij allen kennen in dromen
Die in illusie vast geworteld in ons zit
De wanen waarvan wij nooit los kunnen komen
Van hoop op rijkdom en steeds groter bezit
Zij bouwen kastelen van waterdamp en lucht
Ontworpen met onze rijkste woordenschat
Verwaaien menigmaal met ingehouden zucht
Langs Pruisisch blauw in gouden rand gevat
Zo…
Liefde is II.......er niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
636 Geen hoop meer geen liefde meer
gaat door mijn gedachten keer op keer.
Liefde kan je maken en breken
liefde kan je van binnen en buiten leven.
Ik voel me nu een niemand meer een niets
en het lijkt nu dat er niemand voor mij kiest.
Alleen en moedeloos en verlaten
tot niets in staat en verslagen.…
Herinnering 22 jaar nadien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
568 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
hadden gezet; dagelijks geluk van rust
en geborgenheid; thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, wilde lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje…
Van Oud en Nieuw
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6.331 Kijk, dat geeft hoop
en toch weer nieuwe kansen:
dus wensen wij van
harte aan elkaar:
veel heil en zegen in een
rimpelloos nieuwjaar!…
Aan de drie wijzen uit het Oosten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.155 Gij die, gewoon omhoog met uwe geest te zweven,
de voorbeduidselen des Hemels, eer het daagt,
met gouden letteren op bruin azuur geschreven,
de op- en ondergang der aardse rijken vraagt:
Wat hope is uwe kunst van boven toch gegeven,
waardoor gij hier beneên zo zware landreis waagt?…
Zeg ster
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
480 Nooit heb je mij de weg gewezen
Of heb ik ze niet willen of kunnen zien
laat me dat dan maar hopen
misschien is het ook wat ik verdien
nogmaals in de sterren kon ik hem niet lezen
Plotseling laat ze mij het antwoord inzien
beste man het bleef al die tijd achterwege
want jij bent je leven lang
al de juiste weg aan het lopen…
Kliniek
poëzie
3.2 met 21 stemmen
2.092 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans:
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
Vrij zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 vrij om lief te hebben
desnoods in gepaste stilte
als die ander gebonden is
en jij vrij
dat is vrij
het staat je vrij om het aan te trekken
vrij zijn staat ons allemaal
en toch trekken we het niet snel aan
vrij zijn (uit)dragen moet je wel durven
maar geloof ‘t echt het zal ons
ooit prachtig staan
want eens eens komt het
mag ik hopen…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
GEGLIMLACH
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.164 De mensen doen, maar weten niet waaróm
Zij doen, en zitte' in hun eentjes te wegen,
Hoe zij het meeste van het leven kregen,
't Leven dat langs hen gaat en ziet niet om, —
Hopen en haken of er niet wat kom,
Voelen hun hartjes van blijdschap bewegen,
Stil in hun lekkere bedjes gelegen.. .…
Het onmogelijke mogelijk ?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Gelukkig is er altijd hoop en dat geeft moed.
Deze Balans Stone staat daar al vele eeuwen en dat getuigt ook van rust en kalmte.
Zorgen voor de dag van morgen zijn hem vreemd.
Het lijkt mij een goed voornemen om met deze gedachten het nieuwe jaar in te gaan.…
Overtocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Dan valt de dag loom om zwoel in te slapen
Een ster verschijnt zacht en geeft hoop
in het zwartste van zijn stille omloop
van oneindig getelde sterren en schapen.
Zwaarder zwelt de zwarte zwijgende last.
Mijn loden hoofd wordt als foto vergroot.
Een stralende ster is het enige houvast.…
Zo vlak na de Eindstreep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 zo vlak na de eindstreep
als je hebt verloren of gewonnen
doet men een greep
naar de voor jou
klaar staande blommen
je hebt je tocht uitgelopen
en nu je hier staat in het heden
is de cirkel rond mag je hopen
komt het nu weer samen
met het verleden
en als je denkt O God
het was me wat
wat een tocht en wat mooi
die prachtige bos bloemen…
K Weet niet, mijn liefste
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
643 Doch de angel die mij het meeste stak
was toen jouw minieme hoop op leven brak.
Alleen jouw hand die rustte in mijn hand
Zo eens begon- zo brak weer- onze liefdesband.…
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding stapt
Ik wil ontwaken,
maar dan zal zij
de balans verliezen
waarna ze weg zweeft
uit mijn archieven
als paradijsvogel
met een roos in
haar mond
en ik achterblijf
met een gevoel
van waarin mijn
kleuren verbleken
maar met hoop…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 Ik zag je gestalte bij de levensbron,
duizendschoon in een oceaan, het
haar vol bloesem, wild en ongetemd
als de hoop, die we hebben gedronken
om te willen zijn, vaak te ongeremd,
gedoopt in een diffuus licht waar onze
schaduw in verdrinkt, om het loflied
van de toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de…