6858 resultaten.
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 De vage inktvlek verbergt
zijn sinds lang gesneuvelde traan
daarbij het raam
ver boven het oorlogslawaai
lees je, Margariette
je werd wakker, samen met
de koude, blauwe ochtendglorie
nooit meer
vergetend hoe het voelt
eindelijk herinnering te zijn
die goeie oude tijd
binnen grenzen van waanzinnigheid…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven gaat
nog rest in ’t leven nog heel even
Jij zegt mij zachtjes huiver toe
begrijp mijn droefheid en mijn pijn
maar laat mij nu herinneren…
Nijhoff & ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.062 Hij werd zijn eigen kind
dat daar toen dichtte wat nog kwam
in vergezichten die te vangen zijn
in één woord: terug en in een
ander woord: herinneringen.
En zo bereisde ik een land
hier niet zo ver vandaan.…
Ben ik het zelf? Moe evenwichteling
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.383 Moe evenwichteling,
Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest,
Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest,
Naar druipsteengrot van koele herinnering:
Vol echo's was 't, metalen tinkeling;
En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't,
Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest
En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging;
Weer…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
Van de erfenis, als de avondschemering
Naar dageraad van tijd de herinnering
Terug doet flikk'ren van mijn voorgeslacht:
Ik ruik de bloed'ge wet van 't: Sterf of slacht,
Wanneer mijn ogen, wijd, de tinteling
Van 't laatste licht opzuigend, ieder ding
Zien als een dreiging van vijand'ge nacht…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 heen
De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij
Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen
Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen
Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint
De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld
Het is op de bodem van mijn bestaan waar ik me bevind
Ik koester mijn mooiste herinneringen…
Zoektocht naar mezelf
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.382 Breekbaar als porselein poreus als craquelé
Emoties stromend als golven van de woeste zee
Maar van binnen sterker dan de hevigste storm
Neem ik al mijn herinneringen met me mee
De nachten die komen gaan weer langzaam lengen
De afstand tussen ontmoeting en afscheid realiteit
Dromen over jou komen me onverwachts bezoeken
Maar het wakker worden…
Arbeidsongeschikt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.080 gevangen in herinneringen
gevat in boeien van eenzaamheid
zit hij kaarsrecht bewegingloos
starend in de voorbije tijd:
het waren mooie dagen……
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap zwart tegen de ruit hangt
terwijl herinneringen…
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 het zepige water in de zinken teil
begin jaren vijftig woningbouw
wordt huizenhoog opgestuwd
als bevroren kijk ik naar het zeil
waarop het water grote kringen
vormt traag verandert in zwembad
met rimpelingen zand loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt…
verloren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.426 Als ik zoek in flarden van herinnering
Naar het verleden zoals ik dacht dat het bestond
Kom ik soms deuren tegen die niet open gaan
En zijn er gaten in de ruimte waar het bestond
Ik mis mijn wortels, mijn thuis mijn ik
Sinds zij niet meer bij mij is waar zij behoort
Haar dood heeft alles wat ik ben meegenomen
Ik mis haar ogen, haar handen haar…
lucht en leegte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 prediker 1
winden waaien en keren terug
rivieren vloeien naar de zee
regens vullen ze opnieuw
generaties ontstaan en verdwijnen
men kan ze zich niet herinneren
een eeuwig sterven en groeien
daarboven staat de zon
hij gaat onder om terug te keren
alles lijkt zonder doel en einde
wij ervaren deze kringloop
en zijn wijzer dan ooit
kennis…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil,
Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering,
De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil,
Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.…
De pijn die blijft
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.312 Ze zeggen de scherpe kantjes gaan eraf,
het blijven mooie herinneringen,
en de wereld stort even in,
Maar de pijn die blijft.
Toch gaan we door,
niet met z’n drie,
maar even met z’n twee.
Met z’n drie dat komt nog wel,
tuurlijk komt het wel maar wanneer,
volgende maand, over een half jaar
We zien het wel,
Maar de pijn die blijft!…
The Scheme of Things
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.042 Zoals bewuste gewenning de herinnering omhelst
en herkenning verbloemt totdat ze stikt in berusting
en de mens -de denker- verder doet veinzen
Geen Damocles, geen Icarus,
geen potpourri van stenografische stijlpassingen
die mij kan vertellen hoe zoiets mis kan gaan
ze zwijgt
Zoeven besefte ik, dat in het…
Witte winternacht in 1979
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 In 'n gesloten café zingen
gasten 'n treurig lied; twee oostindisch
dove agenten vóór mij horen het niet
in de tolerante stad
Weemoedig denk ik terug aan m'n intieme
momenten met de stad, koester herinnering
aan ongetelde keren dat ik ben omhelsd
door de tolerante stad…
In Koninklijk gezelschap.
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.339 Moeder, nu mijn dierbaarste herinnering
weet ik opgenomen in de allerhoogste kring.
Uit de bundel: Granaatjes met een gouden slot.…
Had ik de liefde niet…
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
5.298 Nu de herinneringen
van twee volwassen metgezellen
in de verte op de deuren tikken
van feestzalen en rouwkapellen
wellen in omzien de tranen
van vreugde en geleden verlies
wordt warmte van jaren ingepakt
mengt zuidenwind met kille bries
maar ook na deze dag
worden nieuwe morgens geboren
en nachten samengebracht
binnen de ring van versmolten…
Nachtelijke inkijk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.328 Herinner hoe we ontstelen het
hart in dat intense voelen
haar eerden aan welvingen, om
rondingen van dageraad,
bij zacht licht intens
donker, dat te bedoelen
inzicht van welkom.
Ze liet mij haast identiek en
steeds meer naakt, ik, ik ben
ik spiegel mij in weinig.
Ik was aan en af als zij,
weet niet waartoe, hoe vol.…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…
Hades aan Demeter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.070 Zoete herinneringen
zijn een verleden op zich.
Huil niet madame, het leed is nog niet lang
en nog lang niet geleden.
Zinloos is het nu al troost te zoeken,
nog voor de eeuwigheid ben ik
terug op weg
naar u.…
Een bloeiend 2008!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
995 vandaag pluk ik de laatste bloemen
om het jaar tot een boeket te schikken
de witte sneeuwklokjes passen nog net
tussen de veelbelovend groene klimop
een kleur van ongerepte schoonheid
die zich laat aanvullen door de toekomst
seringen vertalen mooie herinneringen
als de kamperfoelie zonnige dagen omhelst
waarin ze zich slingerde om de gouden…
Salem's flanken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 zou ik vergeten, bergen van Sion
hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt
op Salem 's flanken waar banken staan in het licht
waar kabbel van kreken tot drinken verleidt
toch zal ik fluitend mijn oude luit uit
de vingers van de wilg plukken en zingen
-bij het vrolijk openklaren van snarenspel-
een goddelijk lied vol herinneringen…
Eenzame strijd
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.219 Je hebt je leven aan je voorbij laten gaan,
herinneringen aan vroeger maakten je wakker.
Je had zo'n heel mooi leven gehad,
en je wist; Ik ben niet zo'n stakker.
Toen je vrouw was gestorven
sloot jij je voor de wereld af,
want je dacht dat het jouw schuld was
en gaf jezelf deze eenzame straf.…
De laatste wanhoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 atmosfeer
Eenzaam strand
priemt door pluizige vrieslucht
met 'n lans van gloeiend zand
verwekt 'n plaats waar twijfel
een nutteloze waakvlam is
Hoop ontspringt en ontwaakt
focust op de meelijwekkende horizon
wakkert zijn zelfdbeeld aan
beslecht simpel een gespeelde strijd
Overreden door 't leven
blijft z'n tegenspeelster in herinnering…
we groeien weer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.415 overal is braak
van landschap boerderij
natuur pleinen geschiedenis
vaak nog in wording
nauwelijks nog kristal
geen vorm in herinnering
men ziet 's anderen daags
aanleg van
grote leegten
voor de toekomst
grote kantoren
glas grote planten
men wurmt zich door
storm en wervelwind
glazen draaigevallen
die mensen vangen
onzichtbaar daar…
INDISCHE OUDJES
gedicht
2.7 met 23 stemmen
10.723 Verboden herinneringen klinken door in hun stemmen.
Hun handen gevouwen voor door ons vergeten goden,
gehoorzamen zij gewillig aan oude geboden
waarvan wij de geheime grond niet meer kennen.
Ik zie de oude droefheid door hun oude ogen rennen,
altijd verliefd blijvend, altijd weemoedig.…
meaux
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
933 van een fotozaak
met zijn drieën
reden we richting senlis
onze wegen keerden
zich naar binnen
deden de steden weemoed en melancholie
het atlantis van voorbije tijden aan
waar taal haar tekort manifesteerde
door het onuitsprekelijke te laten
als het vanzelf spreken
slechts het zachte zingen
van wiegeliederen gaf rust
oude herinneringen…
mijn hartenkind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.813 dag of uur
een zachtaardig kind gebaard
daar gooide het zijn anker uit
en sloot de ingang af
met elf stoere sloten
wij wisten niets van een grimmig lot
dat het plots zijn lijftijd zou ontnemen
noch van onzegbaar verdriet
dat condenseert in alle kamers
op gezette tijden klop ik aan
voor een praatje, een verhaal,
een aai of een herinnering…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 aan hen die zich kwellen
met vragen en medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de…