7557 resultaten.
Europa
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.290 Europa wier schoonheid gelijk' niet kende
zakt nu weer bevend op haar knieën
Want waar zij eens haar land herkende
ziet zij nu louter rotting schieden
Maar helaas, Aphrodite zal haar niet meer komen redden
Zij ligt verkracht op de bodem van de zee te grienen
En waar Zeus was om haar liefd'vol te beminnen,
is hij nu in heel de wereld niet…
orkaanoog
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
933 Aan de rand van het beroofde land
In het kloppend hart van het oosten
Verwart men ‘samen’ met ‘beramen’:
het oliedomme spel, de bommenruil
De olijfberg geurt naar ontbinding.
Regen is een verkwikkend geschenk
De aardkorst wordt een klad van lijkafdrukken.
Waar ligt elders?
Zij verkiezen rood en schroot.…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw
Dichtbij doch onbereikbaar
Ligt een eiland groen te wezen
Aan de rand een zweem van geel
Vissersbootjes glijden voorbij
Geruisloos als een droom
Een jongen wandelt langzaam
Op de scheiding van land…
Stalen Vogel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
836 Ik vlieg naar Amerika
dat grote land
Om een feestje te vieren
bij familie, aan de overkant
van de grote oceaan...
De stalen vogel maakt zich klaar
Motoren, brullen en gieren
De start zet zich in...
Ineens ben ik heel kwetsbaar...…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Op het vochtige land strijken zij neer
waar zij op paarden en op honden schelden
en zij voorspellen vorst en winterweer.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
eerste couplet van het 9 strofes tellende gedicht Novemberland (clandestien in 1943 verschenen…
Vaarwel
poëzie
3.4 met 25 stemmen
3.839 geliefkoosd land vol liefdeleven,
Waarin ik leefde voor de liefde, en zij,
Die mij de liefde heeft in 't hart gedreven,
Het leven liefde! 't Leven gaat voorbij,
De liefde blijft. Verliet de liefde mij,
'k Gevoelde mij aan 't leven óok ontheven -
Een liefde, wortlend in het lent-getij,
Is ieder in zijn winter bijgebleven.-
Mathilde!…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O! mijn verlaten, - o! mijn arm, droef Lam!
Het doet zo bang om zijne Herder blaten,
Of die niet keerde, - en het halen kwam! -…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.…
Niet *(1860)
poëzie
3.4 met 35 stemmen
3.438 DAAR wandelde op nen zomerdag
een neuswijze achter 't land,
daar hij twee klene meiskes zag
die speelden in het zand.
Zei neuswijs: 'Maar,wat doet gij daar,
gij meiskes alle bei?
Wat doet gij daar gij blond van haar,
gij meiskes, in de Mei?…
Weiliedje (1916)
poëzie
3.8 met 46 stemmen
4.021 Maar 's avonds, gerijpt tot een man,
Steunt zinkend hij zich met de handen,
Bedroefd daar hij scheidt en niet kán,
Op de einder der zeekleurge landen.
Waarom is de weide zo schoon?
Omdat zich de zon op de weide
Gebouwd heeft tot tijloze woon
Zijn tenten uit blauwgroene zijde.…
Kijk nou.................
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.297 mij niet aan
Waarom zie je mij niet staan
Ik doe alles om je aandacht te trekken
Maar je kijkt niet je blijft het verrekken
Kan je niet even kijken
Even van je vervelende gewoontes afwijken
Een stekende pijn schiet door me heen
Je kijkt niet, ik voel me zo alleen
Ik droom van mijn hoofd in jouw handen
Die gedachte voert me naar warme landen…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws land; ik heb je lief
vanaf de eerste oogopslag
heb ik mijn ziel aan je verloren.
Op jouw aarde - waar ik ben geboren -
wens ik ook mijn laatste dag.…
Pablo Neruda
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.348 geprangd tussen oceanen
en Evita’s tranen
uitgestrekt gerekt
slingert je land je lief
langs de rand van een continent
zo zwanger van tragiek
in die smeltkroes van
smeulende strijd
stromen je woorden
als linkse lava
strooien in wonden
van de kolkende massa
de kiemen van Hoop
de kracht van Geloof
met die oer-natuurkracht
maar dan lipzacht…
DIE MISKYKMENSE ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.908 Geen land ter wêreld spring hul vry,
van gelykes tot die ongelykes.
Wanneer julle deur jul spogbuurte ry
dink tog ook aan hulle, julle, stink- rykes.
Die probleem is vir ewig en altyd hier.
Wanneer julle segefeeste vier, julle
jul kisdrink aan mooiwyn en bitterbier,
nooi ook die meerkatte, vir ‘n bietjie plesier.…
Jij en ik
gedicht
3.4 met 154 stemmen
77.468 Later ga ik reizen maken
heel alleen, naar verre landen,
en daar ga ik mensen redden,
redden met mijn eigen handen.
Iedereen zal in de kranten
van mijn grote daden lezen.
'Waarom zou die mensenredder
zo ontzettend moedig wezen?…
Uitgebraakte nacht in de morgen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 Onverkende brakke landen
doemen op uit het spookhemd
dat zijn ingewanden afdweilt
en breken zijn ogen
in onlust brakende broeikassen.
De drang de dageraad te wurgen
breekt uit zijn doffe blik.
Zijn rechtvaardige handen
grijpen de lucht voor hem uit.
De lucht kraakt ijl, maar het is slechts
het piepen van zijn verkrampte ligamenten.…
Landjuweel
gedicht
3.5 met 24 stemmen
14.258 met een broodkorst als corsage gaat
de blijde zwerver door het wijde land
hij wuift naar de koeien in de weiden
naar het bloeiende koren hem terzijde
terwijl leeuweriken eten uit zijn hand
's avonds stralend staan de boerenmaagden
aan de dorpspomp en brengen hem hun groet
zij kussen zijn bezwete konen zelfs bedaagde
maagden vlijen warm hun…
stof zijt gij...
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.058 ouder worden
is de (on)zin van 'bestaan' ontdekken
je ziet het licht en bent opeens de enige bij zinnen
met om je heen een land vol gekken
die zich met koffers vol bagage
haasten naar het grote niets
al ben je nu een machtig mens
uiteindelijk bereik je niets
je vergaat tot louter stof
stof
de huisvrouw haalt de bedden af
wast lakens…
verheffe de stem in Oranje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.132 terugbrengt tot stem
bij voorbeeld die
van het vaderland
dan valt de mens erachter
op niets aan te spreken
dan mogelijk
een zekerige krakerigheid
bij de overdracht
van het gesprokene
er komt dan meer ruimte
bij grote publieken
om de mens achter de stem
in volle vaderlandse glorie
te aanschouwen en adoreren
mijn raad aan mensen
in den lande…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Duin:
verzekering der duurzaamheid
van 't achtergelaten land.
De top is ver, het zand is los,
slechts voetstappen
zijn lokkende sporen,
die de weg wijzen
naar opwindend lawaai:
spelende kind'ren
die vrijheid doen horen.
Achter het duin,
steeds weer die vraag:
Wat doen water en wind vandaag?…
werken maar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.069 de straten kleuren rood
schouder aan schouder
scanderen ze de leuzen
van de laatste geuzen
over arbeidsvreugde en
de ethiek van allen samen
tegen het patronaat
toch, dag na dag
jaar na jaar
jaagt het verleden hen op
onverbiddelijk terug naar
het kille land van Daens
lange uren, korte nachten
leven om te zwoegen voor een zwoerd
van het…
Met mijn blauwe Harley Davidson!
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.536 Vele landen reeg ik aan elkaar,
met mijn ‘Harley Davidson’
Zo te reizen was een droom van mij,
die in mijn puberteit ontstond
Ik ben zelfs tot in Dakar geweest,
maar daar werd het mij te heet
In mijn roes nam ik een grietje mee,
ze morste lip-stick op mijn slee!…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Er was vers water en dieren van het veld
en vergezichten over het land.
Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.…
Aan een vriend
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.649 Geheugt het u hoe we eens in vroeger dagen
Met lichte voet, vriend lief, en hand aan hand,
De doffe stad verlieten om op ’t land
Langs de oosterkim de morgen zien te dragen?…
Pardon
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.125 in mijn taal
in ons land
-Zeg ik een gemeend
‘Algemeen Pardon!’
-mijn schamen is groot-…
meneer van Dalen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.840 (een gedicht voor kinderen)
hij las ze dikwijls in de krant
die droevige verhalen
de onschuld was in stad en land
het mikpunt van vandalen
meneer van Dalen werd het zat
en ging er zwaar van balen
hij had het helemaal gehad
z’n broek ging er van dalen
hij kreeg van alles hier de schuld
van oproer en schandalen
nu was het uit met zijn…
Escape
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.313 - komma- aanhalingstekens en slash,
min-plus- backpijl- insert- home, dan page up,
draait er een rondje, vliegt naar mijn schrijfpapier
en zet zich, vleugeltjes-toe, op mijn hand
terug naar de toetsen, maar nu andersom
en via enter de rand langs naar links
om in de toetsgeulen zich te verschuilen
van daaruit plots op mijn schrijfblad te landen…
De mussen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.203 Lopend langs de speeltuin waar ik met jou vaak zat
jij die daar altijd cola, snoep en vieze handen kreeg
En waar ik droomde dat ons leven altijd zo bleef
omdat ik met jou zoveel plezier in het park had
Waar jij zo klein, verbaasd keek naar de mussen
Die brutaal landde op onze broodjes of onze koek
En jij met je handen klappend naar ze sloeg…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 ‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte
zich op het land heeft neergevlijd
en wij gedwongen door de kilte
verenigd zijn in schamelheid,
als van het hout nerveus een knappen
en van het vuur een guur gesis,
hoorbaar zijn, wij desondanks dapper
proberen te doen, en gewis,
dan roeren soms zich de bosschages
rondom het lager alsof iets
daar…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' heur oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.…