7024 resultaten.
NAAR DE OVERKANT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 ik wil naar de overkant
mompelde ze
zal ik u helpen met oversteken
en nam haar bij de hand
maar ze werkte tegen
nee ik wil naar de overkant
ik ergerde me
dan moet u het zelf maar weten
ik stak over en keek
wat was daar aan de hand
een vrachtauto die langs reed
remde – helaas de oude vrouw bleek
met een stap te bereiken wat ze niet
voorwendde…
HERDENKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
602 ze droegen zwarte
en bruine hemden
stampten alles
in en uit de grond
schreeuwden met
heel harde stemmen
hoe lang hoe lang
gaan we dit nog herdenken
die onmenselijke
volkerenmoord
we zijn bijna ver
genoeg om te vergeten
hopelijk duurt dat
nog heel lang heel lang
velen leven opnieuw in angst
zijn weer als toen
voorzichtig bang…
d'Olle Grieze
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Onmiskenbaar troont d'Olle Grieze
Hemelwaarts vanaf de Oosterstraat
Vertrouwd gezicht voor mij,
al moest ik kiezen
Voor 'n stad waar thans
de Westertoren staat
Geliefde Grote Markt en Zuiderdiep
Gedempt de weg waar ik zo dikwijls liep…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
Stofkop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Stof heeft zich opgehoopt
in mijn hersenspinsels.
Fossiele gedachten zijn het,
die uit een ver verleden komen.
Het zijn eigenwijze meningen,
die ik niet langer nodig heb.
Aandachtig open ik mijn oren.
Het begint te waaien.
Een storm steekt op.
Frisse gedachten komen binnen.
Stof waait uit mijn kop.…
Creditcard (zonder interpunctie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 jij wees mij de deur
met harde hand
onze lavendelgeur
rook ineens verbrand
ik was in je dromen
toch zeker de man
die eindelijk gekomen
jou strikte in zijn ban
jou niet meer losliet
in je eigen bestaan
zorgde voor verdriet
je moest mij laten gaan
ach, is zo'n korte liefde
de heisa wel waard
wat mij heel erg griefde
je leende mij…
Amerikaanse slee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Je zou het bijna niet kunnen geloven:
deze een meter achtenzestig grote man
is ooit over de wegen gevlogen
in een grote Amerikaanse luxe sedan.
Ik kan de elektronica niet genoeg loven;
als kleine man had ik toch voldoende zicht,
mijn zetel als chauffeur rees naar boven,
het systeem reageerde zoals ik had ingericht.
Comfortabeler auto heb…
ik zou je...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 uit het duister
willen tillen tot
het licht je
aanraken kan
het stil wordt
in huis in het
oude trappenhuis
uit het duister
tillen tot de
vlammende zon
daarbuiten de
rietkraag aan
de overkant in
lichterlaaie zet
ik zou je
uit het duister
willen tillen
tot het donker
wordt en ik
de laatste
de blinden sluit…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Leven, dit grootste luidruchtige dan weer stille wonder
vertel mij gerust waar loop ik op dit tijdstip onder.
Was juist zij geen bijzondere unieke levensblom
wend je macht gerust aan vorm haar toekomst om.
Laat de dood haar nu nog eventjes niet grijpen
dit stervend nijpen is nu nog niet te begrijpen.
Zelfs de heggen ogen apart naast het akkerzwart…
volmaakte overgave
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
519 in een witte
bont beschilderde
kist slaapt een
man met het
hart van een
levenslustig kind
de sperziebonen
lagen sinds zijn
komst nog nooit
zo recht in het
vak zei de baas
van Coop Compact
roerloze handen
omklemmen nu
de mondharmonica’s
van de jongen die
Henkie heet en Toots
met hart en ziel
bijna evenaarde…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
Ongewoon gewoon?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
493 Ween niet als dat al
gestorven is, haar
schim die op de winden
rust, als een leeuwerik -
in volle vlucht – naar de
eindeloze kim en naar een
streepje zonnelicht, die
hij in vervoering kust,
onttrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam,
haar vonken heeft mijn
hemel opgericht, zodat ik
aan de hete hel ontkwam,
van alle zonden waarvan…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 ik heb gehuild
ik heb gejankt
ik heb je alleen
eigenhandig in de tuin begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en…
Dagdromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Die avond zag ik buiten de maan mistroostig staan
werd ik door vrees bevangen, voelde zorg en verlangen.
Voelde tekens en iets van loodzwaar gewicht bijna gezwicht,
ervoer ‘n strak gedicht en opkomende rimpels in dat gezicht.
Ik zag een zwart-witfoto van kinderen nog zonder leed
nog niet hoe de dood haar de toekomstdas om deed.
Ik zag alleen…
Valse strikken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
564 mag ik jouw
zachte warmte
van het wiegen
als medicijn
tegen pijn van
liegen en bedrog
de volledige
overgave van een
niet te dragen last
die alles blokkeert
wat misschien
ooit van waarde was
in samen
spinnen wij
de stukjes wol
selecteren op kleur
van het patroon
dat heling belooft
maken alle
draden die ooit
gebondenheid
leken…
Dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Stel nou dat de dood
tegen me zegt ‘ga
maar dood als je denkt
nu is het goed en
niet wanneer je van
mij, de dood, dood moet’
Zou ik dan over een
miljoen jaar nog bestaan
of gewoon doodgaan als
ik toch al dood zou gaan?…
We moeten doorgaan!!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 Vanaf de Cantate tot het
ultieme afscheid van een Era,
veel te snel en onverwacht.…
UITGETELD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 de jachtige goedlachse wereld
vol snelle en grofgebekte straten
is vleugellam geslagen
ligt er zo uitgeteld bij
en aan z’n lot overgelaten
iets meer dan acht tellen
waren genoeg
deed ons beseffen dat
de klap ons toegebracht
meer dan verwacht aansloeg
zo het virus wil
ligt GANS
het raderwerk
dezer dagen stil…
La List
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
632 Zo te sterven
als een vlinder op het water
Geruisloos, voor de stille week,
niet later
Haar laatste wens was
in besloten kring
met zang en dans
te worden gecremeerd
Waar naast haar odes
aan Piaf en Shaffy
en 'Ne me quitte pas',
chanson van Brel,
In een laatst encore
als requiem
Haar 'Laat me niet alleen'
gememoreerd…
Geregistreeerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het kan vandaag al zijn
Waarschijnlijk morgen,
Niet alle doden zijn
Van hetzelfde etmaal
Maar in één van de cijfers,
Toe- of afnemend,
Is hij een getal. En
Ik vraag me af,
Wil ik weten welk?
Er woedt een storm
Terwijl ik levend stilsta
En als lid van het prestant,
Dat afgesloten
Eigen koren overstemt,
Beluister ik de naklank
Van die…
Zonde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 bevroren zijn de verloren
niet meer te helen
vergeten delen
ze ontdooien
er smelt ijswater
over mijn rug
ik stop ze terug
de lade wil niet meer sluiten
te lang gelegen, einddatum bereikt
de houdbaarheid verstrijkt
in verscheurde verpakking
flikker ik alles met gemak
in de vuilnisbak…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wanneer je vandaag al wist
dat ik morgen sterven zou.
Wanneer ik vandaag al weten kon
dat jij morgen heen zou gaan.
Wat zouden we elkaar dan zeggen?
Wat zouden we dan samen doen?
Wat zouden we zeker laten?
Het goede nieuws is
dat we die kennis allang bezitten.
Het slechte nieuws is
dat we die onvergetelijke feiten,
elke dag en steeds opnieuw…
JUNKIEVERDRIET
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
467 ik zie het weer voor me
een greep naar een kindje
een snelle gestolen knuffel
vanuit haar diep verschrompeld
resterende moederwarmte
een moeder schreeuwt angstig
laat los – wat met pijn, jaloezie
en kwaad gebeurt
ze beseft wat een kansen
de dope haar heeft ontnomen
ze blijft alleen
scheldend staan
ziet ze weglopen haar dromen
iedereen…
laatste zomer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 het zonlicht schitterde
in onze glazen
ik schoof dichterbij
wilde jou iets vertellen
als door een wesp gestoken
schoof jij jouw stoel
naar achter toen zag ik
een barst in je glas
ik schoof wat ik zeggen
wilde van me af en
wees naar die kleine barst
je schoof dichterbij
onze glazen schitterden in
een spectrum van kleuren
het…
Maar ik ben er nog …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Ik heb je teleurgesteld, zo heb ik begrepen,
je woorden kennen daarin geen tegenspraak,
toch ik heb mijn mond steeds toegeknepen,
al stak je met mij maar al te vaak de draak.
De keren dat ik voor mezelf ben opgekomen,
sneuvelden in jouw tomeloze boze woordlust,
maar als ik de woede in mij voelde opstomen,
straalde ik weer wanneer jij mij had…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels van het talent
omkranst in een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een herhaalde vlucht, dat is meer dan
stof alleen, een vertrek wat zich
verstilt in een fleem van tijd, herkent
zich in een gerelativeerde laatste
zucht, maakt het afscheid…
George Floyd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 ik was ooit een wereldberoemde bokser
lag nooit langer dan acht tellen op de grond
de scheidsrechter bekeek mij aandachtig en vond
mij daarna steeds vreemder en onorthodoxer
een leren jack en sjaal droeg ik op straat
want ik was één met de muziek en huizen
de beschilderde muren en verroestte buizen
waar ik dacht aan mijn jeugd en goede raad…
Gedicht voor Jules Deelder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
647 Vandaag is ons een Spartaan ontvallen,
heel rood-wit in 't zwart gehuld.
Wij herdenken een icoon met z'n allen,
een geheven glas goed gevuld.
Het vinyl draait vandaag op volle toeren,
en onder het genot van een kleine stick.
Laten wij ons Rotterdamse hart beroeren,
door poëzie van den Spangen Beatnik.
Wij hopen allen inderdaad,
met een…
vaarwel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 zijn ziel liet de banden
met de aarde los
haar ogen vonden
vanzelf de verte
haar handen gleden
van de kist
ze liet haar liefste gaan
ze prevelde vaarwel
mijn liefste vaarwel…
wat we worden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 verstrikt in een
streng die ons
omknelt
stiller
almaar stiller
een verdord blad
schuifelt van
stoep naar rand
verder weg niets
blijft bewaard
het onvermijdelijke
tot het einde
vol in het gelaat
zien tot we
niemand worden…